Share

บทที่ 109

Author: ดอกไนเจลล่า
ในฝ่ามือของเธอคือเส้นผมของซ่งอวี้อัน

เธอสะบัดตัวหลุดจากการเกาะกุมของเฉินเยี่ยนเหิง “พอที! ฉันไม่อยา
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • สามีไฮโซใจเย็นชา หย่ากันแล้วกลับมาง้อ   บทที่ 124

    คุณหญิงย่าใช้เวลานานพอสมควรกว่าจะประมวลผลออก “ถังหนิง? ทำไมหนูถึงแต่งหน้าแต่งตัวแบบนี้ล่ะ”คุณหญิงย่ามักจะเดินทางไปดูละครโอเปร่าที่ต่างประเทศอยู่บ่อยครั้ง จึงไม่ได้รู้สึกต่อต้านเมคอัพเข้มจัดจ้านแบบนี้ แต่มันก็ต้องดูสถานที่ด้วย เพราะแขกเหรื่อที่มาร่วมงานในวันนี้ไม่มีใครสักคนแต่งหน้าจัดจ้านขนาดนี้ ผู้คนส่วนใหญ่ต่างเน้นความมีสง่าราศี หรูหรา ทรงคุณค่า และดูสำรวมถังหนิงยิ้มจาง ๆ “คุณย่าคะ นี่เป็นผลลัพธ์จากการนั่งแต่งหน้าตั้งสองชั่วโมงเต็มของหนูเลยนะคะ คุณย่าคิดว่าไม่สวยเหรอคะ?”“เอาแต่ใจ” สีหน้าของคุณหญิงย่าบึ้งตึงลงเล็กน้อย ทว่าก็ไม่ได้เอ่ยอะไรต่อ อย่างไรเสียเธอก็คือคนของตระกูลเฉิน ต่อให้ใส่หัวหมูมา ก็ไม่มีใครหน้าไหนกล้าหัวเราะเย้ยหยันอยู่ดีตำแหน่งที่นั่งของถังหนิงอยู่ข้าง ๆ เฉินเยี่ยนเหิง เธอจับชายกระโปรงนั่งลงอย่างเป็นธรรมชาติ ทันทีที่ช้อนสายตาขึ้นมองเล็กน้อย ก็สบเข้ากับสายตาล้ำลึกของชายหนุ่มที่จับจ้องมาที่ใบหน้าของเธอจู่ ๆ เธอก็นึกไปถึงในอดีต ครั้งแรกที่เธอแต่งหน้าเข้มจัดไปร่วมงานปาร์ตี้ของหัวหน้าห้องผู้ชายพร้อมกับเพื่อนร่วมชั้นหัวหน้าห้องชายคนนั้นมีความชื่นชอบการแต่งหน้าจัดเป

  • สามีไฮโซใจเย็นชา หย่ากันแล้วกลับมาง้อ   บทที่ 123

    ในวันงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของผู้อาวุโสเว่ย ถังหนิงจงใจนัดหมายเวลาเหลื่อมกับเฉินเยี่ยนเหิงเธออ้างกับคุณหญิงย่าว่าต้องไปเซ็นสัญญาทำกิจกรรมกับคณะเต้น เนื่องจากอีกฝ่ายเปลี่ยนเวลากะทันหัน แต่หลังจากเซ็นสัญญาเสร็จแล้วเธอจะรีบตามไปที่งานเลี้ยงทันทียังโชคดีที่ช่วงนี้คุณหญิงย่ากำลังยุ่งอยู่กับธุระอื่น จึงไม่ได้เซ้าซี้เค้นถามเธอ ได้แต่เอ่ยกำชับไปว่า “ได้สิ งั้นหนูก็รีบตามไปเร็ว ๆ หน่อยล่ะ อย่าไปสายเด็ดขาด มันเสียมารยาท”เธอพยักหน้ารับคำเรื่องงานเลี้ยงฉลองครั้งนี้ เธอเคยปรึกษากับจ้าวหมิงฟู่ไว้ตั้งนานแล้วในเมื่อจำเป็นต้องไปให้ได้ ก็มีเพียงทางเดียวคือต้องทำให้เว่ยเฉิงจำเธอไม่ได้ถังหนิงตั้งใจแต่งหน้าเข้มจัด เมื่อก่อนตอนที่เที่ยวเล่นซุกซนอยู่กับเพื่อนสนิทสองคน เธอเองก็มักจะแต่งหน้าเข้มเป็นประจำ ทว่าหลังจากร้าวฉานกับเพื่อนทั้งสองคนไป เธอก็ไม่เคยแต่งหน้าสไตล์นี้อีกเลยทว่าฝีมือยังคงไม่ตก ถังหนิงมองดูตัวเองในกระจกด้วยความพึงพอใจ การแต่งตาสโมกกี้แทบจะกลบรูปร่างหน้าตาเดิมของเธอไปจนหมด ขนาดเธอยังแทบจำตัวเองไม่ได้ นับประสาอะไรกับเว่ยเฉิงที่เคยพบหน้ากันเพียงแค่สองครั้งตอนเดินทางมาถึงบ้านต้นตระกู

  • สามีไฮโซใจเย็นชา หย่ากันแล้วกลับมาง้อ   บทที่ 122

    เมื่อถังหนิงฟื้นขึ้นมาก็พบซูถงนั่งอยู่ข้างกายทันทีที่เธอลืมตาขึ้น ซูถงก็รีบตามหมอเข้ามาในห้องทันทีหลังจากหมอตรวจอาการเสร็จสรรพ ซูถงก็ยื่นส้มที่ปอกเปลือกเรียบร้อยแล้วให้เธอ “แค่เป็นลมเพราะน้ำตาลในเลือดต่ำน่ะ ปกติเธอไม่กินข้าวหรือไง”เธอยื่นมือไปรับส้มมา “ช่วงนี้กินน้อยไปหน่อยน่ะค่ะ”ซูถงจ้องมองเธอตาไม่กะพริบเธอก้มหน้า ค่อย ๆ ละเมียดกินส้มทีละกลีบอย่างเงียบเชียบ“น้าคะ เรื่องงานของน้า หนูขอโทษนะคะ” ถังหนิงเอ่ยขึ้น “น้าจำเป็นต้องใช้เงิน ทำไมถึงไม่มาบอกหนูล่ะคะ หนูรู้ว่าน้าไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับหนู แต่ถือว่าหนูให้ยืมก่อนก็ได้นี่คะ”แพขนตาของซูถงสั่นไหวเล็กน้อย เธอไม่ได้ตอบคำถามเรื่องเงิน ทว่ากลับเอ่ยขึ้นว่า “เธอสบายใจได้ ฉันไม่ได้โดนไล่ออกหรอก ยัยผู้จัดการกับผอ. คนนั้นโดนสั่งไล่ออกไปแล้ว แถมเบื้องบนยังมีความคิดจะเลื่อนฉันรับตำแหน่งผู้จัดการด้วย”เธอพยักหน้ารับ พลางส่งเสียงตอบในลำคอ “แบบนั้นก็ดีแล้วค่ะ”ซูถงมองหน้าเธอ ก่อนเอ่ยว่า “เฉินเยี่ยนเหิงรู้เรื่องนี้ ก็เลยสั่งไล่สองคนนั้นออก”เธอก้มหน้าลง น้ำเสียงเลื่อนลอย “ทราบแล้วค่ะ”ซูถงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา “เขาดีกับเธอมากนะ เธอก็อ

  • สามีไฮโซใจเย็นชา หย่ากันแล้วกลับมาง้อ   บทที่ 121

    “ยังไม่พอ”ซูถงตั้งท่าจะลงมือตบตัวเองอีก ทว่ากลับถูกถังหนิงยื่นมือมารั้งไว้ ถังหนิงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาหมายจะกดต่อสายผู้จัดการเค้นหัวเราะอย่างเย็นชา สาวเท้าก้าวเข้าไปปัดโทรศัพท์มือถือของถังหนิงตกพื้นแตกกระจายในทันใด“จะรีบร้อนแจ้งตำรวจไปทำไม ถ้าวันนี้น้าของแกตบหน้าตัวเองจนฉันพอใจเมื่อไหร่ ฉันถึงจะยอมปล่อยพวกแกไป”ผู้จัดการเค้นหัวเราะพลางจ้องมองหญิงสาวตรงหน้า สายตาฉายแววหยิ่งผยองและลำพองใจจนเก็บซ่อนไว้ไม่อยู่อดีตสาวสวยดาวมหาวิทยาลัย และเคยมีชายหนุ่มมากมายตามจีบเอาอกเอาใจ ผ่านการแต่งงานมีลูกมาก็แก่ชราลงถึงเพียงนี้ แถมยังต้องมาทำงานภายใต้บังคับบัญชาของเธอเพื่อหาเลี้ยงชีพอีกด้วยช่างเป็นเรื่องที่สะใจสิ้นดีตอนที่ซูถงมาสมัครงาน เธอไม่รู้เลยว่าผู้บังคับบัญชาจะเป็นหญิงคนนี้ เมื่อเห็นว่าได้รับเงินเดือนมากกว่าที่เดิมถึงสามเท่า เธอก็ตอบรับข้อเสนอโดยไม่ลังเลเจิงหยวนรู้ดีว่าตอนนี้ครอบครัวของเธอกำลังลำบาก ดังนั้นจึงยิ่งเข้าใจว่า เพื่อเงินเดือนสูง ๆ นี้ เพื่อพ่อแม่ และเพื่อลูก ๆ ต่อให้ซูถงต้องเผชิญกับความไม่เป็นธรรมหรือความคับแค้นใจเพียงใด เธอก็ทำได้เพียงกล้ำกลืนฝืนทนมันลงท้องไปเท่านั

  • สามีไฮโซใจเย็นชา หย่ากันแล้วกลับมาง้อ   บทที่ 120

    ผู้จัดการดึงแขนถังหนิงไว้ แล้วกระชากเธอขึ้นมา “ฉันไม่สนหรอกนะว่าซูถงจะเป็นอะไรกับแก นี่มันเป็นเรื่องภายในของเรา ไม่ใช่เรื่องที่แกจะมาแส่ไม่เข้าเรื่อง แต่แกนี่สิ กล้าดียังไงถึงได้ลงมือตบฉัน อยากเข้าไปนอนกินข้าวแดงในโรงพักนักหรือไง?”ถังหนิงจ้องมองอีกฝ่าย “ที่ฉันตบคุณ ก็เพราะคุณเป็นฝ่ายตบคนอื่นก่อน”ผู้จัดการเค้นหัวเราะเสียงแหลมปาดแก้วหู “วันนี้ฉันจะช่วยสั่งสอนแกให้เอาบุญ อย่าว่าแต่ฉันตบหน้ายัยนั่นไปฉาดหนึ่งเลย ต่อให้วันนี้ฉันตบยัยนั่นจนส่งโรงพยาบาล แกก็ไม่มีสิทธิ์มาแตะต้องฉันสักนิด! ฉันเป็นผู้บังคับบัญชาของยัยนี่ ฉันคิดจะไล่ออกเมื่อไหร่ก็ไล่ออกได้ ทำไม อยากให้ยัยนี่ตกงานนักหรือไง? ลองถามหล่อนดูสิว่ายินยอมไหม”ซูถงเอ่ยด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว “ปล่อยเธอซะ เธอไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับฉันเลยสักนิด นี่มันเป็นเรื่องของฉัน ฉันจะจัดการเอง”ซูถงดึงตัวถังหนิงออกจากมือของผู้จัดการ จ้องมองเธอด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะผลักเธอไปทางลิฟต์ “ไปซะ”ถังหนิงหันไปมองผู้จัดการ เธอยกมือขึ้นเคาะนาฬิกาบนข้อมือสองที “พฤติกรรมต่ำช้าทั้งหมดของคุณ ฉันอัดคลิปวิดีโอไว้หมดแล้ว ถ้าหากเกิดเรื่องอื้อฉาวแบบนี้ขึ้นกับเฉิน

  • สามีไฮโซใจเย็นชา หย่ากันแล้วกลับมาง้อ   บทที่ 119

    ถังหนิงตกอยู่ในความเงียบงัน ยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกดปิดไฟ ขึ้นเตียงนอน แล้วเอียงกายตะแคงไปทางขอบเตียง*เช้าตรู่วันถัดมา ถังหนิงพบว่าในบ้านมีเพียงมารีคนเดียวที่กำลังยุ่งทำหน้าที่อยู่ โดยไร้ซึ่งเงาร่างของหลิวหรงเธอไม่ได้เอ่ยถามมากความ คิดเพียงว่าอีกฝ่ายอาจจะมีธุระจึงขอลาหยุดไปช่วงกลางวันของวันนั้น ถังหนิงหาโอกาสเดินทางไปที่เฉินซื่อกรุ๊ป และฉวยโอกาสตอนเอาอาหารไปส่งให้เฉินเยี่ยนเหิง ไปแอบดูว่าในบริษัทมีใครกำลังจงใจรังแกซูถงอยู่หรือเปล่าหลังจากขึ้นไปถึงชั้นบน เมื่อเหล่าพนักงานในสำนักงานประธานบริษัทเห็นเธอ ก็ยังคงมีท่าทีหวาดระแวงราวกับเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจเช่นเดิมเพราะครั้งก่อนที่เธอตบหน้าซ่งจือกลางสาธารณชน ทุกคนยังคงจดจำได้ติดตา จึงไม่มีใครกล้าเสนอหน้าเข้ามาขัดขวางเธอสักคนคราวนี้เธอมีท่าทีสงบนิ่ง ยื่นปิ่นโตส่งให้เลขา โดยไม่ได้ดื้อดึงจะก้าวเข้าไปด้านในเหมือนครั้งก่อน “ฝากให้เขาด้วยนะคะ”เธอกำชับเพียงประโยคเดียว แล้วก็หมุนตัวเดินจากไปทันทีเลขาจ้องมองแผ่นหลังของเธอที่เดินจากไปอย่างว่องไวด้วยความประหลาดใจ พนักงานคนอื่น ๆ เองก็ไม่อยากจะเชื่อสายตาเช่นกันว่า ครั้งนี้เธอจะไม

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status