MasukShare
บทที่ 6
Bab terbaru
สามเหลี่ยมแห่งความสุข บทที่ 7
พี่ชายได้ยินความเคลื่อนไหวในห้องก็รีบวิ่งเข้ามาเช่นกัน เขายืนขวางหน้าผมอย่างแน่วแน่ ห้ามการดุด่าทุบตีของพ่อเอาไว้"พ่ออย่าตีเสี่ยวฉง เรื่องนี้ไม่ใช่ความคิดของเขา ผมเป็นคนบอกให้เขาทำเอง!"ผมไม่เคยเห็นพ่อโกรธมากขนาดนี้มาก่อน ในดวงตาของเขามีไฟโทสะลุกวาวราวกับสามารถจุดให้อากาศรอบตัวติดไฟได้ แม้แต่ลมหายใจก็ดูติดขัดไปหมด"งั้นก็ตีพวกแกสองคนพร้อมกันเลย!"แม่กอดพี่สะใภ้ไว้ในอ้อมแขนจนน้ำตาของเธอกับน้ำตาของพี่สะใภ้ไหลปนกัน เสียงของแม่สั่นเครือขณะปลอบว่า "ลูก แม่ได้ยินหมดแล้ว หนูต้องทนทุกข์ใจมากจริง ๆ แต่พวกเราทำเรื่องแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด นี่เป็นหลักศีลธรรมของครอบครัว เป็นเส้นตายที่ห้ามข้าม!"พ่อมีสีหน้าเขียวคล้ำ เขาหอบหายใจแรง ก่อนกระแอมคอ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่นชัดถ้อยชัดคำ"บอกพวกเราตั้งแต่แรกก็จบแล้ว ทำไมต้องทำเรื่องที่ผิดจริยธรรมแบบนี้ด้วย?"ผมกับพี่ชายก้มหน้าลงอย่างรู้สึกผิดโดยไม่พูดอะไรสักคำจากนั้นพ่อก็หันไปให้คำมั่นกับพี่สะใภ้ที่ร้องไห้จนแทบกลายเป็นคนเจ้าน้ำตา "เสี่ยวถิง ถ้าหนูอยากมีลูกจริง ๆ ก็หย่าเถอะ"แล้วเขาก็หันไปถลึงตาใส่พี่ชาย "เหลยจื่อ แกออกไปแต่ตัวซะ เพื่อไถ่โทษให้เ
สามเหลี่ยมแห่งความสุข บทที่ 6
"ถ้านายเต็มใจก็จะดีมาก แต่ถ้านายไม่เต็มใจจริง ๆ ก็ไม่เป็นไร ต่อไปเมื่อนายแต่งงาน ทรัพย์สินทั้งหมดของพี่ก็จะยกให้ลูกของนายเหมือนกัน"ผมมองพี่ชายที่คอยปกป้องและดูแลผมมาตั้งแต่เด็ก ในแววตาของเขาเผยความเปราะบางและไร้หนทางที่ยากจะบรรยายออกมาได้ผมเข้าใจความรู้สึกของเขา ผู้ชายคนหนึ่งที่ไม่สามารถทำให้ภรรยาของตัวเองตั้งครรภ์ได้ สำหรับเขาแล้ว คงเป็นความกระทบกระเทือนที่ใหญ่หลวงและหนักหน่วงอย่างยิ่งผมสัมผัสได้ถึงความสิ้นหวังและความจนใจของพี่ชาย เมื่อมองดวงตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังและวิงวอนของเขา ผมก็พูดคำว่าปฏิเสธไม่ออกเลยจริง ๆผมสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพยักหน้า "พี่ ผมจะลองดู"ในที่สุดใบหน้าของพี่ชายก็เผยรอยยิ้มโล่งใจออกมาเล็กน้อย เพียงแต่ในรอยยิ้มนั้นแฝงไว้ด้วยความเศร้าหม่นที่ยากจะอธิบายให้ชัดเจนเห็นได้ชัดว่าเขาดีใจมาก และโล่งอกด้วย "วันนี้เป็นช่วงตกไข่ของเสี่ยวถิงพอดี ไปเถอะ"ในน้ำเสียงของเขามีความสั่นไหวบางอย่างที่แทบสังเกตไม่ออกผมพยักหน้า ในใจเต็มไปด้วยอารมณ์ซับซ้อน ผมรู้ว่าการตัดสินใจครั้งนี้ยากลำบากสำหรับเขาเพียงใด ผมค่อย ๆ เดินไปยังห้องของพี่สะใภ้ทีละก้าว ๆ ทุกก้าวล้วนหนักอึ้
สามเหลี่ยมแห่งความสุข บทที่ 5
พี่สะใภ้ชะงักมือที่กำลังเก็บกวาดไปในทันที สีหน้ายิ่งดูแย่ลงกว่าเดิม ไหล่เริ่มสั่นน้อย ๆ เห็นได้ชัดว่าเธอกำลังพยายามกดกลั้นอารมณ์ของตัวเอง ก่อนจะซุกหน้าลงระหว่างขาผมตกใจจนสมองขาวโพลน ไม่รู้ควรพูดอะไร ได้แต่นั่งยอง ๆ อยู่ตรงหน้าเธออย่างทำอะไรไม่ถูก "พี่สะใภ้ ผมขอโทษ..."จู่ ๆ พี่สะใภ้ก็เงยหน้าขึ้น ดวงตาของเธอบวมแดง น้ำตาคลอเบ้า "ไม่ใช่ ไม่ใช่เพราะเรื่องงาน..."เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ราวกับกำลังพยายามรวบรวมความกล้าเห็นท่าทางน้อยอกน้อยใจของเธอแบบนั้น ผมเองก็ไม่รู้จะพูดปลอบยังไง ได้แต่ถามต่อไปตามคำพูดของเธอ"งั้นเกิดอะไรขึ้นเหรอ? มีเรื่องอะไรหรือเปล่า? พวกเราช่วยกันคิดหาวิธีแก้ได้นะ..."เธอกะพริบดวงตาฉ่ำน้ำคู่นั้นพลางมองผมอย่างน่าสงสารจับใจ ในที่สุดก็กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงต่ำและสั่นเครือ "ที่จริง...พวกเรารู้มาตั้งนานแล้วว่าชาตินี้คงไม่มีลูกของตัวเองได้อีกแล้ว"เสียงของพี่สะใภ้เบาจนแทบไม่ได้ยิน "หลังจากแต่งงานได้ไม่นาน เขาเคยได้รับบาดเจ็บตอนทำงานครั้งหนึ่ง ถึงตอนนี้จะฟื้นตัวแล้วก็จริง แต่...แต่หมอบอกว่าความสามารถในการมีลูกของเขาได้รับผลกระทบ"คำพูดของพี่สะใภ้ก้
สามเหลี่ยมแห่งความสุข บทที่ 4
"พ่อ เรื่องของพวกเรา พวกเราจัดการกันเองได้ ไม่ต้องให้พ่อกับแม่เป็นห่วงหรอก"บรรยากาศตึงเครียดขึ้นมาทันที ไม่มีใครยอมก้มหัวก่อน ผมกับพี่สะใภ้ยิ่งไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง ๆ กลัวว่าจะดึงไฟโกรธมาลงที่ตัวเองแต่จะว่าไปก็แปลกเหมือนกัน ปกติพี่ชายก็อารมณ์ดีไม่ใช่เหรอ ทำไมวันนี้จู่ ๆ ถึงหงุดหงิดรุนแรงขนาดนี้?แม่พยายามทำให้บรรยากาศผ่อนคลายลง เธอเอ่ยด้วยความเป็นห่วงว่า "ลูก พวกเราเองก็เป็นห่วงสุขภาพของพวกแกเหมือนกัน ตรวจเร็วเท่าไหร่ก็สบายใจเร็วเท่านั้น"พี่ชายขมวดคิ้วมุ่น พลางจ้องหน้าพ่ออย่างไม่ยอมแพ้ "แม่ ผมบอกแล้วไงว่าพวกเราสบายดี พวกเรามีแผนของตัวเอง ไม่ต้องลำบากให้พ่อกับแม่มายุ่งหรอก"สีหน้าของพ่อเริ่มเหมือนพายุกำลังจะมา ทันทีที่ความโกรธพุ่งขึ้น เขาก็กระแทกแก้วน้ำลงบนโต๊ะอย่างแรง แล้วถามกลับทันที"มีแผนของตัวเอง? งั้นพวกแกก็บอกพวกเรามาสิ! พวกแกทำแบบนี้แล้วจะให้พวกเราวางใจได้ยังไง?"พี่ชายเริ่มควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ เขาลุกขึ้นยืน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความรำคาญอย่างชัดเจน "พวกเรามีแผนของพวกเราเอง ทำไมพ่อกับแม่ถึงไม่เข้าใจ?"น้ำเสียงของแม่มีความสั่นเครืออยู่เล็กน้อย เธอพยายามเกลี้ยกล่อมพี่ชาย
สามเหลี่ยมแห่งความสุข บทที่ 3
หัวใจของผมเริ่มเต้นแรง ก่อนจะพูดตะกุกตะกักว่า "พี่...พี่...พี่...กลับมาแล้วเหรอ..."พี่ชายนั่งลงที่ขอบเตียงแล้วหัวเราะเบา ๆ "เป็นยังไงบ้าง? หน้าอกของพี่สะใภ้นายนุ่มไหมล่ะ?""ผม...ผม...นะ...นุ่มครับ" ผมพูดตะกุกตะกักไม่เป็นคำพอเห็นว่าผมอายจนพูดไม่ออก พี่สะใภ้เลยเตะพี่ชายแล้วพูดว่า "เลิกแกล้งเสี่ยวฉงได้แล้ว"จากนั้นพี่ชายก็หันหน้าไปคว้าตัวพี่สะใภ้ ดึงเธอเข้ามาในอ้อมแขน แล้วลูบคลำหน้าอกของเธอพลางพูดว่า "เอ็นดูมันหรือไง อยากให้พวกเราพี่น้องผลัดกันเอาเธอเหรอ?""เสี่ยวฉงคงอึดอัดมากแน่ ๆ ที่ต้องกลั้นไว้แบบนั้น..."หลังจากพี่สะใภ้โดนนวดจนรู้สึกสบายตัว เธอก็พลิกตัวนอนคว่ำ แอ่นก้น พลางหอบหายใจถี่ "อีกอย่าง...คุณเองไม่ใช่เหรอที่เสนอให้ลองทำกันสามคนน่ะ?"หลังจากพูดจบ เธอก็ยื่นก้นกลมขาวเนียนมาทางผม แล้วพูดว่า "มาสิ เสี่ยวฉง...มาเอาฉันให้ตายพร้อมกับพี่ชายนายเลย..."ความยั่วยวนเย้ายวนของเธอทำให้ผู้ชายคนไหนก็ยากจะต้านไหว ผมกับพี่ชายจึงโผเข้าไปหาเธอทันที ก่อนจะประกบเธอไว้ตรงกลางจากด้านหน้าและด้านหลังในตอนนั้นเอง เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นอย่างกะทันหันก็แสบแก้วหูราวกับเสียงระฆังเตือนภัย ทำให้ประ
สามเหลี่ยมแห่งความสุข บทที่ 2
ในใจผมตื่นตระหนกจนดูต่อไม่ไหวจริง ๆ จึงกลับไปที่ห้องของตัวเองด้วยอาการเวียนหัว ถอดกางเกงชั้นในโยนไปไกล ๆ แล้วหลับไปอย่างสะลึมสะลือไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน ผมก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาโดยมีเสียงพี่ชายดังอยู่หน้าประตู"ฉันจะออกไปทำธุระหน่อย อีกหนึ่งชั่วโมงจะกลับมานะ"จากนั้นก็มีเสียงประตูดังปัง ก่อนจะถูกล็อกเขากำลังพูดกับผมหรือเปล่า?ผมนอนจนคอแห้งผาก ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าช่วงบ่ายมัวแต่แอบมองจนลืมดื่มน้ำ จึงสวมกางเกงชั้นในแล้วออกไปที่ห้องนั่งเล่น เทน้ำเย็นดื่มไปแก้วหนึ่ง สมองถึงค่อยปลอดโปร่งขึ้นความสนใจของผมกลับไปอยู่ที่ความรู้สึกร้อนรุ่มในร่างกาย มันเป็นความรู้สึกเหมือนแรงปรารถนาที่สะสมจนใกล้จะปะทุ เพียงแค่แตะต้องนิดเดียวก็อาจควบคุมไม่อยู่ผมชะโงกหน้าไปมองทางห้องนอนใหญ่แวบหนึ่ง แล้วเรียกเสียงเบาว่า "พี่สะใภ้..."ไม่มีเสียงตอบรับ พี่สะใภ้มีเส้นผมยาวสลวยดุจก้อนเมฆ กำลังนอนหลับอยู่บนเตียงใบหน้าแดงระเรื่อของเธอยังคงเปี่ยมด้วยความปรารถนา ผ้าห่มบาง ๆ คลุมเพียงหน้าท้อง ส่วนหน้าอกข้างหนึ่งเผยออกมา ขาเรียวยาวของเธอกลับมาชิดกันแล้ว และเธอก็กลับคืนสู่ความเรียบร้อยแบบหญิงสาวอีกครั้งผมกลืนน้ำลาย
สามเหลี่ยมแห่งความสุข บทที่ 1
ผมชื่อหลิวฉง เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยไม่กี่วันก่อนเป็นช่วงปิดเทอมฤดูร้อน ผมอยู่บ้านว่าง ๆ ไม่มีอะไรทำ เลยไปหาพี่ชายที่เซินเจิ้นทันทีที่ก้าวเข้าบ้าน ก็เห็นพี่สะใภ้สวมชุดนอนสายเดี่ยวกระโปรงสั้น เดินออกมาจากห้องนอน"เสี่ยวฉงมาแล้ว มาให้พี่กอดหน่อยซิ..."ต่อมา กลิ่นหอมหวานสายหนึ่งก็ลอยปะทะจมูก ผมถู
Anda juga akan menyukai
โฉมงามแลตลึง
มะเขือยาว43.5K Dibacaสาวผู้บ้าคลั่งในงานคอนเสิร์ต
มาหาเศรษฐี10.1K Dibacaสะใภ้แสนดีของพ่อสามี
กระต่ายนัมบะ39.6K Dibacaหมอนวดกระตุ้นน้ำนมผู้ประหลาด
เส้นสายแห่งทิวทัศน์4.3K Dibacaคลั่งรักไม่หยุด
เสี่ยวหวังเจี้ยง18.5K Dibacaเพลิงสวาทบนหลังม้า
มู่หือ20.9K Dibacaเข้าห้องผู้ป่วยผิด พอเงยหน้าก็เจอท่อนล่าง
มหาเศรษฐี 27.2K Dibacaสิบปีแห่งรัก
ผู้ศรัทธาต่อขุนเขา13.3K Dibaca
