로그인공유
บทที่ 97
게시일:
2025-12-31 15:55:46
최신 챕터
สายลมรักเมขลา บทที่ 103
ภายในห้องนอนที่อบอวลด้วยกลิ่นหอมอ่อนๆ เมขลานั่งอยู่บนเตียงกว้าง โดยมีเด็กหญิงสองคนนั่งตาแป๋วฟังเรื่องราวในอดีตอย่างตั้งใจ 'มายด์' ลูกสาวของเธอกับวายุ และ 'มิ้นท์' ลูกสาวของเมฆินทร์กับจารวี ทั้งคู่หน้าตาละไมคล้ายกันราวกับฝาแฝด จนใครต่อใครมักจะทักผิดอยู่เสมอ“ว้าว... โรแมนติกจังเลยค่ะคุณแม่ แล้วตอนนั้
สายลมรักเมขลา บทที่ 102
ค่ำคืนวันเพ็ญ... ณ ลานกลางหมู่บ้านชาวบ้านทุกคนต่างพากันจัดเตรียมงานฉลองครั้งยิ่งใหญ่ กลิ่นควันไฟและเสียงกลองดนตรีพื้นเมืองดังระงมไปทั่วหุบเขาเพื่อแสดงความยินดีกับ ‘ลูกเขยและลูกสาว’ ของหมู่บ้าน พิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ถูกจัดขึ้นอย่างประณีตตรงกลางลานมี ‘หมูดำ’ ตัวใหญ่ที่ผ่านการคัดเลือกมาอย่างดีเพื่อใช้ใ
สายลมรักเมขลา บทที่ 101
“เมย์? เป็นอะไร...”ยังไม่ทันที่วายุจะถามจบ ร่างเล็กก็โผพรวดลงจากเตียงโดยไม่สนใจอาภรณ์ที่หลุดลุ่ย เธอถลาไปที่ถังน้ำมุมห้องแล้วโก่งคออ้วกออกมาอย่างหนัก ราวกับจะขย้อนทุกอย่างในร่างกายออกมา“อ้วก! แหวะ... แค่กๆ!”วายุหน้าถอดสี รีบถลาเข้าไปประคองร่างที่สั่นเทาของเธอไว้ มือหนาลูบหลังให้ด้วยความตกใจระคนเป
สายลมรักเมขลา บทที่ 100
“หึ... สู้ไหวไหมคะพี่วา?” เธอหัวเราะในลำคออย่างผู้ชนะ“แกล้งพี่เหรอเมขลา! งั้นพี่ไม่ปราณีแล้วนะ!”เขาจัดการจับเรียวขาคู่สวยให้ฉีกอ้าออกกว้าง ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปซุกไซ้กลางกายสาว ลิ้นสากระรัวบดเบียดไปที่จุดอ่อนไหว กระดกลิ้นรัวถี่เข้าใส่ร่องรักที่แสนคับแคบอย่างบ้าคลั่ง“อ๊ะ! อร๊ายยย... พี่วา!”มือเล็ก
สายลมรักเมขลา บทที่ 99
พูดจบ เขาก็รวบตัวเธอลงไปบนที่นอน ก่อนจะตามไปทบทวน ‘บทเรียน’ ที่ว่านั้นอย่างนุ่มนวลและหนักหน่วงในเวลาเดียวกัน... “พี่ขอปราบเด็กดื้อก่อนแล้วกันนะครับ”วายุไม่ปล่อยให้คนตัวเล็กได้ประท้วงต่อ เขาโน้มใบหน้าลงกดจูบที่กลีบปากอิ่มอย่างหนักหน่วงและดูดดื่ม ปลายลิ้นร้อนแทรกซึมเข้าหาความหวานที่เขาแสนโหยหาเนิ่นน
สายลมรักเมขลา บทที่ 98
หลายวันต่อมา...แสงแดดอ่อนๆ ยามสายส่องผ่านช่องหน้าต่างเรือนไม้ กลิ่นหอมของดอกไม้ป่าโชยมาตามลม ผสมกับกลิ่นดินและพืชผักสีเขียวขจีที่วายุตั้งใจปลูกไว้รอบบ้าน บรรยากาศเงียบสงบจนได้ยินเสียงหัวใจของคนสองคนที่นั่งอิงแอบกันอยู่“พี่วาตัดสินใจดีแล้วเหรอคะ เรื่องที่จะลาออก?” เมขลาเอ่ยถามขณะเอนซบไหล่หนา“ครับ.
สายลมรักเมขลา บทที่ 58
“พี่ไม่ปล่อยให้เมียพี่อดตายหรอกครับ ยังไงมันก็ต้องมีทางรอด ขนาดคนป่าเขายังหาของป่ากินได้ ตอนนั้นที่เราอยู่ในหมู่บ้าน พี่เคยขึ้นไปหาของป่ากับพ่อจ๋าย ลืมไปแล้วเหรอ... เออ...พี่ขอโทษนะ พี่ลืมไปว่า...” เขานึกได้ว่าหญิงสาวยังอยู่ในภาวะความจำเสื่อม“มันไม่เหมือนกันนี่คะ... ตอนนั้นพี่ไปเก็บผักเก็บหน่อไม้ลง
สายลมรักเมขลา บทที่ 57
“มันตายไหม... มันตายแล้วเหรอคะ! นี่เมย์ฆ่าคนเหรอคะ! เมย์จะทำยังไงดี!” เสียงเมขลาหวาดหวั่นจนตัวสั่นเทา“เมย์ ใจเย็น ๆ ใจเย็น ๆ! ฟังพี่ มองหน้าพี่!” วายุกดเสียงหนักแน่น“เมย์กลัว! เมย์กลัวพี่วา... เมย์จะโดนจับไหมคะ เมย์ฆ่าคนเหรอคะ เมย์จะทำยังไงดี!” เธอยังคงพร่ำเพ้อไม่หยุด“หายใจเข้าลึก ๆ เมย์ หายใจเข้
สายลมรักเมขลา บทที่ 56
เมขลาลังเล สายตาเริ่มหวาดหวั่น มือเล็กของเธอสั่นเทาอย่างเห็นได้ชัด แต่ดวงตาของเธอไม่ยอมแพ้“วางปืนลง!... ลั่นมา มือกูก็ลั่นนะ! ใช้เป็นหรือเปล่าก็ไม่รู้... กูสั่งให้วางปืนลงเดี๋ยวนี้!!!” วายร้ายข่มขู่เมขลาค่อย ๆ ย่อตัวลงอย่างเชื่องช้า ทำตามที่มันบอก ในจังหวะนั้นที่มันผ่อนคลายลง เขาไม่รอให้โอกาสนี้สู
สายลมรักเมขลา บทที่ 55
“เป็นเพราะแกนั่นแหละ ฉันถึงมาตกอยู่ในสภาพนี้!” เมขลาเริ่มแผนการด้วยการใช้คำพูดที่บาดลึก“อะไรกัน อย่ามาโทษพี่นะ” วายุรับบทอย่างงง ๆ“ไม่โทษได้ยังไง! ถ้าฉันไม่มีผัวเฮงซวยอย่างพี่ ชีวิตฉันคงได้ดีกว่านี้!”“คงจะดีแหละ ป่านนี้ก็คงอยู่ต้นมะพร้าวสักต้น ริมทะเลนั่นแหละ!”“อย่ามาพูดดูถูกนะ! ฉันไม่น่าเชื่อคน
다른 추천
