บทที่ 5 (NC)

“อา อา อา...” ฟ่านลั่วซีหอบเสียงหายใจ จนหน้าอกอวบอิ่มกระเพื่อมขึ้นลง สองแขนลู่ตกลงข้างตัว เช่นเดียวกับขาเรียวที่แบออกกว้างทิ้งลงบนเตียง ใบหน้าแดงก่ำราวกับกำลังจะระเบิด เหงื่อเย็นไหลอาบไปตามเรียวหน้า ความกระหายในตัวถูกบรรเทาลงหลายส่วน

เจียงซือหยางมองท่าทางหมดแรงของอีกฝ่ายอย่างเอ็นดู ก่อนจะถามขึ้นเสียงเบา “เธอคงไม่คิดว่าคืนนี้จะจบแค่นี้หรอกใช่ไหม?”

กว่าที่ฟ่านลั่วซีจะรวบรวมสติสัมปชัญญะมาคิดไตร่ตรองประโยคนั้นของชายตรงหน้า เจียงซือหยางก็ฉวยโอกาสนั้นถอดถอนแกนกายออกมา มือหนารั้งถุงยางที่ใช้งานแล้วออกมาผูกปากอย่างช่ำชอง ก่อนจะโยนทิ้งไปอีกทาง

ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้น เมื่อเห็นร่างสูงที่ชะโงกไปหยิบถุงยางซองใหม่มาแกะและสวมใส่อย่างรวดเร็ว “หืม?”

เอาอีกแล้วเหรอ? แต่เมื่อกี้ยังไม่หายเจ็บเลยนะ...

ดวงตากลมโตปรือมองเพดานยังมึนงง ลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศพัดผ่านผิวเนียนที่ปรากฏรอยจูบแดง ทำให้ฟ่านลั่วซีสั่นสะท้านขึ้นมาอีกหน เช่นเดียวกับฤทธิ์ยาที่เหมือนจะกำเริบขึ้นมาอีกครั้ง

มุมปากของเจียงซือหยางก็ยกสูง เขาทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงกลางหว่างขาเรียว สองมือรั้งร่างฟ่านลั่วซีให้ลุกขึ้นจากเตียง สองขาเรียวพาดผ่านไปทางด้านหลัง บังคับให้เธอนั่งคร่อมอยู่บนตักของเขา

ท่อนเนื้อของเขาที่สวมเสื้อเกราะป้องกันเรียบร้อยตั้งผงาดล้ำอยู่ระหว่างพวกเขา แกนกายสาวเบ่งบานแนบชิด

“ครั้งนี้ ฉันจะอ่อนโยน...”

พูดจบ สองร่างเปลือยเปล่าก็กระโจนเข้าหากันอีกครั้ง ริมฝีปากและปลายลิ้นแลกกันนัวเนียอย่างคนเริ่มคุ้นเคย โดยเฉพาะฟ่านลั่วซีที่สำเร็จหลักสูตรมาแล้วครั้งหนึ่ง

ครั้งนี้ เธอรู้ว่าควรจะทำอะไร ใบหน้าหวานแหงนเงยรอรับจุมพิตของอีกฝ่ายเป็นอย่างดี สองมือลูบไล้ไปตามแขนกำยำ ก่อนจะยกขึ้นคล้องคอเขาไว้

ความอ่อนนุ่มทุกสัดส่วนของคนตรงหน้าสอดรับกับร่างของเขาได้อย่างพอดิบพอดี ไม่ว่าจะเป็นอกอิ่มกลมกลึงพอดีมือที่กำลังถูไถไปกับแผงอกของเขา

ยอดถันชูชันเบ่งบานถูไถเสียดสีสู้มือเขานัก เช่นเดียวกับกลีบดอกไม้เบ่งบานที่เขาได้ลิ้มลองเมื่อครู่ ยามนี้กลับมาอ้ากว้างรอรับการกระแทกของเขาอีกหน ติ่งเกสรเล็ก ๆ ของเธอเสียดสีไปมากับแกนกายของเขาที่วางพาดผ่านแกนกายสาว

“อร่อยชะมัด...” เจียงซือหยางอดพึมพำชื่นชมออกมาไม่ได้ ใบหน้าคมคายเลื่อนต่ำลงมาซุกซบที่กลางอกอิ่ม ก่อนจะอ้าปากงับยอดถันข้างหนึ่งเข้าไปในปาก

“อ๊ะ! อื้ออออ” ฟ่านลั่วซีครางเสียงสั่น แอ่นอกอิ่มขึ้นสูงอย่างไม่รู้ตัว ปลายลิ้นร้อนของเจียงซือหยางตวัดไล้เลียเม็ดเล็กกลางอกอย่างเอร็ดอร่อย ก่อนจะส่งมือไปบีบเคล้นแก้มก้นช่วงล่าง พร้อมกับยกร่างของเธอให้ลอยขึ้นเล็กน้อย เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับยกถัดไป

“อ๊า~~” เสียงฟ่านลั่วซีคราง เมื่อช่วงล่างของเธอถูกบุกรุกอีกครั้ง ปลายหัวมนของเจียงซือหยางจดจ่อถูไถกับปากทางลับอีกครั้ง ด้วยเธอเพิ่งถูกล่วงล้ำและเสร็จสมมา ส่วนนั้นจึงยังคงอ่อนไหวเป็นพิเศษ

เจียงซือหยางปล่อยร่างเธอลงช้า ๆ ทำให้ปลายยอดทะลวงผ่านเข้าไปทีละนิด ร่างของฟ่านลั่วซีพลันสะดุ้งเฮือก เนื้อนุ่มภายในโอบรัดและบีบตอบสิ่งแปลกปลอมนั้นในทันที

ปลายนิ้วสอดเข้าไปในเรือนผมสีดำของเจียงซือหยางก่อนจะขยำแน่น พร้อมกับเจียงซือหยางที่กำลังใช้ปลายลิ้นปรนเปรอความสุขช่วงบนของร่างกาย ใช้ปลายมนปรนเปรอความเสียวช่วงล่างไปด้วยกัน

“อ่ะ เสียว... อื้อออ” ฟ่านลั่วซีหลับตาแน่นด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ใจหนึ่งเธอก็แทบจะสำลักความสุขตายแล้ว หากแต่อีกใจกลับเรียกร้องหาสัมผัสที่รุนแรงกว่านี้เพื่อเติมเต็มร่างกายของเธอ เหมือนครั้งเมื่อครู่

เอวบางบิดร่อนไปมาราวกับกำลังควานหาสิ่งอัศจรรย์ที่ช่วยให้เธอเต็มอิ่ม และท่าทางนี้ก็ทำให้เจียงซือหยางรู้ว่าเขาต้องทำอย่างไรต่อ

เจียงซือหยางอ้าปากปล่อยให้ยอดถันที่เขาดูดดุนออก น้ำลายของเขาเลอะไปทั่วอกขาวเนียน เช่นเดียวกับมือสากที่ปล่อยร่างบางให้ทิ้งตัวลงมาครอบครองตอแข็งของเขาที่ล่วงล้ำเข้าไปแล้วบางส่วน

สวบ!

“อื้อ!” เสียงครางหลุดจากปากของฟ่านลั่วซี ใบหน้าหวานแหงนเงยไปทางด้านหลัง ดันให้อกอิ่มกระเพื่อมสั่นไหวยั่วตาตามแรงกระแทกจากช่วงล่างของเขา ในขณะที่สองขาตวัดโอบรัดเอวสอบของเขาแน่น

เสียงครางของเธอดังผสานไปกับเสียงบดเบียดเสียดสีช่วงล่างอย่างหื่นกระหาย แกนกายขยายใหญ่โตผลุบหายเข้าไปจนสุดความยาว แรงตอดรัดเร่งเร้าให้เจียงซือหยางจับมือพาเธอไปแตะขอบฟ้าด้วยกัน

“อา อ่ะ อ๊ะ อ๊า~~” ฟ่านลั่วซีหวีดร้อง เมื่อถูกเจียงซือหยางชักนำไปจนสุดทาง ดวงดาวพรั่งพรายอยู่ในดวงตา ร่างกายของเธอรู้สึกเบาหวิวราวกับล่องลอยอยู่บนก้อนเมฆ

ร่างเล็กทิ้งตัวซบลงที่ซอกคอชื้นเหงื่อของอีกฝ่าย ลมหายใจร้อนรินรดร่างกายกำยำของเขา ปลุกให้เขาตื่นตัวขึ้นมาอีกหน ดวงตากลมโตลืมขึ้นมองร่างสูงตรงหน้าอย่างงงงวย เมื่อรู้สึกถึงความคับแน่นที่เหยียดขยายใหญ่โตในตัวของเธอ

“ดะ เดี๋ยวก่อน...” ฟ่านลั่วซีค่อย ๆ ยันกายออกห่างจากร่างอันตรายของเขา

เจียงซือหยางโถมตัวกดร่างของเธอลงนอนบนเตียง เรือนผมสีดำสยายลงบนหมอนใบใหญ่สีขาว ใบหน้าเล็กแดงก่ำ ดวงตากลมโตปิดปรืออย่างยั่วยวน

“เดี๋ยวอะไร?” เจียงซือหยางถามอย่างหยอกเย้าด้วยรอยยิ้มกริ่ม ก่อนที่จะขยับสะโพกถอดถอนลำกายออกมา

ดวงตากลมโตเบิกกว้าง เมื่อเห็นอาวุธขนาดใหญ่ที่เขาใช้ปรนเปรอความสุขให้ กำลังเต่งตึงภายใต้ถุงยาง เขาดึงถุงยางออกมาผูกอย่างรวดเร็วอีกครั้ง ก่อนจะโน้มตัวไปหยิบซองถุงยางใหม่มาฉีก

“พะ พักก่อนได้ไหม?” ฟ่านลั่วซีถามตะกุกตะกัก ลำคอแห้งผากจากการร้องครางมาสองรอบติด ข้อศอกยันขึ้น หมายขยับตัวหนี แต่เตียงก็กว้างอยู่แค่นี้ แถมยักษ์ตัวใหญ่ก็นั่งปักหลักอยู่กลางหว่างขาของเธออีก

เจียงซือหยางสวมถุงยางเสร็จเรียบร้อย ดวงตาจิ้งจอกวาววับอย่างหื่นกระหาย แม้ว่ามรสุมจะพัดผ่านไปสองรอบแล้วก็ตาม แต่คลื่นลมในตัวเขายังไม่มีวี่แววจะสงบลงเลยแม้แต่น้อย จนเขาเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าใครกันแน่ที่ถูกฤทธิ์ยา!?

ทันทีที่ได้เห็นเรือนร่างบอบบางที่เต็มไปด้วยรอยจูบของเขา คลื่นความต้องการในตัวเขาก็พุ่งทะยานขึ้นมาอีกครั้ง

เจียงซือหยางรั้งข้อเท้าเล็กที่พยายามถอยหนีให้กลับเข้ามา ก่อนจะจับยกกวาดข้ามศีรษะเป็นวงกลม ทำให้ร่างของฟ่านลั่วซีพลิกมานอนคว่ำในทันที อวดแผ่นหลังที่เปลือยเปล่าสะท้อนแสงไฟ

“คุณจะทำอะไรน่ะ?” ฟ่านลั่วซีร้องด้วยความตกใจ ก่อนจะเอี้ยวหน้าหันกลับไปมองเขา

ร่างเล็กสะดุ้งตกใจ เมื่อใบหน้าหล่อเหลาที่เคยอยู่ไกล กลับโถมตัวเข้ามาทาบทับจนใบหน้าแทบแนบชิดสนิทกัน ฟ่านลั่วซีรู้สึกได้ถึงลมหายใจร้อนของเขาที่หายใจรดใบหน้าของเธอได้อย่างชัดเจน

“นอนก็แล้ว... นั่งก็แล้ว... ทีนี้ลองข้างหลังบ้างนะ”

“???” ฟ่านลั่วซียังไม่ทันได้ทำความเข้าใจในประโยคของเขา มือหนาก็สอดมาสัมผัสกอบกุมความอวบอิ่มเต็มสองมือ พร้อมกับความใหญ่โตที่บดเบียดเข้ามาในตัวเธออีกครั้ง

“อ๊ะ! ดะ เดี๋ยวก่อนสิ อ่ะ ยะ อย่า อ๊า~~”