تسجيل الدخولمشاركة
คุ้มครอง...3/4
تاريخ النشر:
2026-05-06 21:36:03เขาส่งเสียงเรียกอีกครั้งแล้วรอดูปฏิกิริยาอยู่เพียงอึดใจเดียวเท่านั้น ดวงตาคมปลาบก็สาดแสงแรงกล้าขึ้นมายามมองดูบานประตูห้องน้ำที่ทำด้วยวัสดุราคาแพงค่อนข้างแข็งแรงและทนทาน หากมันก็คงจะไม่ทานทนกับแรงกระแทกหนักๆ ซ้ำๆ เท่าไหร่นัก เมื่อตัดสินใจปรานต์ธรก็รวบรวมพละกำลังทั้งหมดยกเท้าถีบบานประตูจนสุดแรง ครั้งเดียวเท่านั้นก็ทำให้กลอนประตูกระเด็นหลุดพร้อมกับเปิดอ้าออก โชติกาที่ยืนถือเศษแก้วไว้ในมือตัวสั่นเทาอย่างหวาดหวั่น เธอไม่เหลือทางเลือกใดอีกต่อไป ตัดสินใจเด็ดขาดแล้วว่าจะให้การตายช่วยให้หลุดพ้นจากทุกอย่าง ก่อนที่ชายหนุ่มจะก้าวเข้ามาถึงตัวหญิงสาวที่กำลังจะใช้เศษแก้วแหลมคมเฉือนที่ลำคอตัวเองอย่างบ้าระห่ำ หากแต่มือหนาก็โฉบฉวยข้อมือเล็กไว้ได้ทันอย่างหวุดหวิดแล้วบิดไปด้านหลังจนมันสร้างความเจ็บปวดให้กับแขนเล็กๆ ของเธอ
“โอ๊ย!” เสียงร้องอุทานดังขึ้น
“ทำบ้าอะไรของคุณ”
เขาตะโกนใส่หน้าเธอด้วยความโมโห จากนั้นก็ลากตัวหญิงสาวมาโยนลงบนเตียงก่อนจะตามลงมาคร่อมอยู่เหนือร่างแน่งน้อยที่กำลังร้องไห้สะอื้น มือหนาทั้งสองข้างตรึงข้อมือเรียวทั้งสองข้างของเธอไว้ ใช้สายตามองเชือดเฉือนกัน
“ปล่อย ฉันจะตายมันก็เรื่องของฉัน...ฮึก”
“ก็บอกแล้วไง ถ้ายังไม่อนุญาตให้ตาย คุณก็จะตามพ่อคุณไปปรโลกไม่ได้ คุณต้องอยู่กับความเจ็บปวด ทรมานอย่างที่คนอื่นเค้าเคยได้รับมาจะได้รู้ว่ามันเป็นยังไง อย่ามาใช้วิธีขี้ขลาดชิงฆ่าตัวตายไปแบบนี้”
ชายหนุ่มพูดออกไปด้วยความเกรี้ยวโกรธ วินาทีที่เขาได้ยินเสียงของแตกกระจายหัวใจที่หนักแน่นดั่งหินผาก็มีแกว่งไกวไปวูบหนึ่งเหมือนกัน
โชติกาเอาแต่ร้องไห้ส่ายหน้าไปมา ความสูญเสียที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันมันทำให้เธอยอมรับได้ยาก ทั้งเรื่องเบื้องหลังธุรกิจอันแสนโหดร้ายของบิดาเธอนั้นอีก
ปรานต์ธรปล่อยมือจากเธอ เปลี่ยนมาจ้องมองหญิงสาวด้วยแววตาชาเฉยอีกครั้ง
“คุณจะเอายังไงกับฉันล่ะ ให้ฉันชดใช้อะไรให้คุณอีกคุณถึงจะพอใจ แล้วปล่อยฉันไป”
เธอร้องถามทั้งที่ยังสะอื้นอยู่ ทำให้ชายหนุ่มแสยะยิ้มออกมาแวบหนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า
“ผมเป็นคนที่ช่วยชีวิตคุณเอาไว้สองครั้งแล้วนะ ครั้งแรกคุณคงไม่รู้ว่าการที่ผมพาคุณมาเป็นการช่วยไม่ให้กลุ่มคนที่เป็นศัตรูกับพ่อของคุณจับตัวคุณไปได้ และครั้งที่สองก็ตอนที่คุณคิดจะฆ่าตัวตายเมื่อกี้”
เขาหยุดพูดไว้เพียงครู่ เพื่อรอดูปฏิกิริยาของเธอ และเมื่อเห็นหญิงสาวเงียบมีแต่เสียงสะอื้นออกมาจึงเอ่ยต่อว่า
“ผมจะทำงานอยู่ที่เมืองไทยปีนึง ตลอดเวลาที่ผมอยู่ที่นี่คุณก็อยู่เป็นผู้หญิงของผมครบกำหนดแล้วผมจะปล่อยคุณไป”
น้ำเสียงเรียบๆ หากแต่ส่งผลให้โชติกาเงยหน้าขึ้นมามองเขาทันที ความหมายของคำว่ามาเป็นผู้หญิงของเขา มันคงไม่ต่างจากการเป็นนางบำเรอหรอกใช่ไหม
“นี่เหรอสิ่งที่คุณอยากให้ฉันชดใช้”
“ใช่...แค่ปีเดียว ร่างกายของคุณมันคงจะไม่สึกหรอเท่าไหร่หรอกมั้ง”
“แล้วถ้าฉันไม่ตกลง คุณจะบังคับฉันเหรอ”
“หึ คุณมีทางเลือกอะไรบ้างเหรอชาร์ม ตอนนี้บ้านของคุณถูกยึดเป็นของกลาง บริวารคนรับใช้ของคุณต่างพากันหนีหาย เงินสดของพ่อคุณรวมทั้งบัญชีของคุณถูกอายัดเพราะได้มาจากธุรกิจผิดกฎหมายทั้งสิ้น ไม่ว่ามันจะถูกยักยอกไปอยู่ในบัญชีไหนพวกตำรวจก็สาวไส้ออกมาหมด เพราะกลุ่มคนที่มันหักหลังพ่อของคุณก็พวกมีอิทธิพลเหมือนกันนั่นแหละ ตอนนี้คุณก็เหลือแต่ตัวแล้ว คิดว่าจะมีใครช่วยคุณได้อีกเหรอ”
น้ำเสียงของชายหนุ่มเข้มขึ้นยามสาธยายถึงความชั่วช้าที่บิดาของเธอทำ
“มีหนทางเดียวเท่านั้นที่คุณจะหาเงินได้ตอนนี้ก็คือมาเป็นนางบำเรอของผม ถ้าคุณอยากอยู่รอดปลอดภัย”
ในที่สุดเขาก็พูดคำนี้ออกมา ‘นางบำเรอ’
^
^
^
أحدث فصل
สารภาพร้าย เขาเป็นผู้กำหนด...6/1
วันนี้เดิมทีปรานต์ธรต้องออกไปทำงาน ทว่าเขาตื่นสายกว่าปกติจึงตัดสินใจไม่เข้าบริษัท และได้โทรบอกให้พัสสนนำงานที่ค้างมาให้เขาตรวจดูที่คอนโด เมื่อพัสสนเข้ามาภายในห้องผู้บริหารของบริษัท ลี โลจิสติกส์ อีกทั้งยังเป็นเพื่อนของเขาด้วยชายหนุ่มจึงทำตัวปกติ พูดคุยกับปรานต์ธรอย่างผ่อนคลายเป็นกันเองเมื่อไม่ได้อยู่ต่อหน้าพนักงานคนอื่นครั้นเมื่อหมดธุระและเขากำลังจะกลับเข้าบริษัทอีกครั้งในช่วงบ่ายก็บังเอิญได้พบกับโชติกาที่เปิดประตูออกมาจากห้องหนังสือ หญิงสาวเองก็ได้พบกับผู้ชายแปลกหน้าที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน ในแววตาฉายความตกใจเล็กน้อย“เอ่อ คือ คุณอยู่ที่นี่เหรอครับ”พัสสนเอ่ยถามกับหญิงสาวในน้ำเสียงสุภาพ มอบรอยยิ้มให้อย่างเป็นมิตรก่อนจะหันกลับไปยิ้มกรุ้มกริ่มกับใครอีกคนที่เดินหน้าเข้มเข้ามาใกล้โชติกายังไม่ทันได้ตอบคำถามนั้น พัสสนก็หันมายิ้มกับเธอแล้วเอ่ยต่อ“ผมชื่อพัสนะครับ ยินดีที่ได้รู้จักคุณ...”ชายหนุ่มหยุดพูดเพื่อให้หญิงสาวแนะนำตัวเองกับเขา ฝ่ายหญิงยิ้มเล็กน้อยก่อนจะพูดออกมาว่า“ชาร์มค่ะ”“คุณชาร์ม ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ คุณเป็นคนไทยเหรอครับ”“ใช่ค่ะ ฉันเป็นคนไทย”พัสสนคิดว่าสาวสวยคนนี้เป็นผู้หญ
สารภาพร้าย คิดลึก...5/2
ปรานต์ธรเองก็ไม่รอช้าเขาจัดการดึงปมเชือกที่ผูกรัดเอวหญิงสาวพร้อมกับถอดมันให้หลุดออกจากตัวเธอ ทันทีที่เสื้อคลุมร่วงหลุดลงมากองที่ปลายเท้าชายหนุ่มก็ดันร่างของเธอให้เอนลงไปนอนบนเตียงพร้อมกับร่างของเขาตามทาบทับลงมา ความกระสันซ่านที่กำลังปั่นป่วนอยู่ภายในทำให้เขาอยากทำอะไรบางอย่างกับเธอในสิ่งที่เขาไม่ยอมทำให้ผู้หญิงคนไหนมาก่อน เมื่อร่างกายเธอเป็นของเขาแล้วทำไมเขาจะแตะต้องส่วนอื่นของเธอด้วยเรียวลิ้นไม่ได้ มันเป็นสิ่งที่เขาควรปรนเปรอให้เธอด้วยไม่ใช่หรือเพื่อเป็นการไม่เอาเปรียบคู่นอนโชติกาเบี่ยงใบหน้าซุกลงกับหมอนพร้อมกับหลับตาลงเมื่อหัวเข่าที่ตั้งชันของเธอทั้งสองข้างถูกฝ่ามือของเขาดันให้แยกออกจากกันกว้าง ริมฝีปากอิ่มเม้มแน่นกับความซ่านสยิวแม้ว่าเขาจะยังไม่ทันได้ทำอะไรก็ตาม มันคงจะเป็นเหมือนกับเมื่อคืนที่ปรานต์ธรไม่ได้อยากแตะเนื้อต้องตัวส่วนอื่นของเธอนอกจากปลดปล่อยอารมณ์ของเขาให้มันเสร็จๆ แต่ทว่านาทีต่อมาหญิงสาวกลับรู้สึกถึงสายลมอุ่นๆ ที่รินรดอยู่ตรงกลางหว่างขาเธอตอนนี้ และเมื่อผงกศีรษะขึ้นมองก็เห็นว่าใบหน้าของเขากำลังจดจ่ออยู่ตรงส่วนนั้นของเธอเขาเองก็คล้ายว่าพยายามบังคับใจตัวเองอยู่เหมือนกั
สารภาพร้าย คิดลึก...5/1
หลังจากผ่านการมีความสัมพันธ์ทางกายกันมาแล้ว ใช่ว่าปรานต์ธรจะมีท่าทีเปลี่ยนไป เขายังคงปฏิบัติต่อเธอดังเดิม มีความเย็นชาเคลือบไว้อยู่แบบไหนก็แบบนั้นไม่มีท่าทีอ่อนลง บางครั้งเมื่อมีโอกาสพูดจาให้เธอเจ็บช้ำใจเขาก็พูดมันขึ้นมาโดยไม่นึกถึงจิตใจของเธอ เขาไม่ได้ใช้งานเธอให้ทำอย่างอื่นเลยนอกจากเรื่องบนเตียง เมื่อถึงเวลาที่ต้องกินก็มีแม่บ้านคอยจัดเตรียมอาหารมาวางไว้บนโต๊ะให้เสร็จสรรพ การงานอย่างอื่นไม่ต้องหยิบจับให้มือสากกระด้าง ยามเมื่อเขาเสร็จกิจก็เป็นฝ่ายเดินออกไปจากห้องโดยไม่มีคำพูดใดๆ เอื้อนเอ่ยออกมาเป็นการปลอบประโลมใจหญิงสาวเลยแม้เพียงนิดในตอนพลบค่ำหลังจากที่ร่วมรับประทานอาหารกันเสร็จเรียบร้อยปรานต์ธรได้เดินแยกออกไปนั่งทำงานอยู่ที่มุมส่วนตัวของเขา ส่วนตัวเธอก็ไปนั่งอ่านหนังสือในอีกห้องหนึ่งโดยไม่ให้ความสนใจอะไรกับเขาอีก เมื่อหญิงสาวเดินออกมาจากห้องนั้นเพื่อจะเข้าไปในห้องนอนส่วนตัว เธอบังเอิญได้ยินเสียงชายหนุ่มคุยโทรศัพท์กับใครคนหนึ่ง น้ำเสียงที่ก้องออกมาจากลำโพงสมาร์ตโฟนที่เขาถืออยู่ในมือแจ่มชัดว่าเป็นเสียงของผู้หญิง ซึ่งกำลังพูดจาสื่อสารโต้ตอบกันโดยใช้ภาษาจีนโชติกาที่เคยเรียนรู้ภาษาจีนม
สารภาพร้าย นางบำเรอชั่วคราว...4/4
จากวันนี้ไปนอกจากคุณพัสสน หนุ่มหล่อสไตล์เกาหลีตี๋นิยม แว่นสายตาที่เขาสวมใสปิดบังแววตาที่เฉียบคมนั้นทำให้ชายหนุ่มดูเป็นคนสุขุมลุ่มลึกตอนนี้เขาดำรงตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายลูกค้าต่างประเทศ ซึ่งอายุก็รุ่นราวคราวเดียวกับซีอีโอหนุ่ม และแน่นอนว่านับจากนี้สาวๆ ในบริษัทก็จะมีอาหารตาให้มองเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน บางคนถึงกับเอาไปเปรียบเทียบว่าระหว่างผู้จัดการหล่อตี๋ กับซีอีโอหนุ่มใครจะน่ากินมากกว่ากัน และผลคะแนนก็ออกมาสูสีกินกันไม่ลงในเรื่องความหล่อเหลาดูดีของผู้ชายทั้งสองคนนั้น โดยที่ทางฝ่ายปรานต์ธรชนะคะแนนจากสาวๆ ทั้งสิบไป 6:4 คะแนนปรานต์ธรพูดคุยหารือเรื่องงานกับพัสสน ผู้ซึ่งมีความสนิทสนมกับชายหนุ่มมากพอสมควรเพราะทั้งสองเป็นเพื่อนกันตั้งแต่สมัยที่พัสสนเรียนอยู่ที่ฮ่องกง ก่อนจะเข้ามาทำงานในบริษัทด้านการขนส่งแห่งนี้เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก ร่างสูงสง่าก็ก้าวออกมาพร้อมกับถอดเสื้อสูทพาดไว้บนเคาน์เตอร์บาร์ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของแม่บ้านเข้ามาจัดการนำไปแขวนไว้ให้เรียบร้อย มือหนายกขึ้นขยับปมเนกไทให้หลวมเล็กน้อย พร้อมกับปลดกระดุมตรงแขนเสื้อแล้วพับขึ้นมาอยู่ใต้บริเวณข้อศอกเพื่อความคล่องตัว ยามเมื่อเขาเดินเข้าม
สารภาพร้าย นางบำเรอชั่วคราว...4/3
ในตอนที่หญิงสาวนอนหลับไปอย่างเหนื่อยล้าอ่อนเพลีย ก่อนฟ้าจะสางชายหนุ่มก็รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา เขานอนจ้องหน้าหญิงสาวอยู่เป็นนานด้วยความรู้สึกที่ไม่อาจบอกตัวเองได้ ก่อนจะตัดสินใจลุกเดินออกไปจากห้องทิ้งให้เธอนอนอยู่ตามลำพังครั้นเมื่อโชติการู้สึกตัวลืมตาตื่นขึ้นมาในช่วงสายจัดของวันก็รู้สึกถึงความปวดเมื่อยไปทั่วร่างกายและปวดแปลบบริเวณส่วนนั้นที่ถูกลำกายซึ่งไร้กระดูกหากแต่แข็งแกร่งเสียดสีอยู่ข้างในอย่างไม่ยอมถอดถอนออกมาโดยง่าย ไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกต่อไปแล้วนับจากนี้เป็นต้นไป ทั้งอิสรภาพที่ถูกจำกัด ร่างกายที่ต้องรักษาไว้เพื่อเป็นเครื่องบำเรอให้แก่ชายคนนั้น ผู้ซึ่งเป็นผู้ชายคนแรกที่เข้ามามีสัมพันธ์ลึกซึ้งทางกาย ทำให้เธอรู้รสความสุขสันต์รัญจวนที่เกิดขึ้นขณะเมื่อร่างกายถูกโลมเล้าจากทั้งมืออันหนานุ่มรวมถึงริมฝีปากและปลายลิ้นอุ่นชื้นของเขาที่ลากไล้ไปเกือบทุกอณูของร่างกายเธอ มันทั้งตื่นเต้น หวาดกลัว ต่อมาก็แปรเปลี่ยนเป็นความซ่านเสียว รัญจวนใจอย่างถึงที่สุดจนหลงลืมความเป็นตัวของตัวเองไปชั่วขณะเธอจดจำไม่ได้เลยว่าเมื่อคืนนี้ได้ผวาร้องครางครวญให้เขาฟังกี่ครั้งในตอนที่รู้สึกว่ามีบางอย่างแตกซ่านอยู่ข้าง
สารภาพร้าย นางบำเรอชั่วคราว...4/2
ทว่านาทีต่อมาเธอก็ต้องลืมตามองดู เมื่อรู้สึกว่าข้อเท้าเรียวทั้งสองข้างถูกจับไว้ ทันใดนั้นก็ถูกเขาจับมันแยกออกจากกันกว้างจนเธอรู้สึกถึงไอเย็นจากอากาศภายในห้องแต่ในร่างกายกลับยิ่งรุ่มร้อนปรานต์ธรเมื่อได้เห็นความงามของอิสตรีนางนี้อย่างชัดเจนเขาก็แทบจะเก็บความหิวกระหายในตัวเธอไว้ไม่อยู่ ไม่อยากจับร่างนั้นมากระแทกกระทั้นอย่างที่ใจมันอยากทำในครั้งแรก แต่เขาจะค่อยๆ เพิ่มระดับลีลาที่ร้อนแรงให้กับเธอขึ้นเรื่อยๆ ชายหนุ่มขยับเข้ามานั่งอยู่ตรงกลางช่องว่างพร้อมกับลำกายที่ผงาดอย่างเต็มที่ โชติกาไม่กล้าแม้แต่จะมองมัน หากเธอก็สามารถรับรู้ถึงความใหญ่โตและแข็งแกร่งผ่านสัมผัสที่เขากำลังใช้มันถูไถกับกลีบเนื้อที่อ่อนนุ่มของเธออยู่ทันทีที่เนื้อสัมผัสเนื้อความเสียวซ่านก็วิ่งพล่านไปทั่วร่างอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้น ร่างบางเปลือยเปล่าไม่อาจทานทนต่อฤทธิ์เสน่หาเธอขยับสะโพกเบาๆ ตามการเสียดสีของเขา พยายามกัดริมฝีปากแน่นจนห้อเลือดเพื่อไม่ให้หลุดเสียงครวญครางออกมา ในขณะที่คนกระทำก็นิ่วหน้าสูดลมหายใจแรงจนเกิดเสียงอื้ออ้าให้ได้ยิน“อืมม์...”มือเรียวที่กอบกุมฐานทรวงอวบอิ่มปัดป่ายหาสิ่งยึดเกาะ ก่อนจะขยุ้มหมอนหนุนใต้ศีร
قد تعجبك أيضًا
เกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย65.9K وجهات النظرสลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด
กิตติรวิชญ์72.8K وجهات النظرพราวกลิ่นบุปผาตัณหารัก
พะเนินเทินทึก78.2K وجهات النظر(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก114.3K وجهات النظرเจ้าสาวร้ายเดียงสา
เย้ายวน16 وجهات النظرBad Engineer เด็กเทรย์ซิส
มดตัวจี๊ด25 وجهات النظرเมื่อนางเอกเกิดใหม่ในร่างนางร้าย
เดลิล30 وجهات النظرเพลิง(รัก)ไฟเก่า
นิภาภัทร193 وجهات النظر
