เข้าสู่ระบบแชร์
คุ้มครอง...3/4
วันที่เผยแพร่:
2026-05-06 21:36:03เขาส่งเสียงเรียกอีกครั้งแล้วรอดูปฏิกิริยาอยู่เพียงอึดใจเดียวเท่านั้น ดวงตาคมปลาบก็สาดแสงแรงกล้าขึ้นมายามมองดูบานประตูห้องน้ำที่ทำด้วยวัสดุราคาแพงค่อนข้างแข็งแรงและทนทาน หากมันก็คงจะไม่ทานทนกับแรงกระแทกหนักๆ ซ้ำๆ เท่าไหร่นัก เมื่อตัดสินใจปรานต์ธรก็รวบรวมพละกำลังทั้งหมดยกเท้าถีบบานประตูจนสุดแรง ครั้งเดียวเท่านั้นก็ทำให้กลอนประตูกระเด็นหลุดพร้อมกับเปิดอ้าออก โชติกาที่ยืนถือเศษแก้วไว้ในมือตัวสั่นเทาอย่างหวาดหวั่น เธอไม่เหลือทางเลือกใดอีกต่อไป ตัดสินใจเด็ดขาดแล้วว่าจะให้การตายช่วยให้หลุดพ้นจากทุกอย่าง ก่อนที่ชายหนุ่มจะก้าวเข้ามาถึงตัวหญิงสาวที่กำลังจะใช้เศษแก้วแหลมคมเฉือนที่ลำคอตัวเองอย่างบ้าระห่ำ หากแต่มือหนาก็โฉบฉวยข้อมือเล็กไว้ได้ทันอย่างหวุดหวิดแล้วบิดไปด้านหลังจนมันสร้างความเจ็บปวดให้กับแขนเล็กๆ ของเธอ
“โอ๊ย!” เสียงร้องอุทานดังขึ้น
“ทำบ้าอะไรของคุณ”
เขาตะโกนใส่หน้าเธอด้วยความโมโห จากนั้นก็ลากตัวหญิงสาวมาโยนลงบนเตียงก่อนจะตามลงมาคร่อมอยู่เหนือร่างแน่งน้อยที่กำลังร้องไห้สะอื้น มือหนาทั้งสองข้างตรึงข้อมือเรียวทั้งสองข้างของเธอไว้ ใช้สายตามองเชือดเฉือนกัน
“ปล่อย ฉันจะตายมันก็เรื่องของฉัน...ฮึก”
“ก็บอกแล้วไง ถ้ายังไม่อนุญาตให้ตาย คุณก็จะตามพ่อคุณไปปรโลกไม่ได้ คุณต้องอยู่กับความเจ็บปวด ทรมานอย่างที่คนอื่นเค้าเคยได้รับมาจะได้รู้ว่ามันเป็นยังไง อย่ามาใช้วิธีขี้ขลาดชิงฆ่าตัวตายไปแบบนี้”
ชายหนุ่มพูดออกไปด้วยความเกรี้ยวโกรธ วินาทีที่เขาได้ยินเสียงของแตกกระจายหัวใจที่หนักแน่นดั่งหินผาก็มีแกว่งไกวไปวูบหนึ่งเหมือนกัน
โชติกาเอาแต่ร้องไห้ส่ายหน้าไปมา ความสูญเสียที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันมันทำให้เธอยอมรับได้ยาก ทั้งเรื่องเบื้องหลังธุรกิจอันแสนโหดร้ายของบิดาเธอนั้นอีก
ปรานต์ธรปล่อยมือจากเธอ เปลี่ยนมาจ้องมองหญิงสาวด้วยแววตาชาเฉยอีกครั้ง
“คุณจะเอายังไงกับฉันล่ะ ให้ฉันชดใช้อะไรให้คุณอีกคุณถึงจะพอใจ แล้วปล่อยฉันไป”
เธอร้องถามทั้งที่ยังสะอื้นอยู่ ทำให้ชายหนุ่มแสยะยิ้มออกมาแวบหนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า
“ผมเป็นคนที่ช่วยชีวิตคุณเอาไว้สองครั้งแล้วนะ ครั้งแรกคุณคงไม่รู้ว่าการที่ผมพาคุณมาเป็นการช่วยไม่ให้กลุ่มคนที่เป็นศัตรูกับพ่อของคุณจับตัวคุณไปได้ และครั้งที่สองก็ตอนที่คุณคิดจะฆ่าตัวตายเมื่อกี้”
เขาหยุดพูดไว้เพียงครู่ เพื่อรอดูปฏิกิริยาของเธอ และเมื่อเห็นหญิงสาวเงียบมีแต่เสียงสะอื้นออกมาจึงเอ่ยต่อว่า
“ผมจะทำงานอยู่ที่เมืองไทยปีนึง ตลอดเวลาที่ผมอยู่ที่นี่คุณก็อยู่เป็นผู้หญิงของผมครบกำหนดแล้วผมจะปล่อยคุณไป”
น้ำเสียงเรียบๆ หากแต่ส่งผลให้โชติกาเงยหน้าขึ้นมามองเขาทันที ความหมายของคำว่ามาเป็นผู้หญิงของเขา มันคงไม่ต่างจากการเป็นนางบำเรอหรอกใช่ไหม
“นี่เหรอสิ่งที่คุณอยากให้ฉันชดใช้”
“ใช่...แค่ปีเดียว ร่างกายของคุณมันคงจะไม่สึกหรอเท่าไหร่หรอกมั้ง”
“แล้วถ้าฉันไม่ตกลง คุณจะบังคับฉันเหรอ”
“หึ คุณมีทางเลือกอะไรบ้างเหรอชาร์ม ตอนนี้บ้านของคุณถูกยึดเป็นของกลาง บริวารคนรับใช้ของคุณต่างพากันหนีหาย เงินสดของพ่อคุณรวมทั้งบัญชีของคุณถูกอายัดเพราะได้มาจากธุรกิจผิดกฎหมายทั้งสิ้น ไม่ว่ามันจะถูกยักยอกไปอยู่ในบัญชีไหนพวกตำรวจก็สาวไส้ออกมาหมด เพราะกลุ่มคนที่มันหักหลังพ่อของคุณก็พวกมีอิทธิพลเหมือนกันนั่นแหละ ตอนนี้คุณก็เหลือแต่ตัวแล้ว คิดว่าจะมีใครช่วยคุณได้อีกเหรอ”
น้ำเสียงของชายหนุ่มเข้มขึ้นยามสาธยายถึงความชั่วช้าที่บิดาของเธอทำ
“มีหนทางเดียวเท่านั้นที่คุณจะหาเงินได้ตอนนี้ก็คือมาเป็นนางบำเรอของผม ถ้าคุณอยากอยู่รอดปลอดภัย”
ในที่สุดเขาก็พูดคำนี้ออกมา ‘นางบำเรอ’
^
^
^
บทล่าสุด
สารภาพร้าย เขาเป็นผู้กำหนด...6/1
วันนี้เดิมทีปรานต์ธรต้องออกไปทำงาน ทว่าเขาตื่นสายกว่าปกติจึงตัดสินใจไม่เข้าบริษัท และได้โทรบอกให้พัสสนนำงานที่ค้างมาให้เขาตรวจดูที่คอนโด เมื่อพัสสนเข้ามาภายในห้องผู้บริหารของบริษัท ลี โลจิสติกส์ อีกทั้งยังเป็นเพื่อนของเขาด้วยชายหนุ่มจึงทำตัวปกติ พูดคุยกับปรานต์ธรอย่างผ่อนคลายเป็นกันเองเมื่อไม่ได้อยู่ต่อหน้าพนักงานคนอื่นครั้นเมื่อหมดธุระและเขากำลังจะกลับเข้าบริษัทอีกครั้งในช่วงบ่ายก็บังเอิญได้พบกับโชติกาที่เปิดประตูออกมาจากห้องหนังสือ หญิงสาวเองก็ได้พบกับผู้ชายแปลกหน้าที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน ในแววตาฉายความตกใจเล็กน้อย“เอ่อ คือ คุณอยู่ที่นี่เหรอครับ”พัสสนเอ่ยถามกับหญิงสาวในน้ำเสียงสุภาพ มอบรอยยิ้มให้อย่างเป็นมิตรก่อนจะหันกลับไปยิ้มกรุ้มกริ่มกับใครอีกคนที่เดินหน้าเข้มเข้ามาใกล้โชติกายังไม่ทันได้ตอบคำถามนั้น พัสสนก็หันมายิ้มกับเธอแล้วเอ่ยต่อ“ผมชื่อพัสนะครับ ยินดีที่ได้รู้จักคุณ...”ชายหนุ่มหยุดพูดเพื่อให้หญิงสาวแนะนำตัวเองกับเขา ฝ่ายหญิงยิ้มเล็กน้อยก่อนจะพูดออกมาว่า“ชาร์มค่ะ”“คุณชาร์ม ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ คุณเป็นคนไทยเหรอครับ”“ใช่ค่ะ ฉันเป็นคนไทย”พัสสนคิดว่าสาวสวยคนนี้เป็นผู้หญ
สารภาพร้าย คิดลึก...5/2
ปรานต์ธรเองก็ไม่รอช้าเขาจัดการดึงปมเชือกที่ผูกรัดเอวหญิงสาวพร้อมกับถอดมันให้หลุดออกจากตัวเธอ ทันทีที่เสื้อคลุมร่วงหลุดลงมากองที่ปลายเท้าชายหนุ่มก็ดันร่างของเธอให้เอนลงไปนอนบนเตียงพร้อมกับร่างของเขาตามทาบทับลงมา ความกระสันซ่านที่กำลังปั่นป่วนอยู่ภายในทำให้เขาอยากทำอะไรบางอย่างกับเธอในสิ่งที่เขาไม่ยอมทำให้ผู้หญิงคนไหนมาก่อน เมื่อร่างกายเธอเป็นของเขาแล้วทำไมเขาจะแตะต้องส่วนอื่นของเธอด้วยเรียวลิ้นไม่ได้ มันเป็นสิ่งที่เขาควรปรนเปรอให้เธอด้วยไม่ใช่หรือเพื่อเป็นการไม่เอาเปรียบคู่นอนโชติกาเบี่ยงใบหน้าซุกลงกับหมอนพร้อมกับหลับตาลงเมื่อหัวเข่าที่ตั้งชันของเธอทั้งสองข้างถูกฝ่ามือของเขาดันให้แยกออกจากกันกว้าง ริมฝีปากอิ่มเม้มแน่นกับความซ่านสยิวแม้ว่าเขาจะยังไม่ทันได้ทำอะไรก็ตาม มันคงจะเป็นเหมือนกับเมื่อคืนที่ปรานต์ธรไม่ได้อยากแตะเนื้อต้องตัวส่วนอื่นของเธอนอกจากปลดปล่อยอารมณ์ของเขาให้มันเสร็จๆ แต่ทว่านาทีต่อมาหญิงสาวกลับรู้สึกถึงสายลมอุ่นๆ ที่รินรดอยู่ตรงกลางหว่างขาเธอตอนนี้ และเมื่อผงกศีรษะขึ้นมองก็เห็นว่าใบหน้าของเขากำลังจดจ่ออยู่ตรงส่วนนั้นของเธอเขาเองก็คล้ายว่าพยายามบังคับใจตัวเองอยู่เหมือนกั
สารภาพร้าย คิดลึก...5/1
หลังจากผ่านการมีความสัมพันธ์ทางกายกันมาแล้ว ใช่ว่าปรานต์ธรจะมีท่าทีเปลี่ยนไป เขายังคงปฏิบัติต่อเธอดังเดิม มีความเย็นชาเคลือบไว้อยู่แบบไหนก็แบบนั้นไม่มีท่าทีอ่อนลง บางครั้งเมื่อมีโอกาสพูดจาให้เธอเจ็บช้ำใจเขาก็พูดมันขึ้นมาโดยไม่นึกถึงจิตใจของเธอ เขาไม่ได้ใช้งานเธอให้ทำอย่างอื่นเลยนอกจากเรื่องบนเตียง เมื่อถึงเวลาที่ต้องกินก็มีแม่บ้านคอยจัดเตรียมอาหารมาวางไว้บนโต๊ะให้เสร็จสรรพ การงานอย่างอื่นไม่ต้องหยิบจับให้มือสากกระด้าง ยามเมื่อเขาเสร็จกิจก็เป็นฝ่ายเดินออกไปจากห้องโดยไม่มีคำพูดใดๆ เอื้อนเอ่ยออกมาเป็นการปลอบประโลมใจหญิงสาวเลยแม้เพียงนิดในตอนพลบค่ำหลังจากที่ร่วมรับประทานอาหารกันเสร็จเรียบร้อยปรานต์ธรได้เดินแยกออกไปนั่งทำงานอยู่ที่มุมส่วนตัวของเขา ส่วนตัวเธอก็ไปนั่งอ่านหนังสือในอีกห้องหนึ่งโดยไม่ให้ความสนใจอะไรกับเขาอีก เมื่อหญิงสาวเดินออกมาจากห้องนั้นเพื่อจะเข้าไปในห้องนอนส่วนตัว เธอบังเอิญได้ยินเสียงชายหนุ่มคุยโทรศัพท์กับใครคนหนึ่ง น้ำเสียงที่ก้องออกมาจากลำโพงสมาร์ตโฟนที่เขาถืออยู่ในมือแจ่มชัดว่าเป็นเสียงของผู้หญิง ซึ่งกำลังพูดจาสื่อสารโต้ตอบกันโดยใช้ภาษาจีนโชติกาที่เคยเรียนรู้ภาษาจีนม
สารภาพร้าย นางบำเรอชั่วคราว...4/4
จากวันนี้ไปนอกจากคุณพัสสน หนุ่มหล่อสไตล์เกาหลีตี๋นิยม แว่นสายตาที่เขาสวมใสปิดบังแววตาที่เฉียบคมนั้นทำให้ชายหนุ่มดูเป็นคนสุขุมลุ่มลึกตอนนี้เขาดำรงตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายลูกค้าต่างประเทศ ซึ่งอายุก็รุ่นราวคราวเดียวกับซีอีโอหนุ่ม และแน่นอนว่านับจากนี้สาวๆ ในบริษัทก็จะมีอาหารตาให้มองเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน บางคนถึงกับเอาไปเปรียบเทียบว่าระหว่างผู้จัดการหล่อตี๋ กับซีอีโอหนุ่มใครจะน่ากินมากกว่ากัน และผลคะแนนก็ออกมาสูสีกินกันไม่ลงในเรื่องความหล่อเหลาดูดีของผู้ชายทั้งสองคนนั้น โดยที่ทางฝ่ายปรานต์ธรชนะคะแนนจากสาวๆ ทั้งสิบไป 6:4 คะแนนปรานต์ธรพูดคุยหารือเรื่องงานกับพัสสน ผู้ซึ่งมีความสนิทสนมกับชายหนุ่มมากพอสมควรเพราะทั้งสองเป็นเพื่อนกันตั้งแต่สมัยที่พัสสนเรียนอยู่ที่ฮ่องกง ก่อนจะเข้ามาทำงานในบริษัทด้านการขนส่งแห่งนี้เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก ร่างสูงสง่าก็ก้าวออกมาพร้อมกับถอดเสื้อสูทพาดไว้บนเคาน์เตอร์บาร์ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของแม่บ้านเข้ามาจัดการนำไปแขวนไว้ให้เรียบร้อย มือหนายกขึ้นขยับปมเนกไทให้หลวมเล็กน้อย พร้อมกับปลดกระดุมตรงแขนเสื้อแล้วพับขึ้นมาอยู่ใต้บริเวณข้อศอกเพื่อความคล่องตัว ยามเมื่อเขาเดินเข้าม
สารภาพร้าย นางบำเรอชั่วคราว...4/3
ในตอนที่หญิงสาวนอนหลับไปอย่างเหนื่อยล้าอ่อนเพลีย ก่อนฟ้าจะสางชายหนุ่มก็รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา เขานอนจ้องหน้าหญิงสาวอยู่เป็นนานด้วยความรู้สึกที่ไม่อาจบอกตัวเองได้ ก่อนจะตัดสินใจลุกเดินออกไปจากห้องทิ้งให้เธอนอนอยู่ตามลำพังครั้นเมื่อโชติการู้สึกตัวลืมตาตื่นขึ้นมาในช่วงสายจัดของวันก็รู้สึกถึงความปวดเมื่อยไปทั่วร่างกายและปวดแปลบบริเวณส่วนนั้นที่ถูกลำกายซึ่งไร้กระดูกหากแต่แข็งแกร่งเสียดสีอยู่ข้างในอย่างไม่ยอมถอดถอนออกมาโดยง่าย ไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกต่อไปแล้วนับจากนี้เป็นต้นไป ทั้งอิสรภาพที่ถูกจำกัด ร่างกายที่ต้องรักษาไว้เพื่อเป็นเครื่องบำเรอให้แก่ชายคนนั้น ผู้ซึ่งเป็นผู้ชายคนแรกที่เข้ามามีสัมพันธ์ลึกซึ้งทางกาย ทำให้เธอรู้รสความสุขสันต์รัญจวนที่เกิดขึ้นขณะเมื่อร่างกายถูกโลมเล้าจากทั้งมืออันหนานุ่มรวมถึงริมฝีปากและปลายลิ้นอุ่นชื้นของเขาที่ลากไล้ไปเกือบทุกอณูของร่างกายเธอ มันทั้งตื่นเต้น หวาดกลัว ต่อมาก็แปรเปลี่ยนเป็นความซ่านเสียว รัญจวนใจอย่างถึงที่สุดจนหลงลืมความเป็นตัวของตัวเองไปชั่วขณะเธอจดจำไม่ได้เลยว่าเมื่อคืนนี้ได้ผวาร้องครางครวญให้เขาฟังกี่ครั้งในตอนที่รู้สึกว่ามีบางอย่างแตกซ่านอยู่ข้าง
สารภาพร้าย นางบำเรอชั่วคราว...4/2
ทว่านาทีต่อมาเธอก็ต้องลืมตามองดู เมื่อรู้สึกว่าข้อเท้าเรียวทั้งสองข้างถูกจับไว้ ทันใดนั้นก็ถูกเขาจับมันแยกออกจากกันกว้างจนเธอรู้สึกถึงไอเย็นจากอากาศภายในห้องแต่ในร่างกายกลับยิ่งรุ่มร้อนปรานต์ธรเมื่อได้เห็นความงามของอิสตรีนางนี้อย่างชัดเจนเขาก็แทบจะเก็บความหิวกระหายในตัวเธอไว้ไม่อยู่ ไม่อยากจับร่างนั้นมากระแทกกระทั้นอย่างที่ใจมันอยากทำในครั้งแรก แต่เขาจะค่อยๆ เพิ่มระดับลีลาที่ร้อนแรงให้กับเธอขึ้นเรื่อยๆ ชายหนุ่มขยับเข้ามานั่งอยู่ตรงกลางช่องว่างพร้อมกับลำกายที่ผงาดอย่างเต็มที่ โชติกาไม่กล้าแม้แต่จะมองมัน หากเธอก็สามารถรับรู้ถึงความใหญ่โตและแข็งแกร่งผ่านสัมผัสที่เขากำลังใช้มันถูไถกับกลีบเนื้อที่อ่อนนุ่มของเธออยู่ทันทีที่เนื้อสัมผัสเนื้อความเสียวซ่านก็วิ่งพล่านไปทั่วร่างอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้น ร่างบางเปลือยเปล่าไม่อาจทานทนต่อฤทธิ์เสน่หาเธอขยับสะโพกเบาๆ ตามการเสียดสีของเขา พยายามกัดริมฝีปากแน่นจนห้อเลือดเพื่อไม่ให้หลุดเสียงครวญครางออกมา ในขณะที่คนกระทำก็นิ่วหน้าสูดลมหายใจแรงจนเกิดเสียงอื้ออ้าให้ได้ยิน“อืมม์...”มือเรียวที่กอบกุมฐานทรวงอวบอิ่มปัดป่ายหาสิ่งยึดเกาะ ก่อนจะขยุ้มหมอนหนุนใต้ศีร
สารภาพร้าย เธอคนเดียว...2/3
ปรานต์ธรกลับออกมานั่งอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวของเขาในเพนท์เฮาส์หรูตามลำพังเช่นกัน ชายหนุ่มอยู่ในเครื่องแต่งกายสีดำทั้งชุดนั่งอยู่บนเก้าอี้ในท่วงท่าที่ดูสง่าและทรงอำนาจ หากแต่ใบหน้าคร้ามคมในแบบผู้ชายชาวจีนนั้นกำลังฉายแววครุ่นคิด และกำลังรอการส่งข่าวใหญ่จากลูกน้องอีกฝั่ง ตั้งแต่วันที่เขาต้องหนีหัวซุกหั
สารภาพร้าย เธอคนเดียว...2/2
โชติการู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอยู่บนเตียงนอนสีขาวขนาดใหญ่ ร่างบางค่อยๆ ดันตัวเองให้ลุกขึ้นมานั่งในขณะที่ยังรู้สึกมีอาการมึนศีรษะอยู่เล็กน้อย ครั้นเธอตั้งสติได้ก็หันไปมองสิ่งต่างๆ รอบตัว ก่อนจะมาหยุดสายตาไว้กับเตียงนอนขนาดใหญ่ที่เธอนั่งอยู่ตอนนี้ เมื่อได้พิจารณาใคร่ครวญสภาพภายในห้องนอนนี้แล้วมันไม่เหมือน
สารภาพร้าย เธอคนเดียว...2/1
โชติการู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอยู่บนเตียงนอนสีขาวขนาดใหญ่ ร่างบางค่อยๆ ดันตัวเองให้ลุกขึ้นมานั่งในขณะที่ยังรู้สึกมีอาการมึนศีรษะอยู่เล็กน้อย ครั้นเธอตั้งสติได้ก็หันไปมองสิ่งต่างๆ รอบตัว ก่อนจะมาหยุดสายตาไว้กับเตียงนอนขนาดใหญ่ที่เธอนั่งอยู่ตอนนี้ เมื่อได้พิจารณาใคร่ครวญสภาพภายในห้องนอนนี้แล้วมันไม่เหมือน
สารภาพร้าย ทำไมต้องเธอ...1/2
15 ปีผ่านไปโชติกา เมธาวัฒน์ ก็ได้เติบโตขึ้นเป็นสาวสวยในอายุครบเบญจเพส จากเด็กสาวผู้มีเค้าความสวยมาตั้งแต่เด็ก ตอนนี้เมื่ออยู่ในวัยสาวสะพรั่งเหมือนดอกไม้ที่เบ่งบานอวดความงดงามเต็มที่ผู้หญิงคนนี้ก็ยิ่งมีความงามที่สะดุดตาผู้คนอีกทั้งหญิงสาวได้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยมีชื่อเสียงที่ปร
บางทีคุณอาจจะชอบ
นางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย157.6K viewsรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด319.4K viewsคลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์221.1K viewsงานแต่งสายฟ้าแลบ：สามีลึกลับเป็นมหาเศษรฐี！
หลั่วหลิ่วหยิง64.4K viewsชี (She) ไม่นกนะจ๊ะ
นิชา อลีนา170 viewsยัยอวบของปลัดเชษฐ์
รัตน์ธาดา / Ziren26119 viewsทวงรัก ยัยออแกไนซ์
Peach Poyy195 viewsภรรยาในอุดมคติ
ไอส์'ลิต22 views
