FAZER LOGINผู้จัดการสาวนั่งอยู่ในรถบ้านของดาราหนุ่ม ซึ่งเจ้าของมันก็นั่งหน้าตูมอ่านบทละครอยู่ตรงข้ามเธอนี่เอง
วันนี้เขามีถ่ายละครที่อยุธยา เธอโทรปลุกเขาตามเวลาที่นัดหมายแต่เขากลับไม่รับสาย จนเธอต้องใช้กุญแจห้องที่บีบบังคับเอามาจากเขาไขเข้าไปปลุกแทน ก็ดันเจอกับสงครามกลางคอนโดที่กำลังฆ่าฟันกันฉึบฉับน่ากลัว จนเกิดเรื่องเกิดราวหลายอย่างให้คนหล่อไม่สบอารมณ์นั่งหน้างอคอหัก อ่านบทอย่างกระแทกกระทั้นอยู่ในตอนนี้
และหลังจากที่เธอเข่าใส่เขาไปเมื่อเช้า เขายังไม่ทันจะหายเจ็บดีเธอก็บังคับให้เขาไปอาบน้ำเตรียมตัว จากเวลาเดิมที่เธอให้คือหนึ่งชั่วโมง กลายเป็นเหลือ 15 นาที เพราะมันจวนเจียนจะสายเต็มทีสำหรับเธอ
เขาเซ็งมาก ไม่เคยมีผู้จัดการคนไหนทำกับเขาแบบนี้ ไม่ว่าเขาจะตื่นสายเท่าไหร่ ก็ยังต้องตามใจให้เวลาเขาแต่งองค์ทรงเครื่องอย่างต่ำหนึ่งชั่วโมงเหมือนเดิม โดยผู้จัดการเหล่านั้นจะค่อยไปขอโทษขอโพยทีมงานที่เกิดเรื่องฉุกละหุกจนเขาเดินทางไปกองถ่ายสาย
ซึ่งเขาก็เห็นว่าเรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องปกติ เขาเป็นคนก็มีเหนื่อยกันบ้าง ไปสายนิดหน่อยไม่เห็นเป็นไร คนสำคัญอย่างเขายังไงทุกคนก็ต้องรอ จะให้เขาไปแต่เช้าถึงก่อนเวลาแล้วต้องไปนั่งรอตัวประกอบกระจอกๆนะหรือ ไม่มีทาง
“ทำหน้าให้มันดีๆหน่อยค่ะคุณธีร์ ถ้าใครเห็นเข้าจะหาว่าฉันรังแกคุณ”
คนหล่อโยนบทละครลงบนโต๊ะอย่างแรง ก่อนปรายตามามองแม่ผู้จัดการสุดโหด ถึงแม้เธอจะสวยเซ็กซี่บาดตา แต่โหดร้าย ไม่มีความยืดหยุ่นและบีบบังคับกันขนาดนี้ เขาก็มีเคืองเหมือนกัน
“ก็คุณรังแกผมจริงๆ อย่าถือว่าเป็นเด็กของพี่ชินแล้วผมจะไม่กล้าเล่นงานคุณนะ”
“ฉันทำตามหน้าที่ ตารางงานมันมีเวลาของมันที่กำหนดตายตัว และเราทุกคนต้องรักษาเวลา ไม่ใช่เอาเวลาไปทำเรื่องไร้สาระจนไปกองสาย แบบนั้นเขาเรียกคนไม่มีวินัย”
เธอจ้องสบตาคมกริบของเขาเขม็งอย่างไม่มีเกรงกลัว
“หึ ปากดี ถือว่าพี่ชินให้ท้ายสินะ ถึงกล้าทำกับผมแบบนี้”
ซุป’ตาร์รูปหล่อ ยกคิ้วข้างหนึ่ง ก่อนยกแขนทั้งสองข้างขึ้นมากอดอก ขาสองข้างก็ไขว่ห้างแล้วเอนตัวพิงพนักโซฟาอย่างสบายอารมณ์ แต่มันดูกวนประสาทมากในสายตาของเธอ
“ฉันบอกแล้วว่ามันคือหน้าที่ของฉัน พี่ชินไว้ใจมอบหมายให้ฉันทำ ฉันก็ต้องตั้งใจทำมันให้ออกมาดีที่สุด ไม่เหมือนคนไม่รับผิดชอบบางคนแถวนี้”
คิ้วหนากระตุกทันใด เมื่อเธอเถียงเขาอย่างไม่ลดราวาศอก อย่างที่ไม่เคยมีผู้จัดการส่วนตัวคนไหนของเขาเคยกล้าทำ
“คุณว่าใคร”
“แถวนี้มีใครล่ะคะ”
“เก่งนักนะมิลิน ผมจะทำให้คุณร้องไม่ออกเลย”
เขาส่งสายตาดุดันไปให้เธอ แต่เธอกลับจ้องตอบเขาอย่างไม่หลบสายตา ก่อนตอบกลับมาให้เขาหน้าหงายอีกครั้ง
“เอาตัวให้รอดก่อนเถอะค่ะ ค่อยมาขู่ฉัน”
คนหล่อคลายมือออกจากการกอดอก มือไม้ทั้งสองข้างแบและยกขึ้น ส่ายไปมามั่วซั่วอย่างคนที่กำลังจะถูกต้อนให้จนมุม เห็นว่าสวยหรอกนะ จะยอมให้นิดหน่อยก็แล้วกัน ฮึ่มๆ
“ก็ ก็ที่วันนี้เรื่องมันวุ่นวาย เพราะผมไม่ทันตั้งตัวหรอกนะ คุณถึงจู่โจมทำร้ายลูกชายของผมได้ อย่าทะนงตนนักเลยคนสวย ถ้าผมทำอะไรคุณ อย่ามาร้องขอชีวิตแล้วกัน”
แขนแกร่งยกขึ้นมากอดอกเป็นเชิงแสดงว่าไม่ยอมง่ายๆ แถมขู่สำทับเธออีกรอบ
“ฉันไม่กลัวค่ะ ฉันบอกพี่ชินแน่ถ้าคุณทำอะไรฉัน”
คนสวยเอียงหน้าเล็กน้อย ส่งรอยยิ้มละมุนอย่างคนเป็นต่อ มันโคตรน่ารักในสายตาเขา แต่ก็โคตรน่าหมั่นไส้จนอยากจับมากระแทกจูบแรงๆที่ปากกระจับสีชมพูอมแดงนั้นให้หายหงุดหงิด
“จะฟ้องหรอ แหม พี่ชินอย่างนั้น พี่ชินอย่างนี้ สนิทแนบแน่นกันจังเลยนะ เป็นคู่นอนคนที่เท่าไหร่ของเขาล่ะ”
ปากพ่นวาจาร้ายกาจเหยียดหยัน แต่ในใจกลับอิจฉาริษยาชินดนัยเป็นอย่างมาก ที่ได้เชยชมคนดื้อตรงหน้า
“ฉันกับพี่ชินเป็นแค่พี่น้องกันค่ะ ไม่ได้มีความคิดสกปรกแบบที่คุณว่า”
“หึ เชื่อตายล่ะ”
ปากหยักได้รูปสีสดนั้น แค่นหัวเราะยิ้มหยันเธออีกรอบ
“ก็แล้วแต่คุณ”
“งั้นถ้าคุณไม่ได้เป็นของเขาก็ดี ผมจะได้ทำอะไรๆ คุณถนัดหน่อย”
คนหล่อยักคิ้วข้างเดียวหนึ่งครั้ง ก่อนดวงตาคมที่เคยดุดันจะแปลเปลี่ยนเป็นเจ้าเล่ห์แพรวพราว
“หมายถึงอะไร”
“หมายถึงเล่นงานคุณกลับไง”
“ตามสบายค่ะ”
เธอตอบกลับเขาแล้วก็ยกไอแพดของเธอขึ้นมาจัดการตารางงานของเขาต่อ โดยไม่หันหน้ากลับไปสนใจต่อล้อต่อเถียงกับเขาอีก จึงไม่ทันได้เห็นคนหล่ออมยิ้มมุมปากน้อยๆอย่างสุขใจ
เมื่อเดินทางกลับมาถึงคอนโดหลังจากเลิกกองก็เป็นเวลามืดค่ำแล้ว หญิงสาวต้องตามขึ้นมาด้วยเพราะต้องมาช่วยจัดการความเรียบร้อยในห้องให้เขา ซึ่งเป็นหนึ่งในหน้าที่ผู้จัดการส่วนตัวที่เขาแจกแจงให้ฟังมาก่อนหน้านี้
วันนี้เขาไม่มีงานอีเว้นท์ที่ไหนต่อจึงค่อนข้างว่างเลยนัดกับเพื่อนๆ ออกไปสังสรรค์ที่เดิมอีกครั้ง เธอได้ยินเขาคุยโทรศัพท์นัดแนะกับเพื่อนแล้วตอนอยู่บนรถ แต่เธอจำเป็นต้องรู้ข้อมูลทุกอย่างของเขาเอาไว้ เผื่อเกิดเรื่องฉุกเฉินอะไรจะได้แก้ไขทัน
“คุณจะไปไหนคะคุณธีร์”
“ไปปาร์ตี้ครับ ร้านเดิม คุณจะไปด้วยกันไหมล่ะ”
“ไม่ค่ะ พรุ่งนี้คุณมีงานเช้า เวลาตื่นคือเวลาเดิม ถ้าจะเอาสาวกลับมานอนที่ห้องก็ช่วยทำอะไรกันให้มันเสร็จก่อนเวลาที่ต้องตื่น หวังว่าคุณจะมีความรับผิดชอบไม่ต้องให้ฉันไขประตูห้องเข้ามาปลุกแล้วเห็นภาพทุเรศๆ เหมือนเมื่อเช้าอีกนะคะ”
“รู้แล้วน่า จู้จี้จริง เรื่องมากขนาดนี้ย้ายเข้ามาควบคุมผมในห้องนี้เลยไหม จะกระดิกตัวไปไหนไม่ได้อยู่แล้ว”
ซุป’ตาร์หนุ่มแสร้งหงุดหงิด วางข้าวของลงบนโต๊ะจนเกิดเสียงดัง
“คุณอยากให้ฉันย้ายเข้ามาไหมละคะ”
“ไม่”
เขาตอบกลับด้วยความรวดเร็ว พร้อมจ้องหน้าเธอเขม็ง
“โอเคค่ะ เดี๋ยวอาทิตย์หน้าฉันจะย้ายเข้ามาดูแลคุณที่นี่เอง”
โป๊ะเช๊ะ เป็นไปตามแผน สาวโหดร้ายจอมเข้มงวดแบบเธอ หากเขาไม่ทำท่าทีรำคาญ แล้วเกิดไปทำท่าทีสนใจเธอ เธอคงถอยกรูดวิ่งหนีเขา นักแสดงมือทองอย่างเขาจึงทำท่าทีเบื่อหน่ายและระอาเต็มทน หวงแหนความเป็นส่วนตัวและอิสระสุดๆ ไม่อยากให้ใครเข้ามายุ่มย่ามวุ่นวายในพื้นที่ส่วนตัว แต่ก็ยังทำตัวขาดวินัยดังเดิม แล้วเธอจะเข้ามาติดบ่วงเขาเอง และมันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ เป็นเธอที่ดิ้นรนเข้ามาติดบ่วงเขาเอง
“แล้วแต่คุณ แต่อย่ามาหวังว่าจะควบคุมผมได้นะ ฝันไปเถอะคนสวย”
หึ คอยดูละกัน คนขาดวินัยอย่างนาย มันจะทนฟังเสียงบ่นด่าและการจ้ำจี้จ้ำไชได้นานขนาดไหน
“ที่รักทำอะไรครับ” ชายหนุ่มเอ่ยทักคนรักสาวทันทีที่เขากลับเข้ามาถึงห้อง แล้วกลิ่นของส้มตำปูปลาร้าลอยคลุ้งไปหมดชวนน้ำลายสอ “ตำส้มตำค่ะ วันนี้มีตำมะม่วงเปรี้ยวปรี๊ด กับตำแซลมอนนะคะ” “ทำไมช่วงนี้ที่รักทานแต่ส้มตำทุกวันเลย แทบจะสามมื้อเลยนะครับ” หญิงสาวค่อยๆ หันกลับมามองสบตากับเขาทันทีที่เขาเอ่ยจบ เธอครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนเบิกตากว้างอย่างนึกอะไรออก “พี่ธีร์ ลินขอไปข้างนอกแป๊บนึงนะคะ” หญิงสาวถอดผ้ากันเปื้อนก่อนรีบเร่งไปหยิบกระเป๋าสตางค์ ความรุกรี้รุกรนทำเอาเธอหยิบจับอะไรก็ตกลงพื้นหมด “ลิน เป็นอะไร ทำไมร้อนรนแบบนี้ครับ” “พี่ธีร์ คือ ลิน ลินกลัว” “กลัวอะไรครับที่รัก ใจเย็นๆ ก่อนนะ” มือใหญ่กุมมือเล็กของเธอเอาไว้แน่นเพื่อถ่ายทอดความเข้มแข็งให้กับเธอ “พาลินไปร้านขายยาหน่อยนะ นะคะ อย่าเพิ่งถามอะไรลินเลย”
“พี่ธีร์หายโกรธลินนะคะ ได้ไหม” หญิงสาวเอียงคอถามอย่างน่ารัก ดวงตากลมโตจ้องมองเขาอย่างรอคอยคำตอบ แต่ดูเหมือนคนงอนจะงอนซึมลึกไปหน่อย จึงไม่ยอมตอบอะไรเธอเลย ร่างงามทำใจกล้าลุกขึ้นนั่งคร่อมทับกายแกร่งทันที มือน้อยที่แสนซนนั้นกำเอาท่อนเอ็นร้อนที่ยังไม่ยอมหดตัวมาจดจ่อที่ปากทางรักของเธอ ก่อนค่อยๆ กดตัวลงให้ร่องรักครอบครองแกนกายของเขาที่ละน้อยจนลึกสุดโคน “อ๊ะ” “อ่าห์” หนุ่มสาวครางออกมาพร้อมกันด้วยความรู้สึกดีอย่างเหลือเชื่อ มือน้อยจับมือของเขาทั้งสองข้างมาวางบนหน้าอกใหญ่โตเกินตัวของเธอ และเขาก็ออกแรงเคล้นคลึงมันทันที สะโพกผายยกตัวขึ้นจนท่อนเอ็นร้อนเกือบหลุดออกมา แล้วกดกระแทกทิ้งตัวลงอย่างแรงหลายครั้ง จนทั้งเขาและเธอร้องครางระงมด้วยความเสียวซ่าน หญิงสาวใจกล้าร่อนสะโพกบดวนจนสัมผัสได้ถึงตัวตนใหญ่โตที่ครูดไปทั่วทั้งโพรงแคบ เป็นการทรมานเขาไปในตัว “อ๊า พี่ธีร์ จะหายโกรธลินไหม”
“เอาล่ะ ทีนี้ฉันว่าหนูกลับไปก่อนเถอะหนูอลิตา เดี๋ยวธีร์เขายังต้องทำงานอีก มีอะไรค่อยกลับไปคุยกันให้เข้าใจเถอะนะ อย่ามาโวยวายเสียงดังที่นี่เลย เดี๋ยวกลายเป็นข่าวขึ้นมามันจะมีแต่ผลเสีย” “แต่ว่า ธีร์ คือ..” “ถ้าคุณยังตามรังควานผมอีกแม้แต่ครั้งเดียว ผมบอกพ่อแม่คุณแน่ เลิกยุ่งกับผมแล้วก็มิลินได้แล้ว แต่ถ้าคุณอยากมีเรื่อง ผมจัดให้ คุณก็รู้ว่าผมไม่เคยเกรงใจใครอยู่แล้ว อยากแลกกับผมดูสักตั้งไหมออย” ดวงตาคมดุวาวโรจน์ด้วยไฟโทสะ จับจ้องไปยังไฮโซสาวที่เข้าใจอะไรยากไม่วางตา จนเธอรู้สึกเสียวสันหลังวาบ ด้วยรู้ดีว่าเขาเป็นคนยังไง เห็นทีเรื่องนี้ เธอคงต้องยอมปล่อยมือจากเขาเสียแล้ว ไม่อย่างนั้น สิ่งที่จะตามมาอาจได้ไม่คุ้มเสีย ซึ่งเธอไม่ได้รักเขามากพอจนพร้อมที่จะแลก ทั้งสี่คนขึ้นมาที่ห้องทำงานของชินดนัยเพื่อเซ็นสัญญาการเป็นพรีเซ็นเตอร์เครื่องดื่มเพื่อสุขภาพของธีร์จุฑา ซึ่งตั้งแต่เกิดเรื่องเมื่อครู่จนอลิตาล่าถอยกลับไปชนิดที่ไปแล้วคงไปลับ ไม่มีทางกลับมาวุ่นวายกับเขาอีกแน่ ดาราหนุ่มก็เอาแต่เงีย
หลังกลับจากไปปฏิบัติธรรมที่วัดป่าในจังหวัดเชียงใหม่ คุณมณีกาญจน์ก็นิ่งสงบลงไปมาก ตอนกลางคืนเธอมักจะสวดมนต์ไหว้พระและนั่งสมาธิเป็นเวลานานๆ เพราะการที่ยอมไปตามคำชักชวนของเพื่อนรักในครั้งนี้มันทำให้จิตใจเธอโล่งโปร่งสบาย ไม่หนักอึ้งปวดหนึบเหมือนทุกที จนเธอติดใจขอเข้าร่วมทริปแสวงบุญกับเพื่อนอีกในอนาคต เธอเดินเจริญสติภายในห้องรับแขกที่แสนกว้างใหญ่แต่ว่างเปล่า ก็รู้สึกคิดได้ว่ามีบางสิ่งบางอย่างที่เธอควรทำให้ถูกต้อง จึงโทรศัพท์เรียกลูกชายตัวเองให้มาหาทันที โดยให้พาคนรักของเขามาด้วย “มากันแล้วหรือ” หญิงวัยกลางคนหันไปรับไหว้หนุ่มสาวที่เดินประคองกันเข้ามาภายในห้องรับแขก “คุณแม่มีอะไรหรอครับ ถึงเรียกผมกับเตยมาหาถึงที่นี่” ชินดนัยเอ่ยถามทันทีที่พาคนรักสาวนั่งลงบนเก้าอี้รับแขกตัวยาวเคียงข้างกัน “ท้องกี่เดือนแล้วล่ะ” เอ่ยตรงประเด็นพร้อมจ้องมองว่าที่ลูกสะใภ้ไม่วางตา แต่บัดนี้ดวงตาแข็งกร้าวเกลียดชังที่เคยใช้มองเธอ แปลเปล
“จิตร นั่นขนข้าวของของใครไปไหนกัน” คุณมณีกาญจน์เดินออกจากห้องอาหารที่กว้างใหญ่ที่ต้องนั่งกินคนเดียวอีกแล้วเป็นวันที่เท่าไหร่ก็จำไม่ได้ เธอออกมาเจอเข้ากับคนรับใช้ในบ้านกำลังขนข้าวของกันวุ่นวายจึงถามออกไป “ของคุณชินค่ะ เธอโทรมาสั่งจิตรให้เอาไปให้ที่คอนโดของคุณเตยหอมค่ะ” เจ้าของบ้านหน้าตึงขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินชื่อสะใภ้ที่ไม่ต้องการ “นี่ตาชินมันจะทิ้งฉันให้อยู่บ้านหลังใหญ่นี่คนเดียวหรือไง ใจคอมันทำด้วยอะไรนะ” “เอ่อ คุณผู้หญิงคะ คุณชินเธอก็เป็นห่วงคุณผู้หญิงนะคะ แต่คุณเตยหอมเธอแพ้ท้องหนักมากค่ะ คุณชินเลยต้องดูแลเอาใจใส่หน่อยช่วงนี้” “ไม่ต้องมาปลอบใจฉันหรอกจิตร ฉันรู้ดีว่าตาชินไม่มีวันกลับมา ตราบใดที่ฉันไม่ยอมรับเมียของมัน” “โถ่ คุณผู้หญิง แต่คุณเตยหอมเธอท้องหลานของคุณผู้หญิงนะคะ จะไม่ใจอ่อนให้เธอสักนิดหรือคะ อย่างน้อย คุณชินก็อาจกลับมาอยู่ที่นี่ แถมมีหลานตัวน้อยๆ ให้คุณผู้หญิงเลี้ยงด้วย ไม่เหงาดีออกค่ะ”
“อื้ม พี่ชิน ซื้ออะไรมาคะ เหม็นจัง มันบูดหรือเปล่า” ดาราสาวเบ้หน้า เอานิ้วบีบจมูกทันทีที่ชายหนุ่มแกะถุงอาหารเช้าคือต้มเลือดหมูเจ้าประจำของเธอ เพราะหลังกลับจากการฮันนีมูนของทั้งคู่ เขาก็ย้ายข้าวของมาอยู่ที่คอนโดของเธอทุกวันอย่างถาวร เป็นเวลาร่วมสัปดาห์แล้ว “เหม็นอะไรครับ หอมเหมือนเดิม ไหนพี่ชิมก่อน....อื้ม ก็ไม่บูดนี่ ทานเถอะครับ วันนี้เตยมีงานสายๆ ไม่ใช่หรอ ฉากสุดท้ายแล้วนี่นา” “ค่ะ อุ๊บ แหว่ะ...” ทันทีที่ต้มเลือดหมูเจ้าประจำถูกตักเข้าปาก เธอก็วิ่งไปโก่งคออาเจียนอย่างเอาเป็นเอาตายในชักโครกทันที ชินดนัยตกใจไม่น้อย รีบวิ่งไปลูบหลังให้เธอด้วยความเป็นห่วง เขารีบเปิดน้ำใส่แก้วให้เธอได้กลั้วปากทันทีที่เธออาเจียนเสร็จ “เตย เป็นอะไรครับ ไปหาหมอกันเถอะพี่พาไป” “เตยไม่เป็นไรค่ะ” “ไม่เป็นได้ไงที่รัก นี่เจ้าประจำของเตยนะ เตยเคยเป็นแบบนี้ที่ไหน ปกติซดน้ำแทบไม่เหลือ” “มันเหม็นค่ะ อยากอ้วก”
สองร่างนอนกอดรัดกันแน่น สัมผัสเสียงหัวใจที่เต้นโครมครามแทบกระเด็นออกมานอกอกของกันและกัน ร่างบางยังคงสั่นน้อยๆ และชายหนุ่มยังไม่ยอมถอดถอนตัวตนใหญ่โตออกมาจากพื้นที่ระหว่างขาของเธอ เขากดจูบที่ไหล่มนแผ่วเบาอย่างปลอบโยนและขอบคุณเธอในที “มิลินครับ คุณโกรธผมหร
ครืด ครืด ครืด โทรศัพท์มือถือเครื่องแพงที่เปิดระบบสั่นไว้ ร้องเตือนอยู่บนโต๊ะข้างเตียงนานหลายนาทีแล้ว แต่คนเป็นเจ้าของเครื่องยังไม่ยอมรับสายเสียที เนื่องจากเมื่อคืน เขาไปรวมกลุ่มปาร์ตี้กันที่คลับประจำอีกแล้ว จึงเป็นปกติที่คืนนี้จะมีสาวๆรักสนุกติดตามมาปรนเปรอเขาถึงที่
ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูห้องรองประธานดังขึ้น สองหนุ่มหันไปมองที่หน้าประตูพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย ทันทีที่บานประตูเปิดออก ก็ปรากฏร่างอรชรร่างหนึ่ง หญิงสาวผอมเพรียว ใบหน้ารูปไข่ คิ้วถูกตกแต่งอย่างสวยงามรับกับใบหน้า ดวงตาโตหวานถูกตกแต่งด้วยสีสันสวยงามบางเบาเป็นธรรมชาติ แต่กระนั้นแววตาของเจ้าของก
ตุ้บ กระดาษปึกหนึ่งถูกโยนลงมาบนโต๊ะอย่างไม่เบานักเพราะผู้ที่กระทำเริ่มหมดความอดทนกับชายหนุ่มรุ่นน้องผู้หล่อเหลาที่นั่งอยู่ตรงกันข้ามเต็มที “คนที่ 11 เพิ่งลาออก นายเปลี่ยนผู้จัดการส่วนตัวมา 11 คน ภายในเวลา 3 ปีที่นายเข้าวงการมา มันไม่เกินไปหน่อยหรือ”







