ตอนที่ 9

เพลิง

"ไอ้เพลิง..ไอ้สัดเหม่ออะไรวะ"ไอ้วินโวยวายอยู๋ข้างหลัง

"อะไร"ผมถามหน้านิ่งสายตายังมองมาที่โทรศัพท์เครื่องหรู

"กูบอกว่าคืนนี้ไอ้สนนัดแก้มือ"

"ไม่ว่าง"

"มึงทำห่าอะไรไม่ว่างวะ"คราวนี้ไอ้ธันเงยหน้าจากหนังสือการ์ตูนเล่มโปรดของมัน

"กูจะรอคอลเลคชั่นสวนสัตว์"

"เชี่ยยยย"สองเสียงพูดพร้อมกันเลยครับ

"มึงอย่าทำตัวโรคจิตเหอะกูชักหลอน"ไอ้วินทำท่าขยาด

"เออกูเห็นด้วยกับมัน"

"ตรงไหนกูแค่อยากได้"ผมไม่ยอมแพ้พวกมันเลยรีบโทรไปหาไอ้มี่พี่น้องม่อนของผมทันที

"มี่เราเอง"ไอ้ธันพูดเสียงนุ่มลงหน่อย

//ว่าไงหนุ่มฮอต//

"รูปของน้องม่อนล่ะ"

//รูปไหน//

"สวนสัตว์ไงเธอรับปากไอ้เพลิงแล้ว"ธันมันพยายามใจเย็นนะครับผมล่ะสงสารมันจริงๆเลย(ได้ข่าวว่าเค้าจะช่วยแกนะไอ้เพลิง - -")

//ให้เพลิงมาถ่ายรูปที่โรงอาหารคณะชั้นกับม่อนเอาสวีทๆเรีบร้อยแล้วจะส่งให้เจ็ดรูป//ไอ้ธันมันเปิดสปีกเกอร์ให้พวกผมฟังด้วยผมขยับตัวจากท่านั่งเอนตัวพิงพนักขาพาดกับเก้าอี้ตัวหน้าเป็นท่านั่งหลังตรงทันที

"อืม"ผมรับคำไอ้มี่มันคงได้ยินเลยกรีดร้องดีใจเหมือนเปรตได้ส่วนบุญไปครับ

//งั้นเจอกันเที่ยงนี้ แกรร์ไอ้เพลิงยอมแล้วๆเดี๋ยวเรียกประชุมชมรมนะ กรี๊ดดดดดด วี๊ดดดดดดดดดดดจริงเหรอๆๆๆๆๆ }{+_()^&%$%^&^*&(&*%#Q#%*//เสียงที่ลอดออกมาทำให้ผมต้องเบ้หน้า

"หึหึร้อนแรงใช่เล่นนะมึง"ไอ้วินหัวเราะหลังจากไอ้ธันวางสายไปแล้วผมยักไหล่แล้วนั่งดูรูปต่อ

"คืนนี้ว่าไง"

"อืม"ผมพยักหน้ารับคำไอ้ธันตบโต๊ะเสียงดังปังผมกับไอ้วินเงยหน้าขึ้นมองปนสงสัย

"ไอ้เพลิงมึงมานี่เลย"

"อะไรวะตกใจหมดมึง"ไอ้วินด่า

"มีไร"

"มึงจะเอามะน้องอะ"ไอ้ธันเหมือนของจะขึ้นนะครับแอร์ในห้องเรียนก็เย็นแล้วมันจะร้อนทำไมผมงง

"เอา"

"เหี้ยไอ้เพลิงมึงต้องหัดทำตัวใหม่อย่ามาซึน"ไอ้ธันวางหนังสือเล่มโปรดมันแรงๆแบบไม่ทนุถนอมเหมือนลูกอีกแล้ว

"ทำไง"

"เลิกสั้น"ไอ้ธันเสียงแข็ง

"กูยาวนะมั่นใจได้"

"กูหมายถึงมึงหัดตอบยาวๆไม่ใช่kมึงอันนั้นกูรู้สัด"ไอ้ธันตาขวางไอ้วินหัวเราะก๊ากทันที

"เออหว่ะอันนี้กูเห็นด้วยนะมึงจะไปพูดสั้นๆกับน้องมันคงไม่เข้าใจมึงอะ"ไอ้วินบอกหัวเราะๆ

"กูต้องทำไง"ผมตั้งใจฟังนะครับ

"ข้อแรกมึงต้องเลิกโหด"

"..................."ผมนิ่ง

"กูไม่เคยโหด"

"น้อยไปสิมึงน่ะ"ไอ้ธันด่า

"แล้วต่อไปล่ะ"

"มึงเลิกพูดห้วนๆเลิกกวนตีนเลิกเสียงแข็ง"

"......................"นี่ผมเป็นแบบนั้นหรือครับพวกคุณคิดว่าไง

"กูทำไม่เป็นกูโหดที่ไหนวะกูแค่เฉยๆ"

"ก็เพราะมึงเฉยๆนี่แหละน้องกลัวมึงจะตายอยู่แล้วไอ้ห่า"ไอ้วินบ่น

"ไหนมึงลองยิ้มซิ"ไอ้ธันเสนอผมแสยะยิ้มนิดๆให้พวกมัน"

"เชี่ยน่ากลัวสัดมึงทำหน้าเฉยๆอะดีแล้วกูขนลุก"ไอ้วินส่ายหัว

"ฮ่าาาากูว่านะมึงทำแบบเดิมนั่นแหละหน้ายิ้มโคตรไม่เหมาะกับมึงเลย"ไอ้ธันหัวเราะปากกว้างผมเลยปาสมุดใส่มัน

"อ่าวๆทำร้ายที่ปรึกษากูไม่ช่วยนะมึง"ไอ้ธันยกนิ้วชี้หน้าขู่ผม

"เตรียมตัวเถอะจะเที่ยงแล้ว"ไอ้วินโบกไม้โบกมือให้เลิกเล่นกันพวกเรารวมตัวกันเดินไปที่โรงอาการสายตาที่มองมีทั้งชื่นชมทั้งรังเกียจไอ้ที่รังเกียจส่วนมาจะเป็นผู้ชายซะส่วนใหญ่นะครับ โน่นครับน้องม่อนของผมกำลังทำอะไรกันก็ไม่รู้ดูเหมือนจะเถียงกับไอ้มี่อยู่พวกผมเดินช้าๆไปหาทันได้ยินเสียงโวยวาย

"ไม่เอาพี่มี่แม้งจะขายน้อง"

"แกจะทำไม่ทำถ้าไม่ทำอดได้ร้องเท้าที่แกอยากได้"เสียงไอ้มี่ดังพอๆกับน้องเลย

"ทำอะไรกัน"ผมถามม่อนถึงกับสะดุ้งหน้าซีดผมขมวดคิ้ว

"ปละเปล่าครับ"

"อ่าว"ผมอุทานสั้นๆมี่รีบปรี่เข้ามายืนใกล้ผมทันที

แกสัญญาไว้แล้วนะ"

"เออ"ผมรับคำมันเลยสงสายตาจิกกัดไปให้ไอ้ม่อนมันครับ

"นั่งลงใกล้ๆพี่เพลิงสิม่อน"

"แต่ว่า"น้องมันทำท่าอึกอักผมเลยดึงแขนน้องมันลงมาแรงๆจนมันถลาลงมาเอาหน้าซุกอยู่กับอกผม

"กรี๊ดดดดดดดดดถ่ายๆรีบถ่ายใครได้รูปแล้วมั่ง"ไอ้มี่แหกปากดังลั่นผมทำหน้าเฉยแต่น้องมันหน้าแดงแปร๊ดเลยครับน่าเอ็นดูผมอดใจไม่ไหวเลยลูบหัวมันไปทีสองทีแต่คงมือหนักไปหน่อยมันถึงกับหน้าคมำ

"อะ..โอ๊ย"

"เป็นอะไรวะ"ผมถามด้วยความตกใจน้องมันก็หน้าซีดเพื่อนๆมันก็ซีดตามไปด้วย

"ไม่เป็นไรครับไม่เป็นไร"ผมโล่งอก

"นั่งดีๆสิวะ"ผมสั่งพวกมันสามคนเลยรีบนั่งแต่ไอ้ธันมันลากไอ้เด็กอีกคนไปนั่งใกล้ๆดูเหมือนจะชื่อปลาบู่ส่วนไอ้วินลากคนชื่อกออะไรซักอย่างนี่แหละไปนั่งด้วย พวกไอ้มี่ก็ทำงานกันเต็มที่ครับถ่ายรูปพวกผมจนแสบตาไปหมดเพราะแฟลชวูบวาบไปหมด

"อะกินอะไรกัน"ไอ้มี่ถามผมหันไปมองหน้าไอ้ม่อน

"..."

"ข้าวมันไก่"มันตอบเสียงอ่อย

"แล้วน้องล่ะ"ไอ้วินถามที่นั่งหน้าตาเหมือนหมาตื่นข้างๆมัน

"เหมือนกันครับ"

"นายล่ะ"ไอ้ธันถามเหมือนกัน

"เอาด้วยครับ"ผมเห็นพวกน้องๆมันนั่งตัวลีบก็เลยดึงน้องมันขยับออกมาด้วยความหวังดีแต่คงกะแรงไม่ถูกน้องเลยแทบจะหงายหลัง

"เป็นอะไรวะ"ผมตกใจแต่ดูน้องมันตกใจยิ่งกว่าส่ายหน้าดิกเลย

"ไอ้ปั๊กกูถามก็ตอบไม่ใช่ส่ายหน้า"ผมบอกมันด้วยสีหน้าเรียบเฉยมันยิ่งเหงื่อตกดุดิผุดขึ้นเต็มใบหน้าเลย

"ร้อนเหรอ"ผมลดเสียงโหดๆลงนิดหน่อย

"ไม่ร้อนเลยครับลมเย็นมาก"มันส่ายหน้าดุ๊กดิ๊กผมเลยไม่สนใจอีกหันไปหามี่ทันที

"มี่พอยัง"

"พอแล้วๆเดี๋ยวเอาไปโพสในเพจนะ"มี่มันบอกยิ้มๆ

"ที่ตกลงไว้..."ผมบอก

"โอเค"มี่ยกมือสัญษลักษณ์โอเคผมพยักหน้าแล้วไม่สนใจมันอีกไม่ทันไรโทรศัพท์ผมก็สั่นไม่หยุด

"ฮอตชิบหายเลยนะมึง"ไอ้วินแซวยิ้มๆผมยักไหล่

"เอ่อพี่เพลิงครับ"น้องมันเรียกผมครับโอโหมือผมถึงกับชื้นเหงื่อทำไมมันน่ารักขึ้นทุกวันวะผมไม่เข้าใจเลย

"หือ"

"คือเรื่องที่รูปเราสองคนโดนกดไลค์แล้วมีคนเข้าไปแซวนั่นน่ะผมไม่ด้ตั้งใจนะครับพี่มี่มันเอาไปลงเองผมฆ่าผมเลยนะครับ"ม่อนยกมือไหว้ผมปลกๆ

"........."

"หึหึ"นี่เสียงไอ้ธัน

"ฮ่าๆๆๆๆ"นี่ไอ้วินครับ

"ไม่ต้องกลัวหรอกน่าไอ้เพลิงมันไม่ว่าหรอกอย่าคิดมาก"ไอ้วินหัวเราะแล้วเลื่อนแก้วน้ำให้ม่อนมัน

"อ่ะพี่ไม่รู้ว่าชอบกินน้ำอะไรเลยเอาน้ำแดงมาให้"

"ผมไม่ใช่กุมารนะพี่แต่ก็กินได้แหละ"มันบ่นเบาๆแต่ก็เอื้อมมือมาคว้าไปดูดน้ำปื๊ดๆแก้มมันป่องจนน่าหยิกชิบหายเลยเสียงดึงติ๊งๆติดๆกันทำให้ผมต้องหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูอ่า..มาแล้วครับคอลเลคชั่นสวนสัตว์ผมยิ้มกว้างโดยไม่ได้ตั้งใจและไม่ได้สังเกตุคนรอบข้างที่ชะงักกิจกรรมที่ทำอยู่เงียบกริบไปหมดรอบๆโต๊ะผม รูปน้องที่ยิ้มเห็นเหงือกแดงๆยื่นฝักถั่วให้กวางผู้หญิงที่อุ้มก็แม่น้องเขาแหละครับ อีกรูปก็นั่งเรือเป็ดเห็นฟันหลอข้างหน้าสองซี่โอยยใจผมสั่น ผมมัวแต่ดูรูปในโทรศัพท์จนกระทั่งไอ้ธันสะกิด

"หือ"

"มึงนี่แม้ง"

"อะไรวะ"ผมกลับมาทำหน้าดุเหมือนเดิมอีกครั้ง

"เปล่าๆตามสบายเถอะมึง"ไอ้ธันส่ายหน้าผมเลยวางโทรศัพท์เงยหน้าขึ้นมามองรอบๆโต๊ะ

"อ้าวเป็นเหี้ยอะไรกันครับไม่เคยเห็นคนหรือไง"ผมถามเท่านั้นแหละครับทุกคนก็ก้มหน้าก้มตาทำโน่นนี่ตามประสาไป อะไรของพวกมันวะไอ้วินกับไอ้ธันได้แต่อมยิ้มกระทั่งน้องมันสะกิดแหละ

"ว่าไง"

"ผมต้องไปเรียนแล้วครับ"

"เออเดี๋ยวไปส่ง"

"ไม่ต้องครับพี่ผมไปเองได้"ไอ้หมานองนอยของผมมันรีบส่ายหน้า

"กูบอกว่าจะไปส่ง"ผมเน้นทีละคำมันเลยรีบลุกสะกิดเพื่อนมันอีกสองคนให้รีบเดินพวกผมเลยก้าวตามหลังน้องมันไปช้าๆ

"เป็นไงมึง"ไอ้ธันถาม

"น่ารักหว่ะเดี๋ยวกลับไปแล้วกูให้ดู"ผมตอบสั้นๆไอ้วินมันคุยโทรสับห่าอะไรก็ไม่รู้ครับพวกผมเดินไปจนถึงห้องเรียนของมันนั่นแหละ

"เลิกแล้วกูมารับ"น้องมันทำเหยทันทีเสียงผมใครๆในห้องก็ได้ยินแหละครับ

"ที่จริงแล้วไม่ต้องก็ได้นะครับพี่"

"กูจะมา"

"ครับๆตามนั้น"น้องมันรีบหันร่างวิ่งไปนั่งที่เก้าอี้ปล่อยพวกผมยืนสักพักดูมันนั่งแล้วก้กลับ

"ไอ้สนถามว่าคืนนี้เอายังไง"

"ก็ไป"

"แหมมึงพอได้รูปแล้วยอมทุกอย่างเลยนะ"ไอ้วินแขวะ

"เออก็น่ารักนี่ว่าเดี๋ยวกูให้ดู"

"เป็นเอามากนะมึง"ไอ้ธันด่าผมก็ไม่สนใจหรอกครับเพราะมันเป็นเรื่องจริง