Se connecterPartager
ตอนที่ 30
Date de publication:
2026-04-27 12:27:04
Dernier chapitre
สินกำเด็กป่วนกวนหัวใจนายวิศวะ ตอนที่ 31
"ฮ่าาาา ไอ้เหี้ยกูขำชิบหายไอ้ม่อนแม่งโคตรหื่นอะ"เสียงพี่วินหัวเราะดังไม่หยุดผมรู้ตัวนะครับแต่บังคับตัวเองไม่ได้จริงๆ"กรี๊ดเพลิงคะเด็กบ้านี่มันทำอะไร""ถอยไปสิวะออกไปก่อนไอ้ม่อนปล่อยนมเค้าเดี๋ยวนี้มึงนี่มันจริงๆเลย"ผมห้ามมือตัวเองไม่ได้นี่นาพี่เพลิงมันรวบแขนผมติดกับตัวแล้วรัดผมเอาไว้อีกที"อือขาวววจังคนสวย อิ๊ก มีผัวยังจ๊ะ อึก มาเป็นเมียพี่ม่อนมาาาา"ผมถามพี่สาวตรงหน้ายิ่งพี่มันสะบัดแขนไปมายิ่งให้นมดูมๆสั่นไหวยิ่งอยากได้"ไอ้ม่อนเมาแล้วเป็นแบบนี้เหรอมึง"พี่เพลิงกัดฟันอยู่ข้างหูไม่รู้แหละผมจะเอา"มีอะไรตาล"เสียงพี่เพลิงถามห้วนๆแขนสองข้างของพี่มันยังรัดตัวผมเอาไว้แน่นขยับก็ไม่ได้"ตาลแค่แวะมาถามเฉยๆค่ะว่าวันนี้เพลิงว่างหรือเปล่า""ไม่ว่างวันนี้ต้องดูน้อง"ผมยื่นหน้าชะโงกตัวเข้าไปสูดน้ำหอมจากพี่ตาล"งู๊ยยหอม"ผมพึมพำแล้วก็แลบลิ้นไปแตะตรงเนินอกที่โผล่พ้นเสื้อมาอีกครั้ง"วี๊ดดดดกรี๊ดดดไอ้เด็กลามก"เสียงพี่ตาลหวีดขึ้นอีกครั้ง"กลับไปก่อนโธ่เว้ยไอ้ม่อนมึงจะมากไปแล้วนะ"พี่เพลิงคงโมโหมากจริงๆจับตัวผมคว่ำตัวพาดลงบนตักมือหนาๆฟาดแรงๆเข้าที่ก้นผม"โอ๊ยยยเจ็บนะเจ็บปล่อยสิวะเจ็บนะโว๊ย"ยังโวยวายอีกใช่ไห
สินกำเด็กป่วนกวนหัวใจนายวิศวะ ตอนที่ 30
"กินอะไรพวกมึง"พี่วินหันมาถามผมกับไอ้ไผ่ที่นั่งเบียดกันอยู่ในโซฟาตัวเดียวกัน"อะไรก็ได้ครับ"ไอ้ไผ่ตอบเบาๆผมหันมามองหน้าแดงๆของมันด้วยความสงสัยทำไมมันเรียบร้อยผิดปรกติวะครับผมอดใจไม่ไหวแอบสะกิดเอวมัน"อะไร"มันกระซิบถาม"มึงเป็นอะไร"ผมกระซิบกลับ"เป็นอะไรกูเปล่า"มันรีบตอบแถมหน้าแดงหนักกว่าเดิมอีกเชี่ยนี่ทำตัวหน้าสงสัยผมเงยหน้าขึ้นมองพี่วินที่โทรสั่งอาหารเย็นอยู่พี่มันทำหน้าปรกติผมเลยเลิกใส่ใจ"กินเบนโต๊ะก็แล้วกันนะ ไอ้เพลิงเดี๋ยวกูถามไอ้ธันเอง"พี่มันบอกพี่เพลิงที่ก้มหน้าดูไอเพดอยู่"เออ""ไอ้ไผ่""หือ"มันตอบรับสั้นๆ"มึงว่าพี่วินมันแปลกๆมั๊ยวะ"เท่านั้นแหละครับมันก็เกิดสำลักน้ำลายไอแค่กๆขึ้นมาทันทีผมรีบตบหลังให้มัน"เป็นอะไร"พี่วินมาเดินมาทรุดตัวนั่งฝั่งไอ้ไผ่จ้องหน้ามันเขม็งผมรีบเอามือลงจากหลังมันเพราะเกมือนโดนกดดันยังไงไม่รู้อะ"ปละ เปล่าครับไม่เป็นแค่กๆ"ไอ้ไผ่รีบตอบทั้งที่ยังไออยู่แบบนั้นพี่วินมันตบหลังไอ้ไผ่ดังปั๊บๆโคตรจะดังอะครับตอนนี้มันหน้าแดงเหมือนเอาไปตากแดดเลย"เอ้ากินน้ำ"เสียงห้วนๆบอกแถมยังยื่นแก้วน้ำส่งให้ไอ้ไผ่มันอีกผมขยับตัวถอยห่างออกมาจากไอ้ไผ่อีกนิด"ทำอะไร"คราวนี้พี่เพลิ
สินกำเด็กป่วนกวนหัวใจนายวิศวะ ตอนที่ 29
โว๊ยนี่มันอะไรกันครับพวกผมเหมือนถูกกักตัว อะไรน่ะเหรอเนี่ยๆผมกับไอ้ไผ่ต้องกลับมานั่งหน้าเอ๋ออยู่ที่คอนโดพี่มันอีกแล้วครับไอ้บู่มันตามมาทีหลังกับพี่ธันพี่เค้ารอมันฟื้นแต่พรุ่งนี้พวกผมต้องมีเรียนตั้งแต่แปดโมงไงพี่มันเลยพาตัวกลับมาก่อน"เฮ้อกูคิดถึงแม่"ผมถอนหายใจเฮือกมองหน้าไอ้ไผ่ที่ทำหน้าไม่สบายใจเหมือนกัน"กูอยากกลับบ้านง่ะ""เออเหมือนกันเอาไงดีวะพวกเราไอ้บู่มันอยู่โรงบาลไม่ต้องห่วงมันแล้วเหลือแต่เราสองคนนี่แหละ"ผมพยักหน้าเห็นด้วย"เอาไงดีมึงลองคุยกับพี่เพลิงมันดิวะเผื่อพี่มันปล่อยกลับบ้าน"ไอ้ไผ่ออกความเห็น"อือกูัจะลองดู"ผมขยับตัวลุกขึ้นไปหาพี่เพลิงในห้อง"อ้าวมีอะไร"พี่เพลิงขยับผ้าเช็ดตัวผืนเล็กที่พาดบ่าเอาไว้ผมลอบกลืนน้ำลายในความหล่อบึกของพี่มันจริงๆครับคนอะไรหล่อไม่มีคำบรรยายลุคพี่แกดู bad boyจริงๆเลย"พี่เพลิงครับคือว่าผมอยากกลับบ้านอะ"ผมใจกล้าหลับหูหลับตาบอกเลยไม่เห็นพี่เขาเดินเข้ามาจนชิดตัว"ทำไมเบื่อที่นี่แล้วเหรอ""เปล่าครับผมคิดถึงแม่"ผมส่ายหน้าทั้งที่ไม่ลืมตากระทั่งรู้สึกถึงมือเย็นๆมาแตะตรงแก้มผมเลยรีบลืมตาขึ้นมาแล้วก็เห็นพี่มันยื่นหน้าเข้ามาจนจมูกโด่งๆนั่นจะชนกับจมูกแบนๆของ
สินกำเด็กป่วนกวนหัวใจนายวิศวะ ตอนที่ 28
"อย่าเป็นลมนะถ้าเป็นกูจูบ"เสียงเย็นๆของไอ้ธันพูดขึ้นมาลอยๆทั้งที่มือยังถือตะเกือบอยู่ไอ้น้องบู่นี่ถึงกับน้ำตาคลอเบ้าไปเรียบร้อย ไอ้น้องม่อนกับน้องไผ่คงจะห่วงเพื่อนไม่น้อยเพราะดูท่าทางอยากจะพุดอะไรซักอย่าง"กินไป"ผมสั่งพร้อมกับคีบหมูสไลด์ที่ย่างเอาไว้ลงบนจานน้องมันม่อนทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก"นั่งมองทำไมกินไปสิ"ไอ้วินหันไปบอกไอ้น้องไผ่ที่ทำหน้าปวดฟันเลยครับ"อะ..เอ่อพวกผม...พวกผมขอไปนั่งด้วยกันได้มั๊ยครับ"หน่วยกล้าตายคือไอ้น้องไผ่คราวนี้ไอ้ธันหันขวับมาทันที"ไม่"คำเดียวสั้นๆเลยครับพวกน้องมันทำหน้าจ๋อยก็คงเป็นห่วงกันนั่นแหละ"พี่ธันคิดถึงไหมหรือเปล่าคะไม่เจอกันนานเลย"ไหมถามยิ้มๆไอ้ธันมันไม่ตอบแต่กลับหยิบกุ้งตัวสีส้มมาวางไว้ในจานของบู่"แดกสิรออะไร"ไอ้เหี้ยนี่ก็นะไอ้น้องบู่มันแทบจะเป็นลมล้มพับแล้วมันยังทำให้น้องกลัวไปอีก"ไอ้บู่มัน..."คราวนี้ไอ้น้องม่อนเอ่ยปากแต่พอเจอสายตาเหมือนมีดคมกริบของไอ้ธันเลยชะงักไอ้น้องบู่รีบคว้ากุ้งตัวใหญ่เข้าปากทันที"เห้ยยยย!!!"สองเสียงประสานกันดังลั่นโต๊ะรวมไปถึงโต๊ะอื่นด้วยพวกผมเลยหันมามองน้องสองคน"อะไร"ไอวินทำเสียงดุใส่ไผ่ส่วนผมได้แต่เลิกคิ้วถามน้องม่อน
สินกำเด็กป่วนกวนหัวใจนายวิศวะ ตอนที่ 27
"ไม่เป็นไร"ผมตอบสั้นๆแล้วหันไปคุยกับไอ้สองตัวนี่ไม่สนใจอิงอีกจนเที่ยงพวกเราออกไปรับมันที่คณะ"พี่ครับพวกผมไม่ไปได้หรือเปล่า"ไอ้น้องม่อนทำตัวเป็นเด็กมีปัญหาอีกแล้วครับ"มี่สั่ง"ผมตอบสั้นๆได้ใจความน้องมันเลยรีบยกโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาไอ้มี่ให้ผมเดาก็คงปฎิเสธไอ้มี่มันไม่ได้หรอกครับน้องมันได้หน้าเหยผงกหัวรับคำไอ้มี่ทั้งที่มันไม่ได้อยู่ตรงนี้"ครับๆรู้แล้วน่าแล้วผมจะได้อะไรล่ะ""จริงนะงั้นตกลง"ผมได้ยินเสียงน้องมันดีใจอะไรซักอย่างไอ้มี่นี่แม่งตัวติดสินบนจริงๆ"ตกลงครับพวกผมไป"ไอ้น้องม่อนเดินเข้ามาใกล้ๆโดยที่มีไอ้น้องไผ่ตามหลังมาและคนที่ซ่อนอยู่หลังสุดทำท่ามุดหัวโผล่มาที่รักแร้ไผ่ก็คือไอ้น้องบู่ ผมสังเกตุเพื่อนอีกสองคนว่าพวกมันทำท่าทางยังไงเมื่อเจอน้อง จริงแล้วผมอยากให้พวกเราหกคนสนิทกันนะครับไปไหนจะได้ไม่ขัดเขิน ไอ้วินทำหน้าเฉยๆของมันตามปรกติแหละครับไอ้ธันนี่หน้านิ่งสนิทมือยังไม่ทิ้งหนังสือการ์ตูนติ๊งต๊องของมันตามเคยผมเลยเดาไม่ออกว่าพวกมันสองคนคิดยังไงกันแน่ รำคาญเฉยๆหรือว่าชอบน้องๆมันกันแน่ส่วนผมน่ะชัดเจนแต่แรกแล้ว"ขึ้นรถสิเดี๋ยวไปเจอไอ้มี่ที่ร้านโน้นเลย แล้วไอ้วินมึงนัดขนมว่ายังไงให้ไปรับหรื
สินกำเด็กป่วนกวนหัวใจนายวิศวะ ตอนที่ 26
พวกเรานั่งมองหน้ากันในรถหลังจากที่ส่งไอ้น้องสามคนนั่นที่ตึกคณะแล้ว ไอ้ธันมันยังทำหน้านิ่งกว่าเดิมเข้าไปอีก ไอ้วินเองที่ปรกติกวนตีนชาวบ้านตอนนี้ก็ขับรถไปเงียบๆ ผมถอนหายใจยาว นี่ถ้าใยไหมไปกินข้าวด้วยจริงๆละก็ ผมกลัวใจไอ้ธันมันจริงๆเลยครับ มันน่ะ เห็นหน้านิ่งมาดคุณชายใจดีแต่มันโหดนะครับ แถมโลกส่วนตัวสูงมากด้วย มันเป็นคนรักสะอาดห้องมันนี่เรียบกริบเสื้อผ้าหน้าผมโคตรจะเนี๊ยบอะขอบอก"ไอ้ธัน"ผมเรียกสติมัน"หือ""มึงแน่ใจเหรอวะพวกเราไม่ไปก็ได้นะเว้ย"ผมย้ำไอ้วินพยักหน้าเห็นด้วย"พวกมึงนี่ก็แปลกกูบอกว่าไหวไงจะเซ้าซี้เอาอะไรวะ""กูไม่ได้เซ้าซี้โว้ยไอ้เหี้ยเค้าเรียกว่าห่วงน่ะรู้จักมั๊ยห่วงอะ"ผมชักฉุน"เออขอบใจแต่กูไหว"มันยังยืนยันหนักแน่นผมเลยหันไปหาไอ้วินที่วนรถมาจอดที่ใกล้คณะของตัวเอง"มึงไปเจอเด็กขนมนั่นได้ไงวะคนละ๕ณะแท้ๆ"ผมถามไอ้วิน"กูก็ไม่รู้ว่าน้องมันมาทำอะไรคณะสินกำนี่แต่เห็นว่ายืนอยู่กูเลยเข้าไปทักเฉยๆใครจะรู้วะว่าน้องมันรู้จักไหมด้วย"ไอ้วินทำหน้ายุ่ง"ช่างเหอะน่าพวกมึงตอนเที่ยงไอ้มี่นัดถ่ายรูปที่ร้านxxxห้างนั้นอะ"ไอ้ธันตัดบทแล้วเปิดประตูรถลงไปทิ้งผมกับไอ้วินมองหน้ากัน"นี่พวกมึงจะดึงดราม
สินกำเด็กป่วนกวนหัวใจนายวิศวะ ตอนที่ 8
"หง่า"ผมนั่งอยู่เบาะหลังกับไอ้พี่เพลิงที่จ้องหน้าผมเหมือนมีไฝติดอยู่บนใบหน้ามีพี่ธันขับแล้วก็พี่วินนั่งข้างคนขับ"อะไร"ผมสะดุ้งกับเสียงห้วนๆ"คือมีอะไรให้ผมรับใช้ครับ"ผมถามแบบสุภาพไว้ก่อน"ไม่มี"พี่เพลิงมันตอบห้วนๆตามเคยทำหน้านิ่งพี่วินกับพี่ธันมองผ่านกระจกมองหลังแล้วส่ายหน้าอะไรวะครับผมงง"เอ๊า"ผม
สินกำเด็กป่วนกวนหัวใจนายวิศวะ ตอนที่ 7
ให้ตายสิทำไมอยู่ผมก็ขนคอลุกขึ้นมานะผมหันซ้ายหันขวาเหมือนกับจะมีชัตเตอร์เกาะติดยังไงก็ไม่รู้แฮะ ผมสะบัดหน้าไปเหมือนกับหลอนๆตัวเองพิกลพอค่อยยังชั่วก็ลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัววันนี้มีเรียนนะครับเหมือนกับจะปรับพื้นฐานเพราะต่างคนต่างมาจากหลากหลายสถาบันแต่งตัวเสร็จผมจัดแจงโทรหาเพื่อนอีกสองตัวคอลกลุ่มไลน์3ห
สินกำเด็กป่วนกวนหัวใจนายวิศวะ ตอนที่ 6
"กลับเหอะกูง่วงแล้ว"ไอ้วินบอกพวกเราเลยดับบุหรี่แล้วเดินออกไปเคลียร์ค่าใช้จ่ายแล้วกลับบ้านใครบ้านมันผมอาบน้ำแล้วล้มตัวลงนอนทั้งแบบนั้นไม่ได้เอาผ้าคลุมเตียงออกอะไรแข็งๆดันหลังผมจนต้องเอี้ยวตัวลุกขึ้นมองโทรศัพท์นี่เองผมพลิกตัวเองนอนหงายผมมันพวกชีเปลือยครับนอนไม่ชอบให้อะไรมารัดเนื้อตัวเสื้อคลุมสีดำเงาๆ
สินกำเด็กป่วนกวนหัวใจนายวิศวะ ตอนที่ 5
"เป็นไรวะมึงดูหงุดหงิดชิบหาย"ไอ้ธันยื่นแก้วเหล้ามาให้พวกเราอยู่ในผับเสียงบีทหนักๆที่กระแทกจนหัวใจเต้นตามจังหวะกับแสงไฟวูบวาบไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกรู้สาผมทิ้งตัวลงนั่งเก้าอี้ข้างๆตัวมัน"เปล่า"ผมตอบสั้นๆมันยักไหล่แล้วก็หันไปนัวเนียเด็กมันโดยทิ้งผมให้บ้าบอไปตามเรื่องผมยกแก้มขึ้นดื่มรวดเดียวไอ้วินเดินเก
Vous vous intéresseriez aussi à
คู่พันธะอันเลือนลาง(Omegaverse)
Melmee1.8K Vuesอุบัติรักฟีโรโมน [Omagaverse]
Gukak5.1K Vuesข้ามภพมารักเธอ
สาวน้อย.ช่างฝัน1.8K Vuesพี่เขยครับผมรับไม่ไหว
กาสะลอง26.2K Vuesคุณขากลับมาทำสวน
นรกสร้าง329 Vuesพลิกชะตาคุณชายรอง ขอหนีไปสโลว์ไลฟ์แต่เหตุใดท่านอ๋องถึงตามติด
ลลินลัน450 Vuesตามจีบจอมราช
ดาญา-DAYAH / JINDAYA135 VuesDear Senior the Series รุ่นพี่ที่รัก คู่กัด
ภัทรธิดา / Cosmos112547151 Vues
