ตอนที่ 35 : จางเจียเหมย (1)

บทที่ 3

จางเจียเหมย

และเมื่อเวลาค่ำคืนมาถึง

ในขณะที่เยี่ยนอิงกำลังนอนอ่านหนังสืออยู่บนเตียงอยู่นั้น คุณชายหยางเว่ยที่เปิดประตูห้องนอนเข้ามาก็เตรียมที่จะเอนตัวนอนลงบนพื้นทันที เยี่ยนอิงจึงถามเขาขึ้น “ทำไมคุณถึงไปนอนบนพื้นล่ะ? คุณรังเกียจฉันหรอ?”

“ผมไม่รังเกียจคุณสักนิด! แต่ผมกลัวว่าคุณจะรังเกียจผมต่างหาก” หยางเว่ยตอบกลับไป

“คุณเป็นสามีของฉันนะ! ฉันจะไปรังเกียจคุณทำไมกัน?” เยี่ยนอิงถามเขากลับไปเช่นกัน

เมื่อหยางเว่ยได้ยินคำว่าสามีออกมาจากปากของเธอ เขาก็ดีใจเป็นอย่างมาก เขาจึงเดินขึ้นมานอนเตียงข้าง ๆ เธอ พร้อมกับถามเธอขึ้น

“ผมขอถามอะไรคุณหน่อยได้ไหม?”

“ได้สิ!” เยี่ยนอิงพยักหน้า พร้อมกับวางหนังสือในมือลงบนที่นอน

“เมื่อวานนี้ผมเห็นคนแตกสลายจนแทบไม่เหลืออะไร ผมคิดว่าคุณคงเศร้าไปอีกระยะ แต่ทำไมพอตื่นขึ้นมาคุณก็เหมือนกับว่าไม่เคยแตกสลายมาก่อน ทั้ง ๆ ที่งานแต่งงานในฝันของคุณต้องพังลง แถมคุณยังต้องมาแต่งงานกับผม คนที่คุณไม่ได้รักอีกด้วย?”

เมื่อเยี่ยนอิงได้ยินคำถามของเขาแบบนั้นเธอก็ยิ้มออกมา พร้อมกับตอบเขากลับไป “ในตอนแรกฉันก็คิดว่าตัวเองคงจะต้องอมทุกข์และเศร้าใจไปสักพัก! ฉันคงต้องกลายเป็นผู้หญิงที่หัวใจแตกสลายไปทั้งชีวิต! และฉันก็คิดภาพว่าตัวเองคงไม่มีทางมีความสุขที่ต้องแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รัก แต่พอฉันได้เจอคุณ ได้เห็นความใจดีของคุณ ฉันก็รู้ได้ทันทีเลยว่า...ฉันไม่จำเป็นต้องเสียใจอีกต่อไปให้กับผู้ชายเลว ๆ คนนั้น ในเมื่อฉันมีคุณที่แสนดีอยู่ข้าง ๆ แล้ว แถมพอได้ฟังเรื่องที่คุรบอกว่าคุณคือคู่หมั้นคนแรกของฉัน ยิ่งทำให้ฉันเชื่อว่านี่คือเส้นทางที่สวรรค์วางไว้ให้เราแล้ว” พูดจบ เยี่ยนอิงก็ยิ้มออกมา

คุณชายหยางเว่ยประหลาดใจกับหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าเป็นอย่างมาก ในชีวิตนี้เขาก็รู้จักผู้หญิงมาไม่น้อย แต่เขาไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนคิดบวกได้ขนาดเธอมาก่อน มันทำให้เขารู้สึกคุ้มค่าที่ได้วนมาแต่งงานกับเธอ

“แล้วคุณไม่กลัวว่าผมจะทำให้คุณเสียใจในอนาคตบ้างหรอ?” เขาถามเธอขึ้นต่อ            

“ไม่หรอก! ฉันจะกลัวทำไม! เพราะฉันมองเข้าไปในดวงตาของคุณ ฉันก็รู้แล้วว่า สิ่งเดียวที่คุณกลัวก็คือทำให้ฉันเสียใจนั่นเอง” พูดจบเยี่ยนอิงก็ยิ้มออกมาอย่างเขินอายอีกครั้ง ก่อนที่เธอจะเอนตัวนอนลง และปล่อยให้เขานั่งเขินต่อเพียงลำพัง

ดั่งคำที่เขาว่ากันว่า...เมื่อสวรรค์สร้างมาให้คู่กัน แม้จะพลัดพรากกันไปไกลขนาดไหน ก็จะหาทางกลับมาครองคู่กันได้อยู่ดี

เช้าวันแต่งงานของคุณชายหยางหลินซีมาถึง

ในขณะที่ฮวาซูมี่ยิ้มหน้าบ้านที่จะได้เป็นสะใภ้เล็กของสกุลหยาง แต่เจ้าของงานกลับเอาแต่จ้องมาที่เยี่ยนอิงด้วยสายตาเศร้า แต่ทว่าเขากลับถูกสายตาดุดันของคุณชายหยางเว่ยตอบกลับไปแทน

             

ย้อนไปเมื่อหลายเดือนก่อน ซึ่งเป็นวันที่คุณชายหยางเว่ยกลับมาที่เซี่ยงไฮ้อีกครั้ง

วันนี้เป็นวันเดินทางกลับจากต่างประเทศของคุณชายหยางเว่ย หลานชายคนโตของคุณปู่หยางที่จะมาสืบทอดธุรกิจต่อจากเขา คุณปู่หยางจึงได้ส่งจางเจียเหมย เลขาคนโปรดของคนโปรดที่เขาพาเธอออกมาจากสถานเด้กกำพร้า และเลี้ยงดู ให้การทำเป็นอย่างดี เธอเป็นเหมือนดั่งลูกสาวคนโปรดของคุณปู่หยาง เธอเป็นหญิงสาวที่ทำงานเก่ง และด้วยความสนิทสนมและความเอ็นดูที่คุณปู่หยางมีต่อจางเจียเหมยนั้น เขาจึงได้เสนอสิ่งสำคัญให้กับเธอขึ้น

“จางเจียเหมย! ตั้งแต่เธอมาเป็นเลขาของฉัน เธอก็คอยดูแลฉันมาอย่างดีตลอด เงินเดือนที่ฉันให้เธอไปก็คงจะไม่เพียงพอต่อค่าตอบแทนอย่างแน่นอน ดังนั้นฉันอยากจะเสนอให้เธอหยางเว่ย หลานชายคนโตของฉัน ซึ่งเขากำลังจะกลับมาจากเมืองนอกเพื่อขึ้นรับตำแหน่งเป็นประธานบริษัทในอีกไม่กี่วันนี้ เธอจะตกลงไหม?”

จางเจียเหมยที่ได้ยินท่านประธานเสนอการแต่งงานกับหลานของเขาให้เธอแบบนั้น เธอก็รู้สึกดีใจเป็นอย่างมากราวกับตนเองเป็นซินโดเรลล่าที่กำลังจะได้แต่งงานกับเจ้าชายในฝันผู้ร่ำรวย เพราะถึงแม้ว่าจางเจียเหมยจะไม่เคยเห็นหน้าของคุณชายหยางเว่ยเป็น ๆ มาก่อน แต่เธอก็ได้เคยเห็นรูปถ่ายของเขาในบริษัทมาแล้ว เขาคือชายผู้หล่อเหลาเอาการเลยทีเดียว ซึ่งทำให้จางเจียเหมยตกหลุมรักเขาตั้งแต่ยังไม่ทันได้พบกัน

จางเจียเหมยยิ้มออกมาอย่างเขินอายพร้อมกับพยักหน้าเล็กน้อยเพื่อเป็นการตอบรับการสู่ขอนี้จากคุณปู่หยางทันที และคุณปู่หยางเองก็ดีใจมากด้วยเช่นกัน

หลังจากวันที่จางเจียวเหมยได้รับคำสู่ขอการแต่งงานจากคุณปู่หยางเช่นนั้น โลกทั้งใบของเธอก็กลายเป็นสีชมพูแห่งความสุข อีกไม่วันหลังจากนี้เธอจะกลายเป็นซินโดเรลล่า และเธอก็เฝ้ารอที่จะได้พบหน้าเจ้าชายของเธอแทบไม่ไหวแล้ว แถมเธอยังตกหลุมรักเขาทั้ง ๆ ที่ยังไม่ทันได้เจอตัวกันอีกด้วย เพราะหลังจากวันที่ได้การสู่ขอจากคุณปู่หยาง จางเจียเหมยก็เอาแต่เฝ้ามองรูปหล่อ ๆ ของเขาทั้งวันและคืนอย่างมีความสุข

____________________________________________________________________

ฝากกดติดตามเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ^^