ตอนที่ 37 : การถูกล้างแค้น (1)

บทที่ 4

การถูกล้างแค้น

คุณปู่หยางที่ได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกชอบใจในตัวหลานสะใภ้ใหญ่ของตนเองเป็นอย่างมาก เขาจึงพูดขึ้นมา “จริงอย่างที่เยี่ยนอิงว่า...ในเมื่อแกเป็นคนก่อเรื่องนี้ขึ้นมาอีกครั้ง แกก็ต้องเป็นคนรับผิดชอบอีกเช่นเคย”

“หา!” หยางหลินซีอุทานออกมาด้วยความตกใจอีกครั้ง ไม่ว่าเยี่ยนอิงจะพูดอะไร คุณปู่หยางก็เห็นดีเห็นงามไปซะหมด ขืนถ้าปล่อยไว้เป็นแบบนี้ มีหวังชีวิตของเขาคงต้องพังไม่เป็นท่าแน่ ๆ แต่เรื่องราวที่เกิดขึ้นในตอนนี้เขาคงไม่สามารถแก้ไขอะไรได้แล้ว ดังนั้นในการแต่งงานวันนี้เขาจึงต้องก้มหน้ายอมรับไปก่อน และหาทางเอาคืนเธอทีหลังอย่างแน่นอน

หลังจากงานแต่งงานที่แสนวุ่นวายของหยางหลินซี และหญิงสาวทั้งสองคนได้จบลงไป เยี่ยนอิงก็ยิ้มออกมาอย่างชอบใจที่เห็นหลินซีต้องทุกข์ทนในวันแต่งงานของตนเองเช่นนั้น เพราะการแต่งงานกับผู้หญิงถึงสองคนในเวลาเดียวกันนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้น

ในขณะที่เยี่ยนอิงกำลังนั่งคุยกับคุณปู่หยางด้วยเสียงหัวเราะแต่เช้าอยู่นั้น คุณปู่หยางก็เห็นว่าคฤหาสน์ของตนเองครึกครืนไปด้วยสะใภ้ที่มีมากถึง 3 คน คุณปู่หยางจึงพูดกับเยี่ยนอิงขึ้น

“ก่อนหน้านี้ที่คฤหาสน์ของสกุลหยางเงียบเหงาเป็นอย่างมาก หยางเว่ยก็เรียนอยู่ที่เมืองนอก หยางหลินซีก็เอาแต่เที่ยวเล่น ส่วนปู่ก็เอาแต่ทำงานในบริษัท หลังจากเลิกงานกลับมาบ้านก็ได้ยินเพียงแต่เสียงเงียบเหงาทำให้ไม่ค่อยอยากกลับบ้านเสียเท่าไหร่! ตอนนี้เห็นในคฤหาสน์ของเราครึกครืนไปด้วยสะใภ้ถึง 3 คน ก็รู้สึกว่าคฤหาสน่าอยู่ขึ้นมาเยอะเลย”

เยี่ยนอิงที่ได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มออกมา ก่อนที่จะตอบคุณปู่กลับไป “แต่แค่สะใภ้ 3 คนพอแล้วนะคุณปู่ เยอะกว่านี้ไม่ไหวแล้วนะคะ”

พูดจบ ทั้งสองคนก็หัวเราะกันออกมาอย่างชอบใจ

และในขณะนั้นเอง คุณชายหยางเว่ยก็เดินเข้ามาหาเยี่ยนอิง พร้อมกับพูดขึ้น “วันนี้ผมมีงานด่วนที่จะต้องประชุมกับลูกค้าที่ต่างเมือง น่าจะได้กลับเช้าของวันพรุ่งนี้เลย คุณคงไม่ว่าอะไรนะ?”

เยี่ยนอิงได้ยินคำขอของเขาแบบนั้นเธอก็ยิ้มออกมาเบา ๆ ก่อนที่จะตอบกลับไป “ไม่ค่ะ! คุณเดินทางปลอดภัยนะคะ”

“ครับ” เขาพยักหน้าตอบรับพร้อมกับส่งยิ้มให้เธอ ก่อนที่เขาจะเดินจากไป

และเมื่อเวลาค่ำคืนมาถึง

ในค่ำคืนนี้เป็นค่ำคืนที่เยี่ยนอิงจะต้องนอนหลับเพียงลำพัง แต่เธอก็ไม่ได้กลัวอะไรมากนัก เพราะที่นี่คงไม่มีใครคิดจะทำร้ายเธออยู่แล้ว เยี่ยนอิงจึงทิ้งตัวนอนลงอย่างสบายใจทันที

และในกลางดึกของคืนนี้ ในขณะที่เยี่ยนอิงกำลังนอนหลับอย่างสบายใจอยู่นั้น จู่ ๆ กลอนประตูห้องของเธอก็ถูกไขออกจากข้างนอก พร้อมกับร่างใหญ่ของคุณชายหยางหลินซีที่สวมอยู่ในชุดนอนค่อย ๆ เดินย่องเข้ามาอย่างเงียบ ๆ ก่อนที่เขาจะค่อย ๆ ปีนขึ้นไปบนเตียงของเยี่ยนอิงด้วยความหื่นกระหาย พร้อมทั้งค่อย ๆ ดึงผ้าห่มที่คลุมตัวของเธออยู่หล่นลงไปกองอยู่กับพื้น

ในจังหวะที่ผ้าห่มถูกดึงออกไปนั้น ทำให้เยี่ยนอิงสะดุ้งตัวตื่นขึ้นมาทันที เธอตกใจเป็นอย่างที่พบว่าร่างใหญ่ของหยางหลินซีพยายามจะขึ้นมาคร่อมตัวของเธอเพื่อข่มขืนเธอ เยี่ยนอิงจึงพยายามที่จะกรี๊ดร้องออกมาเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่ทว่า...ร่างใหญ่ที่ไวกว่าของหยางหลินซีก็ใช้มือของเขาปิดปากของเธอได้ทัน พร้อมทั้งพยายามที่จะปลุกปล้ำเธอต่อ

เยี่ยนอิงพยายามใช้พละกำลังทั้งหมดที่มีในการต่อสู้และขัดขืนเขา แต่ไม่ว่าเธอจะออกแรงมากเท่าไหร่ ร่างบางของเธอก็ไม่สามารถสู้ร่างใหญ่ของเขาได้เลยสักนิดเดียว และดูเหมือนว่าแรงทั้งหมดของเธอที่มีเริ่มจะลดน้อยลง และเธอเริ่มจะขัดขืนเขาต่อไปไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว

และในจังหวะนั้นเอง จู่ ๆ ประตูห้องก็ถูกเปิดออก พร้อมกับร่างใหญ่ของคุณชายหยางเว่ยที่ปรากฏขึ้น แววตาของเยี่ยนอิงเบิกกว้างขึ้นด้วยความดีใจที่เห็นคุณชายหยางเว่ยกลับมาก่อนกำหนด ส่วนแววตาของหยางหลินซีนั้นเต็มไปด้วยความตกใจกลัวที่พบว่าหยางเว่ยกลับมาไม่ทันที่เขาจะได้ตั้งตัว

เมื่อคุณชายหยางเว่ยเข้ามาเห็นภรรยาของเขากำลังจะถูกน้องชายปลุกปล้ำเช่นนั้น เขาก็เดินตรงดิ่งเข้ามาและปล่อยมัดใส่หน้าของหยางหลินซีอย่างแรงหลายที พร้อมทั้งกระชากคอของหยางหลินซีให้ออกมาห่างจากเยี่ยนอิงอย่างว่องไว

การต่อสู้ของหยางเว่ยและหยางหลินซีได้ปลุกให้คนในคฤหาสน์ตื่นขึ้นมาจนหมด พวกเขาตกใจเป็นอย่างมากที่เห็นว่าสองพี่น้องสกุลหยางกำลังต่อสู้อย่างดุเดือดโดยไม่รู้เหตุผลที่แท้จริง ทำให้คุณปู่หยางต้องรีบสั่งให้คนงานผู้ชายเข้าไปห้ามทั้งสองคนออกจากกันทั้งที

เมื่อทั้งสองคนถูกแยกออกจากกันแล้ว เยี่ยนอิงที่กำลังตกใจกลัวสุดขีดเพราะถูกหยางหลินซีพยายามเข้ามาข่มขืนกลางดึก เธอจึงรีบวิ่งเข้าไปหาเข้าทั้งน้ำตา และหยางเว่ยก็รีบกอดร่างบางของเยี่ยนอิงไว้แน่น

“ไม่เป็นไรนะ! ผมอยู่นี่แล้ว” หยางเว่ยพูดกับเยี่ยนอิง พร้อมกับกอดรัดเธอไว้ด้วยความเป็นห่วง

ทางด้านของคุณปู่หยางที่ไม่รู้ถึงสาเหตุที่แท้จริง จึงถามขึ้นทันที “นี่มันเกิดอะไรขึ้น? ดึกดืนปานนี้ทำไมถึงได้มาทะเลาะกันอยู่ที่นี่ได้?”

_________________________________________________________________

ฝากกดติดตามเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ^^