LOGIN...วันที่จางเจียเหมยรอคอยก็มาถึง เมื่อหยางเว่ยเดินทางมาถึงท่าเรือตามกำหนดการ เธอได้รับคำสั่งให้มารอรับเขาด้วยตนเอง วินาทีที่เขาเดินลงมาจากเรือโดยสาร เธอก็จำเขาได้ทันที ใบหน้าที่รูปหล่อราวกับเจ้าชายในฝัน ดวงตาที่เต็มไปด้วยเสน่ห์แห่งความหวัง และจางเจียเหมยก็ไม่รอช้าที่จะโบกมือเรียกเขาทันที
“คุณชายหยางเว่ย”
หยางเว่ยเดินตรงดิ่งเข้ามาหาเธออย่างช้า ๆ คุณปู่หยางของเขาบอกว่าวันนี้จะมีว่าที่เจ้าสาวของเขาจะมารับเขาด้วยตนเอง เขามองไปที่ใบหน้าของเธอก็รู้สึกว่าเธอก็สวยใช่ย่อยเลยทีเดียว แต่เพราะว่าในหัวใจดวงนี้ของเขาไม่มีที่ว่างพอสำหรับเธอแล้ว
“ฉันชื่อจางเจียเหมย เป็นเลขาของท่านประธานค่ะ” จางเจียเหมยพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเขินอาย
“คุณสินะที่จะมาเป็นภรรยาของผม! ขอโทษด้วยนะ! แต่ผมไม่สามารถแต่งงานกับคุณได้” คำพูดของเขาทำให้หัวใจของจางเจียเหมยแตกสลายลงทันที น้ำตาของเธอไหลลงมาด้วยความผิดหวัง ก็เพราะในหัวใจดวงนี้ของเขาได้ถูกจับจ้องไปด้วยความรักในวัยเด็กของเขาแล้ว ซึ่งก็คือหวังเยี่ยนอิงนั่นเอง
กลับมาที่ปัจจุบัน
ในขณะที่คุณชายหยางเว่ยกำลังนั่งอยู่ข้าง ๆ เยี่ยนอิงด้วยรอยยิ้มเพื่อรอให้คุณชายหยางหลินซีเข้าพิธีแต่งงานอยู่นั้น จู่ ๆ จางเจียเหมย อดีตเลขาของคุณปู่หยางที่ลาออกไปเมื่อครั้งที่เธอถูกคุณชายหยางเว่ยปฏิเสธ เธอได้กลับมาอีกครั้งเพื่อทวงคำสู่ขอที่คุณปู่หยางให้ไว้
“สวัสดีค่ะ ท่านประธาน!” จางเจียเหมยทำความเคารพคุณปู่หยางก่อนทันที และเธอก็ไม่รอช้าที่จะพูดขึ้น “ฉันมาที่นี่เพื่อทวงคำสัญญาที่ท่านประธานให้ฉันไว้ค่ะ คำสัญญาและคำสู่ขอที่ท่านประธานได้สู่ขอฉันให้กับคุณชายหยางเว่ย”
เมื่อเยี่ยนอิงได้ยินแบบนั้นก็ตกใจเป็นอย่างมาก เพราะเธอไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน ส่วนคุณชายหยางหลินซีที่ได้ยินก็ยิ้มร่าออกมาอย่างสะใจทันที เพราะเขานี่แหละคือคนที่เรียกจางเจียเหมยกลับมา
“แต่ตอนนี้หลานชายของฉันได้แต่งงานไปแล้ว! ฉันต้องขอโทษด้วย! และในตอนนั้นหยางเว่ยได้ตอบปฏิเสธเธอไปแล้ว เธอก็ไม่ได้เรียกร้องอะไรจากฉันนี่?” คุณปู่หยางถามขึ้น
“ก็เพราะว่าในตอนนั้นหัวใจของฉันแตกสลายเกินกว่าจะพูดอะไรออกมา แต่ตอนนี้ฉันพร้อมแล้ว! และฉันก็จะมาขอทวงคำสู่ขอของฉันคืน ถึงแม้ว่าฉันจะแต่งเป็นได้แค่เมียน้อย ฉันก็ยอม”
“แต่ฉันไม่ยอม!” เยี่ยนอิงพูดขึ้นทันที “ฉันไม่ยอมให้มีการแต่งงานอะไรเกี่ยวกับคุณชายหยางเว่ยเกิดขึ้นทั้งนั้น เธอรีบออกไปจากที่นี่ซะ!”
“ฉันไม่ไป! เพราะว่าคุณปู่หยางได้สู่ขอฉันก่อน ตลอดหลายปีที่ฉันเป็นเลขาของคุณปู่หยางมา ฉันก็ดูแลเขาเป็นอย่างดีมาโดยตลอด และคุณปู่หยางก็ต้องตอบแทนฉันสิ!”
คุณปู่หยางที่เอ็นดูจางเจียเหมยเหมือนกับลูกสาวคนหนึ่งก็ตกใจเป็นใจเป็นอย่างมากที่ได้ยินเธอพูดขึ้นแบบนั้น เขาจึงพูดขึ้นบ้าง “ตลอดหลายปีฉันเอ็นดูเธอเหมือนกับลูกสาวคนหนึ่ง ฉันให้ตำแหน่งและหน้าที่การงานของเธออย่างดี แต่เธอยังกล้ามาทวงบุญคุณจากฉันอีกอย่างงั้นหรอ?”
“แต่ในเมื่อคุณปู่หยางเป็นคนสู่ขอฉันให้คุณชายหยางเว่ยแล้ว คุณปู่หยางก็ต้องรับผิดชอบคำพูดของตนเองสิค่ะ!” จางเจียเหมยพูดขึ้น
เยี่ยนอิงรู้ดีว่า จางเจียเหมยผู้นี้มีคนอยู่เบื้องหลัง หากเธอคิดจะทวงคำสู่ของจากคุณปู่หยาง เธอคงทวงไปตั้งแต่ที่โดนคุณชายหยางเว่ยปฏิเสธแล้ว ไม่ใช่รอเวลาให้ผ่านมาขนาดนี้ เยี่ยนอิงรู้สึกว่ามันมีเบื้องหลังอยู่ เธอจึงเดินเข้าไปหาจางเจียเหมยพร้อมกับถามขึ้นอย่างใจเย็น
“เธอต้องการอะไรกันแน่? จริง ๆ แล้วเธอต้องการอะไร? เงินทอง ชื่อเสียง หรืออะไร? หรือว่ามีใครที่สั่งให้เธอมาทำแบบนี้?”
เมื่อจางเจียเหมยได้ยินแบบนั้น เธอก็เริ่มรุกรีรุกรนออกมาทันที ทำให้คุณชายหยางหลินซีที่ต้องการทำลายการคุณชายหยางเว่ย จึงรีบพูดขึ้น
“ไม่ว่าผู้หญิงคนนี้จะต้องการอะไร! แต่ในเมื่อคุณปู่ได้ลั่นวาจาสู่ขอเธอไปแล้ว คุณปู่ก็ต้องรักษาคำพูดสิ”
ทางด้านของเยี่ยนอิงที่เห็นสีหน้าของคุณชายหยางหลินซีแบบนั้น เธอก็จับผิดได้ทันทีเลยว่าเขานี่แหละคือผู้ที่อยู่เบื้องหลัง เธอจึงพูดกับเขาขึ้น “ในเมื่อคุณชายหยางหลินซีเห็นว่าคุณปู่ควรรักษาคำพูด งั้นในฐานะที่คุณชายหยางหลินซีเป็นหลาน และยังไม่ได้เข้าพิธีแต่งงานกับใครเลย งั้นคุณชายหยางหลินซีก็แต่งงานกับทั้งสองคนในวันนี้ไปเลยสิ”
“หา!” พ่อกับแม่ของคุณชายหยางหลินซีที่ได้ยินแบบนั้นก็อุทานออกมาด้วยความตกใจทันที พร้อมกับพูดขึ้น “นี่เธอจะบ้าหรือไง? เธอจะให้ลูกชายของฉันแต่งงานกับผู้หญิงทีเดียวสองคนเลยได้อย่างไงกัน?”
“ทำไมจะไม่ได้คะ? ในเมื่อคุณชายหยางหลินซีเป็นคนเรียกจางเจียเหมยมา เขาคือเบื้องหลังเรื่องนี้ทั้งหมด งั้นเขาก็ต้องรีบผิดชอบ และเขาต้องรับผิดชอบเดี๋ยวนี้ข้อหาที่ทำให้สกุลหยางวุ่นวาย”
คุณนายหยางผู้เป็นแม่ของหยางหลินซีที่ได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกโกรธมาก จึงถามเยี่ยนอิงขึ้นด้วยความโกรธ “เธอเป็นใครกัน? เธอกล้าดีอย่างไงมาให้ลูกชายฉันเป็นคนรับผิดชอบเรื่องนี้”
“ฉันก็เป็นสะใภ้ใหญ่ของสกุลหยาง และก็เป็นคนที่ถืออำนาจใหญ่สุดของบ้านนี้! ดังนั้น...ในฐานะที่ฉันเป็นผู้คุมกฎ คุมอำนาจ ฉันขอสั่งให้คุณชายหยางหลินซีแต่งงานกับหญิงสาวทั้งสองคนเพื่อเป็นการรับผิดชอบต่อความผิดของตนเอง”
_________________________________________________________
ฝากกดติดตามเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ^^
“หุบปาก!” เยี่ยนอิงตะคอกใส่หน้าของหยางหลินซีทันที พร้อมกับพูดขึ้น “ฉันไม่มีทางกลับไปรักคนเลว ๆ อย่างคุณได้เด็ดขาด และอย่างที่ฉันเคยบอกไปแล้ว ถ้าฉันย้อนเวลากลับไปได้ ฉันจะไม่ขอรู้จักคนอย่างคุณเด็ดขาด”“เยี่ยนอิง!” หยางหลินซีเรียกชื่อของเธอขึ้นด้วยความเจ็บปวด“แกอย่าได้มาเอยชื่อของเยี่ยนอิงออกจากปากสกปรกของแกอีกนะ! ในขณะที่เธอให้อภัยกับความผิดร้ายแรงของแกครั้งที่แล้ว แทนที่แกจะสำนึกได้ แต่แกกลับคิดที่จะฆ่าเธอ” คุณชายหยางเว่ยพูดขึ้นต่อ“นี่แกอย่ามาใส่ร้ายฉันนะ!” หยางหลินซีเถียงกลับไปทันที“ฉันไม่ได้ใส่ร้ายแก! เพราะพยานที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดก็คือคนขับรถที่ไปกับเยี่ยนอิงอย่างไงล่ะ! แกเห็นเยี่ยนอิงนอนจมกองเลือดอยู่ตรงหน้า แกกลับปล่อยให้เยี่ยนอิงต้องตายอยู่นั้น ไม่เพียงเท่านั้น แกนั่นแหละที่เป็นคนขับรถไปชนท้ายรถของเยี่ยนอิงอย่างแรง จนทำให้รถเสียการควบคุมและพลิกคว่ำทันที”เมื่อหยางหลินซีได้ยินความจริงออกมาแบบนั้นเขาก็ร้อนรนใจเป็นอย่างมาก ก่อนที่เขาจะรีบหาข้ออ้างขึ้นอีกครั้ง “แกไปเชื่อไอ้คนขับรถห่วย ๆ คนนั้นได้อย่างไงกัน! มันก็แค่ต้องการที่จะใส่ร้ายฉัน เพราะมันนั่นแหละที่ทำผิดที่ขับรถไม่ดีเอง
บทที่ 6หัวใจดวงเดียวกันเมื่อคุณชายหยางเว่ยทำกำลังทำงานอยู่ที่บริษัทได้รับข่าวของเยี่ยนอิง เขาก็รีบทิ้งงานทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้าและรีบมาหาเธอที่โรงพยาบาลทันที และเมื่อเขามาถึงเขาก็พบว่าคนในสกุลหยางและสกุลหวังได้มาอยู่ที่นี่กันจนครบแล้ว รวมถึงหยางหลินซีที่มาอยู่ที่นี่ด้วย เพราะตอนนี้หยางหลินซีไม่รู้ว่าคนขับรถของเยี่ยนอิงได้รู้ว่าเขาคือผู้ที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด ส่วนเยี่ยนอิงก็ยังคงอยู่ในการดูแลของหมอในห้องฉุกเฉินนั่นเองหลังจากผ่านไปสักพักใหญ่ ๆ ในขณะที่คุณชายหยางเว่ยเดินไปเดินมาที่ห้องฉุกเฉินด้วยความกังวลใจอยู่นั้น ในที่สุดคุณหมอก็ออกมาแจ้งให้เขาทราบว่าตอนนี้เยี่ยนอิงได้พ้นจากขีดอันตรายแล้ว ร่างกายของเธอได้รับเพียงบาดแผลภายนอกเท่านั้น ซึ่งนำไปสู่การเป็นแผลเป็นที่อาจจะต้องใช้ระยะเวลานานกว่าจะหาย หรืออาจจะไม่หายเลย แต่ส่วนด้านในร่างกายของเธอข้างในไม่ได้รับผลกระทบอะไรมากนัก คงเป็นเพราะว่า ตอนช่วงที่เยี่ยนอิงกระเด็นออกมาจากรถนั้น เธอสามารถรวบรวมสติของตนเองไว้ให้ได้มากที่สุด และให้ร่างกายของเธอกระแทกลงพื้นในท่าที่ปลอดภัยที่สุด“เดี๋ยวรออีกสักพัก คนไข้ก็คงจะฟื้นแล้วนะครับ! ตอนนั้นพวกคุณค่
เยี่ยนอิงที่ได้อยู่ในอ้อมกอดของคุณชายหยางเว่ยเช่นนั้นก็รู้สึกผิดขึ้น เธอรู้สึกผิดว่าการที่เธอให้โอกาสหยางหลินซีแบบนั้นจะเป็นการหักหน้าคุณชายหยางเว่ยผู้เป็นสามีที่แสนดีของเธอมาโดยตลอด เธอจึงค่อย ๆ ผละออกมาจากอ้อมกอดของเขา และถามเขาขึ้นทั้งน้ำตา“ฉันให้อภัยคุณชายหยางหลินซีต่อหน้าคนทั้งคฤหาสน์สกุลหยาง ฉันคงทำให้คุณรู้สึกไม่ดีอย่างแน่นอน?”คุณชายหยางเว่ยที่ได้ยินคำถามปนคำบอกเล่าของเธอแบบนั้น เขาก็ยิ้มออกมาเบา ๆ พร้อมกับพูดขึ้น “คุณไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิดอะไรเลย! ความรู้สึกในอดีตเป็นสิ่งที่มันเกิดขึ้นไปแล้ว และการที่คุณให้อภัยเขาก็เป็นสิ่งที่ถูกต้องด้วย” เยี่ยนอิงที่ได้ยินแบบนั้นเธอก็กอดเข้าไว้แน่นกว่าเก่า เยี่ยนอิงไม่เคยคิดเลยว่าหัวใจที่แตกสลายของเธอในวันแต่งงานนั้นจำได้พบกับแรกแท้อีกครั้ง แถมรักแท้ของเธอก็ดำเนินไปอย่างช้า ๆ แต่ดูมั่นคงเสียเหลือเกิน หลังจากที่คุณชายหยางเว่ยและเยี่ยนอิงกอดกันได้สักพัก คุณชายหยางเว่ยก็แยกตัวออกไปทำงาน ส่วนเยี่ยนอิงก็เลือกที่จะกลับคฤหาสน์ของสกุลหวังเพื่อพบปะกับครอบครัวของเธอหลังจากที่แต่งงานออกมาการกลับมาของเยี่ยนอิง ณ คฤหาสน์ของสกุลหวังทำให้ทุกคนดีใจเป็นอ
บทที่ 5ความรู้สึกในหัวใจเช้าวันใหม่เริ่มต้นเยี่ยนอิงตื่นขึ้นมาก็พบว่าคุณชายหยางหลินซีที่ควรจะออกจากคฤหาสน์สกุลหยางไปแล้วกำลังคุกเข่าอ้อนวอนขอร้องอยู่ที่เท้าของคุณปู่หยางทั้งน้ำตา“คุณปู่! ได้โปรดอภัยผมด้วยนะครับ! ฮืออออออออออ เมื่อคืนนี้ผมหึงหวงเยี่ยนอิงหน้ามืดตามัวจนทำอะไรไม่คิด เพราะผมยังรักเธออยู่ ผมจึงทนเห็นเธออยู่ร่วมหอกับคนอื่นทุกคืนแบบนั้นไม่ได้จริง ๆ ครับ ฮือออออออออออ”คุณนายหยางที่ยืนอยู่ไม่ห่าง ก็รีบเข้าไปคุกเข่าอ้อนวอนขอร้องคุณปู่หยางเพื่อช่วยลูกชายของเขาด้วยอีกคน “คุณพ่อค่ะ! ได้โปรดอภัยให้หลินซีด้วยนะคะ เพราะเขาและเยี่ยนอิงเคยรักกันและหมั้นหมายกัน มันจึงเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่ต้องเห็นเธอเป็นของคนอื่นแบบนั้นค่ะ ฮือออออออออออ”คุณปู่หยางรู้สึกอึดอัดใจเป็นอย่างมาก ใจหนึ่งของเขาก็ไม่อยากไล่หลานชายของตนเองให้ออกไปเร่ร่อนลำบากตรากตำอยู่ที่นอกบ้าน แต่เพราะความโกรธที่ได้เห็นการกระทำที่เลวทรามของเขาเมื่อคืนจึงทำให้คุณปู่หยางไม่อาจจะทนต่อไปไม่ได้ ดังนั้น...คุณปู่หยางมิใช่ผู้ที่จะสามารถให้อภัยเขาได้ มีเพียงเยี่ยนอิงเท่านั้นเมื่อคุณปู่หยางคิดได้ดังนั้น เขาก็มองไปที่เยี่ยนอิงที่
หยางหลินซีที่กลัวว่าจะต้องรับความผิด เขาจึงรีบโกหกขึ้นทันที “ก็เยี่ยนอิงมาอ่อยผมตอนนี้ที่พี่หยางเว่ยไม่อยู่! เธอให้ท่าผม และขอให้ผมมาหาเธอกลางดึกแบบนี้”“โกหก!” เยี่ยนอิงด่าเขาขึ้นทันที ก่อนที่จะพูดขึ้นบ้าง “ฉันไม่มีทางอยากได้ผู้ชายเลว ๆ อย่างคุณเด็ดขาด! และฉันไม่มีทางทำอะไรแบบนั้นหลับหลังของสามีของฉันด้วย คุณต่างหากที่เป็นฝ่ายงัดเข้ามาในห้องนอนของฉัน ไม่เชื่อก็ดูที่กลอนประตูนั้นสิ” เยี่ยนอิงชี้ไปที่กลอนประตูที่มีรอยงัดอยู่ทันทีคุณปู่หยางที่ได้เห็นแบบนั้นก็รู้สึกโกรธหยางหลินซีเป็นอย่างมาก เขาจึงด่าขึ้นทันที “ไอ้หลานสารเลว! แกมีทั้งพ่อและแม่ที่ให้การสั่งสอน ฉันเองก็ให้เงินแกไม่ขาดโดยที่แกไม่เคยต้องไปลำบากอะไร แต่แกยังกล้าที่จะเข้าไปข่มขืนพี่สะใภ้ของแกอีก แกนี่มันน่าไม่อายชะมัด ภรรยาสองคนที่แกมีอยู่ตอนนี้มันไม่พอหรือไง?”น้ำเสียงคุณปู่เต็มไปด้วยความ ซึ่งทำให้คนในบ้านทั้งหมดที่ได้ยินรู้สึกกลัวเป็นอย่างมาก เพราะปกติคุณปู่จะเป็นคนใจดีกับทุกคนเสมอ“ภรรยาสองคนนี้ไม่ใช่คนที่ผมเลือกซะหน่อย! คนที่ผมต้องการคือเยี่ยนอิงต่างหาก! และหากไม่ใช่เพราะผมทำพลาด หลานรักของคุณปู่ไม่มีทางได้แต่งงานกับเยี่ย
บทที่ 4การถูกล้างแค้นคุณปู่หยางที่ได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกชอบใจในตัวหลานสะใภ้ใหญ่ของตนเองเป็นอย่างมาก เขาจึงพูดขึ้นมา “จริงอย่างที่เยี่ยนอิงว่า...ในเมื่อแกเป็นคนก่อเรื่องนี้ขึ้นมาอีกครั้ง แกก็ต้องเป็นคนรับผิดชอบอีกเช่นเคย”“หา!” หยางหลินซีอุทานออกมาด้วยความตกใจอีกครั้ง ไม่ว่าเยี่ยนอิงจะพูดอะไร คุณปู่หยางก็เห็นดีเห็นงามไปซะหมด ขืนถ้าปล่อยไว้เป็นแบบนี้ มีหวังชีวิตของเขาคงต้องพังไม่เป็นท่าแน่ ๆ แต่เรื่องราวที่เกิดขึ้นในตอนนี้เขาคงไม่สามารถแก้ไขอะไรได้แล้ว ดังนั้นในการแต่งงานวันนี้เขาจึงต้องก้มหน้ายอมรับไปก่อน และหาทางเอาคืนเธอทีหลังอย่างแน่นอนหลังจากงานแต่งงานที่แสนวุ่นวายของหยางหลินซี และหญิงสาวทั้งสองคนได้จบลงไป เยี่ยนอิงก็ยิ้มออกมาอย่างชอบใจที่เห็นหลินซีต้องทุกข์ทนในวันแต่งงานของตนเองเช่นนั้น เพราะการแต่งงานกับผู้หญิงถึงสองคนในเวลาเดียวกันนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลยเช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้นในขณะที่เยี่ยนอิงกำลังนั่งคุยกับคุณปู่หยางด้วยเสียงหัวเราะแต่เช้าอยู่นั้น คุณปู่หยางก็เห็นว่าคฤหาสน์ของตนเองครึกครืนไปด้วยสะใภ้ที่มีมากถึง 3 คน คุณปู่หยางจึงพูดกับเยี่ยนอิงขึ้น“ก่อนหน้านี้ที่คฤหาสน์ของ







