Se connecterShare
ตอนที่ 1 ชู้รัก
Dernière mise à jour:
2026-02-10 00:03:12คฤหาสน์ตระกูลอัสนี
บรืน ~ “เอ๊ะ?” เสียงรถหรูแล่นออกไปจากบ้านอย่างรวดเร็ว แม้กระทั่งรินรดาภรรยาสาวสวยที่วิ่งตามหลังมาติดๆ กัน ก็ยังตามไม่ทันสามีของตัวเองเลย “คุณรินรดา จะไปที่ไหนครับ?” บอดี้การ์ดของสามีเอ่ยถามพร้อมกับรีบเอาตัวเข้ามาขวางไว้ เพราะถูกเจ้านายออกคำสั่งเอาไว้อย่างเด็ดขาดว่า อย่าให้เธอตามไปได้ ไม่อย่างนั้นเอาถึงตาย “สามีของฉันไปไหน?” “คุณอัคนี มีธุระด่วนต้องรีบไปครับ” “......” รินรดาทำหน้านิ่ง เพราะเธอรู้อยู่แล้วว่า ธุระด่วนที่บอดี้การ์ดว่านั้นคือธุระอะไร คงจะรีบไปหาผู้หญิงคนนั้นอีกแล้วสินะ ผู้หญิงที่เคยเป็นอดีตคนรัก และแต่งงานไปแล้วไม่ต่างจากเขา แต่ก็ยังไม่วายไปมาหาสู่กันอยู่ตลอด ไม่รู้ว่าสมสู่กันด้วยหรือเปล่า ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอก็คงรู้สึกแตกสลาย ร้องไห้อยู่ในใจเงียบๆ ไม่พูด ไม่โวยวาย แต่มันไม่ได้แปลว่าเธอไม่ได้รู้สึกอะไรเลย เคยเจ็บแต่ตอนนี้มันไม่ได้เป็นแบบนั้นอีกแล้ว เขาอยากจะไปสมสู่กับใคร ใช้ชีวิตกับใคร ก็เชิญตามสบาย เพราะตอนนี้เธอก็จะหันกลับมารักตัวเองแล้วเหมือนกัน “อย่าตามไปเลยนะครับ ผมขอ..” “ถ้าเป็นเมื่อก่อน ฉันก็คงอยากรู้อยากเห็นแหละ แต่ตอนนี้...เขาอยากจะไปไหนกับใคร ก็ช่างเถอะ” พูดจบรินรดาก็หมุนตัวกลับเข้าไปในบ้าน ไม่แยแสสามีที่เพิ่งจะขับรถออกไปจริงๆ ทั้งที่เมื่อก่อนเธอคงคะยั้นคะยอให้บอดี้การ์ดขับรถตามออกไปดูแล้ว แต่เวลานี้เธอเหมือนคนที่ได้เกิดใหม่ เหมือนคนที่ตาสว่าง เหมือนคนที่รู้ว่าควรให้ความสำคัญกับใครกับอะไร คนที่ไม่เคยมองว่าเธอสำคัญเลยแบบเขา ไม่รู้ทำไมเธอถึงเอาแต่ใส่ใจมาได้ตั้งหลายปี จะเรียกว่าโง่ก็ได้ ........ ทางฝั่งของอัคนีที่ขับรถออกมาจากบ้านด้วยความรวดเร็ว ไม่นานนักเขาก็มาถึงบ้านหลังนึง ก่อนที่เจ้าตัวจะรีบลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในทันที “เรย์ฮืออ~” หญิงสาวที่นั่งรออยู่อย่างเรียบร้อย ทันทีที่ได้เห็นอัคนีก็รีบเดินเข้ามากอดทันทีพร้อมกับน้ำตาที่พรั่งพรูออกมาไม่ขาดสาย “เกิดอะไรขึ้น?” ร่างสูงเอ่ยถามด้วยความตกใจ “เขาทิ้งฉันไปแล้ว ฮึก...เขาทิ้งฉันไปแล้ว” “......” มาเฟียหนุ่มยืนนิ่ง คำที่เธอพร่ำพูดออกมา ไม่ต้องมีคำตอบเขาก็พอจะเดาได้ว่า‘เขา’ที่ว่านั้นคือใคร “ทำยังไงดี ถ้าไม่มีเขา ฉันกับลูกจะอยู่ยังไง เราจะอยู่กันยังไง ลูกฉันยังต้องการพ่อ” “ไม่เป็นอะไรนะ ไม่เป็นอะไร ถ้าเขาไม่มีพ่อ ผมจะเป็นพ่อให้เอง” “ฮึกเรย์...” หญิงสาวร่างบางผละออกมาจากอ้อมกอดของคนตรงหน้า มองดูชายหนุ่มตัวสูงที่ยืนประจันหน้าอยู่ทั้งน้ำตา “แต่คุณแต่งงานมีภรรยาแล้วนะคะ” “เดี๋ยวก็หย่าแล้ว” “คะ?” “ผมพร้อมที่จะเป็นพ่อให้ออก้านะ แค่คุณยอมเปิดใจให้ผมอีกครั้ง ผมสัญญาว่าผมจะไม่ผิดคำพูดอีก” “......” “มันอาจจะเร็วไปสำหรับคุณ แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่า ผมยังอยู่ตรงนี้เสมอ ผมพร้อมที่จะรับคุณและออก้าเข้ามาในชีวิต” “ขอบคุณนะคะเรย์ คุณดีกับฉันมากจริงๆ ฉันไม่รู้จะตอบแทนยังไงแล้ว” “ตอบแทนผมโดยการกลับมามีความสุข แค่นั้นก็พอแล้ว” “คืนนี้อยู่กับฉันได้ไหม ออก้าไปอยู่กับยายของเขา ฉันไม่อยากให้เขามาเห็นพ่อแม่ทะเลาะกัน วันนี้ฉันก็เลยอยู่คนเดียว” “เอาสิ พรุ่งนี้ผมค่อยกลับ” ********** #วันต่อมา คฤหาสน์ตระกูลอัสนี รถคันหรูขับกลับเข้ามาอีกครั้งหลังจากที่หายไปทั้งคืน ร่างสูงกำยำของมาเฟียหนุ่มค่อยๆ ก้าวเดินกลับเข้ามาอย่างเยือกเย็น และก็ได้เจอกับภรรยาที่กำลังนั่งกินข้าวเช้าอยู่ “อืม...เมื่อคืนฉันเมื่อยไปทั้งตัวเลย ไปเอายานวดแก้ปวดมาให้หน่อย แล้วก็ขอไข่ลวกสัก หกฟอง” “ได้ค่ะคุณอัคนี” เขาตั้งใจพูดให้เธอได้ยิน ตั้งใจใช้คำพูดใช้สิ่งเหล่านี้ทำให้เธอรู้สึกเจ็บปวดและทนไม่ได้ และให้ในสิ่งที่เขาต้องการสักที แต่สิ่งที่เขาได้จากเธอตอนนี้คือ ความเงียบ สายตาที่ว่างเปล่า ความเมินเฉย ไม่รู้สึกใดๆ อะไรเลย “สามีหายไปนอนกับผู้หญิงมาทั้งคืน ไม่คิดจะหึงจะหวงบ้างหรือไง?” “ชีวิตใครชีวิตมัน โตๆ กันแล้ว บางอย่างมันก็ต้องคิดเอาเอง ไม่ใช่รอให้คนอื่นพูดก่อน” “ฉันไปนอนกับผู้หญิงคนอื่นมา แต่ก็ไม่ต้องน้อยใจไปหรอก เดี๋ยวฉันจะจัดให้เธออย่างสาสมเลย จะได้...เท่าเทียมกับผู้หญิงคนอื่นของฉัน” “......” คำพูดเหล่านี้แน่นอนว่ามันก็ยังทำให้เธอรู้สึกเจ็บจี๊ดตรงขั้วหัวใจอยู่เหมือนกัน แต่ตอนนี้เธอแข็งแกร่งขึ้นมากแล้ว ไม่ว่าจะคำพูดไหนของเขา เธอก็จะไม่สะทกสะท้านอีก “ปกติจะสั่งให้ลูกน้องของฉันขับรถตามไปนี่ เมื่อคืนกินยาผิดขนาดหรือไง?” “เปล่าค่ะ แค่เหนื่อยจะตามแล้ว” เธอตอบเสียงเรียบและเย็นชา แต่ในสายตาของเขาคือเธอกำลังร้องเรียกความสนใจ โดยการเมินเฉย เพื่อให้เขาไม่พอใจ นี่คงเป็นแผนใหม่เพื่อเรียกร้องความสนใจสินะ! “กินข้าวอิ่มแล้ว ขึ้นไปทายาให้ฉันข้างบนด้วย แล้วก็เอาไข่ขึ้นไปให้ด้วย ฉันหิว เมื่อคืนใช้แรงมาทั้งคืนแล้ว” “ไม่ค่ะ” รินรดาสวนกลับด้วยคำพูดที่หนักแน่น “เธอว่ายังไงนะ?” “ฉันบอกว่าไม่ เพราะฉันจะไม่ทำอะไรให้คุณอีก ถ้าไปเอากับผู้หญิงคนอื่นมาจนเหนื่อย ก็ให้ผู้หญิงคนนั้นมาดูแลเอาก็แล้วกัน” “หึ! หึงหรอ หรือว่า...น้อยใจที่ฉันไม่จัดเธอเหมือนกับที่ทำกับคนอื่น?” “เมื่อก่อนก็คงใช่ แต่ตอนนี้ฉันไม่ได้พิศวาสอะไรคุณอีกแล้ว” “เธอว่าอะไรนะ?” น้ำเสียงของอัคนีเข้มขึ้น สีหน้าเริ่มไม่พอใจเพราะถูกเธอพูดจี้ความรู้สึกไม่หยุด แต่ความจริงเพราะเธอกล้าเถียงเขา ไม่เสียใจ ไม่ร้องไห้ ไม่เป็นแบบเมื่อก่อนต่างหาก เขาถึงได้รู้สึกว่า ไม่ชนะเธอ “ก็ให้ชู้รักของคุณ มาปรนนิบัติก็แล้วกันนะคะ แต่บอกไว้ก่อน ตราบใดที่ทะเบียนสมรสมันยังเป็นชื่อฉัน ไม่ว่าจะเป็นผู้หญิงคนไหน ก็เป็นชู้ทั้งนั้น!” “รินรดา! เธอกล้าพูดกับฉันขนาดนี้เชียวหรอ?” “กล้าหรือไม่กล้า ฉันก็ยืนพูดอยู่ตรงนี้แล้วไง อย่าหวังว่าคนอื่นเขาจะยอมคุณไปได้ตลอด คนเรามันก็มีจุดสิ้นสุดของความอดทนเหมือนกัน” “ทนไม่ได้ ทำไม จะหย่าให้ฉันแล้วหรอ” อัคนีพูดพร้อมกับยิ้มมุมปาก เพราะสิ่งที่เขาต้องการจากเธอมีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้นแหละ “ไม่หย่าค่ะ ไม่มีวัน บังคับฉันมากๆ ระวังฉันเอาชู้รักของคุณมาประจานให้โลกรู้นะคะว่าเล่นชู้กัน” “นี่ รินรดา เธออย่ามาเดินหนีฉันนะ กลับมาเดี๋ยวนี้ รินรดา!!” เป็นครั้งแรกและเป็นวันแรกที่ฉันรู้สึกว่าฉันได้เดินออกมาจากความสัมพันธ์ที่แย่ๆ แบบนี้อย่างผู้ชนะ ไม่ต้องถูกเขาข่ม ไม่ต้องถูกเขากดขี่อีก อย่างน้อยฉันก็ได้สวนกลับเขาจนหน้าเหวอไปเลย ต่อจากนี้แหละ ฉันจะเล่นเกมกับเขา เอาให้อลังการกันไปเลย
Latest chapter
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 15 เหยียบจมูก
หลายวันผ่านไป ~ ณ คฤหาสน์ตระกูลอัสนี “เข้ามาสิลูก ค่อยๆ เดินนะ มาดูบ้านของเรากัน ดูสิหลังใหญ่มากเลย” เสียงของหญิงสาวคนนึงที่กำลังเดินเข้ามาพร้อมกับลูกชายดังขึ้น ทุกคนในบ้านต่างพากันตกใจที่ได้เห็น เพราะเธอไม่ใช่คนของที่นี่ แต่กลับเข้ามาได้ราวกับเป็นเจ้าของ “เอ่อคุณคะ คุณเป็นใครคะ เข้ามาได้ยังไง” แม่บ้านคนนึงเอ่ยถาม “ฉันก็เป็นคนสำคัญของเจ้าของคฤหาสน์หลังนี้น่ะสิ” เธอตอบ “เอ่อ...” “ไปเอาน้ำหวานกับของว่างมาต้อนรับฉันกับลูกสิ ไม่รู้หน้าที่หรือยังไง” “เอ่อค่ะๆ” แม่บ้านรีบเข้าไปบอกคนในครัว ก่อนจะรีบขึ้นไปบอกกับรินรดาที่วันนี้หยุดงานและอยู่บนห้องนอนของตัวเอง ก๊อกๆๆๆ ~ “ใคร?” เสียงคนข้างในเอ่ยออกมา “แม่บ้านเองค่ะคุณรินรดา” “มีอะไร?” “คือมีผู้หญิงกับเด็กมาค่ะ ไม่ทราบใคร เห็นบอกเป็นคนสำคัญของคุณอัคนี” “.....” คนด้านในเงียบไปอยู่พักนึง ก่อนที่เธอจะตอบกลับมาผ่านประตู “เดี๋ยวฉันลงไป” “ได้ค่ะ” รินรดารีบจัดการธุระของตนเองก่อนจะรีบลงไปที่ด้านล่าง และเธอคิดไว้ไม่มีผิดจริงๆ ว่าต้องเป็นสองแม่ลูกมหาภัยคู่นี้ แต่แค่ไม่คิดว่าจะกล้ามาถึงที่นี่ เพราะอัคนีก็น่าจะปรามไว้อยู่บ้าง
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 14 สัญญาการหย่า
#เช้าวันต่อมา รินรดาตื่นนอนตอนเช้าจากเสียงนาฬิกาปลุกที่ตั้งเอาไว้ เธอลุกขึ้นทำเรื่องประจำวันของเธอจนกระทั่งเรียบร้อย และลงมาที่ด้านล่าง ทำเหมือนอย่างเช่นทุกวัน เพราะชีวิตของเธอมันก็วนลูปอยู่แบบนี้ “ริน...มานี่หน่อยสิ” เสียงของอัคนีเอ่ยเรียก “มีอะไรคะ?” เธอถาม “อ่านเอกสารนั่นสิ” “.....” รินรดามองหน้าสามีอย่างงงๆ แต่ก็ยอมหยิบซองสีน้ำตาลดังกล่าวขึ้นมาเปิดอ่านอย่างว่าง่าย **เอกสารสัญญาการหย่า** แค่จั่วหัวเอกสารมาเธอก็ไม่อยากจะอ่านข้างในต่อแล้ว เพราะมันคือใบหย่าที่เขาต้องการ ครั้งนี้คงทำสัญญาอะไรมาเพิ่มสินะ “ฉันไม่หย่า” รินรดาพูดเสียงแข็ง พร้อมกับโยนซองเอกสารสีน้ำตาลลงบนโต๊ะตามเดิม “อ่านก่อนสิ ข้างในมันมีสัญญาอยู่” “ฉันไม่อ่านอะไรทั้งนั้น ฉันไม่หย่า ก็ไม่จำเป็นต้องอ่าน” “สัญญาการหย่า ทันทีที่เธอเซ็นใบหย่าให้กับฉัน บ้านพร้อมที่ดินที่ภาคเหนือ และบ้านติดริมทะเล จะเป็นของเธอ รวมถึงหุ้นในบริษัท และเงินสดอีกจำนวนนึง หรือเธอต้องการอะไรมากกว่านั้น” “นี่คิดจะเอาเงินฟาดหัวกันหรอ?” เงินสด ที่ดิน บ้าน และหุ้นบริษัท มันก็เป็นจำนวนที่มากมายมหาศาลเลยเหมือนกัน มากจนชนิดที่ว่าเธอหา
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 13 เมิน
#ตกดึกคืนเดียวกัน ขณะที่ฉันกำลังจะนอนอยู่แล้วเชียว เสียงเคาะประตูจากด้านนอกมันก็ดังขึ้น ทีแรกก็คิดว่าเป็นแม่บ้าน แต่ดึกป่านนี้แล้วแม่บ้านที่ไหนจะยังอยู่บนนี้อีกล่ะ มีก็เขาคนเดียวนั่นแหละ “มีอะไรคะ?” ฉันถามส่งออกไป เพราะเดาได้ไม่ยากว่าใครคือคนที่มาเคาะประตู “เปิดประตูหน่อย” คนด้านนอกพูดสวนกลับมา “ไม่เปิด” “ฉันไม่ได้มาชวนทะเลาะ เอาของมาให้ เปิดประตูก่อน” “ของอะไร ฉันไม่รับทั้งนั้นแหละ”“จะให้ฉันเปิดดีๆ หรือจะให้ฉันพังประตูเข้าไปก่อน เธอจะได้ไปนอนห้องเดียวกับฉันไง ดีไหม?” “......” ฉันถอนหายใจด้วยอารมณ์โกรธจัด นี่เขากล้าขู่กันแบบนี้เลยเหรอเนี่ย เห็นฉันยอมเข้าหน่อยก็เอาใหญ่เลยนะ แกร๊ก ~“อะ....” ทันทีที่ประตูเปิด ถุงบางอย่างในมือของเขาก็ถูกยื่นเข้ามาทันที “เห็นไม่ลงไปกินข้าว”“อะไร?”“เต้าหู้ปาท่องโก๋” “ซื้อมาให้ฉันทำไม ก็บอกแล้วนี่ว่าตอนเย็นฉันไม่กิน” “มันไม่อ้วนหรอกน่า!” เขาขึ้นเสียงใส่ พร้อมกับพยายามกดดันให้ฉันรับของจากเขามาให้ได้ “ก็บอกแล้วไงว่าไม่กิน” “ฉันอุตส่าห์ให้คนออกไปซื้อให้นะ”“ฉันก็ไม่ได้ขอให้คุณออกไปซื้อให้สักหน่อย ทำความดียังไม่ทันสำเร็จเลย ทวงบุญคุณแล้วหรอ?” “
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 12 หลักฐาน
#ตกเย็นวันต่อมา ก๊อกๆๆ ~ “เข้ามา” ลูกน้องของอัคนีเปิดประตูแล้วเดินเข้ามา ก่อนที่จะยื่นแล็บท็อปให้กับผู้เป็นเจ้านาย ที่กำลังนั่งก้มหน้าก้มตาอ่านเอกสารตรงหน้าอยู่ “หลักฐานกล้องวงจรปิด ที่คุณอัคนีให้ไปหามาครับ” “เรื่องที่สั่งให้ทำเรียบร้อยแล้วหรือยัง?” อัคนีพูดพร้อมกับคว้าแล็บท็อปไปดู “ผมสั่งคนของเราปิดข่าวแล้วครับ ถ้ามีข่าวหลุดออกไป เราจะฟ้องห้างและก็ฟ้องคนปล่อยข่าวด้วย ตอนนี้ก็เลยไม่มีใครกล้าครับ” “ดี” “ผมว่าตอนนี้เราต้องทำอะไรกันสักอย่างนะครับ คนกำลังเข้าใจผิด เรื่องคุณอัคนีกับคุณเอวา” “เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน” อัคนีตอบ เขาเปิดคลิปวีดีโอดูอย่างตั้งใจ เพราะเขาเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเรื่องมันเป็นมายังไง จนกระทั่งได้เห็นจริงๆ ว่า เด็กผู้ชายเป็นคนวิ่งและล้มลงไปชนกับโต๊ะเอง รินรดาไม่ได้ทำร้าย ไม่ได้ผลักอย่างที่เด็กกล่าวอ้าง หลักฐานจากกล้องวงจรปิดมันชัดเจน เธอไม่ได้รู้เรื่องด้วยเลย กลับกัน เธอช่วยเด็กคนนั้นด้วยซ้ำไป “บ้าฉิบ!” มาเฟียหนุ่มสบถออกมาอย่างหัวเสียเมื่อดูคลิปจนจบ จากนั้นก็ยื่นแล็บท็อปคืนให้กับลูกน้องของตนเอง “คุณรินเธอพูดถูกนะครับ ก่อนจะโทษเธอ
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 11 ความผิดเธอ
#เวลาผ่านไปอีกหลายเดือน ณ ห้างสรรพสินค้า รินรดานัดเจอกับเพื่อนที่เคยเรียนด้วยกันที่ร้านอาหารในห้าง หลังจากที่ไม่ได้เจอกันเกือบสิบปีได้ เพราะอีกฝ่ายย้ายไปอยู่ต่างประเทศ พอได้กลับมาก็รีบหาทางติดต่อหากันเลยทันที อ้อมขวัญ หรือ อ้อม เพื่อนสนิทของรินรดาสมัยเรียน “เอาจริง ตกใจนะที่เห็นเธอแต่งงานแล้วอะ” “ตกใจทำไม” รินรดาถามกลับแล้วก็ยิ้มน้อยๆ “เสียดายอะที่ไม่ได้มางานแต่ง” “ไม่เป็นไรหรอก ฉันไม่ถือ เธออยู่ต่างประเทศนี่นา อีกอย่างเราก็ไม่ได้ติดต่อกันด้วย” รินรดาไม่ได้โกรธเลย กลับกันเพื่อนไม่มาอะดีแล้ว เธอคิดแบบนี้ด้วยซ้ำไป เพราะงานแต่งที่จัดขึ้นมันเป็นการถูกจับคลุมถุงชน “สบายดีนะริน” “อื้ม สบายดี เธอก็สบายดีใช่ไหม?” “ก็ดีนะ แต่จะไม่ดีก็ตรงที่กลับบ้านยากนี่แหละ” “เอาน่า เราทำงานนี่นา ว่าแต่เธอกลับมาอยู่นานไหม?” “ยังไม่รู้เลยว่าจะกลับไหม” อ้อมขวัญตอบ “อ้าวทำไมล่ะ?” “เฮ้อ... ปัญหามันเยอะน่ะ” “......” รินรดาไม่ได้คิดจะซักถามอะไรต่อ เพราะเธอรู้ดีว่าเรื่องบางเรื่องต่อให้มันอึดอัดแต่ก็ยากที่จะพูดมันออกมาเหมือนกัน “ว่าแต่ฉันจะได้เจอเธอบ่อยๆ ไหมเนี่ยริน” “ก็ได้นะ แต่ว่
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 10 รักษาระยะห่าง
#บริษัทTKขณะที่ฉันกำลังนั่งทำงานอยู่เงียบๆ ประตูห้องทำงานของเจ้านายก็เปิดออกมา ตามด้วยตัวเขาที่ดูเหมือนกำลังจะออกไปไหน “ใกล้จะเที่ยงแล้ว เราไปหาอะไรกินกันเถอะครับ” เขามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานพร้อมกับก้มมองนาฬิกาไปด้วย “แต่ฉันยังทำงานค้างไม่เสร็จเลยค่ะ คุณจอมทัพไปเถอะค่ะ” ว่าแล้วฉันก็ทำเป็นงานยุ่งมือพันกันไปหมด “งานผมไม่ได้เร่งขนาดนั้นนะครับพักกินข้าวก่อนก็ได้ แล้วค่อยกลับมาทำใหม่”“เดี๋ยวฉันสั่งข้าวจากร้านอาหารตามสั่งข้างล่างขึ้นมานั่งกินตอนทำงานก็ได้ค่ะ” เงยหน้าขึ้นมองคุณจอมทัพแล้วยิ้มจางๆ “นี่คุณเป็นอะไรหรือเปล่าครับ ทำไมพักนี้เอาแต่ปฏิเสธผม” “เปล่านี่คะฉันไม่ได้เป็นอะไรเลย จริงๆ นะคะ” “ผมไม่ใช่คนโง่นะครับที่จะดูไม่ออก” “.....” ก็นั่นแหละฉันไม่รู้จะตอบยังไง แต่เราสองคนมีความสัมพันธ์กันก็แค่เจ้านายกับพนักงานเท่านั้นเอง ฉันไม่อยากให้อะไรมันเกินเลยไปมากกว่านั้น “ตกลงคุณไม่ไปใช่ไหมครับ?”“ค่ะ”“ถ้าอย่างนั้นคุณสั่งอาหารร้านอาหารตามสั่งมาให้ผมด้วยก็แล้วกันครับ” “......” ฉันไม่ทันที่จะได้ตอบรับอะไร คุณจอมทัพก็หันหลังแล้วเดินกลับเข้าห้องทำงานไปก่อนแล้ว ท่าทางของเขาดูเหมือนคน
Vous vous intéresseriez aussi à
สยบรักมาเฟีย
มดตัวจี๊ด7.0K Vuesมาเฟียคลั่งรัก
ยัยแม่มดแสนน่ารัก115.2K VuesState Red Sun ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
Yaygoh6.2K Vuesหลงกลรัก มาเฟียเถื่อน
MaRich_7.3K Vuesทาสรักพญามังกร
มณีน้ำเพชร / My Darling452 Vuesบาร์ร้อนรัก Bet on fire
MaNIE-STORY2.1K Vuesจังหวะรักมาเฟีย
รุ่งอรุโณทัย2.3K VuesMafia ขโมยหัวใจนายมาเฟีย
NITa'vianna143 Vues
