ตอนที่ 1 ชู้รัก

คฤหาสน์ตระกูลอัสนี

บรืน ~

“เอ๊ะ?” เสียงรถหรูแล่นออกไปจากบ้านอย่างรวดเร็ว แม้กระทั่งรินรดาภรรยาสาวสวยที่วิ่งตามหลังมาติดๆ กัน ก็ยังตามไม่ทันสามีของตัวเองเลย

“คุณรินรดา จะไปที่ไหนครับ?” บอดี้การ์ดของสามีเอ่ยถามพร้อมกับรีบเอาตัวเข้ามาขวางไว้ เพราะถูกเจ้านายออกคำสั่งเอาไว้อย่างเด็ดขาดว่า อย่าให้เธอตามไปได้ ไม่อย่างนั้นเอาถึงตาย

“สามีของฉันไปไหน?”

“คุณอัคนี มีธุระด่วนต้องรีบไปครับ”

“......” รินรดาทำหน้านิ่ง เพราะเธอรู้อยู่แล้วว่า ธุระด่วนที่บอดี้การ์ดว่านั้นคือธุระอะไร คงจะรีบไปหาผู้หญิงคนนั้นอีกแล้วสินะ

ผู้หญิงที่เคยเป็นอดีตคนรัก และแต่งงานไปแล้วไม่ต่างจากเขา แต่ก็ยังไม่วายไปมาหาสู่กันอยู่ตลอด ไม่รู้ว่าสมสู่กันด้วยหรือเปล่า

ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอก็คงรู้สึกแตกสลาย ร้องไห้อยู่ในใจเงียบๆ ไม่พูด ไม่โวยวาย แต่มันไม่ได้แปลว่าเธอไม่ได้รู้สึกอะไรเลย

เคยเจ็บแต่ตอนนี้มันไม่ได้เป็นแบบนั้นอีกแล้ว เขาอยากจะไปสมสู่กับใคร ใช้ชีวิตกับใคร ก็เชิญตามสบาย เพราะตอนนี้เธอก็จะหันกลับมารักตัวเองแล้วเหมือนกัน

“อย่าตามไปเลยนะครับ ผมขอ..”

“ถ้าเป็นเมื่อก่อน ฉันก็คงอยากรู้อยากเห็นแหละ แต่ตอนนี้...เขาอยากจะไปไหนกับใคร ก็ช่างเถอะ”

พูดจบรินรดาก็หมุนตัวกลับเข้าไปในบ้าน ไม่แยแสสามีที่เพิ่งจะขับรถออกไปจริงๆ ทั้งที่เมื่อก่อนเธอคงคะยั้นคะยอให้บอดี้การ์ดขับรถตามออกไปดูแล้ว

แต่เวลานี้เธอเหมือนคนที่ได้เกิดใหม่ เหมือนคนที่ตาสว่าง เหมือนคนที่รู้ว่าควรให้ความสำคัญกับใครกับอะไร คนที่ไม่เคยมองว่าเธอสำคัญเลยแบบเขา ไม่รู้ทำไมเธอถึงเอาแต่ใส่ใจมาได้ตั้งหลายปี

จะเรียกว่าโง่ก็ได้

........

ทางฝั่งของอัคนีที่ขับรถออกมาจากบ้านด้วยความรวดเร็ว ไม่นานนักเขาก็มาถึงบ้านหลังนึง ก่อนที่เจ้าตัวจะรีบลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในทันที

“เรย์ฮืออ~” หญิงสาวที่นั่งรออยู่อย่างเรียบร้อย ทันทีที่ได้เห็นอัคนีก็รีบเดินเข้ามากอดทันทีพร้อมกับน้ำตาที่พรั่งพรูออกมาไม่ขาดสาย

“เกิดอะไรขึ้น?” ร่างสูงเอ่ยถามด้วยความตกใจ

“เขาทิ้งฉันไปแล้ว ฮึก...เขาทิ้งฉันไปแล้ว”

“......” มาเฟียหนุ่มยืนนิ่ง คำที่เธอพร่ำพูดออกมา ไม่ต้องมีคำตอบเขาก็พอจะเดาได้ว่า‘เขา’ที่ว่านั้นคือใคร

“ทำยังไงดี ถ้าไม่มีเขา ฉันกับลูกจะอยู่ยังไง เราจะอยู่กันยังไง ลูกฉันยังต้องการพ่อ”

“ไม่เป็นอะไรนะ ไม่เป็นอะไร ถ้าเขาไม่มีพ่อ ผมจะเป็นพ่อให้เอง”

“ฮึกเรย์...” หญิงสาวร่างบางผละออกมาจากอ้อมกอดของคนตรงหน้า มองดูชายหนุ่มตัวสูงที่ยืนประจันหน้าอยู่ทั้งน้ำตา “แต่คุณแต่งงานมีภรรยาแล้วนะคะ”

“เดี๋ยวก็หย่าแล้ว”

“คะ?”

“ผมพร้อมที่จะเป็นพ่อให้ออก้านะ แค่คุณยอมเปิดใจให้ผมอีกครั้ง ผมสัญญาว่าผมจะไม่ผิดคำพูดอีก”

“......”

“มันอาจจะเร็วไปสำหรับคุณ แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่า ผมยังอยู่ตรงนี้เสมอ ผมพร้อมที่จะรับคุณและออก้าเข้ามาในชีวิต”

“ขอบคุณนะคะเรย์ คุณดีกับฉันมากจริงๆ ฉันไม่รู้จะตอบแทนยังไงแล้ว”

“ตอบแทนผมโดยการกลับมามีความสุข แค่นั้นก็พอแล้ว”

“คืนนี้อยู่กับฉันได้ไหม ออก้าไปอยู่กับยายของเขา ฉันไม่อยากให้เขามาเห็นพ่อแม่ทะเลาะกัน วันนี้ฉันก็เลยอยู่คนเดียว”

“เอาสิ พรุ่งนี้ผมค่อยกลับ”

**********

#วันต่อมา

คฤหาสน์ตระกูลอัสนี

รถคันหรูขับกลับเข้ามาอีกครั้งหลังจากที่หายไปทั้งคืน ร่างสูงกำยำของมาเฟียหนุ่มค่อยๆ ก้าวเดินกลับเข้ามาอย่างเยือกเย็น และก็ได้เจอกับภรรยาที่กำลังนั่งกินข้าวเช้าอยู่

“อืม...เมื่อคืนฉันเมื่อยไปทั้งตัวเลย ไปเอายานวดแก้ปวดมาให้หน่อย แล้วก็ขอไข่ลวกสัก หกฟอง”

“ได้ค่ะคุณอัคนี”

เขาตั้งใจพูดให้เธอได้ยิน ตั้งใจใช้คำพูดใช้สิ่งเหล่านี้ทำให้เธอรู้สึกเจ็บปวดและทนไม่ได้ และให้ในสิ่งที่เขาต้องการสักที

แต่สิ่งที่เขาได้จากเธอตอนนี้คือ ความเงียบ สายตาที่ว่างเปล่า ความเมินเฉย ไม่รู้สึกใดๆ อะไรเลย

“สามีหายไปนอนกับผู้หญิงมาทั้งคืน ไม่คิดจะหึงจะหวงบ้างหรือไง?”

“ชีวิตใครชีวิตมัน โตๆ กันแล้ว บางอย่างมันก็ต้องคิดเอาเอง ไม่ใช่รอให้คนอื่นพูดก่อน”

“ฉันไปนอนกับผู้หญิงคนอื่นมา แต่ก็ไม่ต้องน้อยใจไปหรอก เดี๋ยวฉันจะจัดให้เธออย่างสาสมเลย จะได้...เท่าเทียมกับผู้หญิงคนอื่นของฉัน”

“......” คำพูดเหล่านี้แน่นอนว่ามันก็ยังทำให้เธอรู้สึกเจ็บจี๊ดตรงขั้วหัวใจอยู่เหมือนกัน แต่ตอนนี้เธอแข็งแกร่งขึ้นมากแล้ว ไม่ว่าจะคำพูดไหนของเขา เธอก็จะไม่สะทกสะท้านอีก

“ปกติจะสั่งให้ลูกน้องของฉันขับรถตามไปนี่ เมื่อคืนกินยาผิดขนาดหรือไง?”

“เปล่าค่ะ แค่เหนื่อยจะตามแล้ว” เธอตอบเสียงเรียบและเย็นชา แต่ในสายตาของเขาคือเธอกำลังร้องเรียกความสนใจ โดยการเมินเฉย เพื่อให้เขาไม่พอใจ

นี่คงเป็นแผนใหม่เพื่อเรียกร้องความสนใจสินะ!

“กินข้าวอิ่มแล้ว ขึ้นไปทายาให้ฉันข้างบนด้วย แล้วก็เอาไข่ขึ้นไปให้ด้วย ฉันหิว เมื่อคืนใช้แรงมาทั้งคืนแล้ว”

“ไม่ค่ะ” รินรดาสวนกลับด้วยคำพูดที่หนักแน่น

“เธอว่ายังไงนะ?”

“ฉันบอกว่าไม่ เพราะฉันจะไม่ทำอะไรให้คุณอีก ถ้าไปเอากับผู้หญิงคนอื่นมาจนเหนื่อย ก็ให้ผู้หญิงคนนั้นมาดูแลเอาก็แล้วกัน”

“หึ! หึงหรอ หรือว่า...น้อยใจที่ฉันไม่จัดเธอเหมือนกับที่ทำกับคนอื่น?”

“เมื่อก่อนก็คงใช่ แต่ตอนนี้ฉันไม่ได้พิศวาสอะไรคุณอีกแล้ว”

“เธอว่าอะไรนะ?” น้ำเสียงของอัคนีเข้มขึ้น สีหน้าเริ่มไม่พอใจเพราะถูกเธอพูดจี้ความรู้สึกไม่หยุด

แต่ความจริงเพราะเธอกล้าเถียงเขา ไม่เสียใจ ไม่ร้องไห้ ไม่เป็นแบบเมื่อก่อนต่างหาก เขาถึงได้รู้สึกว่า ไม่ชนะเธอ

“ก็ให้ชู้รักของคุณ มาปรนนิบัติก็แล้วกันนะคะ แต่บอกไว้ก่อน ตราบใดที่ทะเบียนสมรสมันยังเป็นชื่อฉัน ไม่ว่าจะเป็นผู้หญิงคนไหน ก็เป็นชู้ทั้งนั้น!”

“รินรดา! เธอกล้าพูดกับฉันขนาดนี้เชียวหรอ?”

“กล้าหรือไม่กล้า ฉันก็ยืนพูดอยู่ตรงนี้แล้วไง อย่าหวังว่าคนอื่นเขาจะยอมคุณไปได้ตลอด คนเรามันก็มีจุดสิ้นสุดของความอดทนเหมือนกัน”

“ทนไม่ได้ ทำไม จะหย่าให้ฉันแล้วหรอ” อัคนีพูดพร้อมกับยิ้มมุมปาก เพราะสิ่งที่เขาต้องการจากเธอมีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้นแหละ

“ไม่หย่าค่ะ ไม่มีวัน บังคับฉันมากๆ ระวังฉันเอาชู้รักของคุณมาประจานให้โลกรู้นะคะว่าเล่นชู้กัน”

“นี่ รินรดา เธออย่ามาเดินหนีฉันนะ กลับมาเดี๋ยวนี้ รินรดา!!”

เป็นครั้งแรกและเป็นวันแรกที่ฉันรู้สึกว่าฉันได้เดินออกมาจากความสัมพันธ์ที่แย่ๆ แบบนี้อย่างผู้ชนะ ไม่ต้องถูกเขาข่ม ไม่ต้องถูกเขากดขี่อีก อย่างน้อยฉันก็ได้สวนกลับเขาจนหน้าเหวอไปเลย

ต่อจากนี้แหละ ฉันจะเล่นเกมกับเขา เอาให้อลังการกันไปเลย