Startseite / มาเฟีย / สุดท้ายไม่เคยรัก / ตอนที่ 2 ชายแปลกหน้า

Teilen

ตอนที่ 2 ชายแปลกหน้า

last update Veröffentlichungsdatum: 10.02.2026 18:08:38

กลางดึกคืนหนึ่ง

รินรดาแต่งตัวสวยเฉ่ง ทาปากสีสดพร้อมกับชุดเดรสสุดเซ็กซี่ที่เพิ่งจะซื้อมา เธอเดินออกมาจากห้องนอนอย่างมั่นใจ และบอกกับตัวเองว่า เธอจะไม่อ่อนแอไม่ยอมเขาอีกแล้ว ต่อจากนี้ เขาทำอะไรเธอก็จะทำบ้าง แฟร์ๆ กันไงล่ะ

“คุณรินรดาจะไปไหนครับ?” บอดี้การ์ดเอ่ยถามภรรยาของเจ้านาย ก่อนจะรีบกรอกตาไปมองที่อื่น เพราะชุดเดรสของเธอค่อนข้างจะเว้าลึกไปหน่อย

“ออกไปเที่ยวน่ะ ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันไม่ตามเจ้านายของคุณไปหรอก สบายใจได้”

“เที่ยวที่ไหนครับ?”

“นี่ฉันต้องรายงานคุณด้วยหรือไง?” รินรดาถามกลับเสียงสูง พลางทำสีหน้าเอือมระอาใส่ลูกน้องของสามี

“ขอโทษครับ แต่เป็นคำสั่งของคุณอัคนีครับ ผมต้องทำตาม”

“นอกจากจะสั่งให้ฉันไม่ให้ตามไปแล้ว ยังจะสั่งไม่ให้ฉันเที่ยวอีกหรือไง?”  รินรดาถามกลับ เธอรู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรมเอาซะเลย ในขณะที่เธอถูกสั่งห้ามไม่ให้ออกไปไหน แต่เขากลับออกไปได้ทุกที่ โดยเฉพาะการออกไปหาผู้หญิงคนอื่น

“ที่ผมถาม ผมจะได้ตอบคุณอัคนีถูก ว่าคุณรินรดาหายไปไหนครับ”

“ร้อยวันพันปีเขาไม่เคยคิดจะถามฉันเลย เขาคงไม่สนใจด้วยซ้ำ ช่างเถอะ ฉันจะไปไหนมันก็เรื่องของฉัน!”

พูดจบรินรดาก็เดินออกไปทันที ก่อนที่เธอจะให้คนขับรถส่วนตัวของตัวเองพาออกไปสถานบันเทิงสุดหรูแห่งนึง

“รอฉันอยู่ตรงนี้แหละ”

“ครับ คุณหนูจะกลับดึกไหมครับ”

“ไม่รู้สิ ดึกมั้ง นอนรอเลยก็ได้ เดี๋ยวกลับมาแล้วจะปลุก”

“แล้วถ้าคุณอัคนีถาม.. จะให้ผมตอบว่ายังไงดีครับ”

“ก็ไม่ต้องบอก นายคือคนของฉัน ไม่ใช่คนของเขา”

“ครับคุณหนู”

อีกสิ่งหนึ่งที่เธอได้เรียนรู้ คือทุกคนในบ้าน ไม่มีใครเป็นของเธอเลย ทุกคนใช่ว่าจะเคารพเธอในฐานะภรรยาของอัคนี หรือแม้กระทั่งนายหญิงของบ้าน เพราะแบบนี้แหละเธอถึงต้องหาคนมาอยู่ข้างตัวเอง

ด้านในสถานบันเทิงสุดหรู รินรดานั่งตรงหน้าเคาน์เตอร์บาร์ พร้อมกับสั่งเครื่องดื่มอ่อนๆ มานั่งจิบ ระหว่างนั้นก็มีผู้ชายแวะเวียนเข้ามาขอชนแก้ว คนแล้ว คนเล่า ไปๆ มาๆ มันก็สนุกดีเหมือนกัน

เวลาผ่านไป ยิ่งดึกมากขึ้น เสียงเพลงที่เคยคลอเบาๆ มันก็เร็วขึ้น ร้อนแรงมากขึ้น ราวกับรู้ว่าทุกคนที่นี่เริ่มจะดื่มกันได้ที่แล้ว และการเปิดเพลงเร็วมันก็จะเข้ากับสถานการณ์มากกว่า

“ขอโทษนะครับคนสวย”

ขณะที่กำลังนั่งชิลๆ อยู่ ก็มีชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่งมานั่งลงข้างๆ และทักทายเธออย่างเป็นมิตร

“อือ... ว่าไงคะ สุดหล่อ” รินรดาไม่ได้เมาขนาดนั้น แต่เพราะแสงไฟที่วิบวับไปมามากกว่ามันทำให้เธอรู้สึกมึน แต่ก็ยังมองเห็นคนตรงหน้าชัดเจน

“มาเที่ยวคนเดียวหรอครับ”

“ค่ะ มาคนเดียว”

“โสดไหมครับ”

“อืม... โสดก็ได้ ไม่โสดก็ได้ แล้วแต่อารมณ์มั้งคะ”

“ฮ่ะฮ่ะ คุณนี่มีอารมณ์ขันดีจังเลยนะครับ”

“.....” รินรดายิ้มเล็กน้อย และไม่ได้พูดอะไรต่อ

“ไปเต้นกับผมไหมครับ จะได้สนุกด้วยกัน” ชายหนุ่มที่เข้ามาทักทายมองด้วยสายตาที่ยั่วยวน ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าต้องการอะไร

“ที่ไหนคะ?”

“ตรงกลางตรงนั้นไงครับ เพลงกำลังสนุกเลย” เขาชี้ไปยังกลุ่มคนที่กำลังเต้นกันอยู่ ไม่รู้ใครเป็นใคร

“เอาสิคะ”

เธอยอมไปง่ายๆ แต่ไม่ใช่เพราะว่าเธอเป็นผู้หญิงใจง่าย อะไรที่ใหม่ๆ สำหรับเธอก็อยากจะลองดูเหมือนกัน ถึงแม้ตอนนี้เธอจะอยู่ในสถานะผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว แต่แล้วยังไงล่ะ ขนาดเขายังไม่เคารพเธอในฐานะภรรยาเลย ทำไมเธอจะต้องเคารพเขาในฐานะสามีด้วยล่ะ  

ขณะที่เสียงเพลงกำลังดัง ผู้คนกำลังสนุกสนาน ตรงกลางระหว่างผู้คนมากมาย รินรดาและชายแปลกหน้ากำลังมองหน้ากันและเต้นเบาๆ ทั้งสองมองหน้ากัน ถึงแม้บรรยากาศมันจะไม่โรแมนติกเลย แต่เธอกลับรู้สึกว่าตรงนี้มีแค่เธอและเขา

“คุณสวยมากเลยนะครับ รู้ตัวไหม”

“คุณเองก็ดูดีนะคะ ว่าแต่เจอผู้หญิงถูกใจแล้ว ชมแบบนี้ทุกคนหรือเปล่าคะ?”

“ไม่ครับ คุณน่ะคนแรก”

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเธอไม่เคยได้รับความอ่อนโยน ความหวาน แบบนี้หรือเปล่านะ เธอถึงได้รู้สึกแปลกๆ กับคำพูดพวกนี้

“ฉันไม่ใช่ผู้หญิงที่ดี และสะอาดแบบที่คุณคิดหรอกนะคะ”

“สมัยนี้แล้ว ใครเค้าคิดเรื่องแบบนั้นอีกครับ” ชายหนุ่มหัวเราะออกมาเบาๆ ราวกับว่าคำพูดของเธอมันคือเรื่องตลกสำหรับเขา

“ก็ไม่รู้สินะ”

“คืนนี้กลับยังไงครับ”

“มีคนขับรถส่วนตัวค่ะ”

“ว้าว เป็นคุณหนูหรอกหรอครับเนี่ย มีคนขับรถส่วนตัวด้วย”

“ฉันไม่ใช่คุณหนูอะไรหรอกค่ะ”

“งั้นเหรอครับ”

“คุณ... ดูเก่งนะคะ เรื่องเข้าหาผู้หญิง ฉันคือคนที่เท่าไหร่ล่ะคะ?”

“ผมไม่เจ้าชู้หรอกครับ”

“หึหึ เชื่อได้ก็ออกลูกเป็นไข่แล้วค่ะ”

“ทำไมคุณถึงคิดว่าผมเจ้าชู้ขนาดนั้นล่ะครับ ไม่คิดบ้างเหรอครับ ว่าผมเจอคุณครั้งแรก แล้วชอบเลย ก็เลยมาทำความรู้จักด้วย”

“ไม่คิดค่ะ แล้วก็ไม่เชื่อด้วย”

“คืนนี้... เราไปดื่มกันต่อไหมครับ”

“ไม่ดีกว่าค่ะ ฉันไม่อยากเป็นผู้หญิงใจง่าย”

ที่เธอตอบกลับไปแบบนั้น เพราะเธอรู้ถึงความต้องการของผู้ชายคนนี้ ถึงเธอจะยอมมาตรงนี้กับเขาง่ายๆ แต่มันก็ไม่ได้แปลว่าเธอจะยอมไปกับเขาง่ายๆ สักหน่อย

......

“คุณครับ!” เสียงของชายหนุ่มดังขึ้น ขณะที่รินรดากำลังเดินกลับมาที่รถ

พอหันกลับไปมองก็เห็นว่าเป็นผู้ชายคนเดิมกำลังเดินตรงมาหาเธอ

“คะ?”

“ผมยังไม่รู้จักคุณเลยนะครับ คุณชื่ออะไร”

“รินรดาค่ะ เรียกรินเฉยๆ ก็ได้”

“ผมชื่อจอมทัพนะครับ เรียกจอมเฉยๆ ก็ได้ครับ”

“ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ” รินรดายิ้มจางๆ ก่อนจะหมุนตัวกลับเพื่อที่จะไปขึ้นรถที่จอดรออยู่ไม่ไกล  

“แล้วเราจะได้เจอกันอีกไหมครับ”

“ยังมีอีกอย่างที่ฉันไม่ได้บอกคุณ”

“???”

“ฉันแต่งงานแล้วค่ะ”

Lies dieses Buch weiterhin kostenlos
Code scannen, um die App herunterzuladen

Aktuellstes Kapitel

  • สุดท้ายไม่เคยรัก   จอมทัพ ตอนที่ 30 พ่อที่ดี

    เวลาต่อมาในช่วงยามเย็น ณ บ้านหลังใหญ่ของจอมทัพอ้อมขวัญกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้โยกที่จอมทัพซื้อมาให้เธอนั่งและนอนผ่อนคลายอย่างมีความสุข มือน้อยๆ ลูบท้องใหญ่ของตัวเองไปด้วย อีกไม่นานสมาชิกหนึ่งชีวิตในนี้ก็จะลืมตาดูโลกแล้ว มันยิ่งทำให้เธอตื่นเต้นที่จะได้เห็นลูกตัวน้อย อยากจะรู้จริงๆ ว่าจะหน้าตาเหมือนกับใครฟึบ ฟึบ ฟึบ ~เสียงรองเท้าเสียดสีกับพื้น จอมทัพเดินออกมาจากในบ้านพร้อมแก้วน้ำอุ่นหนึ่งแก้ว ก่อนจะวางลงบนโต๊ะเล็กข้างตัวภรรยา"ดื่มหน่อยครับ""ขอบคุณค่ะ"จอมทัพย่อตัวลงนั่งข้างๆ ภรรยาอย่างระมัดระวัง ก่อนที่ฝ่ามือใหญ่จะวางลงที่ท้องใหญ่ของเธอ และเหมือนเจ้าตัวน้อยจะรับรู้ได้ถึงสัมผัสที่อบอุ่นนี้ เขาดิ้นเบาๆ เหมือนตอบรับผู้เป็นพ่อ"ดิ้นแรงจังเลยนะครับ ลูกพ่อ""เหมือนลูกจะจำคุณได้นะ"อ้อมขวัญพูดขึ้นยิ้มๆ ทุกครั้งที่จอมทัพมาจับท้อง ลูกจะดิ้นแรงทุกครั้งเลย ราวกับว่าเขารู้ได้ว่านี่คือพ่อของเขา"เมื่อไหร่จะออกมาเล่นกับพ่อล่ะครับหืม..""ออกตามกำหนดดีกว่านะคะฉันว่า" เธอแทรกขึ้นถึงจะอยากเห็นหน้าลูกในท้องแค่ไหน แต่ก็อยากให้ลูกคลอดออกมาตามกำหนดมากกว่า เขาจะได้แข็งแรง"อ่า ผมพูดผิดไปสินะครับ งั้นพ่อข

  • สุดท้ายไม่เคยรัก   จอมทัพ ตอนที่ 29 แพ้ท้อง

    @เวลาต่อมา ท้องของอ้อมขวัญเริ่มนูนออกมาอย่างเห็นได้ชัดเสื้อผ้าหลายชุดเริ่มใส่ไม่ได้ จนสุดท้ายจอมทัพต้องเป็นคนพาเธอไปซื้อชุดสำหรับคุณแม่ตั้งครรภ์ด้วยตัวเอง และเธอก็ต้องยอมจำใจให้เขาซื้อให้ คนในบ้านและญาติๆ สนิทต่างพากันตื่นเต้นกับสมาชิกตัวน้อยที่กำลังจะลืมตาดูโลกในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้านี้ และที่สำคัญตอนนี้จอมทัพจัดการเรื่องที่เธอเอาแต่กังวลมาอยู่แรมปีเรียบร้อยแล้ว ทุกอย่างลงตัวด้วยดี พ่อแม่ของจอมทัพเข้าใจและไม่ได้ตั้งคำถาม เพราะตอนนี้เธอก็มีลูกกับเขาจริงๆ แล้ว อีกไม่นานก็จะคลอด @เช้าวันนั้นอ้อมขวัญตื่นแต่เช้าเพราะวันนี้มีนัดกับคุณหมอตรวจร่างกายประจำเดือน ก่อนออกไปก็ต้องกินข้าวตามปกติ ซึ่งไม่กินไม่ได้เลย จอมทัพคัดค้านหัวชนฝาเพราะกลัวว่าเธอจะหิว กลัวเธออ่อนแอ กลัวลูกไม่แข็งแรง เช้านี้โต๊ะอาหารเต็มไปด้วยเมนูที่แม่บ้านตั้งใจทำ ข้าวต้มปลา ไข่ตุ๋น ปลาย่าง ผัดผัก และซุปเห็ดร้อนๆ กลิ่นอาหารหอมฟุ้งไปทั่วบ้าน อ้อมขวัญกำลังนั่งตักข้าวเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อยในขณะที่จอมทัพเพิ่งเดินลงมาจากชั้นบน ไปหาหมอแท้ๆ แต่แต่งตัวหล่อปานจะไปเที่ยวเมืองนอก "พี่ครับ" "ลงมาแล้วเหรอ ฉันหิวน่ะ ก็เลยไม่ได้รอ"

  • สุดท้ายไม่เคยรัก   จอมทัพ ตอนที่ 28 นวดเท้า

    @หลายเดือนต่อมาอ้อมขวัญกำลังหลับสนิทช่วงนี้เธอหลับง่ายกว่าปกติ อาจเพราะร่างกายเริ่มปรับตัวกับการตั้งครรภ์ หรืออาจเป็นเพราะเหนื่อยจากการทำงานและการวิตกกังวลมาตลอดหลายวันแต่แล้ว... ความรู้สึกหนึบๆ อุ่นๆ ที่น่องทำให้เธอค่อยๆ ขมวดคิ้ว เหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังกดลงบนกล้ามเนื้อเบาๆจากน่อง.. ไล่ขึ้นมาที่ต้นขา.. ก่อนจะวนกลับลงไปที่ข้อเท้าอีกครั้ง ทุกอย่างวนเวียนอยู่อย่างนั้นจนกระทั่งเธอรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในที่สุด"อื้อ..." อ้อมขวัญครางเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะลืมตาขึ้นอย่างงัวเงียเธอกะพริบตาอยู่สองสามครั้งเพื่อปรับสายตาแล้วก็ต้องชะงัก เพราะเห็นจอมทัพกำลังนั่งอยู่ปลายเตียงชายหนุ่มสวมเพียงเสื้อยืดสีเข้มกับกางเกงนอนธรรมดา มือทั้งสองกำลังนวดน่องของเธออย่างเบามือ สีหน้าตั้งใจราวกับกำลังทำงานสำคัญอยู่อ้อมขวัญรีบดันตัวลุกขึ้นนั่งทันที"จอมทัพ...""ตื่นแล้วเหรอครับ" จอมทัพเงยหน้าขึ้นมองภรรยาทันที"คุณทำอะไรคะ" เธอถามพร้อมกับหลุบสายตาลงมองขาตัวเอง ก่อนจะมองมือของเขาด้วย"นวดขาไงครับ""ฉันเห็นว่านวด" เธอหลุดหัวเราะทั้งที่ยังง่วงอยู่ เพราะตื่นขึ้นมากลางดึก "แต่ทำไม...""พี่ละเมอน่ะครับ" จอมทัพปล่อยมือจาก

  • สุดท้ายไม่เคยรัก   จอมทัพ ตอนที่ 27 ปรับทุกข์

    #เวลาผ่านไปร้านคาเฟ่เปิดใหม่ของอ้อมขวัญ คือสถานที่ที่ถูกเลือกนัดพบระหว่างเธอและเพื่อนสนิทอย่างรินรดา เพื่อปรับทุกข์ และสารภาพบางอย่างที่ตอนนี้แม้แต่เธอเองก็ยังหาทางออกไม่ได้เลย"แกโอเคมั้ยเนี่ยอ้อม ทำไมทำหน้าแบบนั้น""ไม่รู้ดิ ไม่รู้ว่าต้องโอเคมั้ย" อ้อมขวัญตอบหน้าเศร้า คิดถึงเรื่องนั้นทีไรก็เครียดจนทำอะไรไม่ได้ทุกทีเลย"มันเรื่องอะไร ไหนลองเล่าซิ""เรื่องที่ฉันแต่งงานกับจอมทัพ...""มันก็โอเคแล้วไม่ใช่เหรอ หรือว่าทะเลาะกัน?""เปล่า ไม่ได้มีเรื่องอะไรอย่างนั้นหรอก"เธอยกมือขึ้นกุมขมับตัวเอง มันโอเคแล้วทุกอย่างจริงๆ ยกเว้นเรื่องเดียวที่โกหกมาตลอด และตอนนี้ก็ยังไม่มีใครรู้ว่ามันไม่ใช่ความจริง ถึงจอมทัพจะบอกให้เธอเลิกคิดถึงเรื่องนี้ แต่มันก็อดไม่ได้อยู่ดี"อ้อม...""ฉันทำพลาดจริงๆ นะริน"".....""เพราะความปากพล่อยของตัวเอง ดึงคนอื่นให้เข้ามาเดือดร้อนด้วย ตอนนี้ก็ยังต้องมาเจอเรื่องน่าหนักใจอีก มันเป็นเวรกรรมจริงๆ สินะ""อย่าคิดแบบนั้นสิอ้อม แกกำลังท้องนะ คิดบวกเข้าไว้"รินรดาพยายามปลอบใจเพื่อนสนิทไม่ให้คิดมาก เพราะตอนนี้เธอไม่ได้ตัวคนเดียวแล้ว ถ้าเอาแต่เครียดแบบนี้มันจะส่งผลกระทบถึงลูกได้

  • สุดท้ายไม่เคยรัก   จอมทัพ ตอนที่ 26 เห่อลูก

    ณ บ้านของจอมทัพ"อึก พี่ครับ ผมไม่ไหวแล้วครับ!" จอมทัพทำท่าทางพะอืดพะอมเหมือนจะอ้วก คนตัวโตวิ่งเข้าห้องน้ำทันทีพร้อมกับเอามือปิดปากแน่น"ไหวมั้ยคุณ" อ้อมขวัญตามหลังมาติดๆ มือบางลูบหลังสามีเบาๆ ด้วยความเป็นห่วง นับวันอาการแพ้ท้องของเขาก็หนักขึ้น จากที่ตอนแรกแค่เบื่ออาหาร ตอนนี้ทั้งอาเจียน ทั้งกินอะไรไม่ได้ เหม็นไปหมดเลย"ไหว ไหวครับ อืม..." จอมทัพทิ้งตัวนั่งลงบนพื้นอย่างหมดแรง"ไปนั่งข้างในดีกว่านะ เดี๋ยวหายาดมให้""ครับ"เธอประคองสามีที่ตัวโตกว่ามากให้กลับมานั่งในห้องนอน ก่อนจะรีบหายาดมมาให้กับเขา"โอเคมั้ยคุณ""โอเคครับ โอเคมาก"เขายิ้มตอบรับคำพูดของตัวเอง ทั้งๆ ที่อาการของเขาดูด้วยตาเปล่าก็รู้ว่ามันไม่โอเคเอาซะเลย จะมาพูดว่าโอเคมากๆ ได้ยังไงกันก๊อก ก๊อก ก๊อก ~เสียงเคาะประตูที่ด้านนอก ก่อนที่จะมีคนเข้ามา ซึ่งก็เป็นแม่บ้านนั่นเอง"คุณจอม คุณอ้อมคะ มีของมาส่งค่ะ""คะ ของอะไรคะ?""ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ พวกเขากำลังขนของลงให้ค่ะ จะให้ขนไปไว้ที่ไหนคะ""เดี๋ยวฉันลงไปดูค่ะ""ผมลงไปด้วยครับ"จอมทัพรีบเสนอตัวขึ้นมาทันที ก่อนที่เธอและเขาจะลงไปที่ด้านล่างด้วยกัน ซึ่งตอนนี้ของที่ว่ากำลังถูกขนลงมา

  • สุดท้ายไม่เคยรัก   จอมทัพ ตอนที่ 25 ข่าวดี

    #โรงพยาบาลเอกชน ...ห้องพักพิเศษ จอมทัพตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการงัวเงียหลังตื่นนอน กลิ่นยาคลุ้งภายในห้องทำให้เขาค่อยๆ ฝืนตัวเองให้ลืมตาขึ้นมอง “พี่ครับ” เสียงแหบแห้งดังขึ้นอย่างแผ่วเบา อ้อมขวัญที่กำลังจัดเตรียมอะไรต่อมิอะไรอยู่ภายในห้องอย่างเงียบๆ ก็หันไปมองด้วยความตกใจ “คุณ! ฟื้นแล้วหรอ?” “ผมมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงครับ” “เรื่องนั้นเดี๋ยวค่อยคุย ให้หมอตรวจอาการก่อนนะ” อ้อมขวัญพูดก่อนจะกดปุ่มสีแดงตรงหัวเตียง แล้วบอกกับพยาบาลเวรว่าสามีของเธอนั้นฟื้นขึ้นมาแล้ว “เป็นยังไงบ้าง ยังเวียนหัวอยู่ไหม”“อืม ครับ”แกร๊ก ~ ไม่ถึง 5 นาทีคุณหมอและพยาบาลก็พากันเดินกรูเข้ามาภายในห้องพัก เตียงผู้ป่วยของจอมทัพค่อยๆ ปรับระดับขึ้นโดยอัตโนมัติ เพื่อให้เขาไม่ต้องรู้สึกเวียนหัวมาก “ร่างกายอ่อนแอเพราะพักผ่อนน้อยนะครับ หมอให้น้ำเกลือแล้ว อาการน่าจะค่อยๆ ดีขึ้นครับ ต่อไปก็ดูแลตัวเองให้ดีกว่านี้อีกนิดนะครับ”“ผมแค่พักผ่อนน้อยเหรอครับ?”“ครับ”“ผมนึกว่า จะเป็นอะไรไปมากกว่านั้นซะอีก”“ไม่มีอะไรอันตรายน่ากลัวครับ หมอตรวจอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้ว ไม่ต้องกังวลไปนะครับ ไม่มีอะไรร้ายแรงอย่างแน่นอน” ไม่ใช่แค่คนรอบตัว

Weitere Kapitel
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status