LOGINShare
ตอนที่ 89
publish date:
2026-09-09 17:21:02
Latest chapter
สุภาพสตรีหอมหมื่นลี้ ตอนที่90
"กำลังคิดสิ่งใดอยู่หรือ คิ้วงามถึงขมวดเป็นปมเช่นนี้" เสียงนุ่มทุ้มกับปลายนิ้วหนาที่นวดวนตรงหว่างคิ้วปลุกให้หญิงสาวตื่นจากภวังค์หลิวฟางเซียนส่งยิ้มน้อยๆ ไปให้ชายหนุ่มตรงหน้าก่อนเอ่ยเสียงหวาน "กลับมาแล้วหรือเจ้าคะ เรียบร้อยดีใช่หรือไม่""เรียบร้อยดี ทันทีที่พี่ปรากฏตัวในท้องพระโรงและกล่าวข่มขู่เพียงสองสามประโยคก็ทำให้ขุนนางเฒ่าพวกนั้นตัวสั่นงันงกเชียว" "คนขี้อวด" หลิวฟางเซียนกลั้วหัวเราะ"มิใช่ว่ายามนี้พวกเขาไปปรึกษา หารือกันแล้วหรือเจ้าคะ ว่าจะกำจัดท่านให้พ้นทางอย่างไรดี""ฮ่าๆๆ ท่านเทพชะตาทำนายได้แม่นยำยิ่งนัก" รุ่ยอ๋องหัวเราะออกมาเสียงดัง ทำเอาอาจูอาจิ้นและนางกำนัลที่อยู่บริเวรนั้นลอบส่งสายตากันไปมา"ก่อนจะกลับจวนพี่แวะไปดูบัญชีที่หอชุนฉวี่มา ชายารักเจ้ารู้หรือไม่ว่าพี่พบผู้ใด""ขุนนางพวกนั้น นัดหารือหาทางกำจัดท่านหรือเจ้าคะ" กล่าวจบหลิวฟางเซียนก็ใบหน้ามืดครึ้มลงหลายส่วน ไม่คิดว่าคำที่นางกล่าวออกมาเล่นๆ จะเป็นเรื่องจริง "เช่นนี้แสดงว่าท่านพี่รู้แล้วใช่หรือไม่ว่าพวกเขาจะเล่นงานท่านเช่นไร""ใช่" เขาตอบ "พวกเขาหมายจะลอบทำร้ายพี่ในงานล่าสัตว์ในอีกสามเดือนข้างหน้านี้" "เช่นนั้น งานล่า
สุภาพสตรีหอมหมื่นลี้ ตอนที่ 89
หากแต่ด้านอัครเสนาบดีซูกลับมิเป็นเช่นนั้น เมื่อเขากลับถึงจวนก็เรียกขุนนางฝ่ายเดียวกันไปหารือที่หอชุนฉวี่อย่างลับๆ ถึงเรื่องที่จะหาทางกำจัดรุ่ยอ๋องให้พ้นทาง"คนผู้นี้ต้องกำจัดให้พ้นทาง"อัครเสนาบดีซูเปิดประเด็น ทันทีที่ครบองค์ประชุม"ข้าเห็นด้วยกับใต้เท้าซู คนผู้นี้ในสักวันย่อมเข้ามาขัดขวางการใหญ่ของพวกเราเป็นแน่" เสนาบดีเฉินเออออเห็นด้วยคนอื่นๆ ก็พยักหน้าตามเพราะคิดเช่นเดียวกัน มีเพียงเสนาบดีกรมโยธานามเหยียนเฟิงที่ทำหน้าแบ่งรับแบ่งสู้ ด้วยก่อนหน้าเขาวาดหวังว่าเหยียนอวี่บุตรีของเขาจะสามารถทำให้รุ่ยอ๋องสนใจและรับนางเป็นชายารอง "ใต้เท้าเหยียนเหตุใดจึงทำหน้าหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออกเช่นนั้น หรือว่าท่านไม่เห็นด้วยกับพวกข้า"เมื่อเห็นว่าทุกสายตาหันมาจ้องมองที่ตนเป็นตาเดียว เหยียนเฟิงจึงรีบละล่ำละลักอธิบาย "มิใช่เช่นนั้น เพียงแต่พวกท่านก็รู้ดี ว่าคนผู้นี้ใช่ว่าจะจัดการกำจัดได้โดยง่าย มิสู้พวกเราดึงมาเป็นพวก..""เจ้าคิดว่าคนอย่างเขายังขาดสิ่งใดกัน เงินทอง ลาภยศ หรือกระทั่งสตรีงามเขาล้วนไม่ขาดเหลือ ไหนเลยจะเอาสิ่งใดไปหลอกล่อให้เขามาเข้ากับพวกเรา""ใต้เท้าเฉินกล่าวถูกต้อง คนผู้นี้มีแต่ต้อง
สุภาพสตรีหอมหมื่นลี้ ตอนที่ 88
ในท้องพระโรงยามนี้มีขุนนางมากมายกำลังรอฟังโอรสสวรรค์ที่ทรงมีสีพระพักตร์หนักพระทัยกับฎีกาที่ขุนนางหลายฝ่ายเสนอขึ้นมา ให้เรียกคืนตราทัพจากรุ่ยอ๋อง โดยให้เหตุผลว่าในยามนี้ชายแดนเหนือสงครามสงบแล้ว อีกทั้งยามนี้รุ่ยอ๋องพำนักอยู่ในเมืองหลวง หากมีกองกำลังอยู่ในมืออาจจะทำให้เขาคิดการใหญ่ทำการกบฏ"รุ่ยอ๋องมิใช่คนเช่นนั้น" ฮ่องเต้ตรัสออกมาหลังจากที่ทรงเงียบอยู่นานจวิ้นอ๋องที่ได้ยินพระองค์ตรัสเช่นนั้นจึงกล่าวสมทบ "เปิ่นหวางเห็นด้วยกับฝ่าบาท รุ่ยอ๋องแม้จะเป็นคนอารมณ์ ร้อนมุทะลุ และอาจจะกระทำการมิไว้หน้าผู้อื่นอยู่บ้าง ทว่าอย่างไรเขาก็คงมิมีใจคิดคดทรยศบิดาบุญธรรมของตัวเองหรอก""ในอดีตก็มีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นให้พวกเราเห็นเป็นบทเรียนมากมาย จะทรงแน่พระทัยได้อย่างไรว่าคนผู้นี้จะไม่คิดก่อกบฏในสักวันเล่าพ่ะย่ะค่ะ ดูอย่างองค์รัชทายาทในราชวงศ์ก่อน ทั้งๆ ที่ทรงรั้งตำแหน่งรัชทายาทแล้วแท้ๆแต่กลับคิดคดทำการกบฏและสังหารพระบิดาผู้ให้กำเนิด ไหนเลยรุ่ยอ๋องที่เป็นเพียงบุตรบุญธรรมของฝ่าบาทจะพักดีต่อพระองค์ถึงเพียงนั้น""เปิ่นหวางไม่ยักรู้ว่า ท่านอัครเสนาบดีซูจะเป็นห่วงเป็นใยบัลลังก์มังกรของเสด็จพ่อมากเพียงนี้" เ
สุภาพสตรีหอมหมื่นลี้ บทที่87
หลังรับสำรับเช้าเสร็จเรียบร้อย สองสามีภรรยาข้าวใหม่ปลามันจึงออกมานั่งรับลมรับแสงกลางลานป่าท้อ โม่เสวี่ยหยางเอนกายพิงโคนต้นท้อขนาดใหญ่ โดยมีหลิวฟางเซียนนั้นเอนกายอิงอกแกร่งของเขาต่ออีกที มือหนาคว้ามือที่เรียวเล็กกว่าของตนเกือบครึ่งมากอบกุมเอาไว้พลางบีบคลึงอย่างรักใคร่"ได้ยินว่าเจ้าปีศาจน้อยของพี่ยืมมือหยางเต๋อเฟยมอบของขวัญให้ฮองเฮากับชินหวางเฟย" เขาถามนางพร้อมยิ้มอย่างภูมิใจหลิวฟางเซียนได้ยินเขาถามเช่นนั้นจึงแย้มยิ้มหวานออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ราวกับจิ้งจอกน้อย "เป็นหยางเต๋อเฟยที่กำลังหาของขวัญนี้ เซียนเอ๋อร์เห็นว่ามีหนทางช่วยได้พอดีจึงทำการค้ากับนางเท่านั้น""ช่างสมกับที่เป็นชายารักของพี่ มีน้ำใจ รู้จักช่วยเหลือผู้อื่นให้สมความปรารถนา"หญิงสาวได้ฟังถ้อยคำหวานเข้าข้างนางจากคนเห่อภรรยาหัวเราะเสียงใสออกมาอย่างชอบใจ"ท่านพี่ช่างประจบเอาใจเก่งเสียจริง""ฮ่าๆๆ" คนถูกรู้ทันหัวเราะอย่างสบายใจ "ที่ไหนกันเล่า ทุกคำพี่ล้วนกล่าวจากใจจริง ที่จริงของขวัญชิ้นนี้ยังไม่พอตอบแทนสิ่งที่สตรีสองนางนั้นทำกับเจ้าเสียด้วยซ้ำไป""จริงหรือเจ้าคะ แล้วเท่าใดเล่าจึงจะมากพอ สอนเซียนเอ๋อร์ได้หรือไม่เจ้าคะ""หากเป็นพี
สุภาพสตรีหอมหมื่นลี้ บทที่86
เมื่อบทเพลงรักจบลงอ๋องหนุ่มจึงได้ปรนนิบัติชายารักอาบน้ำ เสร็จแล้วก็อุ้มนางออกจากถังไม้และแต่งตัวให้นางด้วยอาภรณ์ชุดใหม่ที่เขาสั่งคนให้เตรียมไว้พร้อมสรรพตั้งแต่เมื่อวาน "ดูเหมือนพี่เสือน้อยจะเตรียมตัวหลอกกินเต้าหู้เซียนเอ๋อร์มานานแล้ว" คำถามของหลิวฟางเซียนทำเอาคนเจ้าแผนการยกยิ้มกริ่ม หากนางจะกล่าวหาเช่นนั้นเขาก็ยอมจำนนด้วยหลักฐาน ที่จริงเขาเป็นฝ่ายที่พยายามเข้าหานางทีละเล็กทีละน้อย รอจนมั่นใจว่านางเริ่มมีใจแล้วจึงชวนนางมาที่นี่ เขาเริ่มสร้างเรือนหลังนี้ขึ้นมาเมื่อหลายเดือนก่อนหลังจากที่เขาพานางมาในวันที่นางรู้ว่าได้รับพระราชทานสมรส เพราะหวงแหนความทรงจำระหว่างตนกับนางเขาจึงเนรมิตเรือนป่าท้อหลังนี้ให้มีทุกอย่างครบครัน วาดหวังไว้ว่าครั้งหนึ่งเขากับนางจะได้มาเยือนอีกครั้ง ในฐานะของสามีภรรยาที่มีใจปฏิพัทธ์ต่อกัน"มานั่งที่โต๊ะเครื่องแป้งเถิด พี่จะหวีผมให้เจ้า" โม่เสวี่ยหยางบอกด้วยเสียงทุ้มอบอุ่น ก่อนประคองนางมานั่งลงหน้ากระจกทองเหลืองบานใหญ่เขาโน้มตัวลงหยิบหวีไม้จันทน์หอมขึ้นมาสางผมให้นางอย่างเบามือ บรรจงหวีอย่างทะนุถนอม ตามด้วยเกล้าผมครึ่งศีรษะแบบที่นางมักจะทำในวันที่ไม่ต้องออกจากเรือนไ
สุภาพสตรีหอมหมื่นลี้ บทที่85
บดเบียดริมฝีปากของตนเข้าหากลีบปากอ่อนนุ่มของนาง เมื่อเห็นว่าแม่นางน้อยมิได้แสดงท่าทีขัดขืนเขาจึงแทรกเรียวลิ้นหนาอุ่นร้อนเข้าไปในโพลงปากนุ่ม เกี่ยวกระหวัดฉกชิงลิ้มรสหวานอย่างโหยหาทันทีที่ถูกประกบริมฝีปากหลิวฟางเซียนก็ตกใจจนดวงตากลมเบิกโพลง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นหลับตาพริ้มและยินยอมรับสัมผัสนั้นอย่างเต็มใจ ปล่อยให้ลิ้นหนาอุ่นร้อนรุกล้ำสอดแทรกเข้ามาในโพลงปาก นางรู้สึกวาบหวามเสียวซ่านจนเผลอใช่มือเล็กๆ ขยำอาภรณ์ของตนจนยับย่นทั้งสองจุมพิตดูดดื่มพัวพันกันเนิ่นนาน ก่อนที่โม่เสวี่ยหยางจะถอนริมฝีปากของตนออกมาอย่างอ้อยอิ่ง และย่อกายเล็กน้อยเพื่ออุ้มหลิวฟางเซียนขึ้นมาในท่าเจ้าสาวเขาเดินมาที่หน้าเรือนก่อนจะใช้เท้ายันประตูเปิดออก พร้อมทั้งเดินตรงไปยังห้องนอน และค่อยๆ วางนางลงบนเตียงกว้างเขาถอดรองเท้าของหญิงสาวออกทีละข้าง ก่อนจะหันมาถอดรองเท้าและปลดเข็มขัดรัดเอวกับเสื้อตัวนอกตัวในของตนออกจนหมดเหลือเพียงกางเกงตัวในกับแผ่นอกเปลือยเปล่าที่มีมัดกล้ามกำยำสมชายชาตรีชายหนุ่มทรุดกายนั่งลงบนเตียง พร้อมกับโน้มตัวลงไปทาบทับเรือนร่างบอบบาง ก่อนจะบรรจงจุมพิตบนริมฝีปากอิ่มอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้มือหนากลับซุกซน
You May Also Like
อนุตัวร้ายขอทำสวน
ประดับดิน61.6K viewsปีแห่งภัยอดอยาก ฉันขายวัตถุโบราณเลี้ยงดูท่านแม่ทัพ
มู่โร่ว185.0K viewsใต้หล้าสยบรัก
จูน196.0K viewsทะลุมิติทั้งทีดันมีสามีเป็นผู้พิการ
ฤดูหนาวที่เงียบเหงา25.0K viewsฮูหยินของข้าเจ้าช่างน่ารักแกยิ่งนัก
จ้าวเฉียว / พลอยพันแสง254 viewsพี่สาวเจ้าหาใช่คนร้ายกาจเสียหน่อย
ไฉ่เฉิน / หลานจิง / ราตรีฝนพรำ / เกนไลซี / ไนยาดา258 viewsแม่นาง! มาเป็นฮูหยินข้าเถิด
ถานเซียง61 viewsสตรีเช่นข้า ไม่ขอพึ่งพาบุรุษใด
PANYAPON418 views
