Masuk10 ฉันเกลียดเธอ
ราฟาเอลออกจากห้องก่อนฟ้าสว่างขึ้นเช่นเคยเพราะไม่ต้องการให้อิณรารู้ว่าเป็นใคร เขาตรงไปยังชั้นบนสุดของบ้าน ซึ่งบ้านหลังนี้เป็นบ้านพักตากอากาศติดริมทะเลมีทั้งหมด 3 ชั้น เขาซื้อที่นี่ไว้กะจะให้เป็นของขวัญเวนิตาในวันแต่งงาน แต่ทุกอย่างก็พังทลายลงเพราะฝีมือของผู้หญิงคนนั้น! มือหนาเปิดประตูเข้าไปภายในห้องที่ถูกตกแต่งไว้เป็นอย่างดี มีทั้งของเล่นเด็ก เสื้อผ้าเด็กอ่อน หนังสือนิทานสำหรับเด็ก หรือแม้กระทั่งอุปกรณ์สำหรับเลี้ยงเด็กอ่อน ถูกเก็บไว้ในห้องนี้หมด ดวงตาคมเศร้าสลดทุกครั้งที่ก้าวเท้าเข้ามาในห้องนี้ มือสั่นค่อยๆเคลื่อนไปสัมผัสเตียงนอนเด็กอย่างแผ่วเบา ครั้งแรกที่รู้ว่าเวนิตาท้อง เขาดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่ ด้วยความที่เป็นคนเห่อลูกเลยแอบไปซื้อของพวกนี้มาเก็บไว้โดยที่เวนิตายังไม่รู้ ราฟาเอลต้องกลั้นน้ำตาเอาไว้เมื่อมองไปยังภาพคนรักที่ถูกตั้งอยู่บนโต๊ะ เขาหยิบรูปของเธอขึ้นมาสวมกอดราวกับว่าเวนิตายังอยู่ตรงนี้ หนึ่งอาทิตย์ที่เธอหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย นักประดาน้ำบอกว่าร่างของเธออาจจะลอยไปไกลจนหาไม่เจอแล้ว เขาขับเรือตามหาร่างของเธอทุกวันเผื่อว่าศพของเธอจะลอยขึ้น ...แต่ก็ไร้วี่แวว “พี่คิดถึงนิต้านะ คิดถึงสุดหัวใจ” เขากลืนก้อนสะอึกลงคอ ดวงตาคมรื้อไปด้วยหยาดน้ำตา ยังทำใจเรื่องเวนิตากับลูกไม่ได้ ยังคิดถึงทุกวัน “นิต้ากับลูกสบายดีใช่ไหม อยู่ตรงนั้นมีใครดูแลหรือเปล่า” คำถามที่ถามซ้ำๆเวลาเข้ามาในห้องนี้เพื่อดื่มด่ำกับความเจ็บปวด บางทีเวนิตากับลูกอาจจะอยู่ในห้องนี้ก็ได้ “ผมทำถูกแล้วใช่ไหมนิต้า ผมจะทำให้เธอคนนั้นเจ็บเหมือนที่ผมเจ็บ” ชายหนุ่มกำหมดแน่นด้วยความเคียดแค้น แววตาแข็งกระด้างขึ้น “พวกมันต้องชดใช้ในสิ่งที่ทำกับนิต้าและเคท ผมจะทวงความยุติธรรมกลับคืนมาให้เอง!” ราฟาเอลวางกรอบรูปของหญิงอันเป็นที่รักไว้ที่เดิม ถ้าเขาลากคอไอ้อิทธิกรมาก้มกราบเท้าแคทเทอรีนไม่ได้ ครอบครัวของมันอยู่ไม่สุขแน่ เพราะเขาจะทำให้พวกมันทุกคนเจ็บและจำไปจนวันตาย แคทเทอรีนเคยถูกอิทธิกรซ้อมจนแท้งลูก แต่ด้วยความที่เธอรักอิทธิกรมากเลยยอมเป็นกระสอบทรายให้ไอ้ไฮโซชื่อดังทำร้ายทุกวัน หนักเข้าอิทธิกรไม่ได้แค่ซ้อมแต่ยังบังคับแคทเทอรีนเสพยาจนเสียผู้เสียคน หลังจากที่มันเบื่อแคทเทอรีนแล้วก็เริ่มหาผู้หญิงคนใหม่ แคทเทอรีนไม่ยอมเลยทำให้ทั้งสองมีปากเสียงกัน และวันนั้นมันเป็นคนผลักแคทเทอรีนลงมาจากตึกจนกลายเป็นเจ้าหญิงนิทรา เจ้าของตึกรู้ว่าเป็นฝีมือใครแต่ไม่กล้าแจ้งตำรวจ สุดท้ายอิทธิกรก็รอดเหมือนเดิมเพราะฝีมือของผู้เป็นพ่อที่ช่วยยัดเงินปิดคดีให้ลูกชาย “คนชั่วอย่างมึงสมควรไปลงนรก!” อิทธิกรเคยมีประวัติทำร้ายร่างกายผู้หญิงมาก่อน มันเป็นพวกอารมณ์รุนแรง ชอบใช้กำลังกับคนไม่มีทางสู้ ขณะนั้นเองมือถือเครื่องหรูของราฟาเอลก็แผดดังขึ้น ปลายสายคือนักสืบฝีมือดีที่เขาจ้างให้ไปตามหาตัวอิทธิกร “ได้เรื่องยังไงบ้าง” (ผมคิดว่าไอ้อิทธิกรน่าจะยังหนีไปได้ไม่ไกล เพราะครั้งล่าสุดมีคนเห็นมันขึ้นเรือไปกับชาวประมงครับ) “แล้วคิดว่าตอนนี้มันไปกบดาลอยู่ที่ไหน” (น่าจะประเทศเพื่อนบ้านครับ ผมกำลังส่งลูกน้องตามไปสืบ คิดว่าอีกไม่นานน่าจะเจอตัวมัน) “ดี!! ถ้าเจอตัวมันแล้ว เอามันมาแบบเป็นๆ เพราะกูจะเป็นคนสั่งสอนมันเอง!” คนอย่างอิทธิกรต้องเจอกับราฟาเอลเท่านั้นถึงจะสมน้ำสมเนื้อ อย่าคิดว่าหนีไปกบดาลที่ประเทศเพื่อนบ้านแล้วจะตามตัวไม่พบ ตราบใดที่อำนาจเงินสามารถซื้อคนได้ เขาก็สามารถนำตัวมันกลับเมืองไทยได้เช่นกัน ราฟาเอลเลื่อนดูข่าวในโซเชียลว่ามีข่าวของอิณราโผล่ขึ้นมาหรือเปล่า แต่ก็ไม่เห็น ซึ่งมันก็น่าแปลกอยู่เหมือนกัน เธอหายตัวไปสองวันแล้ว ที่บ้านไม่สงสัยเลยหรอว่าหายไปไหน ทำไมทุกคนถึงเงียบเฉยแม้กระทั่งอิทธิกร “ทำไมไม่มีใครตามหาเธอ” แม้จะแปลกใจอยู่บ้างแต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร เพราะอิณรายังต้องอยู่ที่นี่ต่อจนกว่าเธอจะท้อง ยอมรับว่าติดใจรสชาติของอิณรา ถึงเธอจะไม่ได้จัดเจนเรื่องบนเตียง แต่ความไร้เดียงสาของเธอทำให้เขารู้สึกชอบไปอีกแบบ ด้วยความที่เธอเป็นคนรูปร่างดี เต็มไม้เต็มมือ ทำให้เขาอดใจไม่ไหวทุกครั้งที่เห็นหน้าเธอ แม้กระทั่งเธอสลบไปแล้วแต่เขาก็ยังทำต่อจนเสร็จไปหลายรอบ “ช่วยไม่ได้ ก็เธอมันดันน่ากินเอง” ถึงจะติดใจรสชาติของอิณรามากแค่ไหน แต่หญิงเดียวที่อยู่ในใจก็คือเวนิตาเท่านั้น ไม่มีใครแทนที่เธอได้ หรือถ้าวันหนึ่งที่เขาทำใจได้แล้ว อิณราก็ไม่ใช่ตัวเลือก เพราะเธอเป็นแค่ทางผ่าน เขาเกลียดเธอ เกลียดครอบครัวของเธอและเกลียดไอ้อิทธิกร! ป้าน้อยเดินเข้ามาในห้องพร้อมถาดอาหารเช้า แต่พอเดินไปเปิดผ้าม่านถึงกับตกใจสุดขีดเมื่อเห็นร่างซีดเซียวนอนหายใจรวยรินอยู่บนที่นอน ตอนนี้อิณราไข้ขึ้นจนเพ้อไปต่างๆนาๆ “ตายแล้ว!! ตื่นสิคะคุณ! คุณ….” นางเขย่าร่างของอิณราแต่รอบนี้หญิงสาวนิ่งสนิทไปเลย ตัวร้อนกว่าเมื่อวานเสียด้วยซ้ำ พอเห็นร่องรอยบนที่นอนทำให้นางรู้ทันทีว่าเมื่อคืนราฟาเอลเข้ามาทำเรื่องอย่างว่ากับเธอ ทั้งๆที่เธอไม่สบายอยู่ ใจคอจะโหดเหี้ยมไปถึงไหน นี่กะจะเอากันให้ตายไปเลยหรอ เธอก็เป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆไร้ทางสู้ “เวรกรรมอะไรของเธอหนอ ป้าก็ไม่รู้จะช่วยยังไงแล้ว” ถ้าไม่รีบทำอะไร อิณราอาจช็อกจนเสียชีวิตเลยก็ได้ นางอาศัยจังหวะที่ราฟาเอลออกไปข้างนอก ตัดสินใจโทรหานายแพทย์ประจำตัวของเวนิตา เพราะตอนนี้อิณราอาการหนักจนน่าเป็นห่วง นางไม่สามารถยืนมองหญิงสาวจากไปต่อหน้าต่อตาได้จริงๆ แม้จะรู้ตัวดีว่าแอบขัดคำสั่งของเจ้านาย แต่อย่างน้อยก็ถือว่าช่วยอิณราก็แล้วกัน “ป้าช่วยได้เท่านี้นะนังหนู จะเป็นยังไงก็สุดแล้วแต่เวรแต่กรรมของหนูแล้วนะ” ---------------------65 เพราะฉันไม่ได้รักคุณ!!@สามวันถัดมาราฟาเอลยังคนเดินหน้าง้ออิณราต่ออย่างมีความหวัง แต่จนแล้วจนเล่าก็ไม่มีทีท่าว่าหญิงสาวจะใจอ่อนสักที แม้เธอจะไล่เหมือนหมูเหมือนหมา แต่เขายังดันทุลังอยู่ต่อเพราะเป็นห่วงความปลอดภัยของเมียกับลูกและดูเหมือนว่าคนตัวเล็กจะเอาแต่หลบหน้า จนบางครั้งเขาเองก็รู้สึกแย่เหมือนกันที่กลับมาทำลายความสุขของเธอ“ตอนนี้ตำรวจได้เบาะแสแล้วครับ ว่าไอ้อิทธิกรกับอารียาอยู่เมืองไทยครับ” เสียงภาคินรายงานความคืบหน้าของทั้งสองคนให้เจ้านายฟังตอนนีอิทธิกรกับอารียาหลบหนีคดีอยู่ ซึ่งอิทธิกรต้องโทษอย่างหนักหลายคดี ส่วนอารียาก็พลอยมีส่วนเกี่ยวข้องไปด้วยเพราะเป็นคนช่วยให้อิทธิกรหลบหนีตอนนี้คิดว่าพวกมันน่จะใช้เงินสองร้อยล้านจนเกือบหมดแล้ว ถึงได้กลับมาเมืองไทย“รีบตามหาพวกมันให้เจอ แล้วลากตัวไอ้อิทธิกรมาดำเนินคดีซะ กูเป็นห่วงความปลอดภัยของอิณรา”“ตอนนี้ตำรวจกำลังตามล่าตัวอยู่ครับ แต่พวกมันก็ไหวตัวทันทุกที แต่ผมคิดว่าอีกไม่นานน่าจะตามตัวเจอ”“แต่กูเป็นห่วงอิณรา” คิ้วคมของราฟาเอลขมวดยุ่ง มองขึ้นไปบนบ้าน อย่างวันนี้อิณราก็ยังไม่ก้าวเท้าออกจากบ้าน สงสัยไม่อยากเจอหน้าเขาเมียก
64 ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็ต้องได้ด้วยกลราฟาเอลออกมานั่งอยู่ข้างนอกคนเดียวเงียบๆ ปล่อยให้ความคิดต่างๆนาๆไหลเวียนอยูในหัว หรือจริงๆแล้วอิณราไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขา?ความอึดอัด ความอัดอั้นตันใจอัดแน่นอยู่ในอก ต่อให้วันนี้อิณราไล่เขากลับบ้าน ยังไงก็ไม่มีทางกลับเพราะกว่าเขาจะตามหาเธอจนเจอ ต่อให้แลกด้วยอะไรก็ยอม…ขอแค่ได้หัวใจของอิณรา“พี่ไม่มีวันยอมแพ้หรอก…สักวันอินจะรักพี่” เขาพูดเสียงเบาหวิวคล้ายสายลมพัดผ่านปล่อยให้ตัวเองได้นั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยกับเรื่องที่ผ่านมา หรือนี่คือสิ่งที่ฟ้ากำหนดให้เขากับอิณรามาเจอกัน เพราะถ้าไม่เกิดเรื่องขึ้นในวันนั้น…วันนี้เขาก็คงแต่งงานกับเวนิตาไปแล้วเขาเคยรักเวนิตา…ซึ่งตอนนั้นเป็นรักอันแสนเรียบง่าย เขาสบายใจที่มีเวนิตาอยู่ข้างๆ แม้กระทั่งเธอหายไปกับเจสสิก้าเป็นเดือนๆก็ยังไม่รู้สึกห่วง ต่างจากอิณราที่พอห่างกันแค่วันเดียวก็รู้สึกกระวนกระวายใจ อยากเจอหน้า อยากกอด อยากสัมผัส เขาถึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้เข้าใกล้เธอ ต่อให้แลกมาด้วยความเกลียดชังก็ยอมบางครั้งความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับเวนิตาอาจเป็นเพียงความแค่สบายใจ ไม่ใช่ความรัก แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกับอิณร
63 ผมจะทำให้คุณรักผมให้ได้อิณราที่แอบยืนฟังอยู่หลังผ้าม่านอย่างเงียบๆ นิ่งงัน สีหน้าราบเรียบไร้ความรู้สึกใดๆ แววตาเย็นเยือกเกินกว่าจะมีใครรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ แล้วเขาจะกลับมาอีกทำไม กลับมาทำให้เธอสับสนกับความรู้สึกของตัวเองแม้อิณราจะไม่เห็นด้วยกับการมาของราฟาเอล แต่ด้านอรวีณาที่อยากให้ลูกสาวเป็นฝั่งเป็นฝา อยากให้หลานมีพ่อ ดูแลประคบประหงมราฟาเอลยิ่งกว่าลูกสาวเสียอีก แถมยังจัดแจงที่นอนให้เขานอนประหนึ่งว่าเป็นสมาชิกในบ้าน แต่อิณราก็ไม่กล้าแย้งอะไรหากทั้งหมดเป็นความประสงค์ของผู้เป็นมารดา ตกดึกคืนนั้นจู่ๆอิณราก็เกิดเป็นตะคริวที่ขาด้านขวา หญิงสาวผุดลุกขึ้นนั่ง ใบหน้าเห่ยเกเปียกชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อ แต่จนแล้วจนเล่าอาการก็ยังไม่หายสักที“ชะ…ช่วยด้วย แม่ช่วยอินด้วย..."“อิน!!” เสียงอรวีณาวิ่งออกจากห้องเพื่อมาดูลูกสาว แต่อิณราที่ตอนนี้แทบขยับร่างไม่ได้จนไม่สามารถลุกขึ้นไปเปิดประตู และความเจ็บปวดก็ยิ่งทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ“แม่จ๋า ช่วยอินด้วย!”“อินลุกมาเปิดประตูให้แม่สิลูก” เสียงของคนที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องร้องตะโกนด้วยความตกใจ“อินลุกไม่ได้ค่ะ อินปวด…โอ้ย!!”เมื่อเห็นท่าไม่ดี อร
62 ผมรักลูกสาวของแม่“แม่!!”“ผู้ชายคนนี้เป็นใคร ไปกอดกับเขาทำไม!” อรวีณาเดินเข้ามาดึงร่างของลูกสาวออกจากชายแปลกหน้าซึ่งมีหน้าตาหล่อเหลาราวกับดารา ก่อนจะให้ลูกสาวมายืนหลบอยู่ข้างหลัง“สวัสดีครับคุณแม่” ราฟาเอลยกมือไหว้อย่างนอบน้อมถ่อมตน ตอนนี้รู้แล้วว่าอิณราสวยได้ใคร ได้แม่มาเต็มๆนี่เองไม่แปลกใจเลยว่าทำไมปทีปถึงเกลียดชังลูกสาวคนเล็กขนาดนี้ ก็หน้าเหมือนแม่อย่างกะโคลนนิ่งออกมา“คุณเป็นใคร เข้ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง แล้วทำไมถึงมากอดลูกสาวของฉัน!”“ผมชื่อราฟาเอลเป็น…เอ่อ…พ่อของลูกในท้องอิณราครับ”“ว่าไงนะ! ราฟาเอล!!”“คะ…คุณแม่รู้จักผมด้วยหรอครับ” ราฟาเอลหน้าซีด เหงื่อตกหากอิณราเล่าความชั่วของเขาให้มารดาฟัง ท่านคงไม่ยอมยกลูกสาวให้แน่ๆ ด่านลูกก็ยังผ่านไม่ได้ ยังต้องมาเจอด่านแม่อีกอรวีณาหรี่ตามองราฟาเอลตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสีหน้านิ่งๆ ทำเอาชายหนุ่มร่างสูงขนลุกซู่ไปทั้งร่าง กลัวถูกไล่ตะเพิดออกจากบ้าน แต่ทันใดนั้น…“ไปหาผ้ามาให้แขกเช็ดตัวสิลูก”“คะ?” “นี่คือคุณราฟเอลสามีของลูกไม่ใช่หรอ รีบไปหาชุดมาให้เขาเปลี่ยนสิ เดี๋ยวก็ไม่สบายเอาหรอก” นางหันไปสั่งลูกสาวก่อนจะหันหน้ามาคุยกั
61 คำตอบของหัวใจวันนี้อิณราอยู่บ้านคนเดียวเพราะแม่ของเธอออกไปส่งขนมที่ตลาด ฝนกระหนำตกลงมาอย่างหนักทำให้สาวท้องแก่ใกล้คลอดรีบเดินไปปิดประตู จากนั้นก็รีบวิ่งไปปิดหน้าต่างเพราะหยาดน้ำฝนสาดเข้ามาจนเปียกถึงพื้นบ้านและในจังหวะที่เธอกำลังจะเอื้อมมือไปปิดหน้าต่าง ก็มีมือเรียวยาวของใครบางคนดึงหน้าต่างเอาไว้ กึก!ดวงกลมโตสีน้ำตาลเบิกกว้างอย่างตกตะลึง เผลออ้าปากค้างอย่างลืมตัว กระพริบตาขึ้นลงหลายครั้งเพื่อมองให้ชัดว่าภาพข้างหน้าใช่เขาจริงๆหรือแค่ตาฝาดชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาชิดกรอบหน้าต่าง ความสูงของเขาพอดีกับหน้าต่างอย่างเหมาะเจาะ ใบหน้าหล่อสลักราวกับรูปปั้น ดวงตาคมกริบสีนิล จมูกโด่งเป็นสันรูปกับใบหน้าเรียวยาวได้รูป เส้นผมสีดำมีเม็ดฝนเกาะแพรวพราว เรือนร่างกำยำอันแสนคุ้นเคยที่ไม่ได้สัมผัสมานานถึงหกเดือนเต็มเขาคือผู้ชายที่สร้างตราบาปไว้ให้เธออย่างไม่น่าให้อภัย“คุณราฟาเอล!” พอได้สติ อิณราก็รีบดึงหน้าต่างเข้ามา แต่ก็ช้ากว่า เพราะราฟาเอลออกแรงกระชากแค่นิดเดียวก็หลุดจากมือของเธอ “มาทางไหนกลับไปทางนั้นเลย ฉันไม่อยากเจอหน้าคุณ!”“เดี๋ยวก่อนสิอิณรา ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับเธอ” ราฟาเ
60 เจ้าของหัวใจ“คะ…คุณราฟาเอลคะ คือว่าป้า” ริมฝีปากของนางสั่นระริก หัวใจหล่นไปอยู่ที่พื้นด้วยความหวาดกลัว เพราะความลับที่ปกปิดเอาไว้แตกกระเจิงโดยเพื่อนบ้าน“ป้าปิดบังผมทำไมครับ ป้ามีความสุขหรอที่เห็นผมเจ็บปวด กินไม่ได้นอนไม่หลับเพราะคิดถึงอิณรา” ราฟาเอลถามกลับด้วยน้ำเสียงสั่นเครือไม่คิดว่าป้าน้อยผู้ที่เขารักและไว้ใจจะทำกันได้ขนาดนี้ “ฟังป้าก่อนนะคะ ป้าไม่ได้ตั้งใจปิดบังคุณ แต่หนูอินขอร้องเอาไว้”“ว่าอะไรนะครับ”“หนูอินขอร้องเอาไว้ว่าห้ามบอกคุณ เธอคงเจ็บมาเยอะ จนไม่ไว้ใจคุณอีก” ป้าน้อยเม้มริมฝีปากสั่นระริกเข้าหากัน ใบหน้าซีดถอดสี ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมาสบตากับราฟาเอล“อะ…อิณราพูดแบบนั้นจริงๆหรอครับ”“ค่ะ ป้าก็ไม่รู้จะทำยังไง ป้าไม่อยากโกหกคุณ แต่ป้าก็ต้องทำเพราะหนูอินขอร้องเอาไว้”“อิณรา….เกลียดผมมากเลยใช่ไหมครับ” “…” ป้าน้อยไม่กล้าตอบ เพราะรู้ว่าคำตอบนั้นอาจจะไปกระทบถึงจิตใจของอีกฝ่ายราฟาเอลยกมือกุมขมับ เขาตามหาอิณราจนสุดล่าฟ้าเขียว สูญเงินไปหลายล้าน ไม่คิดว่าเธอจะอยู่ใกล้แค่ปลายจมูกนี้เอง ถ้าวันนั้นเขาเอะใจสักนิด คงเจออิณราไปนานแล้วเธอคงเกลียดเขามาก แม้กระทั่งหน้าก็ยัง







