Masuk10 ฉันเกลียดเธอ
ราฟาเอลออกจากห้องก่อนฟ้าสว่างขึ้นเช่นเคยเพราะไม่ต้องการให้อิณรารู้ว่าเป็นใคร เขาตรงไปยังชั้นบนสุดของบ้าน ซึ่งบ้านหลังนี้เป็นบ้านพักตากอากาศติดริมทะเลมีทั้งหมด 3 ชั้น เขาซื้อที่นี่ไว้กะจะให้เป็นของขวัญเวนิตาในวันแต่งงาน แต่ทุกอย่างก็พังทลายลงเพราะฝีมือของผู้หญิงคนนั้น! มือหนาเปิดประตูเข้าไปภายในห้องที่ถูกตกแต่งไว้เป็นอย่างดี มีทั้งของเล่นเด็ก เสื้อผ้าเด็กอ่อน หนังสือนิทานสำหรับเด็ก หรือแม้กระทั่งอุปกรณ์สำหรับเลี้ยงเด็กอ่อน ถูกเก็บไว้ในห้องนี้หมด ดวงตาคมเศร้าสลดทุกครั้งที่ก้าวเท้าเข้ามาในห้องนี้ มือสั่นค่อยๆเคลื่อนไปสัมผัสเตียงนอนเด็กอย่างแผ่วเบา ครั้งแรกที่รู้ว่าเวนิตาท้อง เขาดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่ ด้วยความที่เป็นคนเห่อลูกเลยแอบไปซื้อของพวกนี้มาเก็บไว้โดยที่เวนิตายังไม่รู้ ราฟาเอลต้องกลั้นน้ำตาเอาไว้เมื่อมองไปยังภาพคนรักที่ถูกตั้งอยู่บนโต๊ะ เขาหยิบรูปของเธอขึ้นมาสวมกอดราวกับว่าเวนิตายังอยู่ตรงนี้ หนึ่งอาทิตย์ที่เธอหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย นักประดาน้ำบอกว่าร่างของเธออาจจะลอยไปไกลจนหาไม่เจอแล้ว เขาขับเรือตามหาร่างของเธอทุกวันเผื่อว่าศพของเธอจะลอยขึ้น ...แต่ก็ไร้วี่แวว “พี่คิดถึงนิต้านะ คิดถึงสุดหัวใจ” เขากลืนก้อนสะอึกลงคอ ดวงตาคมรื้อไปด้วยหยาดน้ำตา ยังทำใจเรื่องเวนิตากับลูกไม่ได้ ยังคิดถึงทุกวัน “นิต้ากับลูกสบายดีใช่ไหม อยู่ตรงนั้นมีใครดูแลหรือเปล่า” คำถามที่ถามซ้ำๆเวลาเข้ามาในห้องนี้เพื่อดื่มด่ำกับความเจ็บปวด บางทีเวนิตากับลูกอาจจะอยู่ในห้องนี้ก็ได้ “ผมทำถูกแล้วใช่ไหมนิต้า ผมจะทำให้เธอคนนั้นเจ็บเหมือนที่ผมเจ็บ” ชายหนุ่มกำหมดแน่นด้วยความเคียดแค้น แววตาแข็งกระด้างขึ้น “พวกมันต้องชดใช้ในสิ่งที่ทำกับนิต้าและเคท ผมจะทวงความยุติธรรมกลับคืนมาให้เอง!” ราฟาเอลวางกรอบรูปของหญิงอันเป็นที่รักไว้ที่เดิม ถ้าเขาลากคอไอ้อิทธิกรมาก้มกราบเท้าแคทเทอรีนไม่ได้ ครอบครัวของมันอยู่ไม่สุขแน่ เพราะเขาจะทำให้พวกมันทุกคนเจ็บและจำไปจนวันตาย แคทเทอรีนเคยถูกอิทธิกรซ้อมจนแท้งลูก แต่ด้วยความที่เธอรักอิทธิกรมากเลยยอมเป็นกระสอบทรายให้ไอ้ไฮโซชื่อดังทำร้ายทุกวัน หนักเข้าอิทธิกรไม่ได้แค่ซ้อมแต่ยังบังคับแคทเทอรีนเสพยาจนเสียผู้เสียคน หลังจากที่มันเบื่อแคทเทอรีนแล้วก็เริ่มหาผู้หญิงคนใหม่ แคทเทอรีนไม่ยอมเลยทำให้ทั้งสองมีปากเสียงกัน และวันนั้นมันเป็นคนผลักแคทเทอรีนลงมาจากตึกจนกลายเป็นเจ้าหญิงนิทรา เจ้าของตึกรู้ว่าเป็นฝีมือใครแต่ไม่กล้าแจ้งตำรวจ สุดท้ายอิทธิกรก็รอดเหมือนเดิมเพราะฝีมือของผู้เป็นพ่อที่ช่วยยัดเงินปิดคดีให้ลูกชาย “คนชั่วอย่างมึงสมควรไปลงนรก!” อิทธิกรเคยมีประวัติทำร้ายร่างกายผู้หญิงมาก่อน มันเป็นพวกอารมณ์รุนแรง ชอบใช้กำลังกับคนไม่มีทางสู้ ขณะนั้นเองมือถือเครื่องหรูของราฟาเอลก็แผดดังขึ้น ปลายสายคือนักสืบฝีมือดีที่เขาจ้างให้ไปตามหาตัวอิทธิกร “ได้เรื่องยังไงบ้าง” (ผมคิดว่าไอ้อิทธิกรน่าจะยังหนีไปได้ไม่ไกล เพราะครั้งล่าสุดมีคนเห็นมันขึ้นเรือไปกับชาวประมงครับ) “แล้วคิดว่าตอนนี้มันไปกบดาลอยู่ที่ไหน” (น่าจะประเทศเพื่อนบ้านครับ ผมกำลังส่งลูกน้องตามไปสืบ คิดว่าอีกไม่นานน่าจะเจอตัวมัน) “ดี!! ถ้าเจอตัวมันแล้ว เอามันมาแบบเป็นๆ เพราะกูจะเป็นคนสั่งสอนมันเอง!” คนอย่างอิทธิกรต้องเจอกับราฟาเอลเท่านั้นถึงจะสมน้ำสมเนื้อ อย่าคิดว่าหนีไปกบดาลที่ประเทศเพื่อนบ้านแล้วจะตามตัวไม่พบ ตราบใดที่อำนาจเงินสามารถซื้อคนได้ เขาก็สามารถนำตัวมันกลับเมืองไทยได้เช่นกัน ราฟาเอลเลื่อนดูข่าวในโซเชียลว่ามีข่าวของอิณราโผล่ขึ้นมาหรือเปล่า แต่ก็ไม่เห็น ซึ่งมันก็น่าแปลกอยู่เหมือนกัน เธอหายตัวไปสองวันแล้ว ที่บ้านไม่สงสัยเลยหรอว่าหายไปไหน ทำไมทุกคนถึงเงียบเฉยแม้กระทั่งอิทธิกร “ทำไมไม่มีใครตามหาเธอ” แม้จะแปลกใจอยู่บ้างแต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร เพราะอิณรายังต้องอยู่ที่นี่ต่อจนกว่าเธอจะท้อง ยอมรับว่าติดใจรสชาติของอิณรา ถึงเธอจะไม่ได้จัดเจนเรื่องบนเตียง แต่ความไร้เดียงสาของเธอทำให้เขารู้สึกชอบไปอีกแบบ ด้วยความที่เธอเป็นคนรูปร่างดี เต็มไม้เต็มมือ ทำให้เขาอดใจไม่ไหวทุกครั้งที่เห็นหน้าเธอ แม้กระทั่งเธอสลบไปแล้วแต่เขาก็ยังทำต่อจนเสร็จไปหลายรอบ “ช่วยไม่ได้ ก็เธอมันดันน่ากินเอง” ถึงจะติดใจรสชาติของอิณรามากแค่ไหน แต่หญิงเดียวที่อยู่ในใจก็คือเวนิตาเท่านั้น ไม่มีใครแทนที่เธอได้ หรือถ้าวันหนึ่งที่เขาทำใจได้แล้ว อิณราก็ไม่ใช่ตัวเลือก เพราะเธอเป็นแค่ทางผ่าน เขาเกลียดเธอ เกลียดครอบครัวของเธอและเกลียดไอ้อิทธิกร! ป้าน้อยเดินเข้ามาในห้องพร้อมถาดอาหารเช้า แต่พอเดินไปเปิดผ้าม่านถึงกับตกใจสุดขีดเมื่อเห็นร่างซีดเซียวนอนหายใจรวยรินอยู่บนที่นอน ตอนนี้อิณราไข้ขึ้นจนเพ้อไปต่างๆนาๆ “ตายแล้ว!! ตื่นสิคะคุณ! คุณ….” นางเขย่าร่างของอิณราแต่รอบนี้หญิงสาวนิ่งสนิทไปเลย ตัวร้อนกว่าเมื่อวานเสียด้วยซ้ำ พอเห็นร่องรอยบนที่นอนทำให้นางรู้ทันทีว่าเมื่อคืนราฟาเอลเข้ามาทำเรื่องอย่างว่ากับเธอ ทั้งๆที่เธอไม่สบายอยู่ ใจคอจะโหดเหี้ยมไปถึงไหน นี่กะจะเอากันให้ตายไปเลยหรอ เธอก็เป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆไร้ทางสู้ “เวรกรรมอะไรของเธอหนอ ป้าก็ไม่รู้จะช่วยยังไงแล้ว” ถ้าไม่รีบทำอะไร อิณราอาจช็อกจนเสียชีวิตเลยก็ได้ นางอาศัยจังหวะที่ราฟาเอลออกไปข้างนอก ตัดสินใจโทรหานายแพทย์ประจำตัวของเวนิตา เพราะตอนนี้อิณราอาการหนักจนน่าเป็นห่วง นางไม่สามารถยืนมองหญิงสาวจากไปต่อหน้าต่อตาได้จริงๆ แม้จะรู้ตัวดีว่าแอบขัดคำสั่งของเจ้านาย แต่อย่างน้อยก็ถือว่าช่วยอิณราก็แล้วกัน “ป้าช่วยได้เท่านี้นะนังหนู จะเป็นยังไงก็สุดแล้วแต่เวรแต่กรรมของหนูแล้วนะ” ---------------------10 ฉันเกลียดเธอราฟาเอลออกจากห้องก่อนฟ้าสว่างขึ้นเช่นเคยเพราะไม่ต้องการให้อิณรารู้ว่าเป็นใคร เขาตรงไปยังชั้นบนสุดของบ้าน ซึ่งบ้านหลังนี้เป็นบ้านพักตากอากาศติดริมทะเลมีทั้งหมด 3 ชั้น เขาซื้อที่นี่ไว้กะจะให้เป็นของขวัญเวนิตาในวันแต่งงาน แต่ทุกอย่างก็พังทลายลงเพราะฝีมือของผู้หญิงคนนั้น!มือหนาเปิดประตูเข้าไปภายในห้องที่ถูกตกแต่งไว้เป็นอย่างดี มีทั้งของเล่นเด็ก เสื้อผ้าเด็กอ่อน หนังสือนิทานสำหรับเด็ก หรือแม้กระทั่งอุปกรณ์สำหรับเลี้ยงเด็กอ่อน ถูกเก็บไว้ในห้องนี้หมด ดวงตาคมเศร้าสลดทุกครั้งที่ก้าวเท้าเข้ามาในห้องนี้ มือสั่นค่อยๆเคลื่อนไปสัมผัสเตียงนอนเด็กอย่างแผ่วเบาครั้งแรกที่รู้ว่าเวนิตาท้อง เขาดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่ ด้วยความที่เป็นคนเห่อลูกเลยแอบไปซื้อของพวกนี้มาเก็บไว้โดยที่เวนิตายังไม่รู้ ราฟาเอลต้องกลั้นน้ำตาเอาไว้เมื่อมองไปยังภาพคนรักที่ถูกตั้งอยู่บนโต๊ะ เขาหยิบรูปของเธอขึ้นมาสวมกอดราวกับว่าเวนิตายังอยู่ตรงนี้ หนึ่งอาทิตย์ที่เธอหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย นักประดาน้ำบอกว่าร่างของเธออาจจะลอยไปไกลจนหาไม่เจอแล้ว เขาขับเรือตามหาร่างของเธอทุกวันเผื่อว่าศพของเธอจะลอยขึ้น ...แต่ก็ไร
09 สลบคาอกอิณรานั่งตัวเกร็ง กำสาบเสื้อไว้แน่นเพราะข้างในไม่ได้ใส่อะไร พอเห็นดังนั้นราฟาเอลก็กระแทกลมหายใจด้วยความหงุดหงิดกับความเหนียมอายของเธอทั้งๆที่เขาเองก็สัมผัสมาทุกซอกทุกมุมแล้วมือแข็งดั่งคีมเหล็กกระชากร่างของเธอเข้ามาใกล้ ไม่สนใจอาการป่วยของเธอเลยด้วยซ้ำ จากนั้นเขาก็บังคับให้เธอถอดเสื้อผ้าออก แม้หญิงสาวจะออกแรงขัดขืนแต่สุดท้ายเสื้อผ้าก็หลุดออกจากร่างอยู่ดี“ยะ…อย่า”“จะอายทำไม มากกว่านี้ฉันก็ทำมาแล้ว” แม้ผิวกายของเธอจะร้อนรุ่มแค่ไหนแต่เขาก็ไม่ได้มองว่ามันเป็นอุปสรรคเลย อิณรากัดริมฝีปากสั่นระริกเมื่อเขาซุกใบหน้าเข้าที่ซอกคอแล้วขบเม้มอย่างหื่นกระหาย ทั้งอับอาย และโกรธตัวเองที่ไม่สามารถต้านทานแรงมหาศาลของซาตานร้ายได้ไม่รู้ด้วยซ้ำเขาเป็นใคร หน้าตาเป็นยังไง คงโหดร้ายไม่ต่างจากนิสัย“ฮึก….” อิณราทำอะไรไม่ได้นอกจากนอนร้องไห้น้ำตาไหลริน ปล่อยให้ชายหนุ่มบันเทิงกับเรือนร่างอย่างเอาแต่ใจ ความร้อนจากแก้มแดงแผ่มาถึงร่างสูงใหญ่ แต่เขาก็ไม่ได้สนใจ ประกบริมฝีปากลงไปที่ปากร้อนแสนอวบอิ่ม มอบจุมพิตแสนป่าเถื่อนจนหญิงทนมองภาพนั้นไม่ไหว หลับตาแน่น ปล่อยให้น้ำตาไหลรินลงมาไม่ขาดสายราฟาเ
08 จะเอาฉันหรือลูกน้องของฉันหลังจากทานข้าวทานยาเสร็จอิณราก็ผล่อยหลับไปด้วยฤทธิ์ของยา กระทั่งตื่นขึ้นมาอีกทีช่วงหัวค่ำ รู้สึกเหนียวเนื้อเหนียวตัวทำให้เธอกำลังจะลุกไปอาบน้ำ และเป็นจังหวะที่ป้าน้อยเอาอาหารเย็นมาให้พอดี“จะลุกไปอาบน้ำใช่ไหมคะ” นางเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงก่อนจะวางถาดอาหารลงบนพื้นแล้ววิ่งไปประคองร่างเล็ก “ตัวยังร้อนๆอยู่เลยนี่”ดูเหมือนว่าอาการของเธอยังไม่ดีขึ้นเพราะตัวยังรุมๆอยู่ หญิงสาวร่างเล็กขยับกายลุกอย่างยากลำบากเพราะตอนนี้ปวดเหมื่อยไปทั้งร่าง ไม่รู้เป็นเพราะพิษไข้หรือเป็นเพราะถูกกระทำอย่างป่าเถื่อน“ขอบคุณคุณป้ามากๆนะคะ”อิณราฝืนยิ้มบางๆแทนคำขอบคุณ กัดฟันพยุงร่างอ่อนเปลี้ยไร้เรี่ยวแรงของตัวเองเข้าห้องน้ำ ทันทีที่ก้าวขาก็เกิดความเจ็บแปล๊บทั่วร่างจนเข่าแทบทรุด แต่ก็ต้องอดทนเดินต่อเพราะตอนนี้ร่างกายสกปรกเหลือเกิน“ป้าจะส่งหนูไว้ตรงนี้ อาบเสร็จแล้วให้ร้องเรียกนะ เดี๋ยวป้ามาช่วยพยุง”“ค่ะ” หญิงสาวรับคำแล้วพยักหน้ารับ ทันทีที่ประตูห้องน้ำถูกปิดลง น้ำตาที่แห้งเหือดไปได้สักพักก็ไหลทะลักออกมาอีกรอบ โชคดีที่ห้องน้ำเป็นโถสุขภัณฑ์แบบชักโครกทำให้เธอสามารถนั่งอาบน้ำได้โด
07 ทรมานใจคนตัวสูงฝากฝังแก่นกายเข้าไปอย่างลำลึกก่อนจะปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นเข้าไปในกลีบกุหลาบบวมเป่งที่ถูกทารุณอย่างหนัก ความร้อนจัดในร่างกายระเบิดออกมาอย่างแรงพร้อมกับเสียงคำรามลั่นห้องเมื่อเขาได้พุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดของอารมณ์อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เขาดึงท่อนเอ็นออก แล้วพลิกร่างของคนที่สลบเหมือดไปแล้วให้นอนหงาย ใบหน้าหวานเต็มไปด้วยคราบน้ำตาแห้งเกรอะ ก่อนที่เขาจะเอื้อมมือไปปลดพันธาการ “มันยังไม่จบแค่นี้หรอกอิณรา ตราบใดที่ฉันยังหาตัวพี่ชายของเธอไม่เจอ อย่าหวังว่าชีวิตของเธอจะมีความสุข!!”กรามแกร่งขบเข้าหากันแน่น ดวงตาคมกริบฉายแววโหดเหี้ยมไร้ความปราณี ในเมื่อพวกมันทำลายความสุขของเขา…เขาก็จะทำให้พวกมันกระอักเลือดตายทีละคนจนกว่าลูกของมันจะได้รับโทษในคุก“กฎหมายทำอะไรพวกมึงไม่ได้ แต่กูนี่แหละจะเป็นคนตัดสินเอง!”ราฟาเอลออกจากห้องในช่วงเช้ามืดก่อนที่พระอาทิตย์จะขึ้น เพราะไม่ต้องการให้เธอรู้ว่าเขาเป็นใคร แต่ก็ไม่ลืมกำชับให้แม่บ้านคนสนิทเข้าดูแลเธอ“อย่าให้เธอรู้เด็ดขาดว่าผมเป็นใคร”“ป้าไม่บอกหรอกค่ะ ว่าแต่คุณราฟาเอลไปจับลูกเต้าเหล่าใครมาล่ะเนี่ย”“ทายาทคนเล็กตระกูลกฤติไกรสนครับ”
06 พรหมจรรย์แลกกับความแค้น “ได้โปรด….อย่าทำฉัน ฮรื้ออ!!”อิณราดิ้นรนหนีสัมผัสรุกรานจากร่างสูง เขาใช้ร่างหนาตรึงร่างของเธอเอาไว้แล้วกรีดนิ้วไปตามรอยแยกของกลีบกุหลาบ สัมผัสได้ถึงความเนียนนุ่มราวกับผัวเด็ก“อย่า....อื้ออ!!”ราฟาเอลแสยะยิ้มด้วยความพึงพอใจ กลีบกุหลาบยังไร้ความชุ่มฉ่ำ นั่นก็เท่ากับว่าเธอต้องเจ็บปวดแน่ๆถ้าเขาสอดมังกรยักษ์เข้าไป และเขาต้องการให้เธอทรมานจนแทบขาดใจตายลงตรงหน้ามือหนาหยิบถุงยางอนามัยไซส์ใหญ่เกินมาตรฐานขึ้นมาสวมใส่เป็นเกาะป้องกันเพระกลัวจะติดโรค ส่วนเรื่องท้องค่อยปล่อยให้เป็นหน้าที่ของลูกน้องก็แล้วกันเพราะเขาเองก็ไม่ได้อยากเป็นพ่อของลูกใครยกเว้นเวนิตา“ถอยไปนะ! ถอยออกไป!!” เขาโยนเศษซองถุงยางอนามัยใส่หน้าเธอ แล้วหยิบมือถือขึ้นมากดโทรหาใครบางคน ซึ่งประโยคนั้นทำให้เธอแทบลืมหายใจ“เตรียมตัวให้พร้อม หลังจากที่กูจัดการนังนี่เสร็จ พวกมึงเตรียมรับช่วงต่อได้เลย”“คนเลว! ไอ้ชั่ว! ไอ้สารเลว ฮื้อๆๆ แกทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง!!” น้ำตาไหลทะลักออกมาราวกับเขื่อนแตก พยายามกระตุกมือออกจากพันธนาการแต่ก็ได้มาซึ่งความเจ็บปวดราฟาเอลแสยะยิ้มมุมปากหลังจากสวมถุงยางอนามัยเสร็จ ก
05 ฉันปล่อยเธอแน่….หมายถึงปล่อยใน“ได้โปรดอย่าทำแบบนี้ ฉันไม่ได้ตั้งใจ มันเป็นอุบัติเหตุ ฮรื้อออ!!” อิณรากรีดร้องลั่นราวกับคนเสียขวัญเมื่อถูกร่างใหญ่กระชากขึ้นมาแล้วเหวี่ยงลงบนเตียง พร้อมกระโจนมาคร่อมทับตัวเธอเอาไว้ มือทั้งสองข้างถูกตรึงไว้เหนือหัว ร่างหนากดน้ำหนักลงมากักขังเธอไว้ภายใต้อาณัติคนตัวเล็กทั้งดิ้น ใช้เท้าถีบ แต่ก็ไร้ความหมายเพราะทำอะไรซาตานร้ายไม่ได้อยู่ดี“ยะ….อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ฮื้อๆๆ ฉันยอมแล้ว ยอมแล้ว…”“งั้นก็บอกที่อยู่พี่ชายของเธอมา เพราะฉันจะฆ่ามันพร้อมกันกับเธอ” เขาตรึงแขนทั้งสองข้างไว้เหนือศีรษะด้วยมือเดียว ส่วนมืออีกข้างคว้าหมับเข้าที่ปลายคาง ออกแรงบีบจนคนใต้ร่างนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด น้ำตาไหลทะลักทันที “ฉันไม่รู้ ไม่รู้จริงๆว่าเขาไปไหน”“แต่เธอเป็นคนขับรถไปส่งมันไม่ใช่หรอ”“ฉันขับรถไปส่งเขาที่ท่าเรือ แล้วหลังจากนั้นก็ไม่รู้อีกเลยว่าเขาไปไหน”“รู้ทั้งว่าพี่ชายเธอไปทำอะไรมา แต่ก็ยังพามันหนี เลวทั้งพี่ทั้งน้อง!!”“ฉะ…ฉันไม่รู้ว่าพี่อิฐทำไปอะไรมา เขาแค่ทะเลาะกับแฟน”“โกหก! เธอรู้อะไรไหม...” ยิ่งพูดก็ยิ่งออกแรงบีบคางมนจนกระดูกแทบหัก “พี่ชายเธอหนีคดีข้อห







