Share

บทที่ 769

Author: เจียงจื่อหยา
ซีซือที่ได้ยินเสียงร้องอุทานตกใจจึงหันกลับไปมอง หลี่เถิงเซียวกำลังเงื้อไม้กอล์ฟหวดลงมาทางเธอพอดี

ซี
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 902

    ศีรษะของหัวหน้าแผนกห้องจ่ายยาวิงอื้ออึงขึ้นมาวูบหนึ่ง ขณะเดินผ่านข้างกายอีกฝ่าย เขาสลัดจากการควบคุมของตำรวจแล้วพุ่งเข้าใส่ทันที “แกเข้ามอบตัวงั้นเหรอ?”เจ้าหน้าที่ตำรวจกระชากตัวเขาออกแล้วกดให้กลับคืนสู่ตำแหน่งเดิมอย่างรุนแรง หัวหน้าแผนกห้องจ่ายยาขัดขืนอย่างรุนแรง นัยน์ตาแดงก่ำ จ้องเขม็งไปยังใบหน้าที่นิ่งสงบจนเกือบจะเย็นชาของเถ้าแก่จง ในลำคอเปล่งเสียงคำรามต่ำคล้ายสัตว์ป่า “ไอ้คนทรยศ! เพื่อลดหย่อนโทษแกขายพวกพ้องทิ้งหมดเลยสินะ!”เถ้าแก่จงจัดปกเสื้อที่ยับย่นเล็กน้อยโดยไม่ได้ปรายตามองเขาด้วยซ้ำท้ายที่สุดหัวหน้าแผนกห้องจ่ายยาก็ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจควบคุมตัวออกไปอย่างเด็ดขาด ต่อให้ไม่ยินยอมพร้อมใจเพียงใด แต่เมื่อเผชิญหน้ากับหลักฐานความผิดที่พูนทับ เขาก็ทำได้แค่ยอมจำนนหลี่ลี่กำลังเก็บกระเป๋าเดินทางพลางบ่นพึมพำไปเรื่อยเปื่อย “ในที่สุดก็จะได้ไปจากสถานที่ผีสิงนี่สักที!” อยู่ ๆ เธอก็นึกอะไรขึ้นมาได้ หันกลับไปมองกู้ฉือจวินที่กำลังจัดสัมภาระของตนเองอยู่เช่นกัน แล้วขยับฝีเท้าเข้าไปใกล้เขา “นายจะกลับเมืองเจียงเฉิงแล้วใช่ไหม?”กู้ฉือจวินส่งเสียงอืมในลำคอพลางพับเสื้อผ้าอย่างใจเย็น “ต้องกลับอยู่แล้ว

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 901

    ทุกคนต่างรู้ดีว่าการแถลงข่าวครั้งนี้เป็นการปรากฏตัวต่อสาธารณชนครั้งแรกของหยุนซานกรุ๊ปนับตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ “มรสุมยาปลอม” และยังเป็นสงครามแย่งชิงพื้นที่สื่อที่ชี้เป็นชี้ตายอีกด้วยฮั่วจินเฉินในชุดสูทสีเข้มตัดเย็บอย่างไร้ที่ติ ก้าวขึ้นสู่โพเดียมด้วยฝีเท้าที่มั่นคง เขาไม่ได้ถือร่างคำพูดใด ๆ ติดตัวมา มีเพียงแฟ้มเอกสารหนาปึกเล่มหนึ่งที่ถูกวางลงบนโต๊ะอย่างมั่นคง น้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบถ่ายทอดผ่านไมโครโฟนก้องกังวานไปทั่วทั้งงาน แฝงไว้ด้วยความหนักแน่นมั่นคงดุจภูเขาไท่ซานพังทลายตรงหน้า สีหน้าก็ไม่เปลี่ยน“เกี่ยวกับเหตุการณ์ 'ยาปลอมหยุนซาน' ที่แพร่สะพัดบนอินเทอร์เน็ตในระยะนี้ รวมถึงกระแสความขัดแย้งเรื่องการปกป้องสิทธิ์ของครอบครัวผู้ป่วยอำเภอหลีเซี่ยนที่ตามมา ทางหยุนซานกรุ๊ปขอแสดงความขอโทษอย่างสุดซึ้งต่อสาธารณชนและครอบครัวผู้ป่วยที่ได้รับผลกระทบทุกคน”ทันทีที่สิ้นเสียงพูด เสียงกดชัตเตอร์อันถี่ยิบและเสียงกระซิบกระซาบพูดคุยก็ดังขึ้นระงมทั่วทั้งล่างเวทีทันที“ทว่าคำขอโทษ ไม่ได้หมายถึงการยอมรับผิด”น้ำเสียงของเขาสูงขึ้นอย่างกะทันหัน ทุกถ้อยคำหนักแน่นทรงพลัง “ภายหลังการตรวจสอบอย่างละเอียดของ

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 900

    สีหน้าของผู้จัดการจ้าวเปลี่ยนสีฉับพลัน ความเยือกเย็นที่ฝืนประคับประคองไว้พังทลายลงในพริบตา เขาลุกขึ้นยืนจนเก้าอี้ครูดไปกับพื้นส่งเสียงดังแสบแก้วหู “พวกคุณกำลังสงสัยผมอยู่สินะ!”บรรยากาศในห้องประชุมเงียบสงัดราวกับป่าช้า ทุกคนต่างพากันกลั้นหายใจสายตาของฮั่วจินเฉินจับจ้องล็อกไปที่ผู้จัดการจ้าวอีกครั้ง แววตาคมกริบราวกับสามารถมองทะลุเข้าไปถึงข้างใน “ผมสงสัยทุกคนนั่นแหละ ไม่ใช่แค่คุณคนเดียวหรอก”เจ้าหน้าที่ฝ่ายเทคนิคตรวจสอบตำแหน่ง IP ของหมายเลขโทรศัพท์นั้นเสร็จสิ้นอย่างรวดเร็ว...ปักหมุดอยู่ที่เมืองจิง และอำเภอหลีเซี่ยนร่างทั้งร่างของผู้จัดการจ้าวสั่นเทิ้ม เขารู้ดีว่าตอนนี้ตัวเองไม่มีหนทางถอยอีกต่อไปแล้ว“ที่แท้ก็คือเขาจริง ๆ ด้วย”“คิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าผู้จัดการจ้าวคือเสือซุ่มที่ซ่อนตัวมิดชิดที่สุด!”ท่ามกลางความโกรธเกรี้ยวและเสียงดูถูกเหยียดหยามจากทุกคน ผู้จัดการจ้าวมีใบหน้าซีดขาวราวกับกระดาษ ริมฝีปากสั่นระริกแต่กลับเปล่งเสียงออกมาไม่ได้แม้แต่ครึ่งคำ ทั่วทั้งร่างของเขาคล้ายถูกสูบเรี่ยวแรงออกไปจนหมดสิ้น ทรุดตัวนั่งแปะกลับลงไปบนเก้าอี้ด้วยความหมดอาลัยตายอยากฮั่วจินเฉินมองเขาด้วยแว

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 899

    ผู้จัดการจ้าวถูกทุกคนรุมกล่าวหาจนใบหน้าแดงก่ำ เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนขึ้น ทำได้เพียงแก้ตัวด้วยความจนมุม “ประธานฮั่วครับ ผมถูกปรักปรำ! ผมไม่เคยไปอำเภอหลีเซี่ยนเลยสักครั้ง แล้วผมจะเป็นไปรู้จักคนในอำเภอหลีเซี่ยนได้ยังไงกัน!”เรียวนิ้วยาวของฮั่วจินเฉินเคาะเบา ๆ ลงบนพื้นโต๊ะสองครั้ง น้ำเสียงราบเรียบจนเดาอารมณ์ไม่ได้ “ผู้จัดการเฉินเองก็ไม่เคยไปอำเภอหลีเซี่ยนเหมือนกัน แต่เรื่องนั้นก็ไม่ได้ขัดขวางไม่ให้มีคนตามไปติดต่อหาเขา”ผู้จัดการจ้าวถึงกับพูดไม่ออก เหงื่อกาฬไหลซกด้วยความร้อนรนฮั่วจินเฉินเปลี่ยนท่านั่ง ใช้มือข้างหนึ่งค้ำขมับเอาไว้ แล้วเอ่ยต่อ “ช่วงแรก ๆ ผมคิดว่าเรื่องพวกนี้เป็นแค่ผลประโยชน์ส่วนตัวทั่ว ๆ ไป แต่พอลองมาคิดดูให้ดีแล้วมันก็มีจุดที่ไม่ชอบมาพากลอยู่เหมือนกัน ลำพังแค่ตัวเขาคนเดียวกับลูกน้องอีกสองคน ไม่มีทางทำเรื่องตบตาผู้คนได้แนบเนียนขนาดนั้นหรอก เพียงแต่ผมยังไม่รู้ว่าเบื้องหลังของเขาว่ามีใครหนุนหลังอยู่กันแน่ จนกระทั่งเกิดเรื่องที่อำเภอหลีเซี่ยนขึ้นมา ถึงทำให้นึกโยงเรื่องต่าง ๆ เข้าด้วยกันได้มากมาย ข้างนอกมีลือกันหนาหูว่ายาปลอมมาจากหยุนซาน แต่ความจริงแล้วไม่ใช่แบบนั้น เป็นยาปลอ

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 898

    เขากำลังใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมอยู่ ทันทีที่หน้าจอโทรศัพท์สว่างวาบขึ้นมา เขาก็เดินไปที่โต๊ะแล้วหยิบขึ้นมาดู รูปถ่ายและคำอธิบายสั้น ๆ ที่ฝางถัวส่งมาปรากฏสู่สายตาเขาโยนผ้าขนหนูทิ้งไว้ข้างตัวอย่างไม่ใส่ใจนัก แล้วต่อสายโทรศัพท์หาหวังน่า “ฉันส่งรูปไปให้รูปหนึ่ง คุณไปเช็คภูมิหลังของคนคนนี้ให้ที อีกอย่าง สั่งการคนฝั่งหยุนซานด้วยว่าพรุ่งนี้มีประชุม”หลังจากส่งข้อความเสร็จ เขาก็เดินไปยังห้องนอนใหญ่ห้องข้าง ๆ เสิ่นชูเข้านอนไปตั้งแต่หัวค่ำแล้ว ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอยาวนาน ไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่ามีคนเดินเข้ามาฮั่วจินเฉินเปิดโคมไฟหัวเตียงไว้เพียงดวงเดียว แสงสีเหลืองนวลสาดส่องลงบนใบหน้าของเธอ ขับเน้นให้ผิวพรรณดูขาวเนียนละเอียดมากยิ่งขึ้นเขาย่างเท้าแผ่วเบาเดินไปที่ข้างเตียง สายตาหยุดนิ่งอยู่ที่ใบหน้ายามหลับใหลอันสงบเงียบของเธอชั่วขณะ ความเย็นชาและแผนการคำนวณที่เคยฉายชัดในแววตาค่อย ๆ จางหายไป แทนที่ด้วยความอ่อนโยนสายหนึ่งเขานั่งลงตรงข้ามขอบเตียง ยื่นมือไปช่วยจัดผ้าห่มให้เข้าที่ภรรยาของเขา ลูก รวมถึงครอบครัวของเขา ทุกสิ่งทุกอย่างเหล่านี้เขาจะต้องปกป้องเอาไว้ให้ได้ ดังนั้นวิกฤตของหยุนซาน จึงเป็นสิ่

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 897

    กว่าหม่าอี้จะรู้เรื่องที่คนของเถ้าแก่จงถูกจับกุม ก็กินเวลาล่วงเลยไปสองวันแล้ว เขารู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมากกับการปิดบังของเถ้าแก่จง ราวกับมีบางเรื่องกำลังหลุดการควบคุมอย่างกะทันหัน ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาเกลียดเข้าไส้ตอนที่เขาตบหน้าเถ้าแก่จงฉาดใหญ่ต่อหน้าพนักงานในห้องคาราโอเกะส่วนตัว ทุกคนต่างไม่กล้าแม้แต่จะมอง หรือส่งเสียงร้องออกมาสักแอะใบหน้าที่หันไปตามแรงตบของเถ้าแก่จงไม่ได้เงยขึ้น ราวกับยินยอมรับความโกรธเกรี้ยวของอีกฝ่ายแต่โดยดีหัวหน้าแผนกจ่ายยากลับได้ใจ อย่างว่าล่ะ วันก่อนเพิ่งจะไปเสียหน้าต่อหน้าอีกฝ่ายมา คราวนี้ในที่สุดก็ได้เห็นเวลาที่คนอื่นต้องมาเสียหน้าบ้าง พอหม่าอี้เดินกลับมานั่งลงบนโซฟา เขาก็รีบวิ่งเข้าไปรินน้ำชาส่งให้ทันที “ผู้อำนวยการหม่า อย่าไปถือสาหาความกับเขาเลยครับ หมอนี่น่ะไม่มีทางกล้าทรยศอยู่แล้วล่ะครับ ใจเย็น ๆ ก่อนนะครับ”“ฉันปฏิบัติต่อแกไม่ดีงั้นเหรอ?” หม่าอี้ถอดแว่นตาออก แล้วใช้ผ้าเช็ดแว่นที่พกติดตัวมาเช็ดทำความสะอาด ประโยคนี้เป็นการเอ่ยถามเถ้าแก่จงด้วยไปในตัวเถ้าแก่จงพยักหน้ารับ “บุญคุณที่ท่านมีต่อผมสูงปานขุนเขา”“สูงปานขุนเขางั้นเหรอ แต่ฉันกลับมองไม่เห็นเลยแ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status