مشاركة

บทที่ 985

مؤلف: เจียงจื่อหยา
ซูซิ่นเฉิงสวมชุดเดรสยาวสีขาวเรียบง่าย ซึ่งขัดกับสไตล์ปกติของเธอโดยสิ้นเชิง เธอเดินก้มหน้าก้มตาผ่านไป
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 988

    หลังจากรับประทานมื้อค่ำเสร็จ เฟิงสวิ้นก็ขังตัวอยู่ในห้องทำงานมาโดยตลอด จนกระทั่งแม่บ้านพาชายหนุ่มคนหนึ่งมาพบเขา“เรื่องของคุณชายรองตระกูลฮั่ว ไม่ได้ทิ้งร่องรอยอะไรไว้ใช่ไหม?”ชายหนุ่มถอดหมวกออกแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามโต๊ะทำงาน “แพทย์ชันสูตรศพเป็นคนของผมเอง เขาบอกว่าศพนั้นคือฮั่วเฉิงหยุน มันก็คือฮั่วเฉิงหยุน ข้าราชการคนหนึ่งตายไป เบื้องบนย่อมพุ่งเป้าไปที่สาเหตุของอุบัติเหตุเท่านั้น ใครจะไปคาดคิดว่าจะมีคนกล้าตอดเล็กตอดน้อยกับศพกันล่ะ? ว่าแต่ ทำไมถึงใส่ใจความเป็นความตายของตาแก่นั่นด้วย? คนที่แม้กระทั่งแม่บังเกิดเกล้าของตัวเองยังกล้าฆ่าได้ลงคออย่างมันจะมีประโยชน์อะไรกัน?”เฟิงสวิ้นยกถ้วยกาแฟขึ้นจิบช้า ๆ “ขอแค่เขาใช้นามสกุลฮั่ว และในตัวยังไหลเวียนไปด้วยเลือดของตระกูลฮั่ว แค่นั้นก็มีประโยชน์แล้ว”“บนตัวของคุณหนูฮั่วก็ไหลเวียนด้วยเลือดของตระกูลฮั่วไม่ใช่หรือไง? รอให้เธอคลอดลูกในคุก แล้วพอพ้นโทษก็อุ้มลูกกลับเข้าตระกูลฮั่วในฐานะแม่แท้ ๆ ของคุณหนูน้อย ตระกูลฮั่วจะใจร้ายไม่ยอมรับอีกเหรอ?”“คุณหนูฮั่วคนนั้นไม่มีทางพลิกสถานการณ์ขึ้นมาได้หรอก” น้ำเสียงของเฟิงสวิ้นราบเรียบทว่าเฉียบขาด “ถ้า

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 987

    “วันนี้คุณมีเรื่องกลุ้มใจอะไรอยู่หรือเปล่า?” ฮั่วจินเฉินล้มตัวลงนอนเคียงข้างเธอ เอื้อมแขนโอบกอดรั้งเธอเข้าสู่อ้อมอก ลมหายใจอุ่นร้อนรดปะทะอยู่ข้างใบหู เจือกลิ่นอายความสดชื่นและความเกียจคร้านเล็กน้อยหลังอาบน้ำเสร็จใหม่ ๆ เสิ่นชูซุกตัวถูไถไปมาอยู่ในอ้อมกอดของเขา ราวกับลูกแมวตัวน้อยที่กำลังออดอ้อนหาที่พึ่งพิง น้ำเสียงอู้อี้เล็ดลอดออกมา “อืม... ฉันส่งข้อความหาซูซิ่นเฉิงแต่เธอไม่ยอมตอบ แถมวันนี้ตอนอยู่ห้างฉันดันบังเอิญเจอเธอเข้าอีก ฉันเลยอดคิดไม่ได้ว่าข้างกายเธอกำลังถูกใครบางคนคอยจับตาดูอยู่หรือเปล่า”ฮั่วจินเฉินไม่ได้เอ่ยปากตอบอะไร กระชับวงแขนให้แน่นขึ้นอีกนิด ปลายคางมนเกยอยู่บนเรือนผมของเธอ พร้อมกับตบแผ่นหลังลาดเบา ๆ เป็นจังหวะสม่ำเสมอภายในห้องพักเงียบสงบ มีเพียงเสียงลมหายใจประสานสอดรับกันของคนทั้งสอง ความเงียบสงบนี้ไม่ได้น่าอึดอัดเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม กลับก่อให้เกิดความรู้สึกอบอุ่นมั่นคงราวกับกาลเวลาหยุดนิ่งอยู่กับที่“คุณนอนพักผ่อนก่อนเถอะนะ” เขากล่าวเอ่ยปลอบโยนด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม ในลำคอยังเจือความแหบพร่าเล็กน้อยจากกิจกรรมก่อนหน้านี้ “เดี๋ยวผมช่วยสืบเรื่องนี้ให้เอง”ประสาทสัมผ

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 986

    เสิ่นชูไม่ได้สังเกตพบสิ่งผิดปกติใด ๆ จากตัวเขา ชายหนุ่มคนนี้คล้อยตามความต้องการของกู้โหยวโยวตลอดทั้งกระบวนการ เรียกได้ว่าทุกคำพูดและการกระทำไม่มีที่ติให้ตีกรอบจับผิดได้เลย ทว่าหากพิจารณาอย่างถี่ถ้วน กลับมีความแปลกประหลาดบางอย่างที่อธิบายไม่ถูกอยู่จริง ๆ ยามมองดูเขาคอยดูแลเอาใจใส่กู้โหยวโยวอย่างครอบคลุม ทุกสายตาและทุกครั้งที่ยื่นแก้วน้ำให้ล้วนพอเหมาะพอเจาะ ไร้ข้อผิดพลาดแม้เพียงครึ่งประการ ทว่าเสิ่นชูกลับจับสังเกตได้อย่างแหลมคมว่า แม้สายตาของหมิงเจี้ยนชวนจะตกกระทบลงบนร่างของกู้โหยวโยว แต่จุดโฟกัสของดวงตากลับไม่ได้จับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของเธอจริง ๆ ราวกับว่ากำลังมองผ่านร่างของเธอไปเพื่อเฝ้ามองและประเมินสิ่งอื่นที่ดูเป็นนามธรรมยิ่งกว่านั้นความรู้สึกนั้น คล้ายกับว่ามีใครคนหนึ่งกำลังจงใจปรับตัวเข้าหาความชอบของอีกฝ่ายอย่างตั้งอกตั้งใจ เพื่อรักษาความสัมพันธ์ที่สมบูรณ์แบบเอาไว้บนพื้นฐานผิวเผิน ทว่ากลับขาดความอบอุ่นและความหวานซึ้งที่คู่รักควรจะมีไปอย่างสิ้นเชิง“วงนี้เป็นยังไงบ้าง?” เฟิงสวิ้นหยิบแหวนเพชรวงหนึ่งขึ้นมา แล้วประคองไว้บนปลายนิ้วเรียวของกู้โหยวโยวเบา ๆ น้ำเสียงนุ่มนวลไร้ที่ติ “เข้า

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 985

    ซูซิ่นเฉิงสวมชุดเดรสยาวสีขาวเรียบง่าย ซึ่งขัดกับสไตล์ปกติของเธอโดยสิ้นเชิง เธอเดินก้มหน้าก้มตาผ่านไปอย่างรีบร้อน โดยไม่ได้สังเกตเห็นคนในลิฟต์เลยแม้แต่น้อยเสิ่นชูกดปุ่มเปิดค้างไว้ตามสัญชาตญาณ ประตูลิฟต์จึงค่อย ๆ เปิดออกอีกครั้งกู้โหยวโยวมองเธอด้วยความไม่เข้าใจ “มีอะไรเหรอคะ?”เมื่อจ้องมองตามแผ่นหลังของซูซิ่นเฉิงที่เลี้ยวหายไปตรงมุมทางเดิน เสิ่นชูก็ลดสายตาลง ขมวดคิ้วมุ่น “เมื่อกี้เหมือนฉันจะเห็นคนรู้จักน่ะ แต่ก็อาจจะเป็นฉันที่ตาฝาดไปเองก็ได้”ทั้งสองคนเดินมาถึงร้านสั่งทำแบรนด์กราฟฟ์ ทันทีที่กู้โหยวโยวก้าวเท้าเข้าประตูร้าน สีหน้ากังวลตึงเครียดก่อนหน้านี้ก็คล่อนลงในทันตา แววตากลับมาประดับด้วยรอยยิ้มอีกครั้งพนักงานร้านเห็นการ์ดทองคำขาวที่กู้โหยวโยวยื่นออกมา ก็รีบยิ้มต้อนรับอย่างกุลีกุจอ นำทางพวกเธอไปยังห้อง ส่วนตัวที่อยู่ในสุดของร้าน“คุณหนูกู้คะ แหวนเพชรทั้งหลายรุ่นที่คุณผู้หญิงจองเอาไว้ เตรียมพร้อมเรียบร้อยหมดแล้วค่ะ” ผู้จัดการร้านยกถาดกำมะหยี่ออกมาด้วยตัวเอง บนถาดวางแหวนเพชรดีไซน์แตกต่างกันสามวงเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ สะท้อนประกายระยิบระยับงดงามภายใต้แสงไฟนุ่มนวลกู้โหยวโยวหยิ

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 984

    “เธอเคยเจอเสิ่นชูมาแล้วงั้นเหรอ?”“คุณรู้จักเธอด้วยเหรอ?”เฟิงสวิ้นใช้สองมือประคองแก้มของเธอไว้ แล้วโน้มตัวเข้าไปใกล้ “เธอเป็นพวกเดียวกับฮั่วจินเฉิน และตอนนั้นเธอก็อยู่บนเรือสำราญด้วย ซิ่นเฉิง เธอเองก็เป็นคนหนึ่งที่ใช้ประโยชน์จากเธอเหมือนกัน”“จะเป็นไปได้ยังไง...” ดวงตาของเธอแดงก่ำ แม้แต่ลมหายใจก็ยังสั่นเทา “คนที่ช่วยพาฉันไปพบพ่อแม่ เป็นเธอ...”“เธอคิดว่าอีกฝ่ายเป็นเพื่อน แต่ตอนที่ตระกูลซูกำลังจะล้มละลาย เธอกลับยืนมองดูความตายโดยไม่ยอมยื่นมือเข้าช่วย แล้วตลอดสองปีที่เธอหายตัวไป เธอเคยออกตามหาเธอบ้างไหม?” เฟิงสวิ้นพูดแทรกขึ้นมาทีละคำอย่างชัดถ้อยชัดคำ “ซิ่นเฉิง เป็นเพราะเธออ่อนต่อโลกเกินไปต่างหาก ถึงได้โดนคนอื่นหลอกใช้เอาได้ง่าย ๆ เธอช่วยตามหาพ่อแม่ให้เธอ แล้วยังพาพ่อแม่มาส่งให้ถึงตรงหน้าเธอ ความหมายมันคืออะไร เธอยังไม่เข้าใจอีกเหรอ? ก็แค่อยากให้ตระกูลซูซาบซึ้งในบุญคุณครั้งนี้ พอเรื่องราวอื้อฉาวแดงขึ้นมา ไม่แน่อาจจะใช้บุญคุณนี้มาข่มขู่ผูกมัดเธอเอาไว้ก็ได้”เธออ้าปากค้าง ทั้งที่อุณหภูมิภายในห้องไม่ได้หนาวเย็นเลยสักนิด ทว่าแม้กระทั่งปลายนิ้วกลับเย็นเชียบจนแข็ง“แล้วคุณล่ะ?”เธอเงยหน

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 983

    ซูซิ่นเฉิงรู้สึกเสมอว่ามีบางอย่างที่ไม่ชอบมาพากล แต่แปลกตรงที่เธอกลับบอกไม่ได้ว่ามันแปลกตรงไหนกันแน่เธอนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ ขมวดคิ้วมุ่นเอ่ยถาม “คนที่ส่งข้อความหาฉัน คือคุณเหรอ?”“ถูกต้อง” เฟิงสวิ้นไม่ได้ปฏิเสธ “ได้ยินว่าเธอจำเรื่องในอดีตไม่ได้แล้ว ฉันเลยต้องตรวจสอบดูให้แน่ใจ ต้องขอโทษด้วยที่ต้องใช้วิธีนี้พาตัวเธอมา ถึงยังไงเธอก็จำฉันไม่ได้แล้วนี่นา ฉันไม่กล้าการันตีหรอกว่าเธอจะยอมมาพบฉันดี ๆ ”“ความสัมพันธ์ของเรามันไม่ดีเหรอ?”เขาชะงักไปแวบหนึ่ง ก่อนจะลดสายตาลงแล้วหัวเราะเบา ๆ “ก็ไม่ได้ไม่ดี”“งั้นทำไมคุณถึงคิดว่าฉันจะไม่ยอมพบคุณล่ะ?” เธอไม่เข้าใจ และอยากจะสืบสาวราวเรื่องให้กระจ่างชัดด้วยว่า ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขามันเป็นแบบไหนกันแน่อีกอย่างคือทำไมเธอถึงความจำเสื่อม?พวกเขาเคยผ่านเรื่องอะไรกันมาบ้างกันแน่?เฟิงสวิ้นเงียบไปชั่วครู่ ยกมือขึ้นปัดปอยผมที่เคลียอยู่บริเวณหัวไหล่ของเธอ แววตาฉายแววซับซ้อนขึ้นมาวูบหนึ่ง ก่อนจะจมดิ่งหายไปในเสี้ยววินาที “ฉันกังวลว่าเธอจะตำหนิฉันที่ปกป้องเธอได้ไม่ดีพอ”สีหน้าท่าทางของเขาจริงใจไร้ที่ติ มองไม่ออกเลยแม้แต่น้อยว่ามี

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status