MasukShare
บทที่ 186 ตระกูลเซี่ยที่เหลืออยู่
Tanggal publikasi:
2026-09-20 23:36:11
Bab terbaru
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 405 คนที่ข้าอยากใช้ชีวิตด้วย
ภายในตำหนักของเซี่ยเยว่หลัน หลี่เซวียนเสด็จกลับมาในยามดึก เมื่อเข้าไปถึงห้องบรรทมก็พบว่าชิงหลัวยังคงนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียง “นางเป็นอย่างไรบ้าง?” “คุณหนูยังไม่ฟื้นเพคะ แต่หมอหลวงเพิ่งมาตรวจอาการและบอกว่าชีพจรคงที่ขึ้นแล้ว” หลี่เซวียนพยักพระพักตร์ ก่อนประทับลงข้างเตียง พระองค์เอื้อมมือไปแตะหน้าผากของหญิงสาวอย่างแผ่วเบา “เยว่หลัน...ข้ากลับมาแล้ว” ไม่มีเสียงตอบรับ พระองค์มองใบหน้าซีดเซียวของนาง ก่อนจะค่อยๆ กุมมือเล็กๆ ไว้ “ข้าไปพบเสด็จแม่มาแล้ว” ชิงหลัวเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย “ฝ่าบาท...” “เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ เสด็จแม่ยอมรับว่าเป็นผู้จัดการให้เจ้ามาที่ตำหนักฉางเล่อ แต่พระนางไม่ได้สั่งให้ฟ่านจื่อเหยาทำร้ายเจ้า” หลี่เซวียนหยุดไปครู่หนึ่ง “พระนางต้องการเร่งรัดให้ข้าตัดสินใจเรื่องแต่งตั้งฮองเฮา” ชิงหลัวเบิกตากว้าง “เช่นนั้น...เรื่องทั้งหมดเป็นแผนของไทเฮาหรือเพคะ?” “เป็นแผนที่วางไว้เพื่อให้ข้าตัดสินใจ แต่สิ่งที่ฟ่านจื่อเหยาทำเกินกว่าที่พระนางคาดคิด” พระองค์ทอดพระเนตรหญิงสาวบนเตียง “ข้าไม่คิดว่าเรื่องนี้จะจบลงเพียงแค่การ
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 404 แม่เพียงต้องการปกป้องเจ้า
“เจ้าคิดว่าแม่วางแผนให้เกิดเรื่องเช่นนี้หรือ?” “ลูกไม่กล้ากล่าวหาเสด็จแม่ แต่ลูกต้องการความจริง” ไทเฮาทรงหลับพระเนตรลงชั่วครู่ ก่อนจะวางพระหัตถ์ลงบนโต๊ะ “ใช่ แม่ตั้งใจเชิญเยว่หลันมา” หลี่เซวียนขมวดพระขนง “เสด็จแม่หมายความว่าอย่างไร?” “แม่ตั้งใจให้เจ้าเห็นว่า หากเจ้ายังปล่อยให้เรื่องการแต่งตั้งฮองเฮายืดเยื้อต่อไป เยว่หลันจะต้องเผชิญกับสิ่งใดบ้าง” “เสด็จแม่!” “แม่ไม่ได้สั่งให้ฟ่านจื่อเหยาทำร้ายนาง” ไทเฮาตรัสขัดขึ้นอย่างหนักแน่น “แม่เพียงต้องการให้เจ้าเห็นความจริงว่า การปล่อยให้ตำแหน่งฮองเฮาว่างอยู่เช่นนี้ ทำให้สตรีที่เจ้ารักกลายเป็นเป้าหมายของผู้คนมากเพียงใด” หลี่เซวียนกำพระหัตถ์แน่น “เสด็จแม่ทรงใช้เยว่หลันเป็นเครื่องมือเพื่อเร่งรัดให้ลูกประกาศแต่งตั้งนางหรือ?” “แม่ต้องการให้เจ้าตัดสินใจเสียที เจ้าเมื่อครั้งยังเป็นอ๋องเจ็ดเด็ดขาดและสุขุม แต่ดูเจ้าในตอนนี้สิ...” ไทเฮาตอบโดยไม่หลบสายตา “เจ้ารู้ดีว่าขุนนางสามคนที่ยื่นฎีกาคัดค้านกำลังใช้เรื่องอดีตของเยว่หลันเป็นข้ออ้าง พวกเขาไม่ได้ต้องการเพียงขัดขวางการแต่งตั้งฮองเฮา แต่ยังต้
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 403 เสด็จแม่ทรงต้องการสิ่งใด
“พาตัวนางออกไป” หลี่เซวียนตรัสโดยไม่แม้แต่จะปรายพระเนตรมองอีกฝ่าย “ฝ่าบาท! หม่อมฉันไม่ได้ทำร้ายนางจริงๆ นะเพคะ! ขอพระองค์ทรงฟังหม่อมฉันก่อน!” ฟ่านจื่อเหยาพยายามลุกขึ้น แต่ถูกนางกำนัลสองคนเข้ามาประคองแขนไว้ “หม่อมฉันเพียงตกใจจนเสียสติเท่านั้น หม่อมฉันไม่ได้ตั้งใจ...” “หากยังมีแรงพูด ก็จงเก็บแรงนั้นไว้ตอบคำถามของผู้ตรวจสอบ” พระสุรเสียงเย็นชาทำให้ฟ่านจื่อเหยาสะดุ้ง นางถูกพาออกจากอุทยานไปทั้งน้ำตา ก่อนจะหันกลับมามองหลี่เซวียนเป็นครั้งสุดท้าย ทว่าบุรุษผู้นั้นกลับไม่เคยหันมามองนางอีกเลย สายพระเนตรของพระองค์ยังคงจับจ้องอยู่ที่เซี่ยเยว่หลันราวกับต่อให้มีสตรีอีกนับพันยืนอยู่ตรงหน้า ก็ไม่มีผู้ใดสามารถดึงความสนพระทัยของพระองค์ไปได้ เมื่อกลับถึงตำหนัก เซี่ยเยว่หลันถูกนำตัวเข้าไปพักในห้องบรรทมทันที หลี่เซวียนประทับอยู่ข้างเตียงไม่ห่าง แม้หมอหลวงจะกราบทูลให้พระองค์เปลี่ยนฉลองพระองค์และพักผ่อนบ้าง แต่พระองค์ก็ไม่ยอมเสด็จไปที่ใด “ทูลฝ่าบาท ท่านหญิงสำลักน้ำเข้าไปมาก ร่างกายยังอ่อนแอ จำเป็นต้องพักผ่อนอย่างน้อยสองสามวันพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมจะจัดยาให้ แต่คืนนี
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 402 หากเจ้าจงใจทำร้ายนาง
“ไม่ต้องกลัว ข้าอยู่กับเจ้า” พระองค์ถอดเสื้อชั้นในที่ยังแห้งกว่าออกมาคลุมร่างนางไว้ แม้จะไม่อาจช่วยให้ร่างกายอบอุ่นขึ้นได้มากนัก แต่ก็ยังดีกว่าปล่อยให้นางต้องนอนเปียกชุ่มอยู่เช่นนั้น “หมอหลวงมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ!” หมอหลวงวิ่งเข้ามาพร้อมหีบยา เมื่อเห็นสภาพของเซี่ยเยว่หลันก็รีบคุกเข่าลงตรวจอาการทันที “ทูลฝ่าบาท ขอพระองค์โปรดให้กระหม่อมตรวจพระอาการของท่านหญิงก่อนพ่ะย่ะค่ะ” หลี่เซวียนค่อยๆ วางนางลงบนผ้าที่ขันทีนำมารองไว้ แต่พระหัตถ์ยังไม่ยอมปล่อยมือของนาง “รักษานางให้ได้” “กระหม่อมจะทำสุดความสามารถพ่ะย่ะค่ะ” “ไม่ใช่แค่สุดความสามารถ” พระเนตรของฮ่องเต้เย็นเยียบ “นางต้องปลอดภัยเท่านั้น!” หมอหลวงไม่กล้าตอบสิ่งใดอีก รีบตรวจชีพจรและฟังลมหายใจ ก่อนสั่งให้คนเตรียมน้ำอุ่น ผ้าแห้ง และยาที่จำเป็น เซี่ยเยว่หลันยังคงไอเป็นระยะ นางพยายามขยับมือ แต่กลับไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะยกนิ้ว หลี่เซวียนจับมือนางไว้แน่น “อย่าฝืน ข้าไม่ไปไหน” นางคล้ายได้ยินเสียงนั้น จึงพยายามบีบพระหัตถ์ตอบกลับอย่างแผ่วเบา เพียงเท่านั้นดวงตาของหลี่เซวียนก็แดงก่ำขึ้นทันที
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 401 เยว่หลัน...เจ้าได้ยินข้าหรือไม่
“ไม่ได้ตั้งใจหรือ? แล้วเหตุใดท่านจึงไม่ยอมปล่อยคุณหนูของข้า!” “พวกเจ้า!” เสียงขันทีที่กำลังช่วยค้นหาร่างของเซี่ยเยว่หลันตะโกนขึ้นอย่างเร่งร้อน “รีบหาท่านหญิงเร็ว!” ทุกคนหันกลับไปมองสระน้ำทันที ผิวน้ำที่เคยกระเพื่อมอย่างรุนแรงเริ่มสงบนิ่งลง ทว่ากลับไม่มีวี่แววของเซี่ยเยว่หลัน ชิงหลัวหน้าซีดเผือด “คุณหนู...” นางรีบก้าวไปยังขอบสระ ก่อนจะตะโกนเรียกอย่างสุดเสียง “คุณหนูเซี่ย! คุณหนู!” ไม่มีเสียงตอบรับ ขุนนางอาวุโสที่ยืนอยู่ด้านหลังต่างมีสีหน้าเปลี่ยนไป เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาพวกเขากลับกลายเป็นเรื่องร้ายแรงเกินคาดคิด ฟ่านจื่อเหยานั่งตัวสั่นอยู่บนพื้น มือกำผ้าคลุมแน่น ขณะสายตายังคงจับจ้องผิวน้ำนางเพียงต้องการทำให้เซี่ยเยว่หลันหวาดกลัว ต้องการให้อีกฝ่ายเสียชื่อเสียง และไม่อาจแต่งตั้งเป็นฮองเฮาได้ แต่ตอนนี้...นางไม่คิดว่าตนเองจะปล่อยให้อีกฝ่ายจมลงไปนานถึงเพียงนี้ “เร็วเข้า! ช่วยกันค้นหา!” เสียงขันทีดังขึ้นอีกครั้งและในเวลาเดียวกันนั้นเอง เสียงฝีเท้าเร่งรีบก็ดังมาจากทางเดินด้านนอก “ฝ่าบาทเสด็จ!” ทุกคนต่างตกตะลึงหลี่เซวี
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 400 ช่วยข้าด้วย
เซี่ยเยว่หลันยื่นไม้เข้าไปใกล้อีกครั้ง “จับให้แน่น! อย่าปล่อยมือ!” ฟ่านจื่อเหยาพยายามคว้าปลายไม้ไว้ได้ในที่สุด นางไอสำลักน้ำจนใบหน้าซีดเผือด มือทั้งสองข้างสั่นเทาอย่างน่าเวทนา “ท่านหญิง...ช่วยข้าด้วย...” “อย่าตื่นตระหนก ข้าจะช่วยเจ้าเอง!” เซี่ยเยว่หลันออกแรงดึงไม้เข้าหาตัว ทว่าในขณะที่ฟ่านจื่อเหยากำลังจะถึงขอบสระ มือที่จับปลายไม้กลับคลายออกอย่างกะทันหัน “คุณหนูฟ่าน!” เซี่ยเยว่หลันรีบโน้มตัวลงไปคว้าข้อมือนาง แต่แทนที่ฟ่านจื่อเหยาจะจับมือของนางไว้ หญิงสาวกลับฉวยโอกาสนั้นคว้าข้อมือเซี่ยเยว่หลันแน่น ก่อนจะออกแรงกระชากสุดกำลัง “ว้าย!” ร่างของเซี่ยเยว่หลันเสียหลักพุ่งลงไปในสระน้ำทันที ตูม! น้ำเย็นจัดกระเซ็นขึ้นสูง กลืนเสียงร้องตกใจของนางไปจนหมดสิ้น “คุณหนู!” ชิงหลัวกรีดร้องอย่างตื่นตระหนก รีบวิ่งไปยังขอบระเบียง ทว่าภาพที่เห็นกลับทำให้นางแทบสิ้นสติ ฟ่านจื่อเหยากำลังตะเกียกตะกายอยู่กลางน้ำ ส่วนเซี่ยเยว่หลันที่เพิ่งตกลงไปกลับถูกอีกฝ่ายคว้าตัวไว้ไม่ยอมปล่อย “ช่วยด้วย! ช่วยข้าด้วย!” ฟ่านจื่อเหยาร้องเสียงดัง พลางดิ้นร
Anda juga akan menyukai
เกิดใหม่เป็นนางร้าย ขอหย่าให้ตายท่านอ๋องก็ไม่ยอม
แคลร์ออสติน39.8K Dibacaบันทึกรัก : สามีข้ามีไฝเสน่ห์
เซี่ยวชิงขวาง79.8K Dibacaทวงแค้นข้ามกาลเวลา
ชาไทยเย็น35.1K Dibacaฮูหยินใหญ่
เหลียนฮวาสีชมพู/เสี่ยวอวี้28.2K Dibacaท่านแม่ทัพ หากอยากหย่านักท่านได้สิทธิ์นั้นเดี๋ยวนี้!!
ภัสสพิชชา204 Dibacaเกิดใหม่ครานี้ ข้าขอหนีให้พ้นจากองค์ชายสิบสาม
มีสมองแค่ 2 นาที77 Dibacaหวนกลับมาเป็นสะใภ้แสนร้ายในยุค80ฉันจะสั่งสอนบ้านสามีเอง!
ภัสสพิชชา946 Dibacaกู้หรันซี ชายาตกอับแห่งแดนเหนือ
น้ำพริกหวาน629 Dibaca
