LOGINShare
บทที่ 56 ไฟหึงหวง
publish date:
2026-09-05 11:30:49
Latest chapter
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 190 ข้าจะรอเจ้า
เซี่ยเยว่หลันเบิกตากว้าง หลี่เซวียนกัดฟันแน่ มือหนายังคงจับกระบี่แน่นก่อนผลักชายคนนั้นกระเด็นออกไป ร่างสูงทรุดลง เขาจ้องมองบาดแผลลมหายใจติดขัดเพราะความเจ็บปวด “ข้าไม่เป็นไร” เลือดสีแดงสดกลับไหลออกจากเสื้อของเขา มือหนากดแผลเอาไว้แน่นเพื่อห้ามเลือด เซี่ยเยว่หลันหันไปฟันชายอีกคนจนล้มลงกับพื้นแต่แววตายังมองมาที่อ๋องเจ็ด “พระองค์ถูกแทง!” “ไม่เป็นไร...แผลไม่ลึกมากแค่ถากๆ” “อย่าพูดนะเพคะ!” เซี่ยเยว่หลันรีบเข้าไปประคองเขาไว้แน่น ดวงตาของนางสั่นไหวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน นางจ้องมองแผลของเขาก่อนจะเงยหน้ามองใบหน้าของหลี่เซวียนที่ซีดเซียวจากความเจ็บปวดและเสียเลือด “หากพระองค์เป็นอะไรขึ้นมา…” เสียงของนางขาดหาย หลี่เซวียนมองนางนิ่ง ใบหน้าของกุ้ยเฟยที่เคยเย็นชาบัดนี้เต็มไปด้วยความหวาดกลัวที่กลั้นไว้ไม่อยู่ “เจ้าจะทำอะไร?” เซี่ยเยว่หลันกำแขนเขาแน่น “หม่อมฉัน…” นางพูดไม่ออก เพราะในวินาทีนั้นนางเพิ่งรู้ว่า ความกลัวที่กำลังบีบรัดหัวใจของนางไม่ใช่เพียงความกลัวว่าจะเสียคนร่วมทางไปแต่มันคือความกลัว…ว่าจะเสียเขาไปตลอดชีวิตจริงๆ หลี่เซวียนยิ้มบางทั
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 189 อ้อมกอดที่ไม่ควรเผลอใจ
คำถามของหลี่เซวียนทำให้บรรยากาศบนเรือเงียบกริบ ไม่มีผู้ใดตอบแม้แต่เซี่ยเยว่หลันเองก็ยังนิ่งงัน นางก้มมองป้ายหยกในมืออีกครั้ง ลวดลายบนแผ่นหยกนั้นชัดเจนจนไม่อาจหลอกตาได้ มันเป็นตราที่ใช้เฉพาะแม่ทัพซึ่งได้รับพระราชทานจากฮ่องเต้และมีสิทธิ์ควบคุมกำลังองครักษ์บางส่วนของวังหลวง ตราเช่นนี้ไม่ควรปรากฏอยู่ในมือของกลุ่มคนชุดดำที่กำลังตามล่าอวี้หลิง ยิ่งไม่ควรปรากฏอยู่ในเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับการกวาดล้างตระกูลเซี่ยเช่นวันนี้อีกด้วย “เป็นไปไม่ได้…” เซี่ยเยว่หลันพึมพำ หลี่เซวียนหันมองนาง “เจ้ากำลังคิดอะไร?” “หม่อมฉันกำลังคิดว่า…บางทีเรื่องทั้งหมดอาจไม่ได้เป็นอย่างที่เราเห็น” “เจ้าหมายความว่า?” “หากคนของฝ่าบาทเกี่ยวข้องและคิดจะฆ่าอวี้หลิงจริง เหตุใดต้องปล่อยให้อวี้หลิงมีชีวิตอยู่จนถึงตอนนี้เพคะ?” หลี่เซวียนนิ่งไป เซี่ยเยว่หลันกำป้ายหยกแน่นขึ้น “หากฝ่าบาทต้องการฆ่าอวี้หลิง ฝ่าบาทมีโอกาสตั้งแต่แรกแล้ว” เสวียนอู่รีบพยักหน้า “คุณหนูใหญ่พูดถูกขอรับ หากฮ่องเต้คิดจะฆ่าคนสกุลเซี่ยทั้งหมด พวกเราคงไม่มีชีวิตอยู่ท
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 188 ตราหยกแม่ทัพชุดดำ
“คุ้มกันคุณหนูใหญ่!” ชายฉกรรจ์ของตระกูลเซี่ยยกโล่ขึ้นรับและรีบตั้งแนวป้องกันทันที เสียงลูกธนูปะทะโล่ดังถี่ยิบ เซี่ยเหมินหยางตะโกน “วางแนวป้องกันแล้วร่นถอย! พวกมันมีจำนวนมากกว่า!” “ทุกคนถอยไปทางแม่น้ำ!” เซี่ยเหมินหยางหันไปสั่งคนของตน “คุ้มกันคนของตระกูลเซี่ยขึ้นเรือให้หมด!” “พ่ะย่ะค่ะ!” ความวุ่นวายเกิดขึ้นในพริบตาชายชราและหญิงชราถูกพยุงไปด้านหลัง เหล่าคนของตระกูลเซี่ยต่างเร่งฝีเท้าตามกันไป เสียงฝีเท้าของฝ่ายตรงข้ามดังใกล้เข้ามาทุกที เซี่ยเยว่หลันหันกลับไปมอง เงาดำหลายสิบคนกำลังวิ่งลงจากเนินใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ “เยว่หลัน!” เสียงหลี่เซวียนดังขึ้น นางหันกลับมา “ไป!” “แล้วพระองค์เล่า?” “ข้าจะตามไป จงไปดูแลคนของเจ้า” “ไม่!” นางส่ายหน้าพลางคว้าข้อมือของชายหนุ่มแน่น “พระองค์ต้องไปพร้อมหม่อมฉัน” หลี่เซวียนมองนางครู่หนึ่ง ก่อนยิ้มบาง “ข้ารู้แล้ว...ว่าเจ้าจะไม่ทิ้งข้า” “เพคะ” ทั้งสองหันกลับพร้อมกัน แต่ในจังหวะนั้นเอง เสวียนอู่กลับวิ่งสวนออกไปอีกทางเซี่ยเยว
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 187 คนตระกูลเซี่ย
เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้งจากป่าลึก เซี่ยเยว่หลันตัวแข็งทื่อ ไม่ใช่เพียงเพราะน้ำเสียงคุ้นเคย แต่เป็นเพราะคำเรียกนั้นเป็นคำที่มีเพียงคนในจวนสกุลเซี่ยเท่านั้นที่เคยเรียกนาง นางหันไปมองเซี่ยเหมินหยาง “ท่านอา…เสียงนี้คือ…” เซี่ยเหมินหยางกลับถอนหายใจเบาๆ “พวกเจ้าออกมาเถิด” สิ้นเสียงของเขา ชายฉกรรจ์หลายสิบคนก็ค่อยๆ เดินออกจากแนวป่า พวกเขาแต่งกายเรียบง่าย บ้างสวมชุดชาวบ้าน บ้างสวมชุดพ่อค้า บ้างมีอาวุธซ่อนอยู่ใต้เสื้อคลุม แต่ทุกคนล้วนมีสีหน้าระแวดระวังและคนที่เดินอยู่ตรงกลางทำให้เซี่ยเยว่หลันแทบลืมหายใจ “ท่านลุง…ท่านป้า” ชายชราและหญิงชราหยุดอยู่เบื้องหน้า ใบหน้าของพวกเขาแก่ชรากว่าความทรงจำมาก แต่แผลเป็นเหนือคิ้วซ้ายยังคงอยู่ นางจำได้ พวกเขาคือพ่อบ้านเก่าและแม่นมของจวนสกุลเซี่ย คนที่นางเคยเห็นตั้งแต่ยังเด็ก คนที่นางคิดว่าถูกสังหารไปพร้อมกับทุกคนแล้ว “คุณหนูใหญ่…” ชายชราและหญิงชราน้ำตาคลอ “ในที่สุด…พวกเราก็ได้พบท่านอีกครั้ง” เซี่ยเยว่หลันกำมือแน่น น้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว “พวกท่าน…หนีออกมาจากเมืองหลวง มาอยู่ที่นี่กันหมดเลยหรือ?” นางมองไปรอ
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 186 ตระกูลเซี่ยที่เหลืออยู่
บรรยากาศภายในเรือพลันหนักอึ้งเพราะหากข่าวการเดินทางของพวกเขาถูกส่งออกไป…ผู้ที่รู้เส้นทางนี้ย่อมมีไม่กี่คน มีเพียงจื่อจิ่วหลิน หลิงซวง องครักษ์ขององค์หญิง เสวียนอู่และ…คนของพวกเขาเอง “เยว่หลัน” หลี่เซวียนเรียกเบาๆ “เรื่องนี้อาจมีคนทรยศอยู่ในขบวน” เซี่ยเยว่หลันไม่ได้ตอบ นางเพียงมองลูกธนูในมือก่อนจะค่อยๆ พลิกมันกลับด้านใต้ผ้าสีดำมีตัวอักษรเล็กมากถูกสลักไว้ เพียงสองคำว่าอย่าไป นางนิ่งงัน หลี่เซวียนอ่านมันแล้วสีหน้าเปลี่ยนไป “มันไม่ได้ต้องการจะขู่เรา” “เพคะ” เซี่ยเยว่หลันกำลูกธนูแน่นขึ้น “มันกำลังเตือน” ทันใดนั้น เสียงของเสวียนอู่ก็ดังมาจากเรือด้านหลัง “คุณหนูใหญ่!” เซี่ยเยว่หลันรีบออกไปยังดาดฟ้า เสวียนอู่ยืนอยู่ท้ายเรือ ใบหน้าซีดเล็กน้อยจากบาดแผล แต่สายตากลับเปล่งประกายจับจ้องอยู่ที่ชายฝั่ง “มีอะไร?” เขาชี้ไปยังหน้าผาด้านหน้า “ตรงนั้นขอรับ” เซี่ยเยว่หลันมองตามบนหน้าผาไกลออกไปมีคนผู้หนึ่งยืนอยู่ เขาสวมชุดสีดำไม่ขยับไม่หลบหนี เพียงยืนมองขบวนของพวกนางและในมือ…ถือธงสีขาวผืนหนึ่งบนธงมีตัวอักษรเพียงคำเดียวคือ เซี่ย
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 185 กลุ่มสุ่มยิงเรือ
รุ่งเช้าหลังออกจากเมืองอู่หนาน หมอกสีขาวยังคงลอยคลุมผิวน้ำจนมองเห็นได้เพียงเงาเลือนรางของเรือที่กำลังเคลื่อนผ่านกระแสน้ำอย่างเงียบเชียบ เสียงไม้พายกระทบผิวน้ำดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ขบวนของจื่อจิ่วหลินไม่ได้ใช้เรือเพียงลำเดียว แต่แบ่งออกเป็นสามลำเพื่อป้องกันการถูกซุ่มโจมตี โดยเรือของเซี่ยเยว่หลันกับหลี่เซวียนอยู่ตรงกลาง มีองครักษ์ขององค์หญิงล้อมอยู่ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ภายในห้องโดยสาร เซี่ยเยว่หลันนั่งอยู่ข้างหน้าต่าง มือของนางกำชายเสื้อแน่น ตั้งแต่ออกจากอู่หนาน นางแทบไม่ได้หลับ คำพูดของเสวียนอู่ยังคงวนเวียนอยู่ในหัว อวี้หลิงถูกจับตัวเมื่อคืนและคนที่จับเขา…กำลังรอนางอยู่ที่เฉิงอู่ “เยว่หลัน” เสียงของหลี่เซวียนดังขึ้นจากตรงข้าม นางเงยหน้าขึ้น “เพคะ?” “เจ้ากำลังคิดว่าจะบุกเข้าไปช่วยอวี้หลิงทันทีใช่หรือไม่” เซี่ยเยว่หลันนิ่งไปก่อนจะตอบตามตรง “เพคะ” หลี่เซวียนมองนางครู่หนึ่ง “แล้วถ้านั่นเป็นกับดักเล่า?” ดวงตาของนางไหวเล็กน้อย “หม่อมฉันก็คิดเช่นนั้น” “แต่เจ้าจะไปอยู่ดี” “เพคะ คนพวกนั้นต้องการตัวหม่อมฉัน หากเกิดอ
You May Also Like
ฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง
ดอกท้อในสายลม38.4K viewsเกิดใหม่ในร่างพระชายาร้ายร้าย
Jiulin25.2K viewsทาสสาวพราวพิลาส
พิณเคล้าสายฝน128.4K viewsข้ามเวลามาเป็นภรรยาสามีขาพิการ
เยว่หลง33.3K viewsดาราร้อยเรียง เคียงบุปผารำพัน
กัวซืออวี่77 viewsทะลุมิติไปเป็นคุณแม่มือใหม่
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ3.1K viewsทะลุมิติมาเป็นเด็กยากจนสิบสองขวบ มีระบบกระเป๋าโกงธุรกิจ
Kanpiman125 viewsแม่นาง! มาเป็นฮูหยินข้าเถิด
ถานเซียง383 views
