LOGINShare
บทที่ 94 หลักฐานมัดตัว
publish date:
2026-09-12 23:14:03
Latest chapter
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 114 ข้ายอมแพ้แล้ว
ความเงียบโรยตัวลงมาในห้องจนน่าอึดอัดกับคำถามที่ฮ่องเต้เพิ่งถาม เซี่ยวเยว่หลันถอนหายใจพลางหลับตานิ่ง “หม่อมฉันไม่ขอให้ฝ่าบาทเลิกรักนางและยินดีให้พระองค์สมรักกับนาง” “แต่เจ้ากำลังทำราวกับข้าไม่ควรรักใครนอกจากเจ้า” “หม่อมฉันทำเช่นนั้นได้ด้วยหรือเพคะ” นางส่ายหน้า “สิ่งที่หม่อมฉันต้องการมีเพียงความจริงเรื่องตระกูลเซี่ยและอวี้หลิงเท่านั้น” “ข้าเคยรับปากไปแล้ว” “เพคะ” “เหตุใดเจ้าจึงยังไม่เชื่อข้า?” เซี่ยเยว่หลันนิ่งไปครู่หนึ่ง จากนั้นจึงตอบด้วยเสียงเบาจนแทบเป็นกระซิบ “เพราะหม่อมฉันเคยเชื่อแล้วเพคะ” หลี่จิ้งเหยียนชะงัก “และการเชื่อในครั้งนั้นทำให้หม่อมฉันสูญเสียทุกอย่าง” คำพูดนั้นทำให้พระองค์ไม่อาจโต้แย้ง เซี่ยเยว่หลันยอบกาย “หากฝ่าบาทไม่มีรับสั่งอื่น หม่อมฉันขอทูลลา” “เดี๋ยวก่อน” พระองค์เรียกนางไว้ เซี่ยเยว่หลันหยุด แต่ไม่ได้หันกลับมา “เจ้าจะไม่ถามเราเรื่องซูเฟยจริงๆ หรือ?” นางหลับตาลงชั่วครู่ “ไม่เพคะ” “แม้แต่น้อย?” “เพคะ” “เพราะเจ้าไม่หึงข้าเลยใช่หรือไม่?” เซี่ยเยว่หลันหัน
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 113 ข้ารักซูเฟย
หลี่จิ้งเหยียนก้าวลงจากแท่นประทับด้วยพระองค์เอง ก่อนยื่นพระหัตถ์ให้นาง ซูเฟยวางมือลงบนพระหัตถ์นั้นอย่างอ่อนหวาน ภาพนั้นทำให้เสียงกระซิบรอบด้านดังขึ้นเบาๆ เซี่ยเยว่หลันยังคงนิ่ง หลี่จิ้งเหยียนเหลือบมองนางอีกครั้ง พระองค์รอคอย รอให้แววตาของนางสั่นไหว รอให้นางเผยความหึงหวง รอให้นางเดินเข้ามาทวงถามว่าทำไมพระองค์จึงทำเช่นนี้ แต่ไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น เซี่ยเยว่หลันเพียงก้าวออกไปข้างหน้า ถือกล่องไม้จันทน์ใบเล็กในมือ “หม่อมฉันมีของขวัญมอบให้แก่ซูเฟยเพคะ” ซูเฟยยิ้มทันที “กุ้ยเฟยทรงเมตตาเกินไปแล้วเพคะ” เซี่ยเยว่หลันส่งกล่องให้ขันที ก่อนกล่าว “เปิดดูเถิด” ขันทีเปิดฝากล่องออก ภายในเป็นหนังสือปกสีแดงเข้มเล่มหนึ่ง ซูเฟยหยิบขึ้นมา พลิกดูอย่างไม่เข้าใจ “นี่คือ…” “ข้อกำหนดและธรรมเนียมของฝ่ายใน” เซี่ยเยว่หลันตอบ รอยยิ้มบนใบหน้าซูเฟยค่อยๆ แข็งขึ้น “กุ้ยเฟยหมายความว่าอย่างไรเพคะ?” “เจ้าเพิ่งได้รับตำแหน่งเฟย ย่อมต้องเรียนรู้กฎระเบียบให้มากกว่าเดิม” เซี่ยเยว่หลันมองนางตรงๆ “ตำแหน่งที่สูงขึ้น
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 112 คำยินดี
เซี่ยเยว่หลันจ้องมองเหม่อ ความกังวลกัดกินหัวใจหากทั้งสองเรื่องนี้เกี่ยวพันกันจริง นางไม่รู้ว่าตนจะรู้สึกยังไงกับเรื่องนี้ “แต่ข้าไม่เชื่อว่าความบังเอิญจะเกิดขึ้นพร้อมกันถึงเพียงนี้” เซี่ยเยว่หลันหยิบถุงหอมใบเล็กจากลิ้นชักออกมา ภายในเป็นเศษกระดาษที่นางเก็บได้จากคืนงานเลี้ยง กระดาษนั้นมีเพียงตัวเลขบางส่วนและตราประทับที่เลือนราง ทว่านางยังไม่ได้ส่งให้ผู้ใดตรวจสอบ “เรื่องหลินเจาหรงมีเงินสามแสนตำลึงเกี่ยวข้องกับเสบียงกองทัพตะวันตก” นางกล่าว “ส่วนเรื่องตระกูลเซี่ยก็เกิดขึ้นในช่วงที่กองทัพตะวันตกกำลังมีการโยกย้ายเสบียงและกำลังพล หากทั้งสองเรื่องมีผู้ใดอยู่เบื้องหลังจริง คนผู้นั้นย่อมต้องมีอำนาจมากพอจะเคลื่อนย้ายเอกสาร เงิน และคนได้” “แล้วเราควรเริ่มจากที่ใดเพคะ?” ชิงหลัวทำสีหน้าคิดหนักพลางเงยหน้าขึ้นมองผู้เป็นนาย “เริ่มจากคนที่ไม่มีใครสนใจ” เซี่ยเยว่หลันเก็บถุงหอมกลับเข้าที่ “ผู้คุมประตูคลัง คนส่งเอกสาร คนขนหีบเงิน คนจดบันทึกเวลาเข้าออก คนเหล่านี้ไม่ใช่ผู้มีอำนาจ แต่เป็นคนที่เห็นทุกอย่าง” ชิงหลัวพยักหน้ารับ
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 111 พิธีเลื่อนตำแหน่ง
รุ่งเช้าวันต่อมา หิมะบางเบาโปรยลงเหนือชายคาตำหนักชิงอวิ๋น เกล็ดสีขาวตกกระทบกิ่งเหมยที่กำลังผลิดอก กลีบสีแดงเข้มถูกหิมะเกาะจนดูคล้ายหยดโลหิตบนผืนผ้าขาวบริสุทธิ์ ลมหนาวพัดผ่านระเบียงยาว ส่งเสียงกระดิ่งทองแดงใต้ชายคาดังกรุ๋งกริ๋งเป็นจังหวะเนิบช้า ช่างดูคล้ายวันที่นางเคยสูญเสียหลี่จิ้งเหยียนไป ภายในห้องบรรทม เซี่ยเยว่หลันนั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง นางไม่ได้แต่งองค์ด้วยสีแดงหรือสีชมพูอย่างที่เคยเป็น ไม่ได้สวมปิ่นหงส์ทองคำที่หลี่จิ้งเหยียนพระราชทานในวันครบรอบการอภิเษก และไม่ได้เลือกเครื่องประดับล้ำค่าที่สะท้อนแสงจนผู้คนต้องเหลียวมอง วันนี้นางสวมชุดผ้าไหมสีขาวหม่นปักลายกิ่งเหมยด้วยด้ายสีเงินเรียบง่าย สุขุม และเย็นเยียบ ชิงหลัวยืนอยู่ด้านหลัง มือถือหวีหยกค้างอยู่กลางอากาศ ดวงตาจับจ้องเงาสะท้อนของผู้เป็นนายผ่านกระจกทองเหลือง “พระสนมจะไม่ทรงสวมปิ่นหงส์จริงหรือเพคะ?” เซี่ยเยว่หลันมองปิ่นทองคำที่วางอยู่บนถาดไม้จันทน์ "ปิ่นหงส์นั่นหายไปนานมากแล้ว...เฉกเช่นใจคน" นางหยิบปิ่นมุกลวดลายหงส์อีกอันที่งดงามอย่างยิ่ง หงส์ตัวเล็กกางปีกโอบ
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 110 ความสัมพันธ์ที่ขาดสะบั้น
“หากฝ่าบาททรงเห็นว่าเรื่องของตระกูลเซี่ยไม่สำคัญ หม่อมฉันก็ไม่มีสิ่งใดจะกล่าวเพคะ” น้ำเสียงของนางยังคงสงบ ทว่าแต่ละถ้อยคำกลับบาดลึกยิ่งกว่าการตะโกน หลี่จิ้งเหยียนกำพระหัตถ์แน่น “อย่าเอาเรื่องตระกูลของเจ้ามากดดันข้า” “หม่อมฉันไม่เคยคิดจะกดดันฝ่าบาทเพคะ” “แล้วเจ้าคิดจะทำอะไร?” เซี่ยเยว่หลันมองพระองค์ตรงๆ “หม่อมฉันเพียงอยากได้ความจริงว่า ระหว่างที่หม่อมฉันเป็นกุ้ยเฟยอยู่ที่นี่ เกิดอะไรขึ้นกับตระกูลเซี่ยและอวี้หลิงกันแน่” “ความจริง?” “เพคะ ความจริงว่าตระกูลเซี่ยถูกใส่ร้ายหรือไม่ อวี้หลิงยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ และเหตุใดทุกครั้งที่หม่อมฉันขอให้ตรวจสอบเรื่องเหล่านี้ ฝ่าบาทจึงทรงมีรับสั่งให้รออยู่เสมอ” หลี่จิ้งเหยียนทรงเงียบ คำถามนั้นไม่มีถ้อยคำรุนแรง แต่กลับทำให้พระองค์ไม่อาจตอบได้ในทันที เซี่ยเยว่หลันจึงกล่าวต่อ “หม่อมฉันรอมานานแล้วเพคะ รอตั้งแต่วันที่รู้ข่าวว่า ตระกูลเซี่ยถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏ รอตั้งแต่วันที่อวี้หลิงหายตัวไป และรอจนกระทั่งวันนี้…วันที่แม้แต่ความไว้วางใจของฝ่าบาทที่มีต่อหม่อมฉันก็ยังเหลือไม่มากพอจะให้
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 109 พระราชทานตำแหน่งเฟย
หลี่จิ้งเหยียนพลันหรี่พระเนตร สีพระพักตร์ที่เดิมก็มืดครึ้มอยู่แล้วเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบ ความเงียบในห้องโถงหนักอึ้งจนแม้แต่เปลวเทียนยังดูคล้ายสั่นไหวไปตามแรงกดดัน “เจ้ากำลังหมายความว่าอย่างไร” “หม่อมฉันหมายความตามที่พูดเพคะ” “เซี่ยเยว่หลัน!” เสียงเรียกชื่อของนางดังขึ้นอย่างไม่เหลือความอ่อนโยนแม้แต่น้อย หากเป็นเมื่อก่อน เพียงได้ยินน้ำเสียงเช่นนี้ นางคงรีบลุกขึ้นคุกเข่า อธิบายทุกอย่างด้วยความหวาดหวั่น กลัวว่าพระองค์จะทรงเข้าใจผิด กลัวว่าความสัมพันธ์ที่เคยมีจะพังทลายลงเพราะคำพูดเพียงไม่กี่คำ แต่ในเวลานี้ เซี่ยเยว่หลันเพียงวางหนังสือในมือลงอย่างช้าๆ นางไม่ได้หลบสายพระเนตร ไม่ได้แสดงความหวาดกลัวและไม่ได้คิดจะเอ่ยคำแก้ตัวแม้แต่คำเดียว ท่าทีเช่นนั้นยิ่งทำให้หลี่จิ้งเหยียนเดือดดาล “เจ้าคิดว่าตนเองเป็นกุ้ยเฟยแล้วจะพูดจาเช่นไรก็ได้หรือ? หรือเจ้าคิดว่ามีอ๋องเจ็ดคอยหนุนหลังอยู่ จึงไม่จำเป็นต้องเห็นข้าอยู่ในสายตาอีกแล้ว?” แววตาของเซี่ยเยว่หลันไหววูบเพียงเล็กน้อย ในที่สุดพระองค์ก็วกกลับมาที่เรื่องเดิม ไม่ว่าพวกเขาจะพูดถึงคดีเงินกอง
You May Also Like
ฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ
ซินต้งหรูสุ่ย259.1K viewsชายาข้ามภพ
หลินซินเหยียน28.6K viewsบ่วงดวงชะตา พระชายาหมอดูมือฉมัง
เจียงหนานเยียน97.2K viewsท่านแม่ทัพได้โปรดปล่อยข้าไป
ดอกท้อในสายลม37.1K viewsท่านหญิงเช่นข้าขอเลิกรักคนใจร้าย
คุณหนูหยางเอิน2.5K viewsลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา
อาเสวี่ยอาหยาง319 viewsท่านหลางกับโฉมงามเทียนเอ๋อร์
ซินเหมย / ณศิกมล211 viewsชาตินี้ข้าจะหอบลูกหนีจากท่านอ๋องไร้ใจ
ขนมปังปิ้งโฮวีท/หลิวหลี่หรง/หลิ่งอี้/ซูจิน363 views
