Share

5 ลูกผู้ชาย

last update Last Updated: 2025-05-01 15:46:14

ตีสาม…ภากรผวาขึ้นจากเก้าอี้ยาวตรงนี้ ลุกขึ้นเหมือนมีสปริงติดกับตัวเมื่อได้ยินเสียงรถแล่นเข้ามา…

เขาออกมาถึงเทอเรซหินอ่อนด้านหน้า พ่อเป็นคนแรกที่เขามองเห็น พ่อเดินเข้ามาใกล้เขา เสียงของแม่ตามมา เสียงเอะอะตามเคย…แม่มักจะเป็นคนที่พูดมากเสมอ

“ฉันไม่เห็นด้วยเลยนะคุณ… ทำไมต้องไปเป็นผู้อุปการะเด็กนั่นด้วย ก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฝ่ายสังคมสงเคราะห์ของบ้านเมืองซิ คนไข้อนาถาน่ะรัฐบาลดูแลได้… แล้วญาติโยมเด็กนั่นก็คงจะมี… เราจะเสนอตัวเข้าไปทำไม ดีไม่ดีมันก็จะคิดเอาได้ว่าลูกเราส่วนเข้าไปพัวพัน”

พ่อแตะบ่าเขาเบา ๆ มองเข้าไปในดวงตาของเขา แล้วพูดเสียงทุ้มเสมอกัน เป็นน้ำเสียงที่เขาเคยชินเสมอมา

“พ่อยากคุยด้วย ในห้องสมุดนะ เดี๋ยวนี้”

แล้วพ่อก็เดินเร็ว ๆ เข้าไปในตัวบ้าน เขากำลังจะตามเข้าไปแต่คุณนายคว้ามือของเขาเอาไว้ได้ กระตุกหมับทำให้เขาต้องหยุดเดิน หันกลับมามอง

“ไม่น่าเลยนะ…เพราะดื่มเหล้าใช่ไหม ลูกถึงคะนองจนเกิดเรื่องขึ้น คนตายคนหนึ่ง บาดเจ็บอีกคนหนึ่ง…เด็กเพิ่งอายุสิบหก…ยังแต่งเครื่องแบบนักเรียนอยู่เลยนะ”

“อาการหนักมากไหมฮะ”

เขาถามออกไปด้วยน้ำเสียงที่เหมือนไม่ใช่ตัวของเขาเองอีกสืบไป…เด็กคนนั้น…ใช่…แม่ของเขาพูดถูก ยังแต่งตัวด้วยชุดนักเรียน ยังเด็กนัก…เขาจำได้

“ก็คงจะบอบช้ำเอาการ แต่หมอว่ากระดูกไม่มีหักเลยนะ เหมือนปาฏิหาริย์ แต่จะต้องนอนพักในโรงพยาบาลไปสักระยะหนึ่ง”

“โชคยังดีสำหรับเขานะฮะ” เขาพึมพำ

“แต่ลูกน่ะซิจะโชคร้าย แม่พูดกับพ่อมาตลอดทาง แม่ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมต้องให้เด็กนั่นพักอยู่ที่โรงพยาบาลในห้องพิเศษ ราคาแพงปานนั้น ให้หมอดูแลอย่างดีที่สุดอีกด้วย ปล่อยมันไปซิ จะได้หมดเรื่องกันไป”

ชายหนุ่มส่ายหน้าน้อย ๆ

“ผมว่าพ่อทำถูกนะฮะ เป็นผมก็อยากจะทำแบบนั้นเหมือนกัน”

“พูดบ้า ๆ ไปได้ แม่พยายามให้เรื่องนี้ไกลจากตัวแกนะ กร…แม่ไม่อยากให้แกจบลงแค่ตรงนี้”

“พ่ออยากพูดกับผม…คงจะรอผมอยู่แล้ว” เขาปลดมือเธอออกนุ่มนวลเหมือนเคย “เดี๋ยวผมจะมาคุยกับแม่อีกหน”

เขาเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้พ่อฟังจนหมด

ฝนตกหนัก…กระจกพร่ามัวมองอะไรไม่เห็น เขาขับรถเร็วและคุยเพลิดเพลินมากับภคินี

“ผมมาเห็นอีกทีก็เข้าใกล้มากแล้วล่ะฮะ ผมเบรคแล้วได้เท่านั้นเอง ผมเสียใจฮะพ่อ”

น้ำเสียงของเขาสั่นสะท้าน

“ผมไม่อยากให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นเลย ผมเสียใจจริง ๆ”

เขาซบหน้าลงกับฝ่ามือตัวเอง และทำให้นายดำรงมองเห็นสร้อยเงินที่ข้อมือซ้ายของเขา เดินเข้ามาใกล้ ยกข้อมือของลูกชายชูขึ้น

“ภคินีให้ผมเมื่อตอนหัวค่ำ…”

นายดำรงหยิบเอาอะไรอย่างหนึ่งออกจากกระเป๋าเสื้อ…แล้วจับฝ่ามือของภากรให้แบหงายออก

แล้วชายหนุ่มก็มองด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก เงยหน้ามองพ่ออีกหนหนึ่ง

“เด็กนั่นกระชากไปจากสร้อยเส้นนี้…”

“เด็กนั่นบอกว่าสร้อยเงิน…แกพูดเรื่องสร้อยเงิน พูดย้ำแล้วย้ำอีก…หลายหนเหลือเกิน…แต่แกไม่ได้บอกว่าคนใส่สร้อยเงินเป็นผู้ชาย แกบอกว่าเป็นผู้หญิง”

เหมือนห้องทั้งห้องจะตกอยู่ในความเงียบ จนแม้เสียงหายใจที่ดังกว่าปกติสักนิดก็จะกลายเป็นเสียงดังก้องไปทั่วห้อง

“บอกพ่อได้ไหมว่าความจริงเป็นยังไง”

“ผมขับรถคันนั้นเองฮะ”

ชายหนุ่มยืนกราน

“ผมเอง…”

“เพื่อปกป้องแม่คนนั้นหรือ พ่อรู้นะว่าแกไม่ใช่คนขับรถเร็ว แกไม่ใช่คนประมาท คนสองคนนะ คนหนึ่งตาย อีกคนหนึ่งบาดเจ็บ…”

“พ่อฮะ” เขาเลื่อนตัวลงไปจากเก้าอี้ไปคุกเข่ากับพื้น… “ผมมีเรื่องอยากจะขอร้องพ่อ ช่วยเหลือเด็กนั่นด้วย… ผมรู้สึกผิด เท่าที่ต้องทำให้เรื่องเงียบไม่มีชื่อผมเข้าไปพัวพัน ผมก็รู้ว่าปัญหาสำหรับพ่อมากแล้ว แต่ผมอยากจะขอให้พ่อทำเพิ่มอีก…งานศพผู้หญิงคนนั้น แล้วค่ารักษาพยาบาลเด็กนั่น”

“พ่อต้องทำอยู่แล้ว แต่อย่างที่บอกแกต้องอยู่เฉย ๆ ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น พ่อจะให้ข้อมูลกับเด็กคนนั้นเอง…แล้วแกจะเป็นผู้บริสุทธิ์”

“ผมคงจะไม่ลืมเรื่องนี้เลย”

“ลืมซะ”

นายดำรงตบบ่าลูกชายหนัก ๆ ยิ้มที่มุมปาก

“อย่างน้อยพ่อก็ได้รู้อย่างหนึ่งว่า แกเป็นลูกผู้ชายพอ เพราะฉะนั้นแกไม่ควรจะมารับผิดชอบกับเรื่องนี้…ไอ้สร้อยเงินนั่นเอาออกไปซะจากมือแกนะ…เอาออกไป…อย่าใส่มันอีก อย่าให้เด็กคนนั้นได้เห็นมัน…ไม่อย่างนั้นแกจะต้องเดือดร้อน…แม่ทั้งคน…ความตายของแม่ไม่มีลูกคนไหนจะปล่อยปละละเลยให้ผ่านไปเฉย ๆ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Related chapters

  • หนี้พันธนาการ-Magmalava   6 นับจากนี้พี่จะดูแลเทียนเอง

    เด็กคนนั้น…ยังเด็กมากทีเดียว เมื่อเขาเข้าไปใกล้เตียงแล้วมองเห็นถนัดเต็มสองตาของตัวเอง ดวงหน้าเรียว…ผมสีดำขลับหวีเปิดเห็นหน้าผากลาดมนสวย คิ้วดำเรียวไปจดหางตา…แล้วเมื่อมองต่ำลงมาอีกนิดเห็นดวงตานั้นแล้ว ภากรก็กัดริมฝีปากตัวเองเอาไว้เขาเห็นดวงตาแดงช้ำ เหมือนผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักน้ำตายังเต็มดวงตาด้วยคงจะร้องไห้มาตลอดเวลา เพราะแม่ของเด็กหนุ่มตายแล้ว…ไม่มีกิริยาอื่นใดเมื่อเห็นเขา เพราะรัฐยาได้พบปะเจอะเจอคนหลายคน ที่ไม่เคยรู้จักมาก่อนเลย ทุกคนเข้ามาในห้องนี้ พูดโน่นพูดนี่กันมากมายจนถึงผู้ชายคนนี้ เขาคงจะแก่กว่าไม่กี่ปี หน้าตายังดูอ่อนกว่าทุกคนที่เดินเข้ามาแล้วเดินออกไป“จะมาบอกอะไรเทียนอีกฮะ”น้ำเสียงของเขาสั่นสะท้าน ริมฝีปากเริ่มเบะออกนิด ๆภากรสงสารจับใจ…เขาไม่เคยมีความสงสารหนใดจะเท่าหนนี้ แล้วภาพหนึ่งก็ผ่านเข้ามาในความคิดของเขา ภาพของหญิงที่นอนเหยียดยาวอยู่บนพื้นถนนฉ่ำนองด้วยน้ำฝน มือยื่นไปจนสุดเหมือนจะไขว่คว้า เขายังจำภาพการตายของผู้หญิงคนนั้นได้เขาโทษตัวเอง…ภากรนึกถึงว่าหากเขาแข็งต่อภคินีสักหน่อยไม่ปล่อยให้หล่อนเป็นคนขับรถ อุบัติเหตุที่พรากแม่ลูกจากกันชั่วชีวิตก็คงจะไม่เกิดขึ้น“

    Last Updated : 2025-05-01
  • หนี้พันธนาการ-Magmalava   7 กำราบให้เชื่องไว้ก่อน

    “พี่กรจะดูแลน้องอย่างดี หักใจเสียเถิดเรื่องแม่น่ะ มันเป็นเคราะห์ เทียนรักษาตัวให้หายเร็ว ๆ ดีกว่านะ”ไม่ทันที่จะให้คำตอบเขา ประตูห้องก็เปิดเข้ามา คุณนายแสงเดือนยืนอยู่ตรงหน้าประตูนั่นเอง ดวงตาในกรอบของเส้นดินสอที่เขียนเอาไว้จนเข้มเบิกกว้างขึ้นเมื่อเห็นภาพเบื้องหน้าแล้วเธอก็ถลันพรวดเข้ามาอีก เกือบจะติดเตียงทีเดียว เธอหวงลูกชายนัก เธอตีความเลยเถิดไปในทางไม่ดีเดี๋ยวนี้ผู้ชายกับผู้ชายก็นะ“กร…อะไรกันจ๊ะ”แม้จะทอดหางเสียงได้ แต่น้ำเสียงของเธอก็กรุ่น ๆ อยู่ภากรคลายมือออกหน่อยหนึ่ง แต่เธอก็จับตามองอย่างระแวงเต็มทีก็เด็กที่นอนเจ็บอยู่นั่นน่ะมีเค้าว่าจะเป็นหนุ่มหล่อมาก นี่ก็น่าเอ็นดู ผิวพรรณหน้าตา แม้จะเป็นในยามบาดเจ็บ สะอาดหมดจด…จนไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นเด็กหนุ่มจากครอบครัวคนชั้นล่างยากจน…ผิวพรรณก็ดูสะอาดเกลี้ยงเกลา รูปร่างบอบบางน่าทะนุถนอมเธอกลัวนักกลัวว่าจะเป็นเรื่องผูกพันยืดเยื้อ และท่าทางภากรก็สำนึกผิดชัดแจ้งอยู่ภากรอยากมีน้องยิ่งเป็นน้องชายเขายิ่งอยากมี“น้องกำลังตกใจ”“เฮ้อ…มันน่าอยู่หรอกนะ…” เธอทำเสียงเนิบ ๆ “เรื่องนี้มันนับได้ว่าร้ายแรงสักหน่อย แต่ก็ยังโชคดีนะที่คนผ่านไปเจอเหตุการ

    Last Updated : 2025-05-01
  • หนี้พันธนาการ-Magmalava   1 ภากรคนเก่ง

    “ผมดื่มไม่ไหวแล้ว”ภากรเบือนหน้าหลบจากแก้วที่ยื่นเข้ามาจ่อถึงปากแต่มือนุ่ม ๆ ก็ยังไม่ยอมปล่อยจากต้นคอทางด้านหลังของเขา พยายามจะรั้งให้เขาหันหน้ากลับมาพร้อมกับเสียงปะเหลาะ ๆ“น่าอีกนิด คนเก่งนะ.”ไม่เพียงแต่พูดเฉย ๆ คนพูดยังยื่นจมูกมาแตะแก้มของเขาอีกด้วย กลิ่นหอมจากเรือนกายของหล่อนเหมือนเดินหลงเข้าไปในดงดอกไม้ จนเขาเคลิบเคลิ้มและเขาก็ไม่อยากให้ดวงตาคู่นั้นหม่นแสงลงเลยแข็งใจดื่มเข้าไปอีกอึกหนึ่ง“นั่นซิจ๊ะเป็นผู้ชายก็ต้องดื่มเหล้า จะดื่มแต่น้ำหวานได้ยังไง้ เสียหายหมด”ภคินีวางแก้วลง ตบมือให้กับเขาสองสามแปะ ดวงตาฉายประกายซุกซนสนุกสนาน หล่อนไม่ใช่หญิงสวยเรียกได้ว่าหล่อนเป็นผู้หญิงเท่คนหนึ่ง ดวงหน้าเรียวเห็นเส้นจมูกเด่นที่สุดบนใบหน้า จมูกที่โดดเด่นจนเหมือนว่าหล่อนไปทำศัลยกรรมมาใหม่ และหลายหนที่หล่อนท้าทายให้มีการจับกระดูกที่ขึ้นสันนั่นเป็นของแท้ ๆ ที่หล่อนอ้างว่าเป็นกันทั้งครอบครัว“ไปเต้นรำกันดีกว่า”หล่อนลากเขาออกไปสู่เวทีเต้นรำเล็ก ๆ ของสนามหน้าบ้านหลังนี้เป็นงานเลี้ยงฉลองหลังพิธีรับปริญญาเพื่อนฝูงที่รับปริญญารุ่นเดียวกันล้วนแล้วแต่เบิกบาน และคู่ของเขากับหล่อนก็เป็นคู่ที่ถูกจับตามองมากท

    Last Updated : 2025-04-27
  • หนี้พันธนาการ-Magmalava   2 เทียน--รัฐยาของแม่

    “ฝนตกทุกวันเลย เบื๊อเบื่อ”น้ำเสียงใส ๆ อ่อน ๆ บ่นออกมาเมื่อออกจากร้านหมอ เปิดประตูกระจกก้าวออกสู่ทางเท้าด้านนอก ก็เห็นเม็ดฝนกำลังเปาะแปะอยู่ หนุ่มน้อยยื่นมือออกไปก่อนจะหดกลับมา“ไม่ได้เอาร่มมาด้วยซิฮะ”หันมาทางมารดาที่ยังดูสาวพริ้งสำหรับการจะมีลูกชายอายุสิบหก แม้วัยของปรารถนาจะเข้าไปสามสิบแปดแล้ว หล่อนก็ยังดูสาวอยู่มาก จนลูกชายวัยสิบหกเหมือนน้องชายมากกว่าจะเป็นลูก“เอาหนังสือบังไปก่อนจะได้ไหม”“ได้ฮะ แม่ซิฮะจะไม่สบาย ขายิ่งไม่ค่อยจะดีอยู่ด้วย”เด็กหนุ่มมองมารดาอย่างห่วงใยที่สุด ปรารถนาเป็นโรคกระดูกเสื่อม มันมาไวเกินไปสำหรับอายุขนาดนี้ แต่หล่อนก็ต้องอยู่ในความดูแลของหมอ หล่อนต้องระมัดระวังค่อนข้างมากเกี่ยวกับเรื่องนี้“กลับแท็กซี่ดีไหมฮะ”เสียงใส ๆ ถามต่อ แต่ปรารถนาส่ายหน้าโดยเร็ว หล่อนต้องประหยัด แม่ม่ายอย่างหล่อนไม่มีเงินมากนักนอกจากเงินเดือนประจำจากหน้าที่การงานที่ต้องใช้จ่ายอย่างประหยัดเพื่อตัวและลูกชายสองชีวิตกับเงินเดือนสองหมื่น ปรารถนารู้ว่าเป็นภาระแสนสาหัสและเมื่อหันมองรอบตัวหล่อนพบว่ามีกันแค่สองชีวิตที่จะเกื้อกูลกันได้รัฐยาก็ยังเด็กเหลือเกินเพิ่งเรียนมอปลาย กำลังจะสอบเข้ามห

    Last Updated : 2025-04-27
  • หนี้พันธนาการ-Magmalava   3 สร้อยปริศนา

    “เทียน…”เสียงของหล่อนกรีดแหลม…แล้วหล่อนก็ไม่รู้สึกอะไรอีกเลย ดวงตาของหล่อนยังลืมกว้าง และมือก็ไขว่คว้ายืนออกไปหล่อนไม่เห็นว่าห่างจากหล่อนไปไม่มากนัก รัฐยากระเด็นไปตกลงตรงนั้น…รัฐยายังรับรู้สิ่งต่าง ๆ ได้…แต่เขาขยับตัวอีกไม่ได้ รู้สึกมึนงง ได้ยินเสียงเรียกชื่อตัวเองก็เหมือนจะมาจากที่อันไกลแสนไกล เขาจำได้ว่าเป็นเสียงแม่… แต่เขาขานรับไม่ได้… เหมือนมีอะไรจุกอยู่ในลำคอของเขานี่เองและเขาก็เห็นใครคนหนึ่ง…ผู้หญิง…เห็นเป็นเงาพร่า ๆ เลือน ๆ จนมองหน้าไม่ถนัด เห็นผู้หญิงคนนั้นย่อตัวลงมามองเขาใกล้ ๆ และทำให้ได้เห็นอะไรบางอย่างวูบวาบเข้านัยน์ตาของเขารัฐยายกมือขึ้น แล้วก็คว้าจับเอาไว้ได้สร้อยข้อมือนั่นเอง ที่เป็นแวววับนั่น ในสำนึกที่ขาดวิ่นไป เขาพยายามจะจดจำมันให้ได้ เพราะมันเป็นสร้อยเส้นที่เขาพยายามจะจดจำมันให้ได้ เพราะมันเป็นสร้อยเส้นที่แปลกตา เป็นแบบที่เขาไม่ค่อยจะคุ้นเคยนัก มันมีลูกกระพรวนเล็ก ๆ เกือบจะรอบวงแล้วเขาก็กระตุกมืออย่างแรง เม็ดเล็ก ๆ ของกระพรวนนั่นเม็ดหนึ่งอยู่ในมือของเขาแล้วรัฐยาก็แน่นิ่งไปภคินีผวาลุกขึ้น สร้อยไม่ทันขาดแต่ก็ทำให้หล่อนตกใจสุดขีด… พอดีกับภากรตามเข้ามา เขาเห็นหล

    Last Updated : 2025-04-27
  • หนี้พันธนาการ-Magmalava   4 ปิดปากภคินี

    “ลูกจ๋า…กลับแล้วหรือ”คุณนายก้าวเข้ามา ร่างที่ยังระหงอยู่ในชุดผ้าไหมสีน้ำทะเล…ทำให้ห้องทั้งห้องสดสว่างขึ้น ดวงหน้าที่พอกเครื่องสำอางหนา มองดูภคินีเขม็ง…ไม่เคยชอบภคินี เพราะมองเท่าไหร่ก็ไม่เคยเห็นความคู่ควรกับลูกชายคนเดียวของเธอเลย“ยังไม่กลับบ้านอีกหรือ นี่กี่ทุ่มเข้าไปแล้ว” เธอยกข้อมือดูเวลา… “เที่ยงคืนกว่าแล้วนะ…เธอจ๋า…หรือว่าจะนอนค้างเสียที่นี่ พ่อแม่เธอรู้หรือเปล่า อย่าให้เป็นว่าเช้าก็มาแย้ว ๆ กันหน้าบ้านล่ะ”ภคินีสะอึก หล่อนไม่เคยพูดเถียงทันคุณนายเลยสักหน“มีอุบัติเหตุครับแม่”ภากรรายงานเบา ๆ ทำให้คุณนายเบิกตากว้าง ยกมือทาบอก“อย่าบอกนะว่ารถใหม่นั่น…”เขาไม่ประหลาดใจเลยหากแม่เขาจะห่วงรถมากกว่าห่วงคน…คุณนายแสงเดือนเป็นผู้หญิงมั่งคั่ง แต่เธอก็เค็มอย่างหาตัวจับยากทีเดียว“รถไม่เป็นไรหรอกฮะ”“โล่งอกไปที… แต่อุบัติเหตุก็ไม่ได้หมายความว่าจะเอาแม่ภคินีมาค้างที่บ้านเราน่ะ”“มันมากกว่านั้น”เสียงของชายหนุ่มยิ่งเบาลงไปอีก แล้วเมื่อเขาบอกต่อ คุณนายก็ทำท่าเหมือนจะเป็นลม ถอยไปนั่งที่เก้าอี้ ดวงตาเบิกกว้างตะลึงงัน“กรน่ะหรือขับรถชนคนตาย…แล้วก็ยังเจ็บสาหัสอีกหนึ่ง ไม่หรอก…ไม่จริง”เธอปฏิเสธ นึก

    Last Updated : 2025-04-27

Latest chapter

  • หนี้พันธนาการ-Magmalava   7 กำราบให้เชื่องไว้ก่อน

    “พี่กรจะดูแลน้องอย่างดี หักใจเสียเถิดเรื่องแม่น่ะ มันเป็นเคราะห์ เทียนรักษาตัวให้หายเร็ว ๆ ดีกว่านะ”ไม่ทันที่จะให้คำตอบเขา ประตูห้องก็เปิดเข้ามา คุณนายแสงเดือนยืนอยู่ตรงหน้าประตูนั่นเอง ดวงตาในกรอบของเส้นดินสอที่เขียนเอาไว้จนเข้มเบิกกว้างขึ้นเมื่อเห็นภาพเบื้องหน้าแล้วเธอก็ถลันพรวดเข้ามาอีก เกือบจะติดเตียงทีเดียว เธอหวงลูกชายนัก เธอตีความเลยเถิดไปในทางไม่ดีเดี๋ยวนี้ผู้ชายกับผู้ชายก็นะ“กร…อะไรกันจ๊ะ”แม้จะทอดหางเสียงได้ แต่น้ำเสียงของเธอก็กรุ่น ๆ อยู่ภากรคลายมือออกหน่อยหนึ่ง แต่เธอก็จับตามองอย่างระแวงเต็มทีก็เด็กที่นอนเจ็บอยู่นั่นน่ะมีเค้าว่าจะเป็นหนุ่มหล่อมาก นี่ก็น่าเอ็นดู ผิวพรรณหน้าตา แม้จะเป็นในยามบาดเจ็บ สะอาดหมดจด…จนไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นเด็กหนุ่มจากครอบครัวคนชั้นล่างยากจน…ผิวพรรณก็ดูสะอาดเกลี้ยงเกลา รูปร่างบอบบางน่าทะนุถนอมเธอกลัวนักกลัวว่าจะเป็นเรื่องผูกพันยืดเยื้อ และท่าทางภากรก็สำนึกผิดชัดแจ้งอยู่ภากรอยากมีน้องยิ่งเป็นน้องชายเขายิ่งอยากมี“น้องกำลังตกใจ”“เฮ้อ…มันน่าอยู่หรอกนะ…” เธอทำเสียงเนิบ ๆ “เรื่องนี้มันนับได้ว่าร้ายแรงสักหน่อย แต่ก็ยังโชคดีนะที่คนผ่านไปเจอเหตุการ

  • หนี้พันธนาการ-Magmalava   6 นับจากนี้พี่จะดูแลเทียนเอง

    เด็กคนนั้น…ยังเด็กมากทีเดียว เมื่อเขาเข้าไปใกล้เตียงแล้วมองเห็นถนัดเต็มสองตาของตัวเอง ดวงหน้าเรียว…ผมสีดำขลับหวีเปิดเห็นหน้าผากลาดมนสวย คิ้วดำเรียวไปจดหางตา…แล้วเมื่อมองต่ำลงมาอีกนิดเห็นดวงตานั้นแล้ว ภากรก็กัดริมฝีปากตัวเองเอาไว้เขาเห็นดวงตาแดงช้ำ เหมือนผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักน้ำตายังเต็มดวงตาด้วยคงจะร้องไห้มาตลอดเวลา เพราะแม่ของเด็กหนุ่มตายแล้ว…ไม่มีกิริยาอื่นใดเมื่อเห็นเขา เพราะรัฐยาได้พบปะเจอะเจอคนหลายคน ที่ไม่เคยรู้จักมาก่อนเลย ทุกคนเข้ามาในห้องนี้ พูดโน่นพูดนี่กันมากมายจนถึงผู้ชายคนนี้ เขาคงจะแก่กว่าไม่กี่ปี หน้าตายังดูอ่อนกว่าทุกคนที่เดินเข้ามาแล้วเดินออกไป“จะมาบอกอะไรเทียนอีกฮะ”น้ำเสียงของเขาสั่นสะท้าน ริมฝีปากเริ่มเบะออกนิด ๆภากรสงสารจับใจ…เขาไม่เคยมีความสงสารหนใดจะเท่าหนนี้ แล้วภาพหนึ่งก็ผ่านเข้ามาในความคิดของเขา ภาพของหญิงที่นอนเหยียดยาวอยู่บนพื้นถนนฉ่ำนองด้วยน้ำฝน มือยื่นไปจนสุดเหมือนจะไขว่คว้า เขายังจำภาพการตายของผู้หญิงคนนั้นได้เขาโทษตัวเอง…ภากรนึกถึงว่าหากเขาแข็งต่อภคินีสักหน่อยไม่ปล่อยให้หล่อนเป็นคนขับรถ อุบัติเหตุที่พรากแม่ลูกจากกันชั่วชีวิตก็คงจะไม่เกิดขึ้น“

  • หนี้พันธนาการ-Magmalava   5 ลูกผู้ชาย

    ตีสาม…ภากรผวาขึ้นจากเก้าอี้ยาวตรงนี้ ลุกขึ้นเหมือนมีสปริงติดกับตัวเมื่อได้ยินเสียงรถแล่นเข้ามา…เขาออกมาถึงเทอเรซหินอ่อนด้านหน้า พ่อเป็นคนแรกที่เขามองเห็น พ่อเดินเข้ามาใกล้เขา เสียงของแม่ตามมา เสียงเอะอะตามเคย…แม่มักจะเป็นคนที่พูดมากเสมอ“ฉันไม่เห็นด้วยเลยนะคุณ… ทำไมต้องไปเป็นผู้อุปการะเด็กนั่นด้วย ก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฝ่ายสังคมสงเคราะห์ของบ้านเมืองซิ คนไข้อนาถาน่ะรัฐบาลดูแลได้… แล้วญาติโยมเด็กนั่นก็คงจะมี… เราจะเสนอตัวเข้าไปทำไม ดีไม่ดีมันก็จะคิดเอาได้ว่าลูกเราส่วนเข้าไปพัวพัน”พ่อแตะบ่าเขาเบา ๆ มองเข้าไปในดวงตาของเขา แล้วพูดเสียงทุ้มเสมอกัน เป็นน้ำเสียงที่เขาเคยชินเสมอมา“พ่อยากคุยด้วย ในห้องสมุดนะ เดี๋ยวนี้”แล้วพ่อก็เดินเร็ว ๆ เข้าไปในตัวบ้าน เขากำลังจะตามเข้าไปแต่คุณนายคว้ามือของเขาเอาไว้ได้ กระตุกหมับทำให้เขาต้องหยุดเดิน หันกลับมามอง“ไม่น่าเลยนะ…เพราะดื่มเหล้าใช่ไหม ลูกถึงคะนองจนเกิดเรื่องขึ้น คนตายคนหนึ่ง บาดเจ็บอีกคนหนึ่ง…เด็กเพิ่งอายุสิบหก…ยังแต่งเครื่องแบบนักเรียนอยู่เลยนะ”“อาการหนักมากไหมฮะ”เขาถามออกไปด้วยน้ำเสียงที่เหมือนไม่ใช่ตัวของเขาเองอีกสืบไป…เด็กคนนั้น…ใช่…แม่ข

  • หนี้พันธนาการ-Magmalava   4 ปิดปากภคินี

    “ลูกจ๋า…กลับแล้วหรือ”คุณนายก้าวเข้ามา ร่างที่ยังระหงอยู่ในชุดผ้าไหมสีน้ำทะเล…ทำให้ห้องทั้งห้องสดสว่างขึ้น ดวงหน้าที่พอกเครื่องสำอางหนา มองดูภคินีเขม็ง…ไม่เคยชอบภคินี เพราะมองเท่าไหร่ก็ไม่เคยเห็นความคู่ควรกับลูกชายคนเดียวของเธอเลย“ยังไม่กลับบ้านอีกหรือ นี่กี่ทุ่มเข้าไปแล้ว” เธอยกข้อมือดูเวลา… “เที่ยงคืนกว่าแล้วนะ…เธอจ๋า…หรือว่าจะนอนค้างเสียที่นี่ พ่อแม่เธอรู้หรือเปล่า อย่าให้เป็นว่าเช้าก็มาแย้ว ๆ กันหน้าบ้านล่ะ”ภคินีสะอึก หล่อนไม่เคยพูดเถียงทันคุณนายเลยสักหน“มีอุบัติเหตุครับแม่”ภากรรายงานเบา ๆ ทำให้คุณนายเบิกตากว้าง ยกมือทาบอก“อย่าบอกนะว่ารถใหม่นั่น…”เขาไม่ประหลาดใจเลยหากแม่เขาจะห่วงรถมากกว่าห่วงคน…คุณนายแสงเดือนเป็นผู้หญิงมั่งคั่ง แต่เธอก็เค็มอย่างหาตัวจับยากทีเดียว“รถไม่เป็นไรหรอกฮะ”“โล่งอกไปที… แต่อุบัติเหตุก็ไม่ได้หมายความว่าจะเอาแม่ภคินีมาค้างที่บ้านเราน่ะ”“มันมากกว่านั้น”เสียงของชายหนุ่มยิ่งเบาลงไปอีก แล้วเมื่อเขาบอกต่อ คุณนายก็ทำท่าเหมือนจะเป็นลม ถอยไปนั่งที่เก้าอี้ ดวงตาเบิกกว้างตะลึงงัน“กรน่ะหรือขับรถชนคนตาย…แล้วก็ยังเจ็บสาหัสอีกหนึ่ง ไม่หรอก…ไม่จริง”เธอปฏิเสธ นึก

  • หนี้พันธนาการ-Magmalava   3 สร้อยปริศนา

    “เทียน…”เสียงของหล่อนกรีดแหลม…แล้วหล่อนก็ไม่รู้สึกอะไรอีกเลย ดวงตาของหล่อนยังลืมกว้าง และมือก็ไขว่คว้ายืนออกไปหล่อนไม่เห็นว่าห่างจากหล่อนไปไม่มากนัก รัฐยากระเด็นไปตกลงตรงนั้น…รัฐยายังรับรู้สิ่งต่าง ๆ ได้…แต่เขาขยับตัวอีกไม่ได้ รู้สึกมึนงง ได้ยินเสียงเรียกชื่อตัวเองก็เหมือนจะมาจากที่อันไกลแสนไกล เขาจำได้ว่าเป็นเสียงแม่… แต่เขาขานรับไม่ได้… เหมือนมีอะไรจุกอยู่ในลำคอของเขานี่เองและเขาก็เห็นใครคนหนึ่ง…ผู้หญิง…เห็นเป็นเงาพร่า ๆ เลือน ๆ จนมองหน้าไม่ถนัด เห็นผู้หญิงคนนั้นย่อตัวลงมามองเขาใกล้ ๆ และทำให้ได้เห็นอะไรบางอย่างวูบวาบเข้านัยน์ตาของเขารัฐยายกมือขึ้น แล้วก็คว้าจับเอาไว้ได้สร้อยข้อมือนั่นเอง ที่เป็นแวววับนั่น ในสำนึกที่ขาดวิ่นไป เขาพยายามจะจดจำมันให้ได้ เพราะมันเป็นสร้อยเส้นที่เขาพยายามจะจดจำมันให้ได้ เพราะมันเป็นสร้อยเส้นที่แปลกตา เป็นแบบที่เขาไม่ค่อยจะคุ้นเคยนัก มันมีลูกกระพรวนเล็ก ๆ เกือบจะรอบวงแล้วเขาก็กระตุกมืออย่างแรง เม็ดเล็ก ๆ ของกระพรวนนั่นเม็ดหนึ่งอยู่ในมือของเขาแล้วรัฐยาก็แน่นิ่งไปภคินีผวาลุกขึ้น สร้อยไม่ทันขาดแต่ก็ทำให้หล่อนตกใจสุดขีด… พอดีกับภากรตามเข้ามา เขาเห็นหล

  • หนี้พันธนาการ-Magmalava   2 เทียน--รัฐยาของแม่

    “ฝนตกทุกวันเลย เบื๊อเบื่อ”น้ำเสียงใส ๆ อ่อน ๆ บ่นออกมาเมื่อออกจากร้านหมอ เปิดประตูกระจกก้าวออกสู่ทางเท้าด้านนอก ก็เห็นเม็ดฝนกำลังเปาะแปะอยู่ หนุ่มน้อยยื่นมือออกไปก่อนจะหดกลับมา“ไม่ได้เอาร่มมาด้วยซิฮะ”หันมาทางมารดาที่ยังดูสาวพริ้งสำหรับการจะมีลูกชายอายุสิบหก แม้วัยของปรารถนาจะเข้าไปสามสิบแปดแล้ว หล่อนก็ยังดูสาวอยู่มาก จนลูกชายวัยสิบหกเหมือนน้องชายมากกว่าจะเป็นลูก“เอาหนังสือบังไปก่อนจะได้ไหม”“ได้ฮะ แม่ซิฮะจะไม่สบาย ขายิ่งไม่ค่อยจะดีอยู่ด้วย”เด็กหนุ่มมองมารดาอย่างห่วงใยที่สุด ปรารถนาเป็นโรคกระดูกเสื่อม มันมาไวเกินไปสำหรับอายุขนาดนี้ แต่หล่อนก็ต้องอยู่ในความดูแลของหมอ หล่อนต้องระมัดระวังค่อนข้างมากเกี่ยวกับเรื่องนี้“กลับแท็กซี่ดีไหมฮะ”เสียงใส ๆ ถามต่อ แต่ปรารถนาส่ายหน้าโดยเร็ว หล่อนต้องประหยัด แม่ม่ายอย่างหล่อนไม่มีเงินมากนักนอกจากเงินเดือนประจำจากหน้าที่การงานที่ต้องใช้จ่ายอย่างประหยัดเพื่อตัวและลูกชายสองชีวิตกับเงินเดือนสองหมื่น ปรารถนารู้ว่าเป็นภาระแสนสาหัสและเมื่อหันมองรอบตัวหล่อนพบว่ามีกันแค่สองชีวิตที่จะเกื้อกูลกันได้รัฐยาก็ยังเด็กเหลือเกินเพิ่งเรียนมอปลาย กำลังจะสอบเข้ามห

  • หนี้พันธนาการ-Magmalava   1 ภากรคนเก่ง

    “ผมดื่มไม่ไหวแล้ว”ภากรเบือนหน้าหลบจากแก้วที่ยื่นเข้ามาจ่อถึงปากแต่มือนุ่ม ๆ ก็ยังไม่ยอมปล่อยจากต้นคอทางด้านหลังของเขา พยายามจะรั้งให้เขาหันหน้ากลับมาพร้อมกับเสียงปะเหลาะ ๆ“น่าอีกนิด คนเก่งนะ.”ไม่เพียงแต่พูดเฉย ๆ คนพูดยังยื่นจมูกมาแตะแก้มของเขาอีกด้วย กลิ่นหอมจากเรือนกายของหล่อนเหมือนเดินหลงเข้าไปในดงดอกไม้ จนเขาเคลิบเคลิ้มและเขาก็ไม่อยากให้ดวงตาคู่นั้นหม่นแสงลงเลยแข็งใจดื่มเข้าไปอีกอึกหนึ่ง“นั่นซิจ๊ะเป็นผู้ชายก็ต้องดื่มเหล้า จะดื่มแต่น้ำหวานได้ยังไง้ เสียหายหมด”ภคินีวางแก้วลง ตบมือให้กับเขาสองสามแปะ ดวงตาฉายประกายซุกซนสนุกสนาน หล่อนไม่ใช่หญิงสวยเรียกได้ว่าหล่อนเป็นผู้หญิงเท่คนหนึ่ง ดวงหน้าเรียวเห็นเส้นจมูกเด่นที่สุดบนใบหน้า จมูกที่โดดเด่นจนเหมือนว่าหล่อนไปทำศัลยกรรมมาใหม่ และหลายหนที่หล่อนท้าทายให้มีการจับกระดูกที่ขึ้นสันนั่นเป็นของแท้ ๆ ที่หล่อนอ้างว่าเป็นกันทั้งครอบครัว“ไปเต้นรำกันดีกว่า”หล่อนลากเขาออกไปสู่เวทีเต้นรำเล็ก ๆ ของสนามหน้าบ้านหลังนี้เป็นงานเลี้ยงฉลองหลังพิธีรับปริญญาเพื่อนฝูงที่รับปริญญารุ่นเดียวกันล้วนแล้วแต่เบิกบาน และคู่ของเขากับหล่อนก็เป็นคู่ที่ถูกจับตามองมากท

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status