Se connecterPartager
6 นับจากนี้พี่จะดูแลเทียนเอง
Date de publication:
2025-05-01 15:47:36เด็กคนนั้น…ยังเด็กมากทีเดียว เมื่อเขาเข้าไปใกล้เตียงแล้วมองเห็นถนัดเต็มสองตาของตัวเอง ดวงหน้าเรียว…ผมสีดำขลับหวีเปิดเห็นหน้าผากลาดมนสวย คิ้วดำเรียวไปจดหางตา…แล้วเมื่อมองต่ำลงมาอีกนิดเห็นดวงตานั้นแล้ว ภากรก็กัดริมฝีปากตัวเองเอาไว้
เขาเห็นดวงตาแดงช้ำ เหมือนผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก
น้ำตายังเต็มดวงตาด้วย
คงจะร้องไห้มาตลอดเวลา เพราะแม่ของเด็กหนุ่มตายแล้ว…ไม่มีกิริยาอื่นใดเมื่อเห็นเขา เพราะรัฐยาได้พบปะเจอะเจอคนหลายคน ที่ไม่เคยรู้จักมาก่อนเลย ทุกคนเข้ามาในห้องนี้ พูดโน่นพูดนี่กันมากมายจนถึงผู้ชายคนนี้ เขาคงจะแก่กว่าไม่กี่ปี หน้าตายังดูอ่อนกว่าทุกคนที่เดินเข้ามาแล้วเดินออกไป
“จะมาบอกอะไรเทียนอีกฮะ”
น้ำเสียงของเขาสั่นสะท้าน ริมฝีปากเริ่มเบะออกนิด ๆ
ภากรสงสารจับใจ…เขาไม่เคยมีความสงสารหนใดจะเท่าหนนี้ แล้วภาพหนึ่งก็ผ่านเข้ามาในความคิดของเขา ภาพของหญิงที่นอนเหยียดยาวอยู่บนพื้นถนนฉ่ำนองด้วยน้ำฝน มือยื่นไปจนสุดเหมือนจะไขว่คว้า เขายังจำภาพการตายของผู้หญิงคนนั้นได้
เขาโทษตัวเอง…ภากรนึกถึงว่าหากเขาแข็งต่อภคินีสักหน่อยไม่ปล่อยให้หล่อนเป็นคนขับรถ อุบัติเหตุที่พรากแม่ลูกจากกันชั่วชีวิตก็คงจะไม่เกิดขึ้น
“พี่…”
เขาตั้งตัวเองเป็นพี่…อยากให้ความอบอุ่น
อยากชดใช้ให้…ซึ่งมันคงจะทดแทนกันไม่ได้
รัฐยายังเด็ก การมีแม่เป็นสิ่งสำคัญที่จะประคับประคองชีวิตของเขาไปได้อย่างยาวนาน
และเด็กนี่ไม่มีพ่อ…เท่าที่เขารู้ แม่ของเขาเข้ามาตรวจสอบประวัติไปหนหนึ่งแล้ว
รัฐยาไม่มีใครอีกเลย มีกันแค่สองคนแม่ลูก สองชีวิต…ไร้ญาติขาดมิตรจริง ๆ
คุณแสงเดือนถึงกับออกปากว่าช่างแสนอนาถาเสียเหลือเกิน และหากคุณนายไม่เกรงใจสามีเป็นที่สุดแล้ว คุณนายคงจะโทร.บอกเพื่อนฝูงที่ทำงานด้านสังคมสงเคราะห์ให้รีบมารับรัฐยาไปเร็วไว…
“พี่ชื่อภากร…เรียกพี่กรก็ได้”
ชายหนุ่มยกเก้าอี้มาตัวหนึ่ง ตั้งลงใกล้ ๆ เตียง การมาปรากฏตัวของเขา ทำให้น้ำตาที่คอยที่จะหยาดรินจากดวงตาของรัฐยาเหือดแห้งไปได้ชั่วขณะหนึ่งแล้ว
เขากำลังฉงนฉงายกับสิ่งที่เกิดขึ้น ทำไมมีคนมากมายเข้ามาหา…หลังเกิดอุบัติเหตุแล้ว รัฐยารู้แต่ว่ารถชนแล้วหนี…มีผู้หวังดีผ่านมาพบเห็นพาเขามาส่งโรงพยาบาล แม่ของเขาตายไปแล้ว และเขายังต้องนอนอยู่ที่นี่ แม้แต่งานศพของแม่ เขาก็ยังออกไปไม่ได้ มีคนเข้ามาพูดกับเขา มีคนเวทนาเมื่อรู้ว่าเขาไม่มีญาติ มีแต่แม่ มีคนออกปากว่าจะรับอุปการะเขาไว้
“คุณเป็นใครฮะ”
ถามเขาอย่างพิศวง พิศดูเขา เห็นเป็นผู้ชายหนุ่มที่หน้าตาดีมากคนหนึ่ง และกิริยาก็ยัง
สุภาพอย่างมากอีกด้วย ผิวของเขาสะอาดใส บอกถึงชีวิตความเป็นอยู่ที่สุขสบาย เสื้อผ้านั่นก็บ่งบอกเช่นกัน
แม้รัฐยาจะไม่มีเสื้อผ้าราคาแพง ๆ ยี่ห้อดังแต่เขาก็บอกได้ว่าใครอยู่ในฐานะระดับใด
“พ่อของพี่ คุณวิวัฒน์อยากจะอุปการะเทียน” เขาเรียกหล่อนอย่างสนิทสนม “ท่านรู้เรื่องที่เทียนเจออุบัติเหตุ ท่านสงสารเทียน”
พ่อเขา…รัฐยานึกออกแล้ว ชายวัยสี่สิบตอนปลาย ท่าทางสง่าภูมิฐาน น่าเคารพนับถืออย่างยิ่ง ผู้ชายคนนั้นไม่ค่อยจะพูดอะไรมากนัก พูดสั้น ๆ แต่กระชับได้ใจความครบถ้วน ไม่เหมือนกับผู้หญิงอีกคนบอกว่าชื่อ ‘แสงเดือน’ และรัฐยาก็จดจำได้แม่นยำว่า คนติดตามมาด้วยเรียกว่า ‘คุณนายแสงเดือน’
เธอมองเขาด้วยแววตาไม่พอใจนัก แต่ก็คงจะเกรงใจสามี รัฐยารู้ตัวเหมือนกัน เขาก็ไม่อาจจะทำตัวให้เป็นภาระต่อใครได้
“เทียนไม่กล้าขนาดนั้นฮะ มันมากเกินไป แค่นี้…” เขากวาดตาไปรอบ ๆ ห้อง…เป็นห้องพักพิเศษของโรงพยาบาลเอกชนที่รัฐยารู้ว่าค่าห้องมันแพงเหลือเกิน เขาอยากกลับบ้าน…แม้บ้านจะไม่มีแม่อีกแล้ว แต่นั่นเป็นที่ของเขาอย่างแท้จริง แต่ก็ยังไปไม่ได้ เพราะยังมีขาสองข้างที่บาดเจ็บ เขาเพิ่งผ่าตัด เขายังเดินไม่ได้
รัฐยาเองก็หวาดกลัวว่าเขาจะเดินได้เหมือนเดิมอีกหรือไม่
มีรอยแผลใต้เข่าลงไป…มันดูน่ากลัว เห็นรอยแผลนั่นแล้ว และยังรู้รสชาติของความเจ็บปวดจากบาดแผลนั้นอีกด้วย
“เทียนอยากไปหาแม่”
น้ำเสียงหวนละห้อย…จนเขาต้องเบือนหน้าหนีไปทางอื่น
“เทียนไปไม่ได้…เทียนเดินไม่ได้” เสียงของเขาดังขึ้น แล้วเนื้อตัวของเขาก็ไหวสะท้าน รัฐยาร้องไห้อีกแล้ว ภากรลุกจากเก้าอี้ผวาเข้าไป…เขาไม่เคยมีน้อง…แต่เขาก็รู้จักวิธีปลอบโยนผู้อ่อนแอกว่า
พ่อสอนเขาให้เป็นลูกผู้ชายอย่างเต็มตัว เขาโอบกอดร่างบอบบางเอาไว้ ในใจของเขามีแต่ความสงสารเท่านั้น แม้จะชดเชยให้อย่างไร เขาก็รู้ว่าไม่อาจจะเยียวยาความบอบช้ำของรัฐยาได้ ไม่ว่าจะทางกายที่เกิดบาดแผลให้เห็นชัด หรือทางใจที่รอยแผลกัดลึกมองไม่เห็นด้วยสายตา
“โอ๋…”
มือเขาแตะที่แผ่นหลังนั้น ในเสื้อของคนไข้ที่ทางโรงพยาบาลมีให้สวมใส่…ลูบเบา ๆ
“ไม่ต้องกลัว เรื่องร้าย ๆ มันผ่านไปแล้ว…พี่จะดูแลเทียนเอง คุณพ่อบอกแล้วว่าจะรับเทียนเป็นลูก จะเป็นน้องของพี่ไงล่ะ”
โชคดีอย่างนั้นหรือ โชคดีที่มาถึงหลังจากโชคร้ายได้ผ่านพ้นไปหยก ๆ
Dernier chapitre
หนี้พันธนาการ-Magmalava 20 เมื่อเทียนเจอภคินี
เพื่อน ๆ พารัฐยามาส่งถึงที่รถ เขาไม่ได้เข้าไปช่วยเหลือ และเขาก็อยากให้รัฐยาช่วยเหลือตัวเอง เด็กหนุ่มส่งยิ้มให้เขามาแต่ไกล การก้าวเดินโดยมีไม้คอยช่วยพยุงตัวนั้น รัฐยาทำได้ดีมากแล้วเขารับเพื่อนของรัฐยาอีกสองคนติดรถมาด้วย…เป็นหน้าที่ที่เขากระทำไม่มีตกหล่นมาเป็นเดือน ๆ แล้ว และเป็นสิ่งที่รัฐยาซาบซึ้งเป็นที่สุด ตนแรกก็คิดว่าเขาจะทำได้ไม่กี่วันแล้วก็เลิกราไป แต่ภากรเป็นคนเสมอต้นเสมอปลายอย่างยิ่ง เมื่อเขาเริ่มต้นสิ่งใดแล้วเขาก็ปฏิบัติต่อไปได้โดยไม่ทิ้งขว้างไปเสียกลางคันเสียงพวกสาว ๆ คุยกันลั่นรถ ใหม่ ๆ ก็ไม่เคยได้ยินเสียงสักแอะ เดี๋ยวนี้อาจจะเป็นเพราะเริ่มคุ้นกับเขามากขึ้น เขามองดูทางกระจกแล้วก็อมยิ้ม…เขาเหงา…ชายหนุ่มรู้ว่าการเป็นลูกคนเดียวเป็นชีวิตเงียบเหงาและบางครั้งอับเฉาเหลือเกิน เขาอยากมีพี่น้องมานานแล้วเมื่อสบโอกาสตอนที่รัฐยาเข้ามาอยู่ร่วมบ้าน เขาจึงคิดว่านี่เป็นน้องชายของเขา น้องที่เขาเคยอยากได้เป็นนักหนาส่งพวกเพื่อน ๆ ของรัฐยาไปหมดแล้ว เขาก็หยิบกล่องเล็ก ๆ จากกระเป๋าเสื้อไปข้างหลัง รัฐยาทำตาโตมองดูอย่างงงงัน“อะไรฮะ คุณกร”“พี่ซื้อมาฝากเทียน รับไปซิ”รัฐยาพนมมือไหว้เขา รับไปถือไว้
หนี้พันธนาการ-Magmalava 19 เทียนเป็นเด็กผู้ชายนะ
หล่อนยังเปราะบางเกินกว่าจะไปรบรากันคุณนายแสงเดือนได้ คุณนายพูดแต่ละคำแสบไปถึงไหน ๆ ยังแววตาที่ดูถูกเหยียดหยามหล่อนปานนั้นทำให้ภคินีไม่ปรารถนาจะเข้าไปเป็นสะใภ้ ไม่อยากรับคุณนายมาเป็นแม่ผัวให้เกิดศึกสงครามยืดเยื้อแต่หล่อนก็ยังไม่อาจจะตัดภากรทิ้งไปได้ง่ายนัก ในระหว่างที่เขายังไม่เดินทางไปเรียนต่อต่างประเทศ การมีเขาก็เท่ากับมีกระเป๋าเงินใบใหญ่ไว้เนรมิตแก้วแหวนเงินทองสารพัดนึกที่หล่อนปรารถนาจะได้ให้กับหล่อนภคินีไม่โง่…ไม่หยิ่งจะยอมรับของกำนัล…มันไม่เห็นจะเสียหายตรงไหน แถมภากรก็ยังไม่เคยล่วงเกินหล่อนอีกด้วย เขาทุ่มให้โดยไม่หวังของตอบแทน บางเวลาภคินีมองว่าภากรเป็นไอ้หนุ่มหน้าโง่คนหนึ่ง หล่อนเคยอยากให้เขาโดดเข้าใส่หล่อน…แต่เขาก็ไม่เคยทำ และหากหล่อนเริ่มก่อนภากรอาจจะลับลอยไปทันทีก็เป็นได้ เขาเป็นหนุ่มที่สมถะกับเรื่องทำนองนี้จนชวนฉงนว่าเขาเป็นปกติหรือเปล่า เลือดเนื้อของเขาไม่เคยเดือดพล่านเลยสักหน“กร...” น้ำเสียงของหล่อนอ่อนโยนลง “สั่งอาหารเถิด ค่ำแล้วเดี๋ยวจะพาไปดูแหวน…ผ่านไปเห็นวันก่อนซ้วยสวย…ไพลินจ้ะ”“ไปดูตอนค่ำ ๆ อย่างนี้น่ะหรือ”“ก็ไปดูเอาไว้ก่อนไง…ค่อยซื้อให้วันหลังก็ได้…คงไม่กี่ตังค์ล
หนี้พันธนาการ-Magmalava 18 เอ็นดูเด็ก
รัฐยาทำให้เขาใจแป้ว และชายหนุ่มก็พยายามทดแทนให้อย่างมากที่สุด เขาพารัฐยาลงจากรถเข้าไปในโรงเรียน ออกจะเป็นภาพที่แปลกตาในสายตาของเพื่อน ๆ ร่วมโรงเรียนที่รู้จักรัฐยาเมื่อเขามาถึงด้วยรถยนต์คันใหญ่โก้หรู ยังจะผู้ชายที่ประคับประคองมาก็เป็นผู้ชายมาดโก้ที่พวกนักเรียนสาวรุ่นตาโตกิ๊วก๊าวกันได้อยู่ห่าง ๆ พอคล้อยหลังภากรแล้ว รัฐยาก็ได้ยินเสียงถามแซ่ดไปหมดเขายิ้มแย้มเมื่อพูดถึงภากร อดภาคภูมิใจแทนเขาไม่ได้ที่เขาเป็นหนุ่มซึ่งสาวน้อยเริ่มผลิเนื้อสาวพากันให้ความสนใจ“คุณภากร เป็นผู้มีพระคุณกับเรามาก ตอนนี้เราอยู่บ้านเขา พ่อเขารับอุปการะเรา จากอุบัติเหตุ”มีแต่ยกย่องเทิดทูนเขา ยิ่งภากรทำดีกับเขาเท่าไหร่ รัฐยาก็ทั้งเทิดทูนนับถือเขานักหนา เขาคิดว่าพร้อมจะตอบแทนในพระคุณที่เขามีเหนือหัวนี้ได้…แม้ชีวิตตัวเองก็สามารถให้กับเขาได้ โดยที่รัฐยามองไม่เห็นวันข้างหน้า วันที่คิดในสิ่งตรงกันข้ามนี้โดยสิ้นเชิง///////////////////////////////////////////////////////////////“คุณมาช้าอีกแล้ว”ภคินียกมือขึ้นมองเวลา จากนาฬิกาเรือนบอบบางราคาแพงลิบลิ่วเพราะนี่เป็นของขวัญชิ้นหนึ่ง ที่ภากรซื้อหาให้เป็นของกำนัลหล่อนง สีหน้าขอ
หนี้พันธนาการ-Magmalava 17 แค่คางคกอย่าผยอว
“เพราะลูกของเรา…”เพียงได้ยินเท่านี้ เธอก็ยกมือขึ้นเหมือนจะห้ามปรามไม่ให้เขาพูดต่อสีหน้ายังไม่สู้จะดีนัก“ก็เพราะอย่างนี้น่ะซิคะ…ดิฉันถึงพูดไม่ออก แต่ดิฉันไม่อยากให้ลูกเข้าไปสนิทสนมอี๋อ๋อ นายเทียนไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ เป็นหนุ่มแล้ว”“ก็ยังเพิ่งจะอายุสิบหก อีกอย่างหนุ่มแล้วไง ไม่ใช่สาว” เขาแย้ง“อุ๊ย…สิบหกนี่ไม่เด็กแล้วค่ะ คุณ กำลังใช้การใช้งานได้ดีทีเดียว อีกอย่างเดี๋ยวนี้ชายกับชายก็เยอะไป…ถมไป”“เฮ้ย...” นายดำรงแทบสำลัก “อย่าคิดนอกลู่นอกทาง”ริมฝีปากของคุณนายเชิดขึ้นเหมือนปราศจากความเชื่อถือโดยสิ้นเชิง“ดิฉันเคยเห็น ลูกเพื่อนมี ติดใจเด็กผู้ชาย นายเทียนทำตัวเป็นเด็กใส ๆ แต่ใจอาจจะกำลังคิดจับตากรอยู่ก็ได้”เขาเลยได้แต่ถอนใจ คุณนายแสงเดือนไม่รู้ว่าเอาความคิดทำนองนี้มาใส่ในหัวตั้งแต่เมื่อไหร่“ให้ไปจับผู้ชายคนอื่นเถอะนะคะ อย่ามาจับตากรเข้าเชียว ดิฉันเอาถึงแตกหักไปข้างแน่ ๆ”แต่เธอก็ไม่ได้พูดเรื่องที่บังคับให้รัฐยาได้สาบาน แม้เป็นเพียงคำสาบานก็ยังทำให้เธออุ่นใจได้บ้างนิดหน่อยว่าหากรัฐยายังกล้าดีข้องเกี่ยวกับภากร รัฐยาก็จะมีอันต้องพินาศฉิบหายไปเอง เธอจะไม่ยอมเห็นเด็กข้างถนนขึ้นมาเสมอหน้ากับลู
หนี้พันธนาการ-Magmalava 16 เทียนก็ชาย ภากรก็ชาย
“ขาเป็นไงมั่ง”“เทียนพอจะเดินได้มากแล้ว”“ก็ดีนี่เธอ ฉันอยากจะเตือนสักเรื่องหนึ่ง ภากรน่ะเป็นหนุ่มแล้ว เขาไม่เคยมีน้อง เขาอาจจะเอาใจใส่เธอมาก แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไยดีเธอแบบสายเลือดแท้ๆ พี่น้องแท้ๆ เข้าใจไหม”รัฐยาร้อนไปทั่วกาย เขายังไม่เคยมีแฟน“เทียนสาบานได้ว่าไม่เคยคิดตีเสมอ”เขาละล่ำละลักบอกปากสั่นไปหมดแล้ว“เทียนนับถือคุณภากร”“ขอให้เป็นอย่างนี้ตลอดไปเถิดนะ…ฉันน่ะกลัว…เพราะเห็นมาเยอะแล้ว และก็ไม่อยากให้ลูกชายมีพี่มีน้องที่เป็นคนนอก”“เทียนไม่ได้คิด”เขาบอกย้ำ….ดวงหน้าเผือด“นี่นายเทียน….”คุณนายเข้ามาใกล้อีกนิด….มื้อเอื้อมมาข้างหน้าแล้วแตะคางมองเด็กหนุ่มขึ้นมา รัฐยาตัวแข็งทื่อ เขารับรู้จากสัมผัสนั่นว่าเต็มไปด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์…และแววตาของคุณนายที่เขามองเห็นก็ดูน่ากลัว ปราศจากความเป็นมิตร และก็ยังแปลความไม่ได้ว่านอกจากรังเกียจไม่เป็นมิตร ยังมีอะไรที่แอบซ่อนอยู่ เพราะรัฐยายังเยาว์วัยเกินไปนั่นเอง“ฉันขออะไรเธอสักอย่างนะ”“ครับ”เขารับคำด้วยเสียงแผ่ว ๆ รู้สึกแรงดันจากมือนั่นจะผลักคางของหล่อนให้แหงนเชิดขึ้น ดวงตาของเขาสาดกระทบไฟ เหมือนหวาดกลัว ไม่แน่ใจแต่คุณนายก็ยังไม่ปร
หนี้พันธนาการ-Magmalava 15 เทียนอยากเรียนบัญชี
เธอเอื้อมมือมาแตะบ่าเขา จากสัมผัสบอกเธอว่าเขาทำตัวแข็งมากกว่าระดับปกติไปสักนิดหนึ่ง“เพราะลูกชายคนนี้ของแม่เป็นหนุ่มหน้าตาดี เรียนดี ฐานะก็ดีจะเอาอะไรมากไปกว่านี้อีกเล่า จริงไหมจ๊ะ”เขาเดินขึ้นมาข้างบนได้อย่างไร ภากรก็ไม่อยากจะแน่ใจเหมือนกัน เขารู้สึกสะเทือนใจกับคำพูดที่คุณนายแสงเดือนบอกว่าตรงไปตรงมาอย่างยิ่ง หลังจากที่เขาเคยเลิกคิดเรื่องนี้มาแล้ว ภคินีก็เคยทำให้เขาคิดมาก หล่อนดูแปลก ๆ เอาแน่เอานอนไม่ได้ในเรื่องนี้ บางครั้งหล่อนก็หวานฉ่ำกับเขา แต่บางครั้งหล่อนก็เฉยเมยเหมือนคนแปลกหน้าไม่ใช่คนรักชายหนุ่มสลัดศีรษะแรง ๆ เขาไม่อยากจะเก็บเอามาคิดมาก แม่ไม่ชอบภคินีต่างหากเล่า แม่ถึงพูดออกไปแบบนั้นแม่กำลังเฉไฉแต่เขาจะไม่เฉไฉตามแม่เป็นอันขาดกำลังเดินไปตามทางที่จะไปห้องของเขา ชายหนุ่มก็ได้ยินเสียงไม้กุกกักดังเป็นจังหวะ เขาชะงักก่อนจะเห็นรัฐยากำลังเดินมา ดึกแล้วน่าจะอยู่บนเตียงมากกว่ารัฐยายังไม่เห็นเขา ได้ยินแต่เสียงแต่เสียงถามอยู่ใสๆ“พี่ส้ม อย่างนี้เรียกว่าเทียนเดินได้ดีหรือยัง”“ไปวิ่งแข่งได้เลยละค่ะ”“กีฬาคนพิการน่ะซิ”เขาเดินเข้าไป และรัฐยาก็เบือนหน้ามามองเห็น ยิ้มหวานให้กับเขา ลักยิ้
หนี้พันธนาการ-Magmalava 14 ภคินีสอบตก
รายงานจากคนติดตามภากรมาถึงเธอแล้ว คุณนายแสงเดือนเม้มปากแน่นเข้าหากันด้วยความไม่พอใจอย่างยิ่งผู้หญิงคนนั้นไม่คู่ควรกับภากรเลยจนนิดเดียวมองด้านใดก็ไม่เห็น เธอไม่ปรารถนาจะรับภคินีมาเป็นลูกสะใภ้ ภคินีสอบไม่ผ่าน“เอาล่ะ” เธอบอกออกมาในที่สุด “ยังไม่ต้องเลิกติดตามเขานะ โดยเฉพาะเวลาที่เขามีแม่คนนั้นไปด้ว
หนี้พันธนาการ-Magmalava 13 แค่น่้องนะกร...อย่ามากกว่าน้อง
เขาอาทรต่อหล่อน ถามไถ่อย่างอ่อนโยน แตะหลังมือที่หน้าผากและซอกคอของหล่อน สัมผัสแบบนั้นน่าจะทำให้หล่อนวูบวาบได้บ้างแต่ไม่มีเลย….มันไม่มีจะวูบวาบสักนิดมันเย็นชืดสนิท…ก็ช่างเหลือเชื่อที่หล่อนกับภากรคบหากันมานานเหลือเกิน ทุกอย่างก็ไม่เคยมีรุกล้ำไปถึงความสัมพันธ์ทางเพศ มันไม่เคยเกิดขึ้นเหมือนหนุ่มสาวยุค
หนี้พันธนาการ-Magmalava 12 เทียนจะมีพ่อแล้ว
ปรารถนาไม่โกหกลูก หล่อนได้เอาความผิดพลาดในชีวิตไว้เตือนใจตัวเองและเตือนใจลูกชายด้วยปรารถนาไม่เคยดุด่าถึงชายคนที่ทำให้ได้กำเนิดรัฐยา ไม่มีการพูดถึงเขา แม้รัฐยาจะเคยอยากรู้จักชายคนนั้นสักเพียงใด ปรารถนาก็ปิดปากสนิท หล่อนเคยบอกกล่าวแก่รัฐยามากที่สุดก็แค่ชื่อและนามสกุลของชายคนนั้น ชายคนที่รัฐยาเชื่อมั
หนี้พันธนาการ-Magmalava 11 เทียนเป็นลูกไม่มีพ่อ
วิถีชีวิตของเขาแตกต่างออกไป เมื่อทอดสายตามองดูรอบ ๆ ตัวมันคือสิ่งที่รัฐยาไม่เคยมีมาก่อนเลยในชีวิตนี้ มันเหมือนฝัน….แล้วเขาก็จะตื่นในเร็ว ๆ นี้ ตื่นลืมตายอมรับความจริงว่าทั้งหมดที่เห็นและครอบครองเป็นเจ้าของอยู่มันไม่ได้เป็นของเขา แต่ส้มก็ปลุกภวังค์นึกคิดของเขากลับคืนมา เด็กหนุ่มกระพริบตาถี่ ๆ กับตัว
Vous vous intéresseriez aussi à
ดวงใจศิวกร
ดอกลิลลี่สีม่วง1.2K VuesLove Pharmacist เภสัชกรไฟฟ้า
พลอยแก้ว3.0K Vuesรักลงทัณฑ์
Sanraya/oMojung/นางฟ้าแดนใต้2.9K Vuesสตรีมเมอร์คนนั้นช่วยหยุดยิงมั่วสักที
นัก(ละ)เลง1.3K Vuesแผนรักนักวางแผน(Fall for Me?)
Me.Daisy134 Vuesรักนี้มีให้เธอ 24 ชั่วโมง
บาริสต้าสายรุ้ง775 Vuesสืบแสงดาว (Dara Darling)
ฌาลินน์462 Vuesรักนี้ควรมีกี่ตอน (Fake Smiles)
Me.Daisy356 Vues
