การย้ายห้องมาพร้อมกับอาหารคลีน 1

2

การย้ายห้องมาพร้อมกับอาหารคลีน

หลังออกจากโรงพยาบาล แม่เธอจัดแจงที่พักด้วยการย้ายเธอจากชั้น 9 มายังชั้นสาม ซึ่งมีห้องว่างอยู่พอดี

“โอ๊ยแม่ เรายังไม่แจ้งออกเลย ก็ย้ายเข้าห้องใหม่แล้ว”

“ก็เดี๋ยวค่อยแจ้งไง ก็มีเวลาเคลียร์ข้าวของมาที่ชั้นสาม ต่อไปนี้ ไฟไหม้ ลิฟต์เสีย แผ่นดินไหว ก็เดินลงบันไดสะดวกดี อีกอย่างจะลดน้ำหนัก การขึ้นลงบันไดจากชั้นหนึ่งถึงชั้นสาม ก็ถือว่าเป็นการออกกำลังกายที่ดี”

เธอไม่ได้โต้แย้งแม่ เพราะเป็นความคิดที่ดี และยอมรับว่าการอยู่ชั้นที่สูงไป พอเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดนั้น มันลำบากจริงๆ กว่าจะพาตัวเองมายังชั้นล่างได้ เพราะไฟไหม้หรือแผ่นดินไหว ลิฟต์ก็ใช้ไม่ได้ ยังไม่รวมถึงเวลาลิฟต์เสียหรือค้าง

“แม่จะซื้อบ้านให้ก็ไม่เอา” เกสรบ่น เพราะใจจริงอยากให้ลูกสาวพักอยู่ในบ้านมากกว่า แต่ลูกสาวบอกอยู่คอนโดฯ สะดวกกว่าและใกล้มหาวิทยาลัย

“บ้านโครงการดีๆ มีรปภ. ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง แถวนี้มันไม่มีหรอก” เป็นตายร้ายดีอย่างไรนิสราก็ไม่ชอบพักที่ไกลจากมหาวิทยาลัย ขี้เกียจตื่นเช้า และเบื่อรถติดที่สุด

“อีกอย่างแม่ก็รู้ เรียนจบปริญญาแล้ว หนูต้องไปเรียนต่อโทที่เมืองนอก ซื้อบ้านไปทำไมล่ะ”

“เออๆ ไม่ซื้อก็ไม่ซื้อ โอ๊ยชีวิตคนกรุงเทพฯ นอนอยู่ดีๆ ก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น” เกสรไม่วายบ่น

จากนั้นก็เรียกคนขับรถและคนรับใช้ประจำตัวให้มาเก็บข้าวของลูกสาวจากชั้นเก้าลงมายังห้องพักชั้นสาม

“แล้วข้าวของหนูเกด ให้ขนลงมาเลยไหม” เกสรหันไปถามลูกสาว

“ไม่ต้องหรอกแม่ เดี๋ยวให้เกดจัดการเอง นี่ก็เพิ่งไลน์ไปบอกเกดแล้ว”

“แต่หนูเกดคงไม่ว่าอะไรนะที่จู่ๆ ย้ายมาชั้นสามแบบนี้”

“ไม่หรอกแม่ เกดเป็นคนคุยได้ เข้าใจอะไรง่ายๆ”

“อือ แม่ก็ว่ายังงั้น ว่าแต่เกดยังโสดอยู่ใช่ไหม”

“ค่ะ ถามครั้งที่ร้อยแล้วนะ” เพราะตั้งแต่แม่เจอ

เกศสิริ เพื่อนสนิทของเธอ แม่ก็ปลาบปลื้มในนิสัยใจคอ จนอยากได้เป็นลูกสะใภ้ เพราะลูกชายโสดมาหลายปี วันๆ ขลุกอยู่แต่ในไร่

“แหม ก็คนมันอยากรู้”

“ไม่ต้องลุ้นอะไรทั้งนั้น ยัยเกดไม่ชอบพี่เนสหรอก”

“อ้าว ทำไมอะ พี่เนสเขาก็หล่อขนาดนั้น และบ้านรวยด้วยนะ ใครได้พี่ชายแกไป รับรองมีกินมีใช้ไปจนตาย”

ดูเหมือนแม่ของเธอจะภาคภูมิใจในความหล่อและความบ้านรวยของลูกชายคนโตมาก

“หล่อ แต่ขวางโลก กวนตีน อยู่ด้วยแล้วปวดหัวจะตาย ให้พี่เนสอยู่กับไอ้นิกกับไอ้แน็กไปนั่นแหละดีแล้ว”

‘ไอ้นิก’ คือแมวเพศผู้ ส่วนไอ้แน็กคือสุนัขตัวผู้

ทั้งสองตัวที่ว่ามานั้น นริศเก็บจากวัดมาเลี้ยงดูที่บ้าน

“โอ๊ย ทำไมนิสว่าพี่แบบนี้ แกนั่นแหละปากร้าย” เกสรโวยลูกสาว

“เอ้า ว่าหนูซะงั้น”

สองแม่ลูกโต้เถียงกันไปมา ขณะช่วยกันจัดเก็บข้าวของ กระทั่งจัดการทุกอย่างเรียบร้อย

เพราะของใช้ของนิสรา ที่หนักสุดคือตำราเรียน เสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวนั้นก็ไม่ได้มีอะไรมาก เพราะเธอเป็นคนไม่แต่งตัวหรือบ้าแฟชั่น เพราะรูปร่างอย่างเธอแต่งไปก็ไม่ได้ดูดีขึ้น

ส่วนของใช้พื้นฐานจำเป็นนั้น ห้องพักมีให้ครบครัน ตั้งแต่เฟอร์นิเจอร์ ทีวี ตู้เย็น เครื่องนอน ยันเครื่องครัวครบครัน เครื่องซักผ้า อบผ้า ราวตากผ้าก็มีพร้อม

ขาดแค่ของกิน ที่เธอต้องจัดหาเอง เพราะงั้น...

“ต่อไปนี้ต้องลดน้ำหนักจริงจัง แม่ว่านิสหาร้านอาหารคลีนมากินดีกว่านะ สั่งมาให้ครบสามมื้อต่อวันเลย ถึงเวลาก็อุ่นกิน แล้วเดี๋ยวแม่จะซื้อไข่และอกไก่ กุ้ง ปลาแซลมอนมาตุนไว้เยอะๆ”

จากนั้นแม่ก็ร่ายยาวถึงอาหารคลีนที่ทรงคุณค่าทางโภชนาการ รวมทั้งผลไม้ แต่ไม่มีพูดถึงขนมหรือของหวานให้ชื่นใจเลย

“แม่ว่าจะอยู่ดูแลเรื่องอาหารการกินนิสสักพักดีไหม”

“ไม่ดีค่ะ!” นิสราตอบทันควันโดยไม่ลังเล พอแม่ทำหน้ายุ่งใส่ เธอก็รีบอธิบาย

“แม่กลับไปดูแลพ่อเถอะค่ะ บ้านนั้นไม่มีคนคอยกำกับเละเทะแน่ พ่อกับพี่เนสนั่งซดเบียร์เกินสองขวดต่อวันแน่นอน”

แม่ของเธอมีคำสั่งห้ามสองพ่อลูกนั่นกินเบียร์เกินสองขวดต่อวัน

“เออ จริง ว่าแต่นิสจะกินคลีนตามที่แม่บอกใช่ไหม”

“แน่นอน หนูก็ยังไม่อยากตายก่อนมี...” ว่าจะบอกว่า ‘ผัว’ แต่ตอนนี้ก็มีแล้ว แม้จะเป็นแค่ผัวแค่ในนามก็เถอะ

“ใช่ ยังไงก็ต้องมีหลาน หน้าตาน่ารักๆ ให้แม่ก่อน ถ้าหลานชายต้องหล่อเหมือนกรรณ ลูกสาวก็สวยเหมือนลูกสาวแม่ โอ๊ย คิดแล้วก็อยากจะเห็นหน้าหลานไวๆ” ตอนนี้เกสรน่าจะลืมไปแล้วว่าลูกสาวต้องจะหย่ากับกรรณ

“โอเคค่ะ หนูจะรักษาสุขภาพให้ดี เพื่อมีหลานสาวหลานชายหน้าตาดีเหมือนพ่อแม่ ปู่ย่า ตายายให้แม่แน่นอน” เธอพูดให้แม่สบายใจ เพราะไม่อยากให้ผู้ให้กำเนิดมานั่งคุมอาหารการกินของเธอ

เพราะถึงจะมีเจตนาอันแน่วแน่ว่าจะลดน้ำหนัก แต่การจะให้เลิกกินของโปรดนั้น ต้องค่อยๆ เป็นไป จะมาให้เลิกเด็ดขาดมันคงยากเกินไป

“โอเค แม่กลับก็ได้ ว่าแต่หนูเกดจะกลับเมื่อไหร่”

“ก็น่าอาทิตย์หน้า”

“อือ งั้นนิสอยู่คนเดียวแค่สามสี่วันเองใช่ไหม”

“ใช่ค่ะ แม่ไม่ต้องเป็นห่วง อยู่แค่ชั้นสามเอง เกิดอะไรขึ้นนิสลงข้างล่างทันแน่”

“อือ ได้ๆ ว่าแต่จริงๆ แกก็แต่งงานจดทะเบียนกับกรรณแล้ว น่าจะไปอยู่บ้านเขาได้นะ นุชก็ชวนอยู่” เกสรเอ่ยถึงนุชจรี มารดาของกรรณ

:::::::::::::::::::::