อยู่ในที่ที่พอดีกับร่างกาย 2

“อยากมีลูกเขยรวย” นิสราทวนคำเพื่อน

“เออ นั่นแหละประเด็นหลักพ่อฉัน”

“งั้นแกก็ต้องรีบมีผัวรวย ชิงตัดหน้ามันไปเลย”

“ผัวรวย มันก็เป็นความฝันของสาวๆ ทั่วไป ฉันเองก็ด้วย แต่รวยแล้วต้องดี และต้องหล่อด้วย แต่มันจะมีขายตามตลาดนัดไหมล่ะ ฉันจะได้ไปซื้อหา” เกศสิริประชด

“มันมีอยู่จริงแก แต่ไม่ได้มีขายที่ตลาดนัด แต่มีอยู่ที่ไร่ใกล้พระจันทร์”

“ใครอะ”

“พี่ชายฉันไงล่ะ พี่เนสไง ยังโสดแก”

“ไอ้บ้า พูดเล่นได้เหรอในเวลานี้ ฉันเครียดจนอยากกระโดดน้ำตายจริงๆ นะ แถมป้าที่อยู่เมืองนอกจะเลิกส่งเงินให้ฉันแล้ว บอกว่าทางเขาก็เลิกกับผัว ต้องประหยัดเงินเหมือนกัน เพราะไม่มีคนดูแล้ว และป้าบอกว่าฉันอายุยี่สิบแล้วต้องดูแลตัวเองได้” บ่นพร้อมกับถอนหายใจยาวอย่างกลัดกลุ้ม

“พูดจริงแก แต่งงานกับพี่เนสเถอะ” นิสราย้ำคำเดิม

“จะบ้าเหรอ หรือถ้าฉันยอม พี่เขาจะยอมไหม แถมไม่เคยเจอกันเลยสักครั้ง”

แต่เคยเห็นภาพที่นิสราเอามาอวด ว่ามีพี่ชายหล่อ ซึ่งก็หล่อจริงๆ ใบหน้าคมเรียว จมูกโด่งเป็นสัน คิ้วเข้มเหมือนปีกนกรับกับดวงตาคมซึ้งดูลึกลับปนเจ้าเล่ห์ ริมฝีปากหยักหนาได้รูป และมีผิวสีแทนอ่อนๆ ผมหยักระต้นคอนั้นเข้ากับบุคลิกและหน้าตาเขามากๆ แถมนิสรายังอวดอีกว่าพี่ชายตัวเองนั้นนอกจากมีหน้าหล่อแล้ว ยังสูงถึง 185 เซ็นฯ

ดูๆ ไปหน้าตาเขาคล้ายพระเอกญี่ปุ่นที่เธอคลั่งไคล้อยู่ตอนนี้ หลังได้ดูซีรีส์เรื่องหนึ่งทางเน็ตฟลิกซ์

“ถ้าแกยอม พี่เนสต้องยอมอยู่แล้ว” นิสราพูดอย่างมั่นใจ

“แกจะไปคลุมถุงชนพี่เขาหรือไง บ้าเปล่า นี่มันยุคไหนแล้ว”

“เออน่า แกแค่ยอมแต่ง เดี๋ยวทุกอย่างให้แม่จัดการ”

“ไม่เอา อย่าไปบังคับพี่เขาสิ เดี๋ยวเขาก็มาเกลียดฉันหรอก”

“ไม่ได้บังคับ แต่แค่ขอร้องให้ช่วยแกก่อน มันเป็นวิธีเดียวที่พ่อแกจะไม่บังคับแกแต่งงานกับไอ้โต้งนะ”

“แต่มันจะดีเหรอแก ฉันกลัวพ่อฉันสร้างความเดือดร้อนให้ครอบครัวแกน่ะ”

“เออ ค่อยว่าทีหลังเถอะ เอาปัญหาเฉพาะหน้าตอนนี้ก่อนไหม ว่าไง แต่งไหม”

เกศสิรินิ่งไปชั่วครู่ เพราะกำลังครุ่นคิดกับสิ่งที่นิสราเสนอมา สุดท้ายก็ได้ข้อสรุป

“เออ มันก็ดีกว่าไปเป็นเมียไอ้โต้งแหละวะ”

“ดีล” นิสราว่าพลางยกมือขึ้น เกศสิริก็ยกมือแตะ

“แต่บอกพี่แกด้วย ว่าแต่งหลอกๆ ก็ได้ ไว้พี่เขาอยากหย่าเมื่อไหร่ก็บอกได้เลย ฉันยินดี”

“เออๆ เดี๋ยวฉันคุยกับแม่เอง แกไม่ต้องกังวล” นิสราคิดว่าแม่คงอยากจับพี่ชายประเคนใส่พานยกให้เกศสิริ

เพราะอีกฝ่ายดูจะชื่นชอบเพื่อนรักของเธอมาก ราวกับเป็นแม่ลูกกันมาตั้งแต่ชาติปางก่อน เพราะแม่เคยบอกกับเธอว่า เห็นเกศสิริครั้งแรกก็ถูกชะตา อยากได้มาเป็นลูกสาวทันที

ก็แหงสิ นิสัยเหมือนกันมาก เจ้าระเบียบ รักสะอาด ดีว่าเกศสิริไม่ขี้บ่นเหมือนแม่ แต่แก่ตัวน่าจะมีแววอยู่เหมือนกัน

และจริงอย่างที่คิด เมื่อนิสราบอกเรื่องของ

เกศสิริให้แม่ฟัง พร้อมข้อเสนอเรื่องการแต่งงานของ

เกศสิริกับนริศ แม่เธอก็ตอบรับทันทีโดยไม่เสียเวลาไตร่ตรองใดๆ

“แม่จะไม่ลองถามพี่เนสก่อนเหรอ” นิสราว่า

[ไม่ต้องหรอก ยังไงเนสก็ต้องแต่งกับหนูเกด]

“แม่จะจัดงานแต่งเหรอ”

[งั้นเอางี้นะจดทะเบียนกันเลย เพราะมันเร่งด่วนไม่ใช่เหรอ ส่วนงานฉลองไว้จัดเลี้ยงที่บ้านเรา]

“ใช่แล้ว ค่อนข้างเร่ง เพราะเกดอยากให้เรื่องนี้จบไวๆ กลัวพ่อมันยกให้ไอ้ลูกกำนันคนนั้น”

[โอเค งั้นเอางี้นะ พ่อกับแม่ พี่เนสจะเข้ากรุงเทพฯ เอง เดี๋ยวพาไปถ่ายรูปชุดเจ้าสาวเจ้าบ่าวเพื่อให้พ่อหนูเกดดู แล้วเอาทะเบียนสมรสให้เขาดูด้วย ตามด้วยสินสอด]

“เกดบอกไม่ต้องให้สินสอด ขอยืมเงินห้าหมื่นใช้หนี้ให้พ่อก็พอ”

[โอ๊ย ไม่ได้หรอก งั้นจะบอกว่าลูกเขยรวยได้ยังไง]

“เกดบอกว่า ถ้าให้เยอะ พ่อมันก็เอาไปกินเหล้า เล่นการพนันหมด”

[งั้นให้พ่อเกดไปแสนหนึ่งก่อน สินสอดที่เหลือแม่จะให้หนูเกดรับไว้]

“แต่เกดคงไม่รับ เพราะมันอยากแต่งแค่หลอกพ่อมันเท่านั้น”

[แม่อยากให้แต่งจริงๆ ก่อนพี่แกจะเสร็จยัยเชอรี่ เมื่อคืนก็มาหาพี่แกที่บ้าน หน้าไม่อายจริงๆ ค่ำๆ มืดๆ มาหาผู้ชายถึงบ้าน ดีที่ว่าพี่แกไม่เล่นด้วย แถมไอ้แน็กก็เห่าใส่จนมันต้องเผ่นกลับไปเอง]

::::::::::::::::::