LOGINShare
ตอนที่ 7 เขาเฝ้าเธอ…เธอเฝ้าใจตัวเอง
Last Updated:
2025-08-31 13:12:10ภายหลังการปะทะดุเดือดที่ชายแดน แม้ทัพต้าเหลียงจะได้รับชัยชนะ แต่ก็ต้องแลกมาด้วยความเหนื่อยล้าและบาดแผลนับไม่ถ้วน ในยามค่ำคืนที่เงียบสงัด เสียงลมหายใจที่อ่อนแรงของเหล่าทหารยังคงดังแผ่วเบาไปทั่วค่ายพัก
ภายในกระโจมบัญชาการชั่วคราว หลี่เหวินเจี๋ย นอนพักผ่อนอยู่บนเตียงอย่างสงบ ใบหน้าของเขาแม้จะยังซีดเซียว แต่ลมหายใจก็เริ่มสม่ำเสมอขึ้น บาดแผลที่ไหล่ซ้ายของเขายังคงถูกพันด้วยผ้าขาวสะอาดตา ที่มีรอยเลือดจางๆ ซึมออกมา
ซูหนิงหนิง นั่งอยู่ข้างกายเขา มิได้หลับใหลเลยแม้แต่น้อย ดวงตาของนางจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของแม่ทัพใหญ่ผู้ที่ครั้งหนึ่งนางเคยสงสัยว่าเป็นศัตรูของบิดา แต่บัดนี้...เขากลับกลายเป็นผู้ที่นางเพิ่งช่วยชีวิต และเป็นผู้ที่เอ่ยคำว่า "ข้าเชื่อใจเจ้า" ออกมาจากปาก
ใจของนางสั่นสะท้านทุกครั้งที่นึกถึงคำพูดนั้น ความรู้สึกอบอุ่นแปลกๆ ก่อตัวขึ้นในอก เป็นความรู้สึกที่นางไม่ควรมีให้บุรุษผู้นี้ บุรุษผู้ที่ถูกจับหมั้นหมายให้นางเพื่อผลประโยชน์ของแผ่นดิน มิใช่ความรัก
นางเอื้อมมือไปเช็ดเหงื่อบนหน้าผากของเขาอย่างแผ่วเบา สัมผัสที่อ่อนโยนทำให้หลี่เ
Latest chapter
หนึ่งใจใต้ธงศึก ตอนที่ 52: เขาจุมพิตเธอเบื้องหน้าขุนนาง
แสงอรุณทอประกายเหนือพระราชวังหลวง บัดนี้กลับคืนสู่ความสงบสุขอย่างแท้จริง หลังจากการเปิดโปง ท่านราชครู ผู้บงการอยู่เบื้องหลังการใส่ร้าย อ๋องพิทักษ์แผ่นดิน หลี่เหวินเจี๋ย และเหตุการณ์วุ่นวายต่างๆ แผ่นดินต้าเหลียงได้เริ่มต้นบทใหม่แห่งความรุ่งเรืองภายใต้การปกครองของ องค์ฮ่องเต้ ผู้เปี่ยมด้วยพระปรีชาสามารถ และการสนับสนุนจาก หลี่เหวินเจี๋ย วีรบุรุษผู้กล้าหาญ ที่บัดนี้มี พระชายาซูหนิงหนิง เคียงข้างเช้าวันนั้น ท้องพระโรงหลวงเต็มไปด้วยเหล่าขุนนางน้อยใหญ่ที่มารวมตัวกัน เพื่อปรึกษาราชกิจสำคัญเกี่ยวกับการฟื้นฟูบ้านเมืองหลังสงคราม และการแต่งตั้งตำแหน่งขุนนางใหม่ ภายใต้บรรยากาศที่อบอุ่นและเปี่ยมด้วยความหวังหลี่เหวินเจี๋ย ในชุดขุนนางเต็มยศดูสง่างามและน่าเกรงขาม ใบหน้าคมคายของเขาฉายแววความสุขที่มิอาจปิดบังได้ เขายืนอยู่เบื้องหน้าพระพักตร์ องค์ฮ่องเต้ อย่างมั่นคงซูหนิงหนิง ในชุดผ้าไหมสีชมพูอ่อนที่เรียบง่ายแต่แฝงไว้ด้วยความสง่างาม ยืนอยู่ข้างกายเขาอย่างมั่นใจ ดวงตาคู่กลมโตเรียวรีฉายแววความสุขและภาคภูมิใจ“ขอเดชะฝ่าบาท!” หลี่เหวินเจี๋ยคุกเข่าลงถวายบังคม “กระหม่อมหลี่เหวิ
หนึ่งใจใต้ธงศึก ตอนที่ 51 ข้าจะรักเจ้า…แม้ในวันที่ข้าถูกขัง
แสงอรุณยามเช้าสาดส่องต้องพระราชวังหลวงที่บัดนี้กลับคืนสู่ความสงบสุข หลังมหาสงครามครั้งยิ่งใหญ่ได้ผ่านพ้นไป อ๋องพิทักษ์แผ่นดิน หลี่เหวินเจี๋ย และ พระชายาซูหนิงหนิง ต่างใช้ชีวิตอย่างมีความสุขท่ามกลางความรักที่เบ่งบาน แต่ความสงบสุขนั้นช่างสั้นนัก เพราะภัยคุกคามที่แท้จริงหาได้มาจากสนามรบภายนอก หากแต่มาจากเงามืดภายในราชสำนักเองหลังจากที่ หลี่เหวินเจี๋ย ได้ประกาศเชิดชู ซูหนิงหนิง ต่อหน้าเหล่าขุนนาง ทำให้บางคนไม่พอใจในความสามารถและอิทธิพลของหลี่เหวินเจี๋ยที่นับวันยิ่งมีมากขึ้น พวกเขาจึงเริ่มวางแผนการร้ายเพื่อกำจัดหลี่เหวินเจี๋ยให้พ้นจากเส้นทางอำนาจเช้าวันหนึ่ง บรรยากาศในท้องพระโรงกลับมาตึงเครียดอีกครั้ง องค์ฮ่องเต้ ประทับอยู่บนบัลลังก์ทองคำ ใบหน้าของพระองค์เคร่งขรึมกว่าครั้งใดๆ เหล่าขุนนางน้อยใหญ่ต่างยืนเรียงรายด้วยสีหน้ากังวล“หลี่เหวินเจี๋ย! เจ้ามีความผิด!” องค์ฮ่องเต้ตรัสด้วยพระสุรเสียงก้องกังวาน “มีผู้ร้องเรียนว่าเจ้าได้แอบสะสมกำลังพลและอาวุธยุทโธปกรณ์อย่างลับๆ หมายก่อการกบฏ!”คำประกาศขององค์ฮ่องเต้สร้างความตกตะลึงแก่ทุกคนในท้องพระโ
หนึ่งใจใต้ธงศึก ตอนที่ 50 ข้างข้า…ที่ไม่ใช่ข้างหลัง
แสงอรุณยามเช้าสาดส่องต้องพระราชวังหลวงที่บัดนี้กลับมาคึกคักและเปี่ยมด้วยชีวิตชีวาอีกครั้ง หลังมหาสงครามที่ทำให้แผ่นดินต้าเหลียงสั่นสะเทือนได้สิ้นสุดลงด้วยชัยชนะอันยิ่งใหญ่ของ อ๋องพิทักษ์แผ่นดิน หลี่เหวินเจี๋ย และการปรากฏตัวของ พระชายาซูหนิงหนิง ผู้เป็นดั่งดวงใจของเขาสองวันหลังจากการกลับสู่เมืองหลวง หลี่เหวินเจี๋ย ได้รับราชโองการให้เข้าเฝ้า องค์ฮ่องเต้ เพื่อปรึกษาราชกิจสำคัญที่รออยู่เบื้องหน้าเกี่ยวกับฟื้นฟูบ้านเมือง หลังความเสียหายจากสงครามครั้งใหญ่ภายในจวนของอ๋อง บรรยากาศยังคงอบอวลด้วยความสุขที่หวนคืนมา ซูหนิงหนิง กำลังจัดเตรียมชุดขุนนางให้หลี่เหวินเจี๋ยด้วยมือของนางเอง ใบหน้าของนางยังคงมีร่องรอยความอ่อนล้า แต่แววตาเต็มไปด้วยความรักและความห่วงใย“ท่านอ๋อง…บาดแผลของท่านยังไม่หายสนิทดีนะเจ้าคะ” ซูหนิงหนิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่ว “ท่านควรจะพักผ่อนให้มากกว่านี้”หลี่เหวินเจี๋ยหันมามองนาง ดวงตาคู่คมกริบของเขาเต็มไปด้วยความรักที่ลึกซึ้ง เขาจับมือของนางแน่น “แผลกายนั้นเล็กน้อยนักซูหนิงหนิง แต่แผลใจที่ข้าเคยมี…เจ้าเป็นผู้รักษาให้หายดี”คำพูดของเขาทำให้ซูหนิ
หนึ่งใจใต้ธงศึก ตอนที่ 49 ศึกจบ…แต่ข้าจะไม่ปล่อยมือเจ้า
เสียงแตรศึกที่เคยดังก้องไปทั่วแผ่นดินบัดนี้เงียบสงัดลงแล้ว เหลือเพียงเสียงลมที่พัดผ่านยอดไม้และเสียงนกร้องขับขาน บ่งบอกถึงความสงบสุขที่หวนคืนมาสู่ต้าเหลียงอีกครั้ง หลังมหาสงครามครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดจบลงด้วยชัยชนะอันงดงามของกองทัพ อ๋องพิทักษ์แผ่นดิน หลี่เหวินเจี๋ยณ สนามรบที่เคยเต็มไปด้วยคราบเลือดและซากศพ บัดนี้ถูกทำความสะอาดและจัดระเบียบใหม่ เหล่าทหารของต้าเหลียงที่รอดชีวิตต่างพากันกลับมารวมตัวกันด้วยใบหน้าอิดโรย แต่แววตาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจในชัยชนะอันยิ่งใหญ่ และความยินดีที่ได้กลับมามีชีวิตอีกครั้งหลี่เหวินเจี๋ย ยืนตระหง่านอยู่กลางสนามรบที่เงียบสงัด ชุดเกราะของเขาเต็มไปด้วยรอยบุบและคราบเลือดที่แห้งกรัง ใบหน้าคมคายของเขาซีดเซียวจากความเหนื่อยล้าและบาดแผลที่ยังไม่หายสนิทดี แต่ดวงตาคู่คมกริบกลับฉายแววความสุขที่มิอาจปิดบังได้ เมื่อเขามองไปยัง ซูหนิงหนิง ที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ซูหนิงหนิงในชุดหมอศึกที่เรียบง่ายแต่เปื้อนคราบเขม่าดินและโลหิต เดินเข้ามาหาหลี่เหวินเจี๋ยอย่างช้าๆ ใบหน้าของนางยังคงซีดเซียวและอ่อนล้า แต่ดวงตาคู่กลมโตเรียวรีกลับฉายแววความรักที่ลึกซึ้งและโล
หนึ่งใจใต้ธงศึก ตอนที่ 48 ศึกหัวใจ…สำคัญไม่แพ้ศึกสงคราม
แสงจันทร์นวลผ่องสาดส่องลงมายังเมืองหลวงต้าเหลียงที่บัดนี้กลับคืนสู่ความสงบสุข หลังชัยชนะอันยิ่งใหญ่ในศึกสมรภูมิเหนือ แคว้นอริ แต่ในใจของทั้ง หลี่เหวินเจี๋ย และ ซูหนิงหนิง ความสงบนั้นยังห่างไกลนัก ค่ำคืนนี้เป็นคืนก่อนวันอภิเษกสมรส คืนที่ควรเต็มไปด้วยความยินดี ทว่ากลับเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนและยังมิได้ถูกปลดเปลื้องภายในห้องส่วนตัวที่ตกแต่งอย่างงดงามในจวนของแม่ทัพ ซูหนิงหนิงนั่งอยู่ริมหน้าต่าง มองไปยังดวงจันทร์ที่ลอยเด่นอยู่บนฟากฟ้า ใบหน้าของนางยังคงซีดเซียวจากความเหนื่อยล้าและบาดแผลที่ยังไม่หายสนิทดี แต่ดวงตาคู่กลมโตเรียวรีกลับฉายแววครุ่นคิดลึกซึ้งเธอนึกย้อนถึงคำขอแต่งงานของหลี่เหวินเจี๋ยเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา คำขอที่เปี่ยมด้วยความรักและความจริงใจ คำขอที่ทำให้หัวใจของเธอเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง แต่ในขณะเดียวกัน ภาพของครอบครัวที่พังทลาย ความเจ็บปวดที่พ่อแม่ต้องเผชิญ และความแค้นที่เคยกัดกินใจ ก็ยังคงฉายชัดขึ้นมาในห้วงความคิด ความรู้สึกผิดบาปยังคงตามหลอกหลอน“หนิงหนิง…เจ้ายังไม่นอนอีกหรือ” เสียงนุ่มนวลของ มู่หลัน ดังขึ้น มู่หลันเดินเข้ามาพร้อมถ้วยชาอุ่นๆ วางลงบ
หนึ่งใจใต้ธงศึก ตอนที่ 47 ข้าคือขุนศึก…และข้าคือของเจ้า
แสงอรุณยามเช้าสาดส่องต้องผืนดินต้าเหลียงที่บัดนี้กลับคืนสู่ความสงบสุขอีกครั้ง หลังจากการปราบปรามกองทัพแคว้นอริได้สำเร็จ ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่มาถึงแล้ว แต่บาดแผลจากสงครามยังคงฝากฝังไว้ในจิตใจของผู้คน และบาดแผลในใจของ หลี่เหวินเจี๋ย นั้นลึกซึ้งเกินกว่าจะเยียวยาได้ง่ายๆหลังจาก ซูหนิงหนิง หายตัวไปในสมรภูมิ หลี่เหวินเจี๋ยใช้เวลาหลายวันหลายคืนในการค้นหานางอย่างบ้าคลั่ง ทว่าก็ไม่พบร่องรอยใดๆ เลย ความสิ้นหวังกัดกินหัวใจของเขา จนกระทั่งเขาได้รับข่าวดีดุจสายฝนกลางทะเลทราย…ว่าซูหนิงหนิงปลอดภัยและได้ไปปรากฏตัวที่หมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งทางตอนใต้ของเมืองหลวง โดยมี มู่หลัน และ กงซุนหมิง คอยอยู่เคียงข้าง และที่สำคัญ...เด็กหญิงที่ซูหนิงหนิงช่วยชีวิตไว้ก็ปลอดภัยดีเช่นกันภายในเรือนพักรับรองในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งทางตอนใต้ของเมืองหลวง แสงเทียนสลัวๆ ส่องต้องใบหน้าซีดเซียวของซูหนิงหนิงที่นอนหลับใหลอยู่บนเตียงไม้ นางยังคงอ่อนเพลียจากการบาดเจ็บและเหตุการณ์ที่ผ่านมา แต่ลมหายใจก็เริ่มสม่ำเสมอแล้วหลี่เหวิน
You may also like
ชายาแพทย์เสด็จ : ท่านอ๋องควรดื่มยาแล้ว
จิ้งเยี่ยน63.8K viewsข้าน่ะหรือสตรีน่ารังเกียจแห่งต้าหยวน
ชาไทยเย็น18.4K viewsทวงแค้นข้ามกาลเวลา
ชาไทยเย็น32.7K viewsคุณหนูสามผู้มีสติปัญญาไม่สมประกอบ
ต้นไม้แห้ง19.8K viewsยามใบไผ่ต้องสายลม (ภาควัยเยาว์)
อู๋หมิง - นางแมวแห่งเสียนหลอ264 viewsคุณหนูคนงาม
วันว่างว่างของหญิงใหญ่431 viewsฮูหยินสายลุย
เจี่ยเจียที่แปลว่าพี่สาว3.1K viewsแพรวาหมอดูหลงยุค
ปลายฝนต้นหนาว1.7K views
