LOGIN"พี่ซิมจะไปไหน พิชจะกลับหอ"
คนตัวเล็กโวยวายเมื่อเห็นรุ่นพี่ขับรถผ่านหน้ามหาวิทยาลัยไป เธอจ้องหน้าคนขับที่แสร้งทำหูทวนลม และบอกกับเธอเหมือนกับเป็นเรื่องปกติธรรมดาว่า "พี่หิวข้าว" "ก็ไปส่งพิชที่หอก่อน แล้วพี่ค่อยไปกิน" "กินคนเดียวไม่อร่อย" "โอ้ย!! ก็ไปชวนเพื่อนพี่สิคะ" "ไม่เอาเดี๋ยวพวกมันสงสัย" ซิมส่ายหัว เพราะเขารู้นิสัยของไอ้พวกนั้นดี พอเขามีแฟนปุ๊บ ต่อมเสือกของพวกมันก็ทำงานปั๊บ อยากรู้ไปซะหมดว่า "ผู้หญิง" ที่มาเป็นแฟนเขาคือใคร เรียนปีไหน ชื่ออะไร และที่สำคัญคือพวกมันชอบจับผิด เขาขี้เกียจจะต้องมานั่งตอบคำถามว่า "เมื่อคืนเป็นไงวะ" ก็เลยจบปัญหาด้วยการหนีหน้าพวกมันไปหนึ่งวันถ้วน ซิมคิดก่อนจะพูดกับคนหน้าหงิกต่อด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ฟังรื่นหูแต่อยู่ๆ กลับกระตุกหัวใจคนฟังให้เต้นแรงว่า "พี่อยากไปกินข้าวกับแฟน" คำพูดที่มาพร้อมรอยยิ้มจับหัวใจนั้นทำเอาพิชชาพูดไม่ออก หัวมันเบลอไปชั่วขณะ กว่าจะหาเสียงตัวเองเจอก็นะ....เผลอเคลิ้มไปกับคำว่า "แฟน" เกือบห้าวินาทีได้ "แฟนปลอมๆ ค่ะ" พิชชาย้ำเสียงเข้ม ก่อนจะผินหน้าไปทางหน้าต่าง แกล้งทำเหมือนว่าชมวิวข้างทางไปเรื่อยๆ ถ้าไม่เมาค้าง... ก็คงนอนน้อยเกินไป!! หญิงสาวคิดหาเหตุผลให้กับตัวเองที่เผลอหวั่นไหวไปกับคำพูดล้อเล่นของอีกฝ่าย ใช่แน่ๆ มันต้องใช่แน่ๆ เธอพึมพำพร้อมกับผงกหัวหงึกๆ เห็นด้วยกับข้ออ้างที่ทำให้เธอสบายใจที่จะเดินหน้าต่อไปในสถานะ "แฟนปลอมๆ" "ครับๆ ย้ำจัง" ซิมแกล้งแหย่คนตัวเล็กที่ทำหน้าหงิกตั้งแต่เขาตื่นมา ซึ่งเขาไม่รู้จริงๆ ว่าเผลอไปทำอะไรให้เธอโมโหถึงเอาแต่ร้องจะกลับหอ แต่เอาเถอะถ้ายังต่อปากต่อคำเขาได้ เขาก็โอเค ชายหนุ่มคิดพลันหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเลี้ยวรถไปจอดที่ร้านก๋วยเตี๋ยวหมูต้มยำที่เขาชอบกินจนกลายมาเป็นร้านประจำที่พอเมาหรือแฮงค์ๆ ทีไรก็ต้องแวะมาตำให้สร่างเมาทุกที "ชอบกินเตี๋ยวไหม" "ยังจะถามพิชอีกเหรอคะ เล่นจอดรถหน้าร้านซะขนาดนี้แล้ว" "ชอบไหมล่ะ" "ถ้าไม่ชอบจะพี่ซิมจะพาไปกินที่อื่นเหรอ" "เปล่า" "โอ้ย!! แล้วจะถามพิชเพื่อ??" "ก็ครั้งหน้าจะได้พาไปร้านอื่นไง แต่ครั้งนี้พี่อยากกินก๋วยเตี๋ยวร้อนๆ แก้แฮงค์ ถือว่าทนๆ นั่งกินเป็นเพื่อนพี่หน่อยแล้วกันนะ ร้านนี้อร่อยจริง ถ้าพิชได้กิน พิชจะติดใจ อ่อ!! กินเต็มที่เลยนะ เดี๋ยวมื้อนี้พี่เลี้ยงเอง" พอรู้ว่าได้ "กินฟรี" พิชชาก็ไม่รอช้าที่จะเดินตามหลังของรุ่นพี่วิศวะเข้าไปในร้าน กลิ่นหอมๆ ของก๋วยเตี๋ยวทำท้องของเธอร้องโครมคราม ร้านนี้เป็นร้านดัง เธอเคยอยากมากินหลายครั้ง แต่ก็ติดตรงอีขิงไม่ค่อยมีเวลาว่างให้เพราะพี่คิวคอยตามติดตลอด จะปลีกตัวมาแต่ละที แป๊บๆ ก็ต้องรีบกลับ สุดท้ายเธอก็เลยอดกินไปตามระเบียบ "ก๋วยเตี๋ยวต้มยำ เส้นเล็ก รวมทุกอย่างเหมือนเดิมครับป้า" "สองไหม" คนรับออเดอร์ถาม ซิมมองพิชชาที่ก้มหน้าก้มตาเลือกเมนู ก่อนจะเอ่ยถามคนที่มาด้วยว่า "เอาเหมือนกันไหม" "ค่ะ" หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมายิ้ม ก่อนจะถามพนักงานเสียงหวานว่ามีเมนูแนะนำไหม และใช่เลย เมนูไหนที่ว่าเด็ด เมนูไหนที่ว่าอร่อย จัดมาอย่างละหนึ่ง เพราะเธออยากรู้ว่าร้านนี้จะอร่อยสมคำร่ำลือไหม "แน่ใจว่ากินหมด" "ทำไมคะ ไม่มีเงินจ่าย??" "ไม่ใช่ ก็แค่ อืม...." นัยน์ตาคมเข้มมองคนตรงหน้าที่ขอยืมเสื้อกันหนาวสีขาวมีฮู้ดแขนยาวเขามาใส่ไปพลางๆ มันทั้งดูน่ารัก น่าเอ็นดู ที่สำคัญเธอคงไม่รู้ตัวว่าท่าทีของเธอมันทำให้เขาแปลกใจไม่เบา "ตัวเล็ก แต่กินเก่งนะเรา" ซิมพูดต่อพร้อมกับยื่นแก้วน้ำที่เพิ่งเทน้ำอัดลมให้ เธอรับมันมาดูดไปอึกใหญ่ ก่อนจะส่งเสียง "ฮ๊า" ออกมาด้วยสีหน้าชื่นใจสุดๆ "นานๆ มีคนเลี้ยง ก็ต้องกินให้เต็มที่สิคะ" รอยยิ้มซุกซนที่ส่งกลับมาทำให้เขารู้สึกว่าการมากินข้าวกับผู้หญิงมันก็ไม่ได้น่าเบื่อไปหมดซะทีเดียว กินก๋วยเตี๋ยวนี่นะ!! ไม่เอาหรอกร้อน โอ้ย!! กินยาก ไปกินร้านในห้างดีกว่า นั่นคือคำพูดของผู้หญิงที่เขาเคยชวนไปกินข้าวด้วย ตอนแรกก็บอกว่า "กินอะไรก็ได้" พอพามาก็ทำหน้าไม่พอใจ อ้างโน่น อ้างนี่ สุดท้ายเรื่องมากก็พาลทำให้ต่างคนต่างหมดอารมณ์กินข้าวไปซะดื้อๆ และนี่คงเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาโสด ชอบไปไหน มาไหนคนเดียว เพราะขี้เกียจต้องเอาใจใครให้ปวดหัว "โอ้ย!! อันนี้อร่อย" "อันนั้นก็อร่อย" "เนื้อตุ๋นนี่คือที่สุด" คนตัวเล็กพูดไปเคี้ยวไป พร้อมกับเอ่ยชมทุกเมนูที่เข้าปากเธอ ท่าทางแฮปปี้มีความสุข แถมยังเอ็นจอยไปกับอาหารของพิชชาทำให้มื้อนี้เขากินได้เยอะกว่าปกติทีเดียว "พี่ซิม นิ่งๆ ก่อนนะคะ" "ทำไมครับ" จากคนดี๊ด๊า พูดไม่หยุด อยู่ๆ ก็วางตะเกียบลง ดวงตาคู่สวยมองหน้าเขา ราวกับว่ากำลังจับจ้องบางอย่าง "อย่าขยับค่ะ" "มะ...มีอะไรครับ" ตะเกียบที่คีบหมูตอนนี้ค้างไว้ เพราะถูกอีกฝ่ายกำชับเสียงแข็งว่า "ห้ามขยับ" คนตัวโตลอบกลืนน้ำลายลงคอเมื่ออยู่ๆ หญิงสาวก็ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ และบอกเขาว่า "เห็นแล้วหงุดหงิด" หงุดหงิด?? คำพูดของพิชชาทำซิมงงหนักกว่าเดิม อยู่ดีๆ ท่าทีของเธอก็เปลี่ยนไป หรือว่าเธอไม่พอใจที่เขาแอบชิมก๋วยเตี๋ยวแห้งสูตรโบราณของเธอ "อะ...เอ่อ พี่ขอโทษ" "บอกว่าอย่าเพิ่งพูด" เพี้ย!!!!! ไม่รอช้าอีกต่อไป ฝ่ามือน้อยๆ ฟาดเข้าไปที่แก้มของรุ่นพี่เต็มแรง มุมปากสีชมพูผุดรอยยิ้มเหี้ยมขณะดึงมือออก คนตบก็ตบไป ส่วนคนโดนตบก็นั่งงงเป็นไก่ตาแตกไปสิคะงานนี้ แต่ไม่ทันที่เขาจะได้ถาม คนตัวเล็กก็ร้องขึ้นมาว่า "โอ้ย!! ตบไม่ทัน" พิชชาทำหน้าเซงเมื่อเห็นไอ้ยุงตัวร้ายที่กัดแก้มของพี่ซิมลอยนวลไปต่อหน้าต่อตา ถ้าพี่ซิมไม่ขยับปากพูดเยอะ ป่านนี้เธอก็จัดการได้แล้ว "ตบไม่ทัน??" ชายหนุ่มย้อนถามด้วยแววตางงๆ "ใช่ค่ะ ยุงมันไปแล้ว" "ยุง??" "อื้ม" หญิงสาวพยักหน้า พร้อมกับจับตะเกียบที่วางไว้ขึ้นมาคีบเส้นก๋วยเตี๋ยวเข้าปากต่อ พิชชาทำเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น และนั่นก็ทำให้ซิมหลุดขำออกมา เพราะคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าจะต้องมาโดนผู้หญิงตบเพียงเพราะยุงแค่ตัวเดียว เอานะ!! น้องก็แค่หวังดี น้องคงไม่อยากให้เขาโดนยุงกัด พอคิดอย่างนั้นก็เลยไม่ถือสา หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูอะไรเพลินๆ จนกระทั่ง.... มีเพื่อนส่งข้อความมาหา จากที่ขำๆ ตอนนี้เริ่มขำไม่ออก เพราะลิ้งค์ข่าวที่เพื่อนแนบมามีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับพวกเขาเต็มๆ "พิชชา" "อะไรคะ" หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมาสบตาคมเข้มของผู้ชายที่ขัดจังหวะการกินก๋วยเตี๋ยวของเธอ "พี่ว่าเรางานเข้าแล้วล่ะ" คนพูดยื่นโทรศัพท์ที่เปิดหน้าเพจกอสซิปของมหาวิทยาลัยให้กับพิชชาดู ดวงตาคู่สวยหรี่มอง เธออ่านข้อความในข่าว และยังพูดติดตลกขำๆ กับพี่ซิมว่า "อุ้ย!! ใครเหรอคะ หนุ่มหล่ออักษรย่อ "ซ" โดนแฟนสาวตบหน้ากลางร้านก๋วยเตี๋ยว น่าสงสารจัง" คนไม่รู้ตัวยังคงยิ้มหน้าระรื่น ก่อนจะหันไปสั่งขนมถ้วยมากินล้างปาก ซิมถอนหายใจให้กับความใสซื่อของรุ่นน้องไปหนึ่งที ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงเซงๆ ที่โดนเอาไปเมาท์ในเพจว่า "ก็พี่ไง!!!" "อะไรนะ??" ขนมถ้วยแทบพุ่งออกมาจากปาก มือเรียวแย่งโทรศัพท์ในมือมาดูอีกครั้ง เธอเลื่อนๆ อ่านคอมเม้นท์อย่างรวดเร็ว อนิจจา... ฉันแค่จะตบยุง แต่ทำไมถึงไปใส่ไข่ว่า ทะเลาะกันได้ละเนี่ย!!!!!คนมีความรัก มักจะสวยขึ้นนั่นคือคำพูดที่เธอไม่เคยเชื่อจนกระทั่งมีแฟน และเพื่อนถามว่าสวยขึ้นนะมึงไปทำอะไรมาแฟนเลี้ยงดี หรือว่าได้น้ำดีแต่ละคำแซวทำเธอเขินหนักมาก จะตอบว่ายังไงดีล่ะ ในเมื่อเธอไม่ได้ทำอะไรเลย จะมีก็แต่พี่ซิมนั่นล่ะที่ทำ ทำมันทุกวัน ทำจนเธอต้องบอกว่า "ขอพักก่อน" ผู้ชายอะไร แรงดี แรงเยอะ จัดมันทุกท่า ทุกที่ ทำเอาเธอเสียงแหบเสียงแห้ง ทุกที่ในคอนโด เธอกับพี่ซิม โอ้ย~ พอคิดแล้วก็อาย ทำไมเธอถึงกลายเป็นคนลามกได้ขนาดนี้พี่ซิมหลงเธอก็ดีใจแต่ถ้าแสดงออกมากเกินไปคนหมั่นไส้มันก็มี....ใช่ค่ะ!! Sbook ของพี่ซิม ตอนนี้เต็มไปด้วยรูปของเธอ เดี๋ยวก็ภาพคู่ เดี่ยวก็ภาพเดี่ยว สลับๆ กันไป แน่นอนว่าช่วงแรกๆ เธอก็ดีใจ แต่หลังๆ มาดูเหมือนพี่ซิมจะอวยเธอจนเว่อร์เกิน อย่างเช่นหลายวันก่อน เธออาสาเจียวไข่ให้ เพราะพี่ซิมบอกว่า "หิวมาก" ซึ่งไข่ที่เธอทำมันก็เป็นแค่ไข่เจียวธรรมดาๆ ที่ไม่มีหมูหรือผักห่าอะไรเลยแต่ แต่ แต่~พี่ซิมอัพลง Sbook จ้า ไม่พอยังอวดว่าไข่เจียวที่เธอทำอร่อยเว่อร์วังถึงขั้นต้องขอเติม อะเคร!! เข้าใจนะว่าอยากอวยแฟนเข้าครัวทำอาหารให้กิน แต่พี่ซิมคะ พี่ซิมต้องตั้งสติก่อนโพสต์นิดหนึ
พอได้กัน ความหวานที่มีให้กันก็ยิ่งเพิ่มขึันเป็นทวีคูณ พี่ซิมติดเธอ ส่วนเธอก็ติดพี่ซิมไม่แพ้กัน จะไปไหน ทำอะไร ก็จะหิ้วกันไปเป็นแพคคู่ตลอด คือแบบมีความสุข คือแบบยิ้มจนตาเป็นสระอิ นี่สินะที่เขาเรียกว่าโมเมนต์ดีๆ ของคนมีแฟน มีสิบให้ร้อย มีร้อยให้พัน แค่นั่งมองตากันหัวใจดวงน้อยก็พองฟู ถ้าเป็นไปได้อยากจะให้เวลาในหนึ่งวันมีมากกว่ายี่สิบสี่ชั่วโมง เธอจะได้ชวนพี่ซิมทำนู่นนี่นั่นด้วยกันให้ชุ่มปอดไปเลยอย่างว่า...คนมันมีความรักอะไรมันก็ดีไปหมดแน่นอนเธอมีความสุขจนล้นออกมาทางดวงตา แต่ก่อนเธอซื้อไอศกรีมมา เจอไอ้เกมส์แย่งกินแค่คำเดียว ย้ำว่า "คำเดียว" โมโห หัวฟัดหัวเหวี่ยง โวยวายร่ำร้องให้มันซื้อมาชดใช้เป็นสองเท่า แต่พอพี่ซิมขอแบ่งกินบ้าง โอ้ย!! ได้ค่ะ พิชชาป้อนให้เลย เรียกได้ว่าแบ่งความสำคัญอย่างชัดเจน จนไอ้เกมส์ถึงกับตัดพ้อใส่เธอว่า"กูมันหมาหัวเน่า"แหมๆ ทีมึงมีแฟน กูก็ไม่ต่างกับหมาหัวเน่าเหมือนกัน พิชชาอยากพูดตอกกลับไปอย่างนั้น แต่ก็นะ...แอบสงสารที่มันกำลังเครียด คิดหนัก เพราะกำลังตกอยู่ในสถานะ "อึดอัด" กับเพื่อนสนิท ซึ่งก็ไม่ใช่ใคร แต่คือ "อีขิง" ที่พอโสดปุ๊บ เสน่ห์ก็พุ่งแรง จนมีหนุ่มๆ ต่าง
พอได้รับคำอนุญาต คนที่รอมานานก็รีบจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเอง กล้ามเน้นๆ กับซิคแพ็คแน่นๆ ทำเอาพิชชาตาลุกวาว หายใจไม่ทั่วท้อง ทั้งเขิน ทั้งตื่นเต้น ซึ่งซิมก็พอมองออก แก้มแดงๆ ของพิชชาดูน่ารัก น่าหยิก จนเขาอดที่จะกดจูบลงไปไม่ได้"เขินพี่เหรอครับ"โอ้ย!!ยังจะถามอีก หน้าฉันแดงยิ่งกว่าตูดลิงแล้วเนี่ย พิชชาคิดในใจ และเพราะเขินอยู่เป็นทุนเดิมไงก็เลยไม่กล้าสบตาตรงๆ เธอเลยเลือกที่จะมองลงต่ำ และสิ่งที่เจอก็ทำเอาเธอถึงกับอุทานในใจ เพราะไม่คิดว่าไอ้นั่นของพี่ซิมมันจะพองตุงเป้ากางเกงขนาดที่ว่าถ้าขยับเพียงนิดก็อาจจะซิปแตกได้เลยยิ่งเห็นท่าทางเงอะงะของแฟนสาว เขาก็ยิ่งเอ็นดู นึกอยากแกล้งขึ้นมาตงิดๆ ก็เลยกระเซ้าแหย่ไปขำๆว่า "จับไหม" โอ้ย!! นาทีนี้บอกเลยว่ามวลความร้อนพวยพุ่งจนแก้มร้อน หูร้อนไปหมด พี่ซิมในเวอร์ชั่นเปลือยอก โชว์หุ่น เป็นอะไรที่ดีต่อตา แถมน้ำเสียงแหบพร่ามีอารมณ์ก็ดีต่อใจ"...."ถึงเธอจะเป็นคนมั่นๆ ใจถึง แต่ใครมันจะบ้าก๋ากั๋นตอบไปว่า "จับค่ะ" พิชชาส่ายหน้ารัวๆ เธอยังมือใหม่ ประสบการณ์ต่ำเตี้ยเรี่ยดินมาก ได้แต่ภาคทฤษฎี ส่วนภาคปฏิบัติติดลบ แค่เห็นไอ้นั่นที่กำลังตุงคับเป้ากางเกงของพี่ซิมก็ใจเ
ซิมมองใบหน้าสวยที่ดูตั้งใจในการเลือกกล่องถุงยางหลากสีตรงหน้า เขาไม่ได้อยากคิดเข้าข้างตัวเอง แต่มันก็นะ...อดคิดไม่ได้ คำพูดของเธอสวนทางกับการกระทำ บางทีคำว่า "กินขนม" อาจเป็นศัพท์ใหม่ๆ ที่ผู้หญิงเขาใช้กันมั้ง บอกตัวเองที่กำลังใจเต้นเมื่อเห็นพิชชาอยู่ๆ ก็หยิบกล่องที่มีรีวิวดีที่สุดมาถือไว้แล้วจะให้ผมคิดยังไง??ในเมื่ออันที่พิชชาหยิบมา มันมีความหมายแอบแฝงที่รู้กันในกลุ่มผู้ชายว่า "กินฉันสิ!!"พิชชาพร้อมแล้ว??ถามตัวเองที่พยายามหักห้ามใจ สะกดจิตตัวเองทุกวันว่าต้อง "รอ" ถ้าหากพิชชาไม่ยินยอมพร้อมใจ เขาก็จะไม่ทำ มากสุดก็แค่จูบ ใช่ครับ!! จูบหอมหวานแต่ทรมานช่วงล่างสุดๆ ไปเลย มือคือทางออก แต่ทำไงได้ รักน้อง อยากทนุถนอมน้อง ก็เลยทนเมื่อยมือ ถ้าเพื่อนเขารู้คงพากันหัวเราะเขาจนกรามค้างแม่ง!! หล่อก็หล่อ แต่ต้องพึ่งจินตนาการเฮ้อ!! กูล่ะสงสารมึงจริงๆนั่นล่ะครับ!! คำพูดของพวกมัน มันเห็นเป็นเรื่องตลก ขบขัน และจะล้อยันผมเรียนจบ ดังนั้นผมจึงไม่คิดจะเอาเรื่องส่วนตัวไปปรึกษาให้พวกมันล้อหมดที่ยืน ในเมื่อพูดกับเพื่อนไม่ได้ สุดท้ายก็เลยต้องไปปรึกษาพี่สาว ตอนฟังคำแนะนำ มีช่วงเวลาหนึ่งที่ในหัวแว่บขึ้นมาว่า "กู
รู้จักนิสัยเพื่อนดีก็เลยใส่ไฟไปเยอะหน่อย!!ขิงคิดในใจขณะพิมพ์ข้อความกระตุ้นให้เพื่อนสนิทกระตือรือร้นในความสัมพันธ์ที่ราบเรียบประดุจเส้นตรง แฟนกันนะจ๊ะไม่ใช่เพื่อน ถามจริง!! ไม่อยากกินกันหรืออย่างไร งงในงง "ไม่แน่ใจว่าพร้อมไหม แต่ลองดูก็ได้"มุมปากสีแดงยิ้มพอใจเมื่อเห็นข้อความที่เพื่อนส่งมา เฮ้ย!! ยุขึ้นเว้ย ขิงกำมือพร้อมกับทำท่า "เยส" เบาๆ งานนี้เธอเชียร์อีพิชสุดตัว มีแฟนหล่อ งานดีทั้งที ก็ควรทำให้ตกเป็นสมบัติของเราทั้งกายและใจ ภาพพจน์กุลสตรีที่เคยสร้างไว้กูแนะนำว่า มึงแกล้งทำเป็นลืม หรือไม่ก็ทิ้งไปเลย ของดี มีน้อย ถ้ามัวยึกๆ ยักๆ สุดท้ายเดี๋ยวก็ถูกคนอื่นที่จ้องคาบไปแดกแบบไม่รู้ตัว แล้วจะมานั่งร้องไห้โฮทีหลังก็ไม่ทันพอพิชชาตอบ "ตกลง" ขิงก็ไม่รอช้าที่จะอธิบายแผนการ ในฐานะ "กูรู" บอกเลยว่าเธอตั้งใจและแน่วแน่มาก งานนี้ทุ่มสุดตัว จัดหนักๆ เพราะเป้าหมายคือ อยากให้เพื่อนได้ อยากให้เพื่อนโดน ไม่อย่างนั้นอีพิชคงได้นอนเหี่ยวแห้งเหมือนดอกไม้ที่ไม่ได้รับการดูแล เติมน้ำบ้าง อะไรบ้าง จะได้สดชื่น สดใส แหมๆ เธอไม่ได้ลามกนะ เธอแค่เปรียบเทียบเฉยๆ น้ำก็คือน้ำ เข้าใจตรงกันนะจ๊ะทุกคน แผนนี้บอกเลยว่าป
พออยู่ในโหมดแฟน ความหวานของพี่ซิมก็เพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ เช้าไปส่ง เที่ยงมารับกินข้าว เย็นชวนดูหนัง เดินห้างต่อ เรียกได้ว่าตัวติดกันสุดๆ ถามว่าแฮปปี้ไหม บอกเลยว่าแฮปปี้มาก~ อยากกินอะไร อยากได้อะไร ขอแค่ให้บอก พี่ซิมจัดให้หมด ขนาดเธอบอกว่าเกรงใจ พี่ซิมยังไม่เพลาลงเลย สายเปย์ที่ว่าแน่ๆ ยังต้องแพ้ให้ซิมโอนไวบอกเลย"กินไอศครีมไหมคะ"คนตัวเล็กเอ่ยชวนเสียงใส วันนี้พี่ซิมไม่มีเรียนบ่าย ส่วนเธอก็เพิ่งทำแล็ปเสร็จ เหนื่อยก็เหนื่อย ร้อนก็ร้อน อยากหาอะไรเย็นๆ กระแทกปาก และแน่นอนว่าพี่ซิมที่มานั่งรอใต้ตึกคณะก็ตอบตกลง แฟนอยากกินอะไร ตามใจทุกอย่าง ล่าสุดเธอก็เพิ่งลากพี่ซิมไปกินบุฟเฟ่ต์ทะเลเผาแบบจัดหนักจัดเต็ม อันนั้นก็อร่อย อันนี้ก็อร่อย อยากกินไปซะหมด เรียกได้ว่าพออยู่ในโหมดแฮฟบอยเฟรนด์ (have boyfriend) กระเพาะอาหารของเธอก็ลัลล้าเกินเบอร์ ซึ่งพี่ซิมก็ดี๊ดี!! สนองด้วยการพาเธอไปทุกที่ กินฟรีทุกร้าน enjoy eating สุดๆ ไปเลย"เอาสตอเบอรี่ซันเดย์ค่ะ"พิชชาสั่งไอศกรีมรสที่ชอบ ก่อนจะหันมาถามแฟนหนุ่มที่นั่งเฉยๆ ก็หล่อ หล่อถึงขั้นที่ว่าสาวๆ ในร้านพร้อมใจกันมองเป็นตาเดียว แหมๆ ขนาดมากับเธอนะยังจ้องขนาดนี้ ถ้าพ







