ขนมชั้น ขนมเธอ

"ทำไงดีคะ"

พิชชาลดเสียงให้เบาลง ข่าวที่ออกมามันทำให้ตอนนี้เธอไม่ไว้ใจใครในร้านเลย ดวงตาคู่สวยตวัดมองซ้ายขวา ผู้หญิงกลุ่มนั้นก็น่าสงสัย ผู้ชายกลุ่มนี้ก็มีพิรุธ โอ้ย!! ใครไปปล่อยข่าวมั่วๆ วะเนี่ย อย่าให้รู้นะ ฉันจะจับทุ่มจนหลังแอ่นเลย พิชชาคิดในใจพร้อมกับตักขนมถ้วยที่เหลือเข้าปากอย่างเซงๆ

"พี่ว่าเราต้องแก้ข่าว"

"แก้ข่าวเหรอคะ"

"ใช่"

สีหน้าจริงจังของรุ่นพี่วิศวะทำให้พิชชามีความหวังว่าพี่ซิมคงมีความคิดดีๆ เธอยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ ก่อนจะยกมือป้องปากกระซิบถามเสียงเบา เพราะกลัวคนอื่นได้ยินว่า

"แก้ยังไงคะ"

คนตัวเล็กเริ่มยิ้มออก ถึงเธอจะไม่ได้สนใจคนที่คอมเม้นท์มาด่ารัวๆ แต่คือเข้าใจคนมีความรับผิดชอบไหม งานก็คืองาน ดังนั้นมันก็ควรจะราบรื่นสิ ไม่ใช่สะดุดจนคนสงสัย ตั้งใจไว้ว่าจะทำตัวเป็นแฟนที่ดีตลอดสามเดือน แต่แม่ง!! ไอ้ข่าวที่ออกมามันใส่สีตีไข่จนเธอหมดคำจะพูด

จากตบยุง...

กลายมาเป็นตบหน้า

โอเค!! มีคนเลวแล้วหนึ่ง

และคนๆ นั้นก็คือ "ฉันเอง"

คิดแล้วก็อยากจะด่าไอ้คนโพสต์ข่าวให้สำนึกไม่ทัน แต่อย่างว่ามันจับมือใครดมไม่ได้ ใครมันจะยอมรับว่าผิด สุดท้ายก็ไม่พ้นเธอที่โวยวายไม่เข้าเรื่อง ถ้ามันไม่จริง จะดิ้นทำไม อารมณ์ประมาณนั้นเลย

"ยังนึกไม่ออก"

คนตัวโตถอนหายใจ ทุกครั้งที่ตกเป็นข่าว ส่วนใหญ่เขาก็นะ...ปล่อยผ่าน ไม่ค่อยสนใจ แต่ครั้งนี้มันไม่ได้ เขากับพิชชาเป็นแฟนกัน จะให้มีข่าวทะเลาะกันมันก็ไม่สมควร เพราะมันจะเป็นฉนวนให้คนจับตามองว่าเดี๋ยวแป๊บๆ ก็เลิกกัน อยากแก้ข่าวนะ แต่มันยังนึกไม่ออก เขาก็เลยทำได้แค่กดรีพอร์ตแก้ขัดไปพลางๆ

"โอ้ย!! มีหัวไว้กั้นหูจริงๆ เลย"

พิชชาทำเสียงผิดหวังใส่รุ่นพี่วิศวะที่ได้แต่ยักไหล่เบาๆ ใส่เธอ แน่นอนคำด่าของเธอไม่ได้ระคายหูเขาเลย เขาเคยโดนเพื่อนๆ กับอาจารย์ด่าแรงกว่านี้อีก คำด่าแค่นี้บอกเลย "จิ้บๆ"

"เอาไงดี..."

ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันขณะใช้ความคิด เธอเคยเห็นข่าวดาราที่ทะเลาะกันก็เยอะ เลิกกันไปก็แยะ จะหยิบวิธีของดารามาใช้มันก็คงไม่น่าเกลียดหรอกมั้ง พอคิดว่าหาทางแก้ได้ ดวงตาคู่สวยก็เหล่มองรอบตัวอีกครั้งเพื่อความแน่ใจว่าต้องมีสักคนที่จับจ้องคู่ของเธอ และใช่เลย....

โต๊ะนั้น....

ไม่ได้แค่มอง

แต่แม่งกินหมดตั้งนานก็ยังไม่ไป!!

โอเค!! มันทำให้พิชชามั่นใจว่า เป็นพวกมึงแน่ๆ ในเมื่อเริ่มตรงนี้ มันก็ควรจบลงตรงนี้ หญิงสาวคิด ถึงเธอจะพิมพ์ลงไปในคอมเม้นท์ว่า "ไม่จริง" ก็คงไม่มีคนเชื่อ ดังนั้นก็ทำให้มันเห็นจะๆ ชัดๆ ตรงนี้ เดี๋ยวนี้เลย

"พี่ซิมคะ"

"ครับ"

ชายหนุ่มตอบพลันเงยหน้าขึ้นจากการส่งไลน์ไปให้เพื่อนๆ ช่วยกระหน่ำรีพอร์ตข่าวให้ ซึ่งพอมองสบตาที่เป็นประกาย เขาก็รู้สึกได้ว่าคนตรงหน้าจะต้องมีแผนรับมือแล้วชัวร์ๆ

"คิดออกแล้วเหรอ"

ชายหนุ่มถามคนที่ทำหน้ามั่นใจ

"แน่นอน อย่าลืมสิว่าพิชเป็นใคร"

พิชชาย้ำสถานะของตัวเองพร้อมรอยยิ้มดูเจ้าเล่ห์น่าตี

"ก็เป็นแฟนพี่"

ซิมตอบ ก่อนจะพูดต่อว่า

"แล้วยังไง"

"โอ้ย!!!! บื้อจริงๆ เลย"

คนตัวเล็กต่อว่ารุ่นพี่ที่ตามไม่ทันเธอ

"ในเมื่อพิชเป็นแฟนพี่ซิม พิชก็จะแสดงอภิสิทธิ์ของแฟนได้เต็มที่ไงคะ เข้าใจยัง??"

คำพูดของพิชชาทำให้ซิมร้อง "อ๋อ" ขึ้นมาทันที ทำไมเขาถึงเพิ่งมาคิดได้นะ ว่าให้ตัวเองที่สมองตีบตันไปชั่วขณะ แต่ตอนนี้เขาพร้อมแล้ว พร้อมมาก ดังนั้น พิชชาจะทำอะไร จัดมา!! พี่พร้อมจัดให้แบบเต็มเหนี่ยวเลย

"พี่ซิมอ้าปากหน่อยสิคะ"

พิชชาแสร้งทำหน้าตาออดอ้อนขั้นสุดระหว่างรอให้ชายหนุ่มทำตามที่เธอบอก

"อร่อยจัง"

เขาตอบยิ้มๆ เมื่องับช้อนของพิชชาที่ตั้งใจตักขนมถ้วยป้อนเขาเป็นคำที่สิบ

"หวานไหมคะ"

"หวานครับ"

"แล้วพี่ซิม..."

แสร้งทำท่าทีเขินอาย ก่อนจะพูดต่อเสียงดังหวังให้โต๊ะข้างๆ ได้ยินว่า

"ชอบพิชมากกว่าขนมถ้วยไหม"

นาทีที่พูดออกไป มันหมือนมีมวลความร้อนแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย ถึงจะอายแต่เธอก็ต้องทำ เพราะมันคือวิธีเดียวที่จะแก้ข่าวได้ คำถามของพิชชาทำเอาคนตรงหน้าแทบสำลักด้วยความขบขัน ยังดีที่เก็บอาการทัน ไม่อย่างนั้นแผนแก้ข่าวคงพังพินาศไม่มีชิ้นดี

"ยังไม่รู้อีกเหรอครับ"

พูดพลางยื่นมือไปขยี้หัวของคนตัวเล็ก ท่าทางของเขาและพิชชาตอนนี้เหมือนคู่รักที่กำลังหยอกล้อเล่นกันขำๆ แต่เท่านี้มันคงยังไม่พอที่จะตอกย้ำว่าเขาและเธอยังรักกันดี ดังนั้นเพื่อสยบข่าวให้อยู่หมัด เขาก็เลยคิดว่าควรจะต้องทำอะไรให้มันฮือฮาไปเลย ด้วยการ

"อยู่นิ่งๆ นะพิช"

"ทำไมคะ"

หญิงสาวเลิกคิ้วมองหน้าหล่อๆ ของรุ่นพี่ที่อยู่ๆ ก็เปลี่ยนตำแหน่งมานั่งใกล้ๆ เธอจนเรียกได้ว่าแทบจะชิดกัน ไม่เพียงเท่านั้นเขายังสั่งให้เธอหันหลังให้และแน่นอนว่าตอนนี้มันทำให้เธอต้องเผชิญหน้าและสบตากับผู้หญิงโต๊ะนั้นที่คิดว่าจะต้องเป็นตัวการปล่อยข่าวเมื่อกี้แน่ๆ

"พี่ซิมจะทำอะไรคะ"

พิชชาถามขณะยืนกันหลัง

"มีแฟนเป็นวิศวะทั้งทีจะไม่มีสิ่งนี้ได้ไง!!"

ซิมตอบพร้อมกับถอดสร้อยของตัวเองมาสวมให้พิชชาแทน สร้อยที่เขาใส่มาตั้งแต่ปีหนึ่ง มันเป็นสร้อยแห่งศักดิ์ศรีของวิศวะ ซึ่งกว่าจะได้ "เกียร์" นี้มา บอกเลยว่ามันไม่ง่าย ใช่!! เขาหวง และไม่คิดจะให้ใคร แต่สำหรับ "พิชชา" เป็นข้อยกเว้น เพราะเขาดึงเธอเข้ามาเอี่ยว คิดซะว่าให้เธอยืมใส่ไปก่อน และที่เขาทำอย่างนี้ก็เพราะอยากตอกย้ำสถานะ "แฟน" ให้ทุกคนเห็นชัดๆ เต็มสองตา จะได้หุบปากเงียบๆ กันสักที

"จะดีเหรอคะ"

คนตัวเล็กกระซิบถามเสียงเบา

"อย่าทำหายก็พอ"

เขาเตือนเธอก่อนจะจับไหล่เล็กให้หันมา และชมว่า "ดูดีทีเดียว" เธอก้มลงมองสร้อยในคอก่อนจะส่งยิ้มให้ และวินาทีนั้นอยู่ๆ หัวใจมันก็ดันเสือกเต้นคล่อมจังหวะขึ้นมาดื้อๆ ซิมส่ายหน้าไปมา ก่อนจะถามตัวเองว่า...

เป็นเหี้ยอะไรวะกู!!

ตั้งใจมากินก๋วยเตี๋ยว แต่กลับต้องมานั่งแก้ข่าวบ้าๆ จากขี้ปากของใครก็ไม่รู้ โอ้ย!! คิดแล้วหัวจะปวด ยังดีที่พี่ซิมพามาซื้อโกโก้ปั่นร้านข้างๆ ความหวานของมันก็เลยทำให้เธออารมณ์ดีขึ้น

และใช่เลย...

ระหว่างที่นั่งในรถ เธอก็เลยลงรูปคู่น่ารักๆสยบข่าวลือบ้าๆ อันนั้นไปหนึ่งกรุบ ซึ่งภาพนั้นบอกเลยว่าเธอจงใจยิ้มหวานๆ โชว์สร้อยคอที่มีเกียร์ห้อยเก๋ๆ ส่วนแคปชั่นนะเหรอ เรียกได้ว่าเขียนเพื่อความสะใจส่วนตัวล้วนๆ

ก็นะ...

มีที่ไหนมากล่าวหาว่าเธอเป็น "ไบโพล่าร์"  เดี๋ยวตบ เดี๋ยวอ้อน อารมณ์ไม่คงที่ โอ้ย!! ก็ยังจะหาเรื่องมาแขวะมากัดเธอได้ เธอก็เลยโมโหอยากเอาคืนพวกนั้นบ้างอะไรบ้าง ในเมื่อหวงพี่ซิมมากก็นะ...จัดไป!! เอาให้อิจฉาตาร้อนลุกเป็นไฟได้ยิ่งดี

หวานกว่าขนม...

ก็ปากพี่ซิมนี่แหละ ขอบอก!!

ถึงจะติ้งต่างมโนไปเอง แต่นาทีนี้คงต้องยอมรับว่าแคปชั่นเธอมันได้ แคปชั่นเธอมันโดน อ่านแล้วมันเจ็บจี้ดไปถึงกลางใจ แต่ถ้าใครหมั่นไส้อยากลากเธอไปตบหน้ามอก็เชิญต่อคิวเข้าแถวมาได้เลย เพราะคนอย่างพิชชาไม่เคยกลัวใคร และอยากให้จำไว้ใส่สมองว่า

ฟาดมา ฟาดกลับ ไม่โกง!!

สู้เขาพิชชา แต่ไรท์อยากบอกว่า #แคปชั่นหนูวอนโดนตบมากจริงๆ เอาน่ะๆ มีแฟนหล่อก็ต้องปวดหัวนิดหนึ่งเนอะ ซ้อมไว้ๆ 5555 อย่างน้อยๆ หนูก็ได้เกียร์ของพี่ซิมมาใส่แล้ว มั่นหน้าเชิดใส่พวกปากหมาไปเลยค่าา ไรท์เชียร์อยู่!!