พลิกชะตาคุณชายรอง ขอหนีไปสโลว์ไลฟ์แต่เหตุใดท่านอ๋องถึงตามติด

พลิกชะตาคุณชายรอง ขอหนีไปสโลว์ไลฟ์แต่เหตุใดท่านอ๋องถึงตามติด

last updateLast Updated : 2026-09-13
By:  ลลินลันCompleted
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
70Chapters
665views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมื่อพนักงานออฟฟิศสู้ชีวิต ต้องทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของ ลี่จินเยว่ คุณชายรองจอมเสเพลแห่งจวนเสนาบดีซ้าย ผู้มีจุดจบในนิยายต้นฉบับคือการถูกสหายทรยศจนต้องโดนฮ่องเต้สั่งตัดหัวเสียบประจาน เพื่อหลีกหนีจากหายนะเขาจึงต้องปฏิวัติชีวิตตัวเองใหม่ทั้งหมด ตัดขาดเพื่อนเลว ทำตัวจืดจางให้มากที่สุด และหาทางเผ่นออกจากเมืองหลวงเพื่อไปใช้ชีวิต สโลว์ไลฟ์ ปลูกผัก เลี้ยงปลา อยู่ในชนบทอันห่างไกล แต่แผนการหนีไปใช้ชีวิตอย่างสงบสุขกลับไม่ราบรื่นอย่างที่คิด เมื่อพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือของเขา ดันไปเตะตา ชินอ๋อง หยางจิ้งหรัน พระเอกของเรื่องผู้แสนเย็นชาและดุดัน ซึ่งตามเนื้อเรื่องเดิมจะต้องหมั้นหมายกับน้องสาวของเขา จากที่เคยจ้องจับผิดเพราะระแวงสงสัย ไปๆ มาๆ ท่านอ๋องผู้สูงศักดิ์กลับบาดเจ็บซมซานมาสลบอยู่หน้ากระท่อมของเขา แถมพอรักษาหายก็ดันหน้าด้านไม่ยอมกลับเมืองหลวงเสียที

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1: จุดจบที่ไม่อยากพบเจอ 1

ปวด... ปวดหัวจนแทบระเบิด

ความรู้สึกแรกที่ปลุกให้สติสัมปชัญญะของเขา ตื่นขึ้นมาคือความเจ็บปวดแปลบปลาบที่แล่นริ้วขึ้นมาตั้งแต่ท้ายทอยจรดขมับ มันไม่ใช่การปวดหัวธรรมดาแบบคนที่ทำงานล่วงเวลาจนอดนอนมาสามวันติด แต่มันเหมือนมีใครเอาค้อนปอนด์หนักๆ มาทุบลงบนกะโหลกศีรษะซ้ำๆ กลิ่นที่เตะจมูกไม่ใช่กลิ่นกาแฟดำคั่วเข้มที่คุ้นเคยในยามเช้า แต่กลับเป็นกลิ่นกำยานหอมฉุนปนเปไปกับกลิ่นสุราหมักที่ลอยอบอวลอยู่ในอากาศจนชวนให้คลื่นเหียน

เขาพยายามขยับเปลือกตาที่หนักอึ้ง แสงสว่างรำไรที่ส่องลอดเข้ามาทำให้ต้องกะพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับโฟกัส ภาพแรกที่ปรากฏแก่สายตาไม่ใช่เพดานห้องเช่าสีขาวที่มีรอยด่างหยดน้ำในคอนโดมิเนียมใจกลางเมืองหลวง แต่กลับเป็นเพดานไม้สลักลวดลายวิจิตรบรรจง ผ้าต่วนสีแดงสดปักลายมงคลห้อยระย้าอยู่รอบเตียงไม้สี่เสาหลังใหญ่ที่เขาตื่นขึ้นมานอนอยู่

สัมผัสของผ้าห่มที่คลุมกายลื่นมือราวกับแพรไหมชั้นดี ทว่าร่างกายกลับรู้สึกหนักอึ้งไรเรี่ยวแรง

“นี่มัน ที่ไหนกันวะเนี่ย”

เสียงที่เปล่งออกมาแหบพร่าและแห้งผากราวกับคนกระหายน้ำมาแรมปี เขาพยายามยันตัวลุกขึ้นนั่ง สองมือยกขึ้นกุมขมับ นวดคลึงเบาๆ เพื่อบรรเทาอาการปวดร้าว ในตอนนั้นเอง เสียงฝีเท้าเบาๆ ก็ดังขึ้นจากหน้าประตู พร้อมกับร่างของเด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้มในชุดกระโปรงยาวกรอมเท้าแบบโบราณที่ก้าวเข้ามาอย่างระแวดระวัง ในมือของเธอประคองถาดไม้ที่วางชามกระเบื้องเคลือบส่งควันกรุ่นเอาไว้

“คุณชายรอง ตื่นแล้วหรือเจ้าคะ”

เสียงของเด็กสาวสั่นเครือเล็กน้อย สายตาที่มองมาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและเจียมเนื้อเจียมตัว ราวกับว่าคนที่กำลังนั่งอยู่บนเตียงคือสัตว์ร้ายที่พร้อมจะอาละวาดได้ทุกเมื่อ

“คุณชายรอง? เธอเรียกใครน่ะ น้องสาว ที่นี่กองถ่ายละครหรือไง” เขาขมวดคิ้วถามด้วยความสับสน มองดูการแต่งกายของเด็กสาวที่เหมือนหลุดออกมาจากซีรีส์พีเรียดฟอร์มยักษ์ ไม่มีทางที่นี่จะเป็นโรงพยาบาลหรือโรงแรมแน่ๆ

เด็กสาวหน้าถอดสี รีบคุกเข่าลงบนพื้นกระดานไม้ดัง ‘ตึง!’ จนถาดในมือแทบจะร่วงหล่น น้ำสีน้ำตาลเข้มในชามกระฉอกออกมาเล็กน้อย

“บ่าว... บ่าวสมควรตาย บ่าวเพียงแต่นำน้ำแกงสร่างเมามาให้คุณชายรองตามคำสั่งของฮูหยินใหญ่ ขอคุณชายรองโปรดระงับโทสะด้วยเจ้าค่ะ เมื่อคืนคุณชายดื่มสุราไปมากที่หอหมื่นบุปผา สหายของคุณชายเพิ่งจะพยุงท่านกลับมาส่งที่จวนเมื่อยามอิ๋น (03.00-04.59 น.) นี้เองเจ้าค่ะ”

บ่าว? ฮูหยินใหญ่? จวน? หอหมื่นบุปผา?

คำศัพท์โบราณที่หลุดออกมาจากปากเด็กสาวทำเอาสมองที่กำลังประมวลผลอย่างยากลำบากของเขาชะงักงันไปชั่วขณะ ก่อนที่ความเจ็บปวดระลอกใหม่จะแล่นปราดเข้ามาในหัว คราวนี้มันรุนแรงเสียจนเขาต้องร้องครางออกมาและยกมือขึ้นกุมศีรษะแน่น ภาพความทรงจำมากมายที่ไม่ใช่ของเขาหลั่งไหลเข้ามาในสมองราวกับเขื่อนแตก

ภาพของชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาผู้หนึ่งที่สวมชุดผ้าไหมหรูหรา ใช้ชีวิตอย่างหรูหราฟู่ฟ่า ดื่มสุราเคล้านารีในหอคณิกาทุกค่ำคืน โยนเงินทองทิ้งขว้างราวกับเศษกรวดเศษทราย หัวเราะเยาะผู้คนที่ต่ำต้อยกว่า และรายล้อมไปด้วยกลุ่มสหายที่วันๆ เอาแต่พากันไปสร้างความเดือดร้อนให้ชาวบ้าน

ชื่อของร่างนี้คือ ลี่จินเยว่

บุตรชายคนรองของ ลี่อวิ๋นไห่ เสนาบดีฝ่ายซ้ายผู้ทรงอิทธิพลแห่งราชวงศ์ต้าฉู่ ลี่จินเยว่เกิดจากฮูหยินใหญ่ที่ตามใจบุตรชายจนเสียคน ทำให้เขากลายเป็นคุณชายเสเพลอันดับหนึ่งของเมืองหลวง ที่เก่งแต่เรื่องกิน ดื่ม เที่ยว และสร้างปัญหาให้บิดาต้องคอยตามเช็ดตามล้างไม่เว้นแต่ละวัน

เมื่อความทรงจำช่วงสุดท้ายผสานเข้ากับสติสัมปชัญญะ เขาก็เบิกตากว้าง หอบหายใจแฮ่กๆ เหงื่อเย็นผุดพรายเต็มหน้าผาก

ลี่จินเยว่? เสนาบดีฝ่ายซ้าย? ราชวงศ์ต้าฉู่?

เดี๋ยวนะ ชื่อพวกนี้มันคุ้นเกินไปแล้ว

เขาจำได้ว่าก่อนที่สติจะดับวูบไป เขาเพิ่งจะอ่านนิยายออนไลน์เรื่องหนึ่งจบ เป็นนิยายแนวจีนโบราณชิงอำนาจผสมความรักโรแมนติกที่ดังระเบิดระเบ้อ ชื่อเรื่องว่า 'ลิขิตรักบัลลังก์มังกร' เนื้อเรื่องกล่าวถึงการต่อสู้แย่งชิงบัลลังก์ของเหล่าองค์ชาย และความรักที่เบ่งบานท่ามกลางคาวเลือดระหว่าง ลี่จินอิง บุตรีคนเล็กของเสนาบดีซ้าย หญิงงามอันดับหนึ่งผู้เพียบพร้อม และ หยางจิ้งหรัน ชินอ๋องผู้แสนเย็นชาแต่มั่นคงในรัก ซึ่งเป็นพระอนุชาของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน

และถ้าเขาจำไม่ผิด ลี่จินอิง ก็คือ น้องสาวร่วมอุทรของลี่จินเยว่

"บัดซบ" เขาสบถออกมาเสียงแผ่ว พาร่างที่สั่นเทิกลงจากเตียง เดินโซเซไปที่โต๊ะเครื่องแป้งซึ่งมีกระจกทองเหลืองบานใหญ่ตั้งอยู่

เงาที่สะท้อนอยู่ในกระจกไม่ใช่ชายหนุ่มพนักงานออฟฟิศหน้าตาจืดชืดที่วันๆ คลุกอยู่กับกองเอกสารอีกต่อไป แต่เป็นภาพของบุรุษหนุ่มรูปงามล่มเมือง ผิวพรรณขาวจัดราวกับหยกหิมะ นัยน์ตาดอกท้อที่ปลายหางตาชี้ขึ้นเล็กน้อยดูเย้ายวนอย่างประหลาด ริมฝีปากบางเฉียบเป็นสีแดงระเรื่อ แม้ตอนนี้ผมเผ้าจะหลุดลุ่ยและใต้ตาจะคล้ำจากการอดนอนและฤทธิ์สุรา แต่ก็ไม่อาจกลบความงดงามที่ฟ้าประทานมาให้ร่างนี้ได้เลย

ใบหน้านี้งดงามจนแม้แต่สตรีก็ยังต้องอิจฉา ทว่านิสัยใจคอกลับบัดซบจนสุนัขยังเมิน

“นี่ฉัน... ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายงั้นเหรอ แล้วทำไมไม่ให้ไปเป็นพระเอก หรือไม่ก็เพื่อนพระเอก หรือตัวประกอบที่เดินผ่านฉากไปมาวะ ทำไมต้องมาเป็นไอกร๊วกนี่ด้วย”

เขาแทบจะทึ้งผมตัวเองเมื่อนึกถึงบทบาท ของลี่จินเยว่ในนิยายเรื่อง ลิขิตรักบัลลังก์มังกร

ในเนื้อเรื่องต้นฉบับ ลี่จินเยว่ไม่ใช่แค่คุณชายเสเพลธรรมดา แต่เขาคือตัวร้ายโง่เขลา ที่ถูกสร้างมาเพื่อให้เนื้อเรื่องดราม่าและเป็นสะพานเชื่อมความสัมพันธ์ให้พระเอกนางเอก เขาถูกกลุ่มสหายเลวที่นำโดย คุณชายหวัง บุตรชายของเสนาบดีฝ่ายขวาซึ่งเป็นศัตรูทางการเมืองของบิดา หลอกใช้มาโดยตลอด ลี่จินเยว่คิดว่าพวกนั้นคือเพื่อนแท้ จึงหลงเชื่อคำยุยงจนเอาชื่อเสียงของบิดาไปทำเรื่องเลวทรามมากมาย

และจุดพีคที่สุดของความโง่เขลาคือในตอนกลางของเรื่อง ลี่จินเยว่จะถูกคุณชายหวังหลอกให้เซ็นชื่อในเอกสารรับรองการจัดซื้อเสบียงกองทัพ ซึ่งแท้จริงแล้วเป็นการฉ้อโกงเงินคงคลังหลวงจำนวนมหาศาลเพื่อส่งไปสนับสนุนกบฏ

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
70 Chapters
ตอนที่ 1: จุดจบที่ไม่อยากพบเจอ 1
ปวด... ปวดหัวจนแทบระเบิดความรู้สึกแรกที่ปลุกให้สติสัมปชัญญะของเขา ตื่นขึ้นมาคือความเจ็บปวดแปลบปลาบที่แล่นริ้วขึ้นมาตั้งแต่ท้ายทอยจรดขมับ มันไม่ใช่การปวดหัวธรรมดาแบบคนที่ทำงานล่วงเวลาจนอดนอนมาสามวันติด แต่มันเหมือนมีใครเอาค้อนปอนด์หนักๆ มาทุบลงบนกะโหลกศีรษะซ้ำๆ กลิ่นที่เตะจมูกไม่ใช่กลิ่นกาแฟดำคั่วเข้มที่คุ้นเคยในยามเช้า แต่กลับเป็นกลิ่นกำยานหอมฉุนปนเปไปกับกลิ่นสุราหมักที่ลอยอบอวลอยู่ในอากาศจนชวนให้คลื่นเหียนเขาพยายามขยับเปลือกตาที่หนักอึ้ง แสงสว่างรำไรที่ส่องลอดเข้ามาทำให้ต้องกะพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับโฟกัส ภาพแรกที่ปรากฏแก่สายตาไม่ใช่เพดานห้องเช่าสีขาวที่มีรอยด่างหยดน้ำในคอนโดมิเนียมใจกลางเมืองหลวง แต่กลับเป็นเพดานไม้สลักลวดลายวิจิตรบรรจง ผ้าต่วนสีแดงสดปักลายมงคลห้อยระย้าอยู่รอบเตียงไม้สี่เสาหลังใหญ่ที่เขาตื่นขึ้นมานอนอยู่สัมผัสของผ้าห่มที่คลุมกายลื่นมือราวกับแพรไหมชั้นดี ทว่าร่างกายกลับรู้สึกหนักอึ้งไรเรี่ยวแรง“นี่มัน ที่ไหนกันวะเนี่ย”เสียงที่เปล่งออกมาแหบพร่าและแห้งผากราวกับคนกระหายน้ำมาแรมปี เขาพยายามยันตัวลุกขึ้นนั่ง สองมือยกขึ้นกุมขมับ นวดคลึงเบาๆ เพื่อบรรเทาอาการปวดร้าว ในตอนนั
last updateLast Updated : 2026-08-07
Read more
ตอนที่ 2 จุดจบที่ไม่อยากพบเจอ 2
เมื่อเรื่องแดงขึ้น หลักฐานทั้งหมดชี้เป้ามาที่ลี่จินเยว่ เสนาบดีฝ่ายซ้ายถูกปลดจากตำแหน่งและถูกกักบริเวณ ลี่จินเยว่ถูกจับขังคุกหลวง ถูกทรมานจนสารภาพในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ทำ ท้ายที่สุด ฮ่องเต้ก็มีราชโองการสั่งประหารชีวิตลี่จินเยว่ด้วยการตัดหัวเสียบประจานกลางตลาดการตายของเขาทำให้ตระกูลลี่ตกต่ำถึงขีดสุด ลี่จินอิงผู้เป็นน้องสาวต้องตกระกำลำบาก และนั่นก็เป็นจังหวะที่ชินอ๋อง พระเอกของเรื่องขี่ม้าขาวเข้ามาช่วยเหลือนางเอก สืบหาความจริงจนสามารถคืนความบริสุทธิ์ให้ตระกูลลี่ได้ในภายหลัง (แต่ลี่จินเยว่ก็หัวหลุดจากบ่าไปนานแล้ว)"ประหาร... ตัดหัว..."ชายหนุ่มในร่างลี่จินเยว่ลูบคลำลำคอขาวผ่องของตัวเองโดยอัตโนมัติ สัมผัสได้ถึงชีพจรที่เต้นตุบๆ แค่จินตนาการถึงความเย็นเฉียบของดาบเพชฌฆาตที่ฟันฉับลงมา เขาก็ขนลุกซู่ไปทั้งตัว"ไม่เอาเด็ดขาด! ฉันเพิ่งจะตายจากโลกนู้นเพราะทำงานหนักจนหัวใจวาย อุตส่าห์ได้ชีวิตใหม่ทั้งที จะให้มาโดนตัดหัวตายอนาถแบบนี้ได้ยังไง"เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามเรียกสติกลับคืนมา ในเมื่อสวรรค์ (หรือนักเขียน) ส่งเขามาอยู่ในร่างนี้ เขาก็จะไม่มีวันยอมเดินตามรอยเดิมของนิยายเด็ดขาด เขาจำเนื้อเรื่องไ
last updateLast Updated : 2026-08-08
Read more
ตอนที่ 3 ปฏิบัติการล้างบางเพื่อนเลว 1
น้ำอุ่นที่ผสมกลิ่นดอกมู่หลาน (แมกโนเลีย) ช่วยชะล้างความเหนื่อยล้าและกลิ่นสุราเหม็นหืนออกจากร่างกายของลี่จินเยว่จนหมดสิ้น หลังจากแช่น้ำจนพอใจ ร่างโปร่งก็ก้าวขึ้นจากอ่างไม้ สวมชุดคลุมตัวในสีขาวสะอาดตา ก่อนจะเดินไปที่หน้าตู้เสื้อผ้าไม้จันทน์แดงที่สลักลวดลายวิจิตรบรรจงเมื่อสาวใช้เปิดประตูตู้เสื้อผ้าออก ลี่จินเยว่ถึงกับต้องยกมือขึ้นนวดขมับอีกรอบ“นี่มัน งานแสดงงิ้วหรือไง” เขารำพึงกับตัวเองเบาๆเสื้อผ้าที่อัดแน่นอยู่ในตู้ล้วนแต่เป็นสีสันฉูดฉาดบาดตา ไม่แดงสดก็ม่วงเข้ม เขียวสะท้อนแสง ไปจนถึงสีทองอร่ามที่ปักลายพยัคฆ์ ลายกิเลนด้วยดิ้นทองนูนเด่น ทุกชุดล้วนตะโกนคำว่า ข้ารวย ข้ามีเงิน และข้าไร้รสนิยม ออกมาดังๆ สมกับเป็นตู้เสื้อผ้าของคุณชายเสเพลอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวงจริงๆ“เสี่ยวจู ไม่มีชุดที่มัน ดูเรียบง่ายกว่านี้หรือ อย่างเช่นสีฟ้าอ่อน สีขาว หรือสีเทาน่ะ” ลี่จินเยว่หันไปถามสาวใช้ที่ยืนก้มหน้าตัวลีบอยู่ด้านหลังเสี่ยวจูเงยหน้าขึ้นมาด้วยความตกตะลึง ก่อนจะส่ายหน้าหวือ “มะ... ไม่มีเจ้าค่ะ คุณชายรองเคยบอกว่าสีพวกนั้นมันจืดชืดเหมือนคนตายกึ่งดิน ไม่คู่ควรกับราศีของคุณชายเจ้าค่ะ หากคุณชายสวมชุดพวกนั้น
last updateLast Updated : 2026-08-08
Read more
ตอนที่ 4 ปฏิบัติการล้างบางเพื่อนเลว 2
ทว่า ความสงบสุขยามเช้าก็อยู่ได้ไม่นานปัง! ปัง! ปัง! เสียงเคาะประตูจวนด้านหน้าดังขึ้นอย่างอุกอาจ ตามมาด้วยเสียงเอะอะโวยวายของกลุ่มคนคุ้นเคยที่ดังแว่วเข้ามาถึงเรือนใน“พี่จินเยว่ คุณชายลี่ สายป่านนี้แล้วตะวันโด่งยันก้น ทำไมยังไม่ออกมาอีก วันนี้ข้าจองโต๊ะที่หอสุราจินอวี้ไว้ มีแม่นางหงซิ่วคนงามมาร่ายรำเชียวนะ รีบออกมาเร็วเข้า”เสียงตะโกนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น หวังจื่อเซวียน หรือคุณชายหวัง บุตรชายของเสนาบดีฝ่ายขวา ศัตรูตัวฉกาจทางการเมืองของบิดาเขา และเป็น สหายรักที่เตรียมจะส่งเขาไปตายในอนาคตอันใกล้นี้นี่เองสีหน้าของทุกคนบนโต๊ะอาหารพลันเคร่งเครียดขึ้นมาทันที ลี่อวิ๋นไห่วางตะเกียบลงด้วยความไม่พอใจ ในขณะที่ลี่จินอิงมีท่าทีหวาดกลัวกลุ่มอันธพาลพวกนี้อย่างเห็นได้ชัด“จินเยว่ เจ้าเพิ่งจะสาบานไปเมื่อครู่” ลี่อวิ๋นไห่เอ่ยเสียงเย็นเยียบลี่จินเยว่ลุกขึ้นยืนช้าๆ รอยยิ้มเย็นชาปรากฏขึ้นที่มุมปาก แววตาดอกท้อที่เคยดูอ่อนโยนเมื่อครู่ บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นคมกริบราวกับใบมีด“ท่านพ่อโปรดวางใจ ลูกบอกแล้วว่าลี่จินเยว่คนเดิมตายไปแล้ว วันนี้ลูกจะไปจัดการขยะ หน้าจวนให้สิ้นซาก เพื่อเป็นการพิสูจน์คำพูดของลูกเ
last updateLast Updated : 2026-08-09
Read more
ตอนที่ 5 สายตาที่จับจ้อง 1
ณ จวนชินอ๋องที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเมืองหลวง บรรยากาศภายในห้องหนังสือเงียบสงัดจนน่าขนลุก กลิ่นกำยานไม้จันทน์หอมลอยอวลบางเบา ช่วยบรรเทาความตึงเครียดของบุรุษผู้กำลังนั่งตรวจฎีกาและเอกสารทางทหารอยู่หลังโต๊ะไม้สลักลวดลายพยัคฆ์เหินหยางจิ้งหรัน ชินอ๋องผู้กุมอำนาจทางการทหารกว่าครึ่งของราชวงศ์ต้าฉู่ พระอนุชาเพียงพระองค์เดียวของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน วางพู่กันในมือลงช้าๆ นัยน์ตาดำขลับลึกล้ำดุจสระน้ำไร้ก้นจ้องมองไปยังเงาดำที่เพิ่งเร้นกายเข้ามาคุกเข่าอยู่เบื้องหน้า“มีเรื่องอันใด” น้ำเสียงทุ้มต่ำและเย็นชาเอ่ยถามสั้นๆ“เรียนท่านอ๋อง สายลับของเราที่แฝงตัวอยู่ใกล้จวนเสนาบดีซ้ายส่งรายงานด่วนมาพ่ะย่ะค่ะ” องครักษ์เงาชุดดำก้มหน้ายื่นม้วนกระดาษแผ่นเล็กขึ้นเหนือศีรษะหยางจิ้งหรันรับมาเปิดอ่าน คิ้วกระบี่ที่พาดเฉียงเหนือเข้มขึ้นเล็กน้อยขมวดเข้าหากัน เมื่อสายตาไล่อ่านตัวอักษรที่บันทึกเหตุการณ์หน้าจวนเสนาบดีซ้ายเมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมา‘คุณชายรองลี่จินเยว่สวมชุดสีฟ้าหม่นไร้ลวดลาย ปฏิเสธคำเชิญไปหอสุรา และประกาศตัดขาดความเป็นสหายกับบุตรชายเสนาบดีขวากลางถนน อ้างว่าตนสำนึกผิดและต้องการแสวงหาความสงบ’“สำนึกผิด?
last updateLast Updated : 2026-08-10
Read more
ตอนที่ 6 สายตาที่จับจ้อง 2
ขณะที่ลี่จินเยว่กำลังสนุกสนานกับการเลือกซื้อจอบ เสียม และสอบถามวิธีหมักปุ๋ยคอกกับเถ้าแก่ร้านอยู่นั้น เขาไม่รู้ตัวเลยว่า ทะลุม่านไม้ไผ่ของโรงเตี๊ยมฝั่งตรงข้าม มีสายตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องมองมาที่เขานิ่งนานบนชั้นสองของโรงเตี๊ยมหลินชุน หยางจิ้งหรันในชุดไปรเวทสีเข้มกำลังนั่งจิบชาชั้นเลิศอยู่ริมหน้าต่าง สายตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวทอดมองลงไปยังร่างโปร่งในชุดสีเทาที่กำลังยืนเถียงเรื่องราคาจอบเหล็กกับพ่อค้าอย่างเอาเป็นเอาตาย“นั่นมัน คุณชายรองลี่มิใช่หรือพ่ะย่ะค่ะ” องครักษ์ข้างกายเอ่ยขึ้นด้วยความประหลาดใจ “เหตุใดจึงแต่งกายซอมซ่อเช่นนั้น แถมยัง ไปเดินอยู่ในดงร้านขายปุ๋ยมูลสัตว์อีก”หยางจิ้งหรันไม่ได้ตอบคำถาม มือที่ถือถ้วยชาหยุดนิ่ง เขามองทะลุปีกหมวกสานนั้นเข้าไป เห็นริมฝีปากบางเฉียบที่กำลังขยับเจื้อยแจ้ว และรอยยิ้มกว้างที่ดูสว่างไสวเป็นธรรมชาติ เป็นรอยยิ้มที่ไม่เคยปรากฏอยู่บนใบหน้าที่ฉาบด้วยแป้งหนาเตอะของคุณชายเสเพลคนนั้นเลยแม้แต่น้อย‘ซื้อเมล็ดพันธุ์พืช? ซื้อจอบเหล็ก? นี่เสนาบดีลี่ถึงขั้นให้บุตรชายปลอมตัวมาซื้อเสบียงกรังตุนไว้ทำกบฏหรืออย่างไร ไม่สิ... หากจะตุนเสบียง เหตุใดต้องมาซื้อเมล็ดพันธุ์ที
last updateLast Updated : 2026-08-11
Read more
ตอนที่ 7 งานเลี้ยงบุปผา 1
หากกล่าวถึงสิ่งที่เรียกว่างานเลี้ยง ในนิยายแนวจีนโบราณ ร้อยทั้งร้อยย่อมหนีไม่พ้นฉากคลาสสิกที่ตัวละครต้องมาประชันความงาม ประชันความสามารถ โยนความผิด ใส่ร้ายป้ายสี หรือไม่ก็ต้องมีคนตกน้ำตระพังบัวและตอนนี้ ลี่จินเยว่ก็กำลังนั่งหน้ามุ่ยอยู่หน้ากระจกทองเหลืองในห้องของตนเอง เพื่อเตรียมตัวไปเผชิญหน้ากับดงกับระเบิดที่เรียกว่า งานเลี้ยงชมบุปผาประจำปี ซึ่งจัดขึ้นที่อุทยานหลวง โดยมีพระสนมเอกเป็นแม่งาน“คุณชายรองเจ้าคะ ฮูหยินใหญ่ให้บ่าวมาเร่งแล้วเจ้าค่ะ รถม้าพร้อมแล้ว” เสี่ยวจูเดินเข้ามาบอกด้วยน้ำเสียงเกรงใจ พร้อมกับถือถาดใส่เครื่องประดับผมชุดใหญ่มาด้วย“รู้แล้วๆ” ลี่จินเยว่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ปัดมือปฏิเสธกวานทองคำฝังเพชรที่เสี่ยวจูยื่นให้ “บอกแล้วไงว่าข้าไม่ใส่ของลิเกพวกนั้น เอาปิ่นหยกขาวอันเดียวมาก็พอ”วันนี้ลี่จินเยว่เลือกสวมชุดผ้าไหมชั้นดีสีเขียวอ่อนอมขาว ปักลวดลายใบไผ่ด้วยดิ้นเงินที่ชายเสื้อและปลายแขน เป็นชุดที่ดูเรียบง่าย สบายตา แต่กลับขับเน้นผิวพรรณที่ขาวผ่องของเขาให้ดูสว่างไสวราวกับหยกสลัก เส้นผมดำขลับถูกรวบครึ่งศีรษะปักด้วยปิ่นหยกขาวไร้ลวดลาย ไม่มีเครื่องประดับรุงรัง ไม่มีกลิ่นน้ำหอมฉุนกึ
last updateLast Updated : 2026-08-12
Read more
ตอนที่ 8 งานเลี้ยงบุปผา 2
คำประกาศของลี่จินเยว่ทำให้เกิดเสียงฮือฮาไปทั่วบริเวณ บรรดาคุณชายและขุนนางที่อยู่ใกล้เคียงเริ่มเดินเข้ามามุงดู รวมถึงคุณชายหวังจื่อเซวียนที่เพิ่งเดินเข้ามาสมทบกับน้องสาวตนเอง “ฮ่าๆๆ ลี่จินเยว่ คนที่หนังสือสักเล่มยังขี้เกียจเปิดอ่านอย่างเจ้า จะมาแต่งบทกวีประชันกับน้องสาวข้าผู้เป็นยอดหญิงแห่งเมืองหลวงเนี่ยนะ ช่างไม่เจียมตัวเอาเสียเลย” หวังจื่อเซวียนหัวเราะร่วน “เจียมหรือไม่เจียม ลองดูสักตั้งก็คงไม่เสียหายกระมัง” ลี่จินเยว่เลิกคิ้วท้าทาย “แต่หากประชันกันเปล่าๆ คงน่าเบื่อแย่ หากข้าชนะ คุณหนูหวังและพวกท่านทุกคน ต้องคุกเข่าขอโทษน้องสาวข้า และตะโกนดังๆ ว่า ‘พวกข้าคือฝูงนกแก้วไร้รสนิยม’ กล้าหรือไม่เล่า” “ย่อมได้ แต่หากเจ้าแพ้ เจ้าต้องกราบขอโทษข้า และเดินเห่าเป็นสุนัขรอบอุทยานหลวง” หวังหรูเยียนรับคำท้าด้วยความมั่นใจ นางมั่นใจว่าคุณชายที่วันๆ เอาแต่กินเหล้าเมามาย ไม่มีทางแต่งบทกวีได้ดีกว่านางแน่นอน “ตกลง” ลี่จินเยว่พยักหน้า “เชิญคุณหนูหวังตั้งหัวข้อมาได้เลย” หวังหรูเยียนยิ้มกริ่ม ชายตามองสระบัวที่อยู่ไม่ไกล “ในเมื่ออยู่ที่สวนนี้ ก็จงใช้ ดอกบัว เป็นหัวข้อก็แล้วกัน ใครแต่งได้ไพเราะและมีค
last updateLast Updated : 2026-08-13
Read more
ตอนที่ 9 แผนทำลายการหมั้นหมาย 1
เช้าวันต่อมา ข่าวเรื่องบทกวีสัตตบงกช ของคุณชายรองลี่จินเยว่ก็แพร่สะพัดไปทั่วเมืองหลวงราวกับไฟลามทุ่งจากคุณชายเสเพลผู้เป็นดั่งขยะของเมืองหลวง กลายเป็นยอดกวีผู้ซ่อนคม บรรดาบัณฑิตต่างพากันคัดลอกบทกวีนั้นไปแจกจ่ายตามโรงน้ำชา ส่วนชาวบ้านก็เอาไปเล่าลือกันอย่างสนุกปากว่าคุณชายรองตระกูลลี่แท้จริงแล้วเป็นพยัคฆ์ซ่อนเล็บที่ยอมแกล้งโง่มาตลอดหลายปีแต่สำหรับเจ้าของบทกวีอย่างลี่จินเยว่แล้ว ตอนนี้เขากำลังสติแตกอยู่หน้ากองสัมภาระ“เสี่ยวจู ยัดจอบลงไปในหีบใบนั้นเถอะ ส่วนเมล็ดผักเอาซ่อนไว้ใต้เสื้อผ้า ข้าจะไปขออนุญาตท่านพ่อท่านแม่เดี๋ยวนี้แหละว่าข้าป่วยหนัก ต้องการไปพักฟื้นที่ชนบท”ลี่จินเยว่เดินวนไปวนมาในห้องราวกับหนูติดจั่น ขอบตาคล้ำลงเล็กน้อยเพราะเมื่อคืนเขานอนไม่หลับเลย ภาพดวงตาคมกริบของชินอ๋องที่จ้องมองลงมาจากระเบียงเก๋งจีนยังคงหลอกหลอนเขาอยู่ทุกครั้งที่หลับตาถ้าขืนอยู่เมืองหลวงต่อไป เขาต้องโดนตาอ๋องหน้าตายนั่นจับไปทรมานรีดความลับแน่ๆเขาสูดหายใจเข้าลึกๆ ปั้นหน้าป่วยไข้ ซ้อมไอค่อกแค่กสองสามที แล้วเดินมุ่งหน้าไปยังเรือนหลักเพื่อขออนุญาตบิดามารดา ทว่าเมื่อเดินไปถึงหน้าประตูห้องหนังสือของลี่อวิ๋นไห่
last updateLast Updated : 2026-08-14
Read more
ตอนที่ 10 แผนทำลายการหมั้นหมาย 2
ลี่จินเยว่ก้าวเข้ามาในห้องโถงด้วยรอยยิ้มเจิดจ้า วันนี้เขาสวมชุดสีขาวสะอาดตา ขลิบขอบด้วยสีฟ้าอ่อน ดูเรียบหรูและสูงสง่า เขาก้าวเข้ามายืนขวางหน้าบิดาอย่างเป็นธรรมชาติ ก่อนจะประสานมือโค้งคำนับชินอ๋องอย่างนอบน้อม“ถวายบังคมท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ”หยางจิ้งหรันหรี่ตาลง มองร่างโปร่งที่กำลังก้มศีรษะอยู่เบื้องหน้า มุมปากของเขาโค้งขึ้นเล็กน้อยอย่างจับสังเกตได้ยาก “ลุกขึ้นเถิด คุณชายรองลี่”“จินเยว่ เจ้ามาก็ดีแล้ว ไปตามน้องสาวเจ้ามาทีสิ” ลี่อวิ๋นไห่สั่งบุตรชายลี่จินเยว่แสร้งทำหน้าสลด ถอนหายใจออกมายาวเหยียด “โธ่ ท่านพ่อ ลูกเพิ่งจะไปที่เรือนของน้องสามมาเมื่อครู่นี้เอง ปรากฏว่าน้องสามนาง นางละทิ้งทางโลกไปแล้วขอรับ”“ห๊ะ! เจ้าว่าอย่างไรนะ” ลี่อวิ๋นไห่เบิกตากว้างแทบถลนลี่จินเยว่รีบตีหน้าเศร้าหันไปทางชินอ๋อง “ทูลท่านอ๋อง น้องสาวของกระหม่อมจู่ๆ ก็ซาบซึ้งในรสพระธรรมอย่างลึกซึ้งเมื่อเช้านี้ นางกล่าวว่าปรารถนาจะครองตัวเป็นโสด ไม่ยุ่งเกี่ยวกับการแต่งงาน และได้ขึ้นเขาไปจำศีลภาวนาที่วัดอวิ๋นไห่อย่างไม่มีกำหนดแล้วพ่ะย่ะค่ะ ช่างน่าเสียดายยิ่งนักที่นางไม่มีบุญวาสนาได้มารินชาถวายท่านอ๋อง”คำกล่าวอ้างน้ำขุ่นๆ ที่ฟังด
last updateLast Updated : 2026-08-14
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status