LOGINShare
3.อย่าหาเรื่อง
publish date:
2026-05-08 23:12:12ปัจจุบัน
ช่วงกลางดึก
ภายในห้องนอนหรูของชาลินี
เธอนอนหลับด้วยความอ่อนเพลียหลังจากร้องไห้อย่างหนัก เสียงข้อความดังขึ้นพร้อมกับแสงไฟวาบ เสียงดังติ้ง ติ้ง ๆ ดังต่อเนื่อง ทำให้เธอรู้สึกตัวเอื้อมมือควานหาโทรศัพท์ที่วางไว้ข้างกาย ดวงตาสวยหรี่มองหน้าจอแสงจ้าปรับสายตาไม่ทัน ข้อความที่เข้ามาคือจอมทัพส่งรูปภาพมาให้ คิ้วเรียวขมวดกดดูข้อความรูปภาพเด้งขึ้นหลายสิบภาพเป็นรูปจอมทัพลองชุดเจ้าบ่าวหลายสิบชุดหลากหลายสีส่งมาให้เธอดู ชาลินีตาสว่างนอนหงายอมยิ้มเขี่ยหน้าจอโทรศัพท์เปิดรูปว่าที่เจ้าบ่าวสุดหล่อที่พึ่งทะเลาะเมื่อตอนบ่าย
ข้อความจากจอมทัพ “ชอบชุดไหน”
“พี่ใส่ชุดไหนหล่อ”
ข้อความจากชาลินี “ไม่หล่อสักชุด”
ข้อความจากจอมทัพ “พรุ่งนี้บ่ายไปลองให้ใหม่”
ข้อความจากชาลินี “ทำไมต้องตอนบ่าย”
ข้อความจากจอมทัพ “ไปส่งป่านก่อนแล้วไปลองชุด”
ข้อความจากชาลินี “...........”
ข้อความจากจอมทัพ “ป่านไม่มีใคร.....”
ข้อความจากชาลินี “แค่นี้แหละ”
ชาลินีวางโทรศัพท์ลงอย่างขุ่นเคืองข้ออ้างที่เขามีประจำคือสายป่านไม่มีใคร สายป่านน่าสงสาร พี่รักสายป่านก็ต้องดูแล คำพูดคุ้นหูที่เธอได้ยินมาตลอดเน้นย้ำว่าสายป่านสำคัญสำหรับเขามากแค่ไหน แต่เธอก็ไม่ลดความพยายามหรอกในเมื่อรักเขามากเธอก็ต้องได้ครอบครองเขาคนเดียว
หมู่บ้านกำลังก่อสร้าง
ชาลินีสวมหมวกเซฟตี้เสื้อยืดกางเกงยีนขายาวรองเท้าผ้าใบพร้อมลงตรวจงานก่อสร้างหมู่บ้านในโครงการที่ร่วมมือกันระหว่างสองบริษัทใหญ่ของครอบครัวเธอและครอบครัวของจอมทัพ
แดดยามบ่ายร้อนเปรี้ยงแก้มเนียนแดงระเรื่อเหงื่อไหลย้อยจากไรผมลงข้างแก้มเสื้อยืดสีขาวชื้นไปด้วยเหงื่อเธอยกพัดลมแบตเตอรี่ขึ้นมาจ่อหน้าเพื่อคลายร้อน สักพักร่มใหญ่ก็มากางบังแดดให้ ชาลินีกำลังจะหันไปขอบคุณลูกน้องที่ช่วยให้ร่มเงาไม่ร้อนจัดเกินไป
“มาทำไมแดดร้อน ๆ เดี๋ยวไมเกรนก็ขึ้นอีกหรอก” จอมทัพเหลือบมองเธอแล้วเดินตามหัวหน้าคุมงานที่กำลังแนะเกี่ยวกับความคืบหน้าไปพร้อมกับเธอ
“มาช่วยทำงานไงคะ เห็นช่วงนี้พี่ไม่ค่อยว่างไหนจะเรื่องแต่งงานไหนจะเรื่องคนขี้สำออย...” เธอเหล่มองหางตากระแหนะกระแหนคนงานยุ่ง
“ถ้าไม่พาดพิงคนอื่นจะน่ารักมาก”
“ตัดมันให้ขาดสิคะ จะได้ไม่ต้องพูดถึงให้เป็นเสนียดปากด้วย”
“ป่านเขาไม่.........”
“ไม่มีใคร.........ญาติพี่น้องมันมีเยอะแยะมาเกาะผู้ชายของคนอื่นเป็นปลิง พี่ก็โง่ให้มันหลอกอยู่ได้” เธอพูดสวนดักประโยคยอดฮิตที่เขาพูดบ่อยจนเคยชิน
“เพราะพี่รักป่านมาตลอดต่อให้เกาะติดเป็นปลิงดูดเลือดพี่ทั้งตัวก็ยอม” เขาก้มมองหน้าสวยที่แดงก่ำไม่รู้ว่าเพราะร้อนแดดหรือกำลังจะร้องไห้
“มันไม่มีโอกาสติดตัวพี่ไปตลอดหรอก ลินีจะเอาไฟแช็กลนตัวมันให้ปล่อยเอง” หน้าสวยเชิดขึ้นยียวนก่อนจะสะบัดหน้าเดินกลับไปที่ออฟฟิศช่าง จอมทัพพ่นลมหายใจหันหลังเดินตามเธอ
“เอาร่มไปด้วย” เขายื่นร่มให้เธอรับไว้แล้วเขาก็เดินกลับไปหาหัวหน้างาน ชาลินีมองเคืองเดินกระทืบเท้าตรงไปยังออฟฟิศช่างที่มีอิ๋วเลขาคนสนิทกำลังทำงานอยู่ที่โต๊ะรับแขก
“อิ๋วติดต่อเรื่องการแสดงรำไทยของสถาบันที่คุณลินีสั่งเรียบร้อยแล้วนะคะ”
“คุณครูผู้สอนต้องไปดูแลเด็ก ๆ ด้วยนะ” ชาลินีทิ้งตัวนั่งบนโซฟาถอดหมวกเซฟตี้ออกรับแอร์เย็น ๆ
“ค่ะ อิ๋วแจ้งให้ทราบแล้วว่าคุณสายป่านต้องไปดูแลเด็ก ๆ ที่รำแสดงด้วยตัวเองค่ะ”
“ดีมาก........” เธอยกยิ้มมุมปากสายตาเจ้าเล่ห์ตั้งใจจะให้สายป่านไปที่งานแต่งงานของเธอเพื่อตอกย้ำสถานะของเธอกับจอมทัพนางสายป่านจะได้เลิกวุ่นวายกับจอมทัพสักที..........
วันแต่งงานระหว่างจอมทัพและชาลินี
สถานที่จัดงานภายในโรงแรมระดับห้าดาว ตกแต่งหรูหราประดับด้วยดอกไม้สีขาวนานาชนิดราวกับในเทพนิยายอย่างที่เจ้าสาวชื่นชอบ แขกเหรื่อสวมชุดราตรีสวยสง่าซึ่งล้วนเป็นผู้มีฐานะร่ำรวยทั้งเครือญาติและหุ้นส่วนธุรกิจเข้าร่วมงานกันหนาแน่น เจ้าบ่าวหล่อเนี้ยบกับเจ้าสาวแสนสวยยิ้มต้อนรับแขกอยู่หน้างานพร้อมกับถ่ายรูปจนเมื่อยล้าเจ้าสาวสวมรองเท้าส้นสูงขาแข็งยืนไม่ค่อยไหวเจ้าบ่าวเลยช่วยโอบเอวประคองเธออีกแรง คู่บ่าวสาวดูรักและห่วงใยกันน่ารักน่าเอ็นดูและด้วยฐานะที่ร่ำรวยเหมือนกันทำให้สมกันราวกับกิ่งทองใบหยก หากไม่มีสายป่านมาแทรกกลางชีวิตรักของทั้งคู่จะราบรื่นสวยงามจนใครก็ต้องอิจฉา
ภายในห้องด้านหลังงานเลี้ยงหรู
สายป่านกับเพื่อนครูอีกคนกำลังแต่งหน้าทำผมให้นักเรียนขึ้นแสดง เธอรู้ว่างานแต่งงานนี้เป็นของจอมทัพกับชาลินีเลยมาเพื่อที่จะท้าทายชาลินีที่จงใจแกล้งให้เธอเสียใจที่ต้องมาเห็นชายคนรักแต่งงาน แต่คนอย่างเธอไม่กลัวชาลินีเลยสักนิดและจะเอาคืนให้ร้องไม่ออก
สายป่านสวมชุดราตรีสีขาวสะอาดแต่งหน้าทำผมสวยหวานคล้ายเป็นเจ้าสาวตั้งใจมาแข่งกับเจ้าสาวแสนสวยเพื่อแย่งซีน ขณะที่พาเด็ก ๆ เตรียมตัวด้านหลังเวทีเพื่อขึ้นแสดงก่อนบ่าวสาวกล่าวขอบคุณผู้ร่วมงาน สรียาแม่ของจอมทัพก็เดินปรี่เข้ามาหาแล้วดึงแขนสายป่านให้ไปคุยที่มุมห้อง
“เธอมาที่นี่ทำไม”
“คุณลินีจ้างนักเรียนหนูให้มารำเปิดงานค่ะ” สายป่านยกมือไหว้อ่อนน้อม แต่สรียาไม่รับไหว้แล้วกวาดสายตามองสายป่านแต่งชุดราตรีสีขาวแต่งหน้าทำผมอย่างกับเป็นสาว
“แต่งตัวบ้าอะไร”
“หนูแต่งตัวให้เกียรติเจ้าของงานค่ะ ไม่สวยเหรอคะ คุณแม่......” สายป่านตอบหน้าซื่อยิ้มสวยหวาน
“อย่ามาเรียกฉันว่าแม่ คนอะไรไม่รู้จักกาลเทศะ.......ดูแลเด็ก ๆ แล้วรีบกลับไปซะอย่าให้มีเรื่อง” สรียาเสียงขุ่นไม่พอใจก่อนจะเดินกลับไปที่โต๊ะนั่งวีไอพี สายป่านเบะปากตามหลังแม่ของชายรักที่เดินห่างออกไป
“บอกสะใภ้แกเถอะว่าอย่าหาเรื่อง”
Latest chapter
หมดแรงยื้อ(สามีไม่เคยรัก) ตอนที่ 29 ประโยคคุ้น ๆ (จบ)
“ไงคะ”จอมทัพเสียงหวานกับภรรยา“พ่อมาหาแม่ที่ห้องสปาเก้าหน่อย มีบางอย่างอยากให้ดู.....” ชาลินีบอกสามีน้ำเสียงจริงจัง“โอเคเดี๋ยวพ่อไป” จอมทัพตอบรับแล้วรีบลุกเดินไปหาภรรยาทันที เขาเดินมาเรื่อย ๆ จนถึงห้องสปาที่เก้าเป็นห้องท้ายสุดทางเดิน เขาเคาะประตูห้องก่อนเลื่อนเปิดเข้ามาภายในแล้วยกยิ้มทันทีเมื่อเห็นภรรยาสวมชุดคลุมสีน้ำตาลอ่อนรวบผมมัดขึ้นสูง“อยากนวดหรืออยากรำลึกความหลัง?” จอมทัพกดล็อกประตูเดินปลดตะขอกางเกงเข้าไปหาภรรยา“อันนี้ต้องแล้วแต่สามีว่าอยากทำอะไร...” หน้าสวยยิ้มหวานย่างกรายเข้าใกล้สามีช่วยเขาถอดเสื้อยืดออกเผยร่างกายกำยำน่าหลงใหล“รำลึกความหลังดีกว่า” สายตาคมกะลิ้มกะเหลี่ยดึงภรรยามาหน้ากระจกเงาที่เคยจัดหนักเมื่อหลายปีก่อน“ล็อกห้องหรือยังคะ”“ล็อกตั้งแต่ตอนเดินเข้ามาแล้ว” เสียงทุ้มแหบพร่าจูบซับลำคอเรียว“ประโยคนี้คุ้น ๆ แฮะ” ชาลินีอมยิ้มเมื่อนึกถึงประโยคนี้“คุ้นสิเป็นคำพูดก่อนที่ผัวจะเข้าไปในตัวเมียไง”จอมทัพค่อย ๆ ถอดเสื้อคลุมออกปล่อยร่วงหล่นพื้นจ้องมองเรือนร่างภรรยาอย่างหื่นกระหายกายหนาประกบด้านหลังโน้มต
หมดแรงยื้อ(สามีไม่เคยรัก) ตอนที่ 28 โดนหักหลัง
“พวกกูเจอโทรศัพท์ของป่านที่กระเด็นไปใต้โซฟาแชทสนทนาที่มึงบังคับให้ป่านทำตามมึงและมึงก็ส่งคลิปเชี้ย ๆ ไปขู่ป่านตลอด” จอมทัพเกรี้ยวกราดทนไม่ได้ที่เพื่อนต้องถูกทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจจนนอนแน่นิ่งเป็นเจ้าหญิงนิทรา และหากไม่ใช่เพราะโทรศัพท์กระเด็นเข้าไปใต้โซฟาพวกเขาก็ไม่มีทางได้เจอหลักฐานที่มัดตัวปานเทพ“กูไม่ได้ทำ!” ปานเทพเสียงแข็งลุกลี้ลุกลนตกใจที่พวกมันเจอโทรศัพท์ที่เขาแอบเข้าไปหาแต่ไม่เจอ“ผู้ชายในคลิปไม่ใช่มึงสินะ” ขุนพลเปิดคลิปในโทรศัพท์ของปานเทพ“เอาของกูมา!” ปานเทพโกรธเลือดขึ้นหน้าจะเข้าไปเอาโทรศัพท์ จอมทัพดันภรรยาให้ไปข้างหลังสองพี่น้องเตรียมปะทะกับปานเทพที่เตะต่อยสะเปะสะปะด้วยความโกรธ ตำรวจวิ่งเข้ามาจับตัวปานเทพให้นั่งคุกเข่าใส่กุญแจมือ ปานเทพตาขวางมองชาลินี จอมทัพและขุนพล“ลินีหักหลังเรา!”“เทพทำผิดเอง”ชาลินีหน้าเสียรู้สึกผิดที่หลอกเพื่อนแต่คนผิดก็ต้องว่าไปตามผิดสถานีตำรวจ ปานเทพปฏิเสธทุกข้อกล่าวหาแต่หลักฐานการพูดคุยในข
หมดแรงยื้อ(สามีไม่เคยรัก) ตอนที่ 27 หมดแรงยื้อ
โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง ชาลินี ขุนพล มาลิสาและพ่อแม่ต่างมายืนรอหน้าห้องฉุกเฉินด้วยความร้อนใจภาวนาขอให้จอมทัพปลอดภัย จนเมื่อคุณหมอบอกว่าเขาปลอดภัยผลสแกนกะโหลกไม่ร้าวที่ไม่ได้สติเพราะเสียเลือดมาก ญาติ ๆ ค่อยเบาใจนั่งเฝ้าอาการของจอมทัพในห้องพิเศษเต็มห้อง ชาลินีร้องไห้จนหน้าแดงนั่งกุมมือสามีไว้ไม่ห่าง ผ่านไปเกือบสองชั่วโมงจอมทัพลืมตาขึ้นได้สติ ชาลินีดีใจหันไปบอกกับญาติ ๆ ทุกคนรีบวิ่งกรูกันมาล้อมเตียงคนไข้“เป็นยังไงบ้างลูก” พ่อแม่หน้าเครียดแย่งกันถามด้วยความห่วงใย“ปวดหัวนิดหน่อย” คิ้วเข้มขมวดยกมือขึ้นจับบริเวณที่ปวดมีผ้าก็อตแปะไว้“จำพ่อกับแม่ได้ไหม?”“จำได้สิครับ”“โล่งอก” พ่อแม่และพี่น้องถอนหายใจโล่งอกกันเป็นแถวคุยกันสักพักพ่อแม่ก็พากันเดินไปนั่งที่ห้องรับแขก“ร้องไห้จนหน้าแดงเลยนะแม่” จอมทัพยิ้มอ่อนเหลือบไปมองหน้าภรรยาที่นั่งอยู่ข้างเตียง“แม่เป็นห่วง.....” ชาลินียิ้มทั้งน้ำตาซบหน้าลงที่อกแกร่ง เขายกมือขึ้นแตะหัวเธอเพื่อปลอบโยน“ผมเห็นคลิปที่พี่ถ่ายไว้ เลยไปช่วยสายป่านแล้ว” ขุนพลพูดขึ้น จอมทัพขมว
หมดแรงยื้อ(สามีไม่เคยรัก) ตอนที่ 26 ทำไม่ได้
ช่วงเย็น จอมทัพกับขุนพลมาที่บ้านของสายป่าน จอมทัพจะเข้าไปในบ้านสายป่านคนเดียวส่วนขุนพลรออยู่ที่รถ“เคลียให้จบนะพี่จะได้เลิกวุ่นวาย” ขุนพลให้กำลังใจพี่ชาย จอมทัพหันมาพยักหน้าให้น้องแล้วเปิดประตูลงจากรถเดินเข้าไปในรั้วบ้านของสายป่าน เมื่อเปิดประตูเข้าไปในบ้าน เขาเห็นสายป่านกำลังจัดโต๊ะอาหารวางกับข้าวที่เขาชอบ เท้าหนักเดินเข้าไปใกล้อย่างเชื่องช้ายังไม่รู้ว่าสายป่านจะมาไม้ไหนอีก“มีอะไรจะคุยกับพี่?”“กินไปคุยไปกันเถอะค่ะ” สายป่านหันมายิ้มหวานเหลือบมองบนโต๊ะอาหารที่เธอจัดเตรียมไว้“พี่ไม่หิว รีบคุยจะได้รีบกลับ”“กลัวเมียเข้าใจผิดหรือคะ”“ใช่ เพราะป่านชอบสร้างปัญหาให้พี่กับเมีย” จอมทัพเสียงเหวี่ยงอึดอัดกับสถานการณ์แบบนี้เต็มที“ก็เพราะมัน พี่ถึงห่างเหินกับป่าน” เธอมองอย่างตัดพ้อกำช้อนในมือหายใจแรง“ถึงไม่มีลินีเราก็ต้องห่างเหินกันอยู่ดี”“ไม่จริง ถ้าไม่มีมันพี่ก็รักป่าน
หมดแรงยื้อ(สามีไม่เคยรัก) ตอนที่ 25 ไม่ไว้ใจ
ภายในห้องพักคนไข้ ชาลินีนั่งพิงหลังระงับสติอารมณ์ จอมทัพนั่งบีบนวดแขนภรรยาเอาใจสุด ๆ“พอมันเห็นแม่ตื่นมันเลยจูบพ่อ ถ้าไม่ติดว่ามันท้องจะตบให้ปากแหก” ชาลินีขมวดคิ้วสีหน้าบึ้งตึงยังโมโหที่โดนยั่วยุ“ดีแล้วที่ยั้งมือ”“พ่อก็ด้วยยืนให้มันจูบทำไม!” เธอเสียงขุ่นตาขวางพาลสามี“พ่อไม่รู้ว่าป่านจะทำ” จอมทัพหน้าตาเหลอหลาเขาเองก็ไม่ได้ตั้งตัวเหมือนกัน“เช็ดคราบปากมันออกให้หมด” มือเรียวเอื้อมไปหยิบกระดาษทิชชู่มารูดถูเช็ดริมฝีปากสามีแรง ๆ ไปมาหลายรอบ“เช็ดพอหรือยังพ่อเจ็บแล้ว” จอมทัพสีหน้าเหยเกเจ็บแสบริมฝีปาก ชาลินีเบะปากจะร้องไห้โผเข้ากอดสามี“แม่ไม่ได้อยากขี้วีนเลยนะ” เสียงหวานสั่นเครือน้ำตาไหลตอนนี้เป็นแม่คนเลยไม่อยากโมโหร้ายอาละวาดเหมือนเด็กแบบนี้อีก“พ่อรู้ว่าแม่รักมาก พ่อชินแล้ว” เสียงทุ้มอ่อนโยนค่อย ๆ ลูบหลังภรรยาเพื่อปลอบประโลมรู้ว่าเธอเป็นแบบนี้มานานแต่ไม่เคยหาเรื่องใครก่อนแค่ไม่เคยยอมใครก็เท่านั้น ช่วงสาย หมอเข้ามาตรวจดูอาการและบอกว่าคนไข้โดนสารเคมีบางอย่างที่กระตุ้นให้มีอาการปวดหัวแต่สำหรับผู้ป่วยไมเกรนกระตุ้นเพียงนิดเดียวอาการก็กำเริบหนักได้ เมื่อคุณหมอออกจากห้องจอมทัพกับชาลิน
หมดแรงยื้อ(สามีไม่เคยรัก) ตอนที่ 24 เยี่ยมเมียหลวง
หลายวันผ่านไป สองสามีภรรยาเลี้ยงลูกกันจนตาบวมใต้ตาหมองคล้ำไม่ค่อยได้หลับได้นอนตามประสาคุณพ่อคุณแม่มือใหม่ ญาติ ๆ จะแวะเวียนมาช่วยเลี้ยงช่วงกลางวันในตอนกลางคืนเป็นหน้าที่ของพ่อแม่ ช่วงเย็นปานเทพกับนิ้งมาเยี่ยมเพื่อนและเล่นกับหลานอยู่ ๆ หลานชายตัวน้อยก็ร้องไห้หิวนม ชาลินีเลยอุ้มเข้าห้องรับรองเพื่อให้นมลูก จอมทัพคอยให้กำลังใจภรรยาอยู่ไม่ห่างนิ้งขอตัวเข้าห้องน้ำปวดท้องหนัก ปานเทพนั่งเหงา ๆ อยู่คนเดียวเลยเดินเอาปุ๋ยที่เขาพกมาฉีดใส่ต้นมะลิข้างรั้วบ้าน“ทำอะไรหรือครับคุณหมอ” ลุงพร้อมที่กำลังจะเดินมารดน้ำต้นไม้เห็นเข้าพอดี“ผมฉีดปุ๋ยเร่งดอกให้ครับ”“มีอันตรายหรือเปล่าครับ คุณจอมให้ปลูกและรดน้ำตามปกติไม่ให้ใช้สารเคมีเพราะคุณผู้หญิงชอบเอาไปลอยในน้ำดื่ม”“ไม่มีสารเคมีแน่นอนครับ นี่เป็นน้ำหมักธรรมชาติถ้าอันตรายดอกต้องเหี่ยวไปแล้ว” ปานเทพยิ้มอ่อนอธิบายอย่างละเอียด ลุงพร้อมพยักหน้าแล้วยิ้มตอบก่อนจะเดินไปรดน้ำต้นไม้ต้นอื่น
หมดแรงยื้อ(สามีไม่เคยรัก) 6.มันคืออะไร..(ชุดนอนไม่ได้นอน)
ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง จอมทัพยังคงนอนคลุมโปงใจหวิวกระสับกระส่ายจนนอนไม่หลับ ชาลินีเดินออกมาจากห้องน้ำอย่างประหม่าจากเหตุการณ์เมื่อครู่และชุดที่เธอกำลังสวมใส่เป็นชุดสายเดี่ยวกระโปรงสั้นผ้าซาตินพลิ้วเผยผิวกายขาวเนียนหน้าอกอวบอิ่มและส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจน เธอมองจอมทัพที่นอนคลุมโปงอยู่เลยหน้าง้ำเดิน
หมดแรงยื้อ(สามีไม่เคยรัก) 5.จะไปไหนก็ไป
เรือนหอหลังใหญ่สไตล์นอดิคทันสมัยสีเทาล้อมด้วยกระจก คู่บ่าวสาวถูกส่งตัวเข้าห้องหอ เมื่อผู้หลักผู้ใหญ่ทยอยเดินออกจากห้อง บ่าวสาวก็ทิ้งตัวนอนบนเตียงอย่างเหนื่อยล้าสีหน้าอิดโรยทั้งคู่“พี่อาบน้ำก่อนเลยนะ ลินีขอพักสักแป๊บ” ชาลินีหลับตาลงอย่างเหนื่อยล้าแล้วเผลอหลับไป.........เสียงข้อความในโทรศัพท์ดังขึ
หมดแรงยื้อ(สามีไม่เคยรัก) 4.เรียกร้องความสนใจ
ช่วงเวลาการแสดงมีการแสดงก่อนจะให้เจ้าบ่าวเจ้าสาวเดินเข้ามาในงาน จอมทัพกับชาลินียืนรออยู่หน้าประตูห้องจัดเลี้ยงเพื่อเตรียมเดินเข้างานบนพรมแดงที่จะโรยด้วยกลีบดอกไม้ ชาลินียิ้มกว้างมีความสุขในที่สุดก็ได้เป็นเจ้าสาวของชายที่รักมาตลอดยี่สิบปีเสียงดนตรีไทยบรรเลงขึ้นพร้อมกับนางรำตัวน้อยขึ้นมาบนเวที จอมทั
หมดแรงยื้อ(สามีไม่เคยรัก) 2.รักใครมากกว่า
ภายในห้องคนไข้ จอมทัพช่วยให้สายป่านนอนลงแล้วห่มผ้าให้ เธอยิ้มน้อย ๆ สีหน้าอ่อนเพลีย เขาหันไปหยิบโทรศัพท์ที่วางไว้บนโต๊ะข้างหัวเตียงคนไข้แล้วหันหลังเดินไปที่ประตูห้อง“คุยงานในห้องก็ได้นะคะ” สายป่านเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นเขาจะเดินออกจากห้อง จอมทัพหันมองสีหน้าเรียบเฉย“พี่จะไปดูลินี ร้องไห้แล้วขับรถจะอัน
You May Also Like
เสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก252.2K viewsเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก407.5K viewsห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน130.8K viewsรอยร้าวรัก
Sitha74.9K viewsพันธนาการรัก แค้นสามหัวใจ
มุกรัญจวน79 viewsหนุ่มวิศวะลุ้นรัก
ชัญญาณ์ภัช70 viewsSET รักร้ายของนายหัว
MOONY MAY127 viewsคุณหนูทิ้งอดีต ผัวใหม่โคตรปัง
หยกงาม67 views
