Semua Bab หมดแรงยื้อ(สามีไม่เคยรัก): Bab 1 - Bab 5

ร้านเว็ดดิ้งสตูดิโอชาลินี เข้าไปลองชุดเจ้าสาวสีขาวเรียบหรูประดับด้วยคริสทัลชวาลอฟสกีจากฝรั่งเศส ผมลอนสีน้ำตาลอ่อนถูกรวบเก็บเผยต้นคอเรียวและเนินไหล่ขาวเนียน หน้าสวยผุดผ่องเรียวเล็กปากนิดจมูกหน่อยดวงตาโฉบเฉี่ยวเหมาะกับเธอที่มีความมั่นใจไม่ยอมใครและดูสวยร้ายโดยเฉพาะในสายตาของว่าที่เจ้าบ่าว เธอไม่ใช่ผู้หญิงในอุดมคติที่เขาชอบเลยสักนิดเขาชอบผู้สวยหวานอ่อนโยนน่าทะนุถนอมความประหม่านิด ๆ ของหญิงสาวอ่อนแอทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองต้องปกป้องคุ้มครองนั่นทำให้เขาดูมีค่าและยิ่งใหญ่ที่สุดในครอบครัว ไม่ใช่ผู้หญิงที่มีความมั่นใจในตัวเองไม่มีความอ่อนหวานนุ่มนวลและยังแก่นเซี้ยวมาตั้งแต่เด็กผ้าม่านสีขาวของห้องแต่งตัวเปิดออก ว่าที่เจ้าสาวสวยละมุนงามสง่าส่งยิ้มหวานให้กับแม่ เพื่อนและว่าที่เจ้าบ่าว ทว่าสิ่งที่เธอเห็นตรงหน้ากลับไม่มีว่าที่เจ้าบ่าวอยู่ตรงนั้น“พี่จอมยังลองชุดไม่เสร็จหรือคะแม่” ชาลินีเอ่ยถามแม่ทั้งที่รู้ว่าไม่ใช่ เธอแต่งหน้าทำผมเปลี่ยนชุดนานกว่าผู้ชาย เขาควรลองชุดเสร็จแล้วมานั่งรอเธอแต่ก็ไร้เงา แม่ของเธอยืนอึกอักกลืนน้ำลายอึกใหญ่“แม่....นิ้ง” เธอมองหน้าแม่กับเพื่อนสาวที่หน้าเจื่อนทำให้รู้ว่

ปัจจุบันช่วงกลางดึกภายในห้องนอนหรูของชาลินี เธอนอนหลับด้วยความอ่อนเพลียหลังจากร้องไห้อย่างหนัก เสียงข้อความดังขึ้นพร้อมกับแสงไฟวาบ เสียงดังติ้ง ติ้ง ๆ ดังต่อเนื่อง ทำให้เธอรู้สึกตัวเอื้อมมือควานหาโทรศัพท์ที่วางไว้ข้างกาย ดวงตาสวยหรี่มองหน้าจอแสงจ้าปรับสายตาไม่ทัน ข้อความที่เข้ามาคือจอมทัพส่งรูปภาพมาให้ คิ้วเรียวขมวดกดดูข้อความรูปภาพเด้งขึ้นหลายสิบภาพเป็นรูปจอมทัพลองชุดเจ้าบ่าวหลายสิบชุดหลากหลายสีส่งมาให้เธอดู ชาลินีตาสว่างนอนหงายอมยิ้มเขี่ยหน้าจอโทรศัพท์เปิดรูปว่าที่เจ้าบ่าวสุดหล่อที่พึ่งทะเลาะเมื่อตอนบ่ายข้อความจากจอมทัพ “ชอบชุดไหน” “พี่ใส่ชุดไหนหล่อ”ข้อความจากชาลินี “ไม่หล่อสักชุด”ข้อความจากจอมทัพ “พรุ่งนี้บ่ายไปลองให้ใหม่”ข้อความจากชาลินี “ทำไมต้องตอนบ่าย”ข้อความจากจอมทัพ “ไปส่งป่านก่อนแล้วไปลองชุด”ข้อความจากชาลินี “...........”ข้อความจากจอมทัพ “ป่านไม่มีใคร.....”ข้อความจากชาลินี “แค่นี้แหละ”ชาลินีวางโทรศัพท์ลงอย่างขุ่นเคืองข้ออ้างที่เขามีประจำคือสายป่านไม่มีใคร สายป่านน่าสงสาร พี่รักสายป่านก็ต้องดูแล คำพูดคุ้นหูที่เธอได