Share

ตอนที่ 26 หมอหวงเด็ก

last update publish date: 2026-08-03 21:43:41

เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น

“มาอะไรแต่เช้า”

“แหม นี่น้องสาวมาหาต้องดีใจสิคะ...อริสมาหาเกี๊ยวค่ะ อริสต้องการคุยกับเกี๊ยวไม่ใช่พี่พอร์ช” อริสนั่งจ้องหน้าที่ชายที่ตอนนี้นั่งทำหน้าเรียบตึงตามสไตส์เดิม

“เราก็มาแต่เช้าเกินไป”

“ปกติพี่พอร์ชก็ตื่นเช้าอยู่แล้วนี่คะ จะบ่นทำไม แล้วอีกอย่างอริสจะมาทานข้าวด้วย แล้วเกี๊ยวละคะ”

“น่าจะยังไม่ตื่น พี่ให้ป้าหลิวไปตามให้แล้ว”

“นอนดึกเหรอค่ะ”

“พี่ไม่รู้ น่าจะทำรายงานดึก”

“อริสเห็นมีคนงานอยู่บ้านหลังเล็กที่ริมสระ  พี่พอร์ชจะทำอะไรกันค่ะ”

“พี่จะทำเป็นศาลานั่งอ่านหนังสือไว้นั่งพักผ่อนเล่น ๆ”

“อ่าว ปกติเกี๊ยวเขานอนบ้านหลังเล็กไม่ใช่เหรอคะ”

“อื่อ หึ”

“ตอนนี้”

“นอนอยู่ข้างบน  พี่ให้มาอยู่บ้านหลังใหญ่ด้วยกัน”

“จะรอดไหมคะ”

“อะไร”

“เนื้อกวางหวานอยู่ใกล้ปากเสือ มีเหรอเสือจะไม่งับ”

“พี่ไม่ได้แค่งับ แต่พี่กลืนกินทั้งตัว”

“ว้าย!!หมอพอร์ช โอ้วพระเจ้า”

“ปะ กินข้าวพี่ให้ป้าหลิวตั้งโต๊ะแล้ว”

“เราไม่รอเกี๊ยวก่อนเหรอคะ”

“เดี๋ยวก็ลงมา”

เมื่อสองพี่น้องมานั่งกินข้าวร่วมโต๊ะกัน ก็มีเรื่องให้คุยมากมาย

“เห็นว่าอาทิตย์หน้าพี่พอร์ชจะไปญี่ปุ่นใช่ไหมคะ”

“ใครบอกเรา”

“พี่นนท์ค่ะ”  อริสหมายถึงหมอนนท์ที่ทำงานอยู่โรงพยาบาลของพี่ชาย

“สนิทกับเจ้านนท์เหรอ”

“ก็ไม่ค่อย แต่แค่คุยกันเวลาเจอกันแค่นั้นเอง”

“กำหนดการเดิมคือเดือนหน้า พอดีมีโปรเจคด่วนเข้ามาพี่ก็เลยต้องไปอาทิตย์หน้า เฮ้อ”  พอร์ชถอนหายใจ

“ถอนหายใจทำไมค่ะ นี่เป็นโปรเจคที่พี่เฝ้ารอมาตลอด กำหนดการเลื่อนเข้ามาอีกต้องดีใจสิคะ ไม่ใช่มานั่งถอนหายใจ”

“กินข้าว...เรื่องส่วนตัวของพี่”

“โอเคค่า”

“ที่ร้านเป็นยังไงบ้าง”

“ก็โอเคนะคะ”

“ดูอย่างอื่นด้วย ไม่ใช่ทำอย่างเดียว รายได้มาทางเดียวไม่พอค่ากระเป๋าเรา”

“พี่พอร์ชรู้ดี้ดี รู้ใจน้องด้วย”

“คิดไว้หรือยังว่าจะทำอะไรเพิ่ม”

“ก็ว่าจะทำอาหารเสริม ก็เลยมาหานางแบบแถวนี้ไงคะ”

“ทำไมไม่ใช้ดารา เขามีพื้นฐานความนิยมของแฟนคลับอยู่แล้ว”

“ก็ใช่ค่ะ แต่ตลาดทุกวันนี้มันกว้างจนบางงานดาราก็ตกงานเหมือนกัน เปลี่ยนมาเป็นยูทูปเปอร์บ้าง อินฟลูบ้าง พรีเซนเตอร์ทุกวันนี้ก็ไม่ต้องใช้ดาราก็ดังได้ อินฟลูบางคนผิวดีกว่าดาราซะอีก อย่างเกี๊ยวไงคะ ผิวดี้ ดี”

“...”

“แล้วอีกอย่างคนทุกวันนี้ก็ไม่ได้ติดตามดาราอย่างเดียวแล้วนะคะ เขาหันมาเสพสื่อตามที่ใจต้องการ ตามกระแส ไม่ใช่มีแค่ดาราที่ดัง บางคนดังกว่าดาราอีก”

“แล้วจะให้เกี๊ยวไปทำอะไร”

“ก็เป็นพรีเซนเตอร์สินค้าค่ะ อาหารเสิรม”

“พี่ไม่รู้ว่าเกี๊ยวจะตกลงไหม ถามเกี๊ยวเองพี่แล้วแต่เขา”

“พี่พอร์ชแล้วแต่เกี๊ยวจริง ๆนะคะ ห้ามเป็นผู้บงการเบื้องหลังนะคะ”

“เห็นพี่เป็นอะไร  เรายุ่งไม่เข้าเรื่อง” 

สองพี่หยุดคุยชั่วขณะ เมื่อคนที่สวยกว่าดาราเดินเข้ามา

“น้องเกี๊ยว”

“สวัสดีค่ะพี่อริส”

“มา มา กินข้าวก่อนแล้วค่อยคุยกัน”

อริสลุกขึ้นเพื่อจะขยับเก้าอี้ข้าง ๆ ตัวเธอให้เกี๊ยวได้นั่งด้วย  แต่พี่ชายผู้เงียบขรึมของเธอใช้แขนล่ำขยับเก้าอี้ข้าง ๆตัวเองโดยไม่พูดอะไร แต่เหมือนเกี๊ยวก็รู้ว่าต้องทำอะไรและควรนั่งตรงไหน

“ขอบคุณค่ะ” เกี๊ยวกล่าวขอบคุณหมอพอร์ชด้วยน้ำเสียงเบาหวาน

“กินข้าวกันค่ะ”

“ขอโทษนะคะที่เกี๊ยวลงมาช้า”

“ไม่เป็นไรค่ะ น้องเกี๊ยวทำรายงานดึกใช่ไหมคะ”

“กินข้าวก่อนค่อยคุย” เสียงหมอพอร์ชสวนขึ้นทันควัน น้ำเสียงที่ห้วนเล็กน้อยเพื่อบอกให้น้องสาวรู้ว่าว่าไม่ควรพูดหรือถามมาก

“อ่อ”

หลังจากกินข้าวอิ่ม เกี๊ยวและอริสก็มานั่งคุยกันที่ห้องรับแขก  อริสก็ได้บอกเหตุผลที่มาวันนี้ และให้รายละเอียดงานเกี๊ยวไปทุกอย่างรวมถึงค่าจ้างด้วย

“เกี๊ยวคิดว่าเกี๊ยวคงทำไม่ได้หรอกค่ะ”

“ทำไมล่ะคะ”

“เกี๊ยวไม่เคยมีประสบการณ์ด้านนี้มาก่อน”

“น้องเกี๊ยวลองเก็บไปคิดดูก่อนก็ได้นะคะ ถ้าไม่โอเคก็ไม่รับ”

“คือเกี๊ยว”

“ถ้าเกี๊ยวตกลงรับงานนี้ พี่ให้ค่าจ้างจากที่คุยกันไว้สองเท่าเลย”

“เกี๊ยวไม่รับหรอกค่ะ พี่อริสเป็นน้องสาวหมอพอร์ชก็เป็นผู้มีพระคุณของเกี๊ยวเหมือนกัน”

“บุญคุณอะไร นี่พี่กำลังคุยธุรกิจอยู่ รับไว้พิจารณานะเกี๊ยว ไม่แน่นะงานนี้อาจจะเป็นใบเบิกทางให้เกี๊ยวได้มีงานเข้ามาไม่หยุดก็ได้ แล้วรายได้ก็จะเข้ามาด้วย”

“เกี๊ยวแล้วแต่หมอพอร์ชค่ะ”

“พี่พอร์ชบอกว่าแล้วแต่เกี๊ยว”

“คือเกี๊ยว ขอคิดดูก่อนนะคะ”

“เชื่อพี่นะโอกาสมันมาแล้ว เราเป็นผู้หญิงถ้ามีโอกาส ถ้าอาชีพไหนที่สามารถเลี้ยงตัวเราเองได้โดยไม่ต้องพึ่งผู้ชายเราต้องคว้าไว้ เพราะอนาคตข้างหน้ามันคือสิ่งที่ไม่แน่นอน”

“เกี๊ยวขอคิดดูก่อนนะคะพี่อริส แล้วเกี๊ยวจะติดต่อกลับไปนะคะ”

“ฟังดูเหมือนพี่มาสมัครงานยังไงไม่รู้”

“อุ้ย เกี๊ยวไม่ได้หมายถึงอย่างงั้นนะคะ”

“จ้า พี่เข้าใจ”

“บ้านเงียบ ๆ แล้ววันหยุดทำอะไรกัน”

“เอ่อ เกี๊ยวก็อ่านหนังสือ ทำรายงานค่ะ”

“แล้ววันหยุดพี่พอร์ชไปโรงพยาบาลเหรอ”

“บางวันก็ไปบางวันก็อยู่บ้านค่ะ”

“พี่พอร์ชดุเกี๊ยวไหม”

“ไม่ค่ะ”

“อะ แฮ่ม คุยอะไรกัน” แล้วเสียงขรึมพี่ชายก็สวนขึ้นทันควันอีกรอบ หมอพอร์ชเดินเข้ามาขัดจังหวะการคุยของสองสาว เพราะเขารู้ว่าอริสต้องตั้งคำถามที่อยากรู้อยากเห็น และเป็นคำถามที่เกี๊ยวตอบไม่ได้แน่นอน 

“ก็ถามเกี๊ยวว่าพี่พอร์ชดุไหม”

“แล้ว”

“ก็อริสกลัวพี่พอร์ชจะดุน้องเขา เห็นน้องเขาดูนิ่ง ๆ เหมือนกวางน้อยกลัวเสือตัวใหญ่...พี่พอร์ชไม่ไปโรงพยาบาลเหรอคะ”

“วันนี้ไม่ไป  ว่าจะไปดูเขาทำศาลาหน่อยวันนี้ก็จะจะเสร็จแล้ว”

“ถ้าพี่พอร์ชไม่เป็นเจ้าของโรงพยาบาล น้องก็อยากจะชวนไปเป็นพรีเซนเตอร์ด้วย ความสูงก็ได้ หุ่นก็โอเค กล้ามแน่นแสนจะว้าว ว้าวมากเลยล่ะ” อริสใช้สายตากวาดมองหุ่นล่ำของพี่ชายด้วยความคาดหวัง แต่ก็รู้ว่าไม่มีหวัง

“คุยเสร็จแล้วก็กลับได้แล้ว”

“อ่าว ไล่น้องสะแล้ว ถ้าอริสกลับไปแล้ว น้องขอสั่งห้ามพี่พอร์ชบงการชีวิตเกี๊ยวนะคะ ให้เกี๊ยวตัดสินใจเอง ห้ามนะคะ เพราะชีวิตเป็นของเกี๊ยวไม่ใช่ของพี่พอร์ช”

“กลับได้แล้ววุ่นวาย”

“พี่กลับแล้วนะคะน้องเกี๊ยว อย่าลืมตื้ดหาพี่นะคะ” อริสหมายถึงอย่างลืมโทรหาเธอ

“สนใจไหม” เมื่ออยู่สองคนหมอพอร์ชก็อยากถามความคิดเห็นของเกี๊ยวบ้าง ในใจของเขาไม่อยากให้เธอไปทำงานแบบนั้น เพราะเป็นการเปิดกว้างให้เกี๊ยวต้องพบกับคนมากมาย และนั่นหมายถึงต้องมีผู้ชายเข้ามาอย่างแน่นอน 

“เกี๊ยวยังไม่รู้ค่ะ คิดอีกทีเกี๊ยวก็อยากจะลองอยู่ค่ะ ถ้าโอกาสมันเข้ามาแล้วเกี๊ยวก็อยากจะลองคว้าไว้ เผื่อวันไหนหมอเบื่อเกี๊ยว เกี๊ยวจะได้มีอาชีพเลี้ยงตัวเองได้”

“ไม่มีทาง ไม่มีทางเบื่อ”

“หมอพูดจริงใช่ไหมคะ”

“จริงที่สุดเกี๊ยว”

เด็กสาวลุกไปหาหมอที่ยืนยันเสียงแข็ง “เมื่อคืนเกี๊ยวทำหมอเจ็บไหมคะ” สองแขนเล็กกอดรัดเขาไว้อย่างเอาใจ

“เกี๊ยวทำหมอตรงไหน หมอถึงจะเจ็บหึ”

“เกี๊ยวกัดหมอแรง”

“หมอชอบ หมอชอบแบบเมื่อคืน เกี๊ยวกร้าวใจหมอสุด ๆ”

“หมอน่ารักจัง จุ๊บ วันนี้ขอเกี๊ยวไปทำงานกับเพื่อนนะคะ”

“ที่ไหน” เสียงนั้นเรียบชัดทันที

“ที่ห้องสมุดมหาวิทยาลัยค่ะ เกี๊ยวอยากทำงานเคลียร์งานเสร็จก่อนปิดเทอม  เดือนหน้าปิดเทอมเกี๊ยวจะได้ไปเที่ยวญี่ปุ่นกับหมอให้ฉ่ำปอดไปเลย”

“เอ่อ ให้หมอไปส่งไหม” หมอพอร์ชยังไม่กล้าบอกเกี๊ยวว่าอาทิตย์หน้าเขาต้องไปญี่ปุ่นกับหมอนิ้ง เพราะทุกอย่างมันเลื่อนเข้ามาด่วนจนเขาเองไม่รู้จะบอกกับเกี๊ยวอย่างไร แล้วก็กลัวเด็กดีของเขาคิดมาก

“หมอต้องไปส่งเกี๊ยวสิคะ ถ้าหมอไม่ไปเพื่อนต้องล้อเกี๊ยวแน่ ๆ”

“ล้อว่า”

“ล้อว่าเกี๊ยวเมาแล้วรั่วหมอไม่เอา คิก ๆ”

“ไม่รั่วหรอก แต่ว่าอย่าไปเมาที่อื่นหมอกลัว”

“หมอกลัวทำไมคะ”

“ถ้าเกี๊ยวรั่วแบบเมื่อคืน หมอชอบ แต่หมอไม่อยากให้ผู้ชายอื่นมาเห็นด้วย  ผู้ชายเขาชอบแบบนี้”

“ไม่คุยดีกว่าเกี๊ยวไปเปลี่ยนชุดก่อน หมอรอเกี๊ยวแปปหนึ่งนะคะ” 

เกี๊ยวรู้สึกแก้มตัวเองมันร้องวูบวาบชอบกล  พูดไปก็เข้าเนื้อเข้าหนังตัวเองจึงเบี่ยงตัวออกจากหมอพอร์ชและวิ่งขึ้นเพื่อไปอาบน้ำ  โดยมีสายตาคมบาดลึกของหมอพอร์ชที่มองตามอย่างมีเลศนัย เหมือนอยากจะขึ้นไปอาบน้ำให้เด็กเสียเอง 

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • หมอพอร์ชที่แปลว่าพ่อหม้ายที่รักเธอ   ตอนที่ 27 หมอขอเวลาแค่ห้านาที

    เพราะความรีบเร่งกลัวไม่ทันเพื่อน หลังจากที่เกี๊ยวอาบน้ำเสร็จ ก็เดินออกมา ร่างบอบบางมีเพียงชุดชั้นในสุดเซ็กซี่ตั้งแต่ความสัมพันธ์ของเธอกับหมอเปลี่ยนไป เกี๊ยวก็เลือกจะดูแลตัวเองมากขึ้น การเลือกชุดใส่ก็ดูพิถีพิถันเหมือนต้องการดูดีในสายตาหมอด้วย ชุดนี้ไม่โอเคเธอก็รีบถอดออกเพื่อหาชุดใหม่มาลอง แล้วเสียงประตูที่ถูกเปิดออก ทำให้เกี๊ยวต้องยืนตะลึงเพราะสิ่งที่เธอเห็นคือหมอพอร์ช จังหวะการเต้นของหัวใจแรงขึ้น ดวงตากลมของกวางน้อยเผลอสบตาคมนั้น แล้วเธอก็อดไม่ได้เมื่อหัวใจเต้นตามจังหวะการเดินของขายาวนั้น หมอพอร์ชกำลังก้าวเดินเข้ามาหาเธออย่างช้า ๆ “หมอ!” เสียงเรียกนั้นแผ่วเบา “หมออยากอรุณสวัสดิ์เกี๊ยวตั้งแต่ตอนเช้าแล้ว แต่หมอกลัวเกี๊ยวเพลีย” หมอพอร์ชเดินเข้ามาประชิดด้านหลังของตัวเกี๊ยว และใช้มือใหญ่ลูบวนอยู่หน้าอกดูมใหญ่ของเกี๊ยว และมืออีกข้างก็ลูบไล้ไปทุกส่วนทุกจุดที่ไวต่อความรู้สึก“หมอคะ” เหมือนเกี๊ยวจะตั้งสติได้จึงมองหาชุดที่เธอถอดทิ้งไว้“ยังไม่ต้องใส่ได้ไหม นะเกี๊ยว”“เกี๊ยวจะไปทำรายงานกับเพื่อนค่ะ”“เกี๊ยวนัดเพื่อนกี่โมง”ปากถามเกี๊ยวไปแต่มือก็ไม่ยอมหยุดสักนาทีเดียว“สิบโมงค่ะ”“หมอจะเร่งใ

  • หมอพอร์ชที่แปลว่าพ่อหม้ายที่รักเธอ   ตอนที่ 26 หมอหวงเด็ก

    เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น“มาอะไรแต่เช้า”“แหม นี่น้องสาวมาหาต้องดีใจสิคะ...อริสมาหาเกี๊ยวค่ะ อริสต้องการคุยกับเกี๊ยวไม่ใช่พี่พอร์ช” อริสนั่งจ้องหน้าที่ชายที่ตอนนี้นั่งทำหน้าเรียบตึงตามสไตส์เดิม“เราก็มาแต่เช้าเกินไป”“ปกติพี่พอร์ชก็ตื่นเช้าอยู่แล้วนี่คะ จะบ่นทำไม แล้วอีกอย่างอริสจะมาทานข้าวด้วย แล้วเกี๊ยวละคะ”“น่าจะยังไม่ตื่น พี่ให้ป้าหลิวไปตามให้แล้ว”“นอนดึกเหรอค่ะ”“พี่ไม่รู้ น่าจะทำรายงานดึก”“อริสเห็นมีคนงานอยู่บ้านหลังเล็กที่ริมสระ พี่พอร์ชจะทำอะไรกันค่ะ”“พี่จะทำเป็นศาลานั่งอ่านหนังสือไว้นั่งพักผ่อนเล่น ๆ”“อ่าว ปกติเกี๊ยวเขานอนบ้านหลังเล็กไม่ใช่เหรอคะ”“อื่อ หึ”“ตอนนี้”“นอนอยู่ข้างบน พี่ให้มาอยู่บ้านหลังใหญ่ด้วยกัน”“จะรอดไหมคะ”“อะไร”“เนื้อกวางหวานอยู่ใกล้ปากเสือ มีเหรอเสือจะไม่งับ”“พี่ไม่ได้แค่งับ แต่พี่กลืนกินทั้งตัว”“ว้าย!!หมอพอร์ช โอ้วพระเจ้า”“ปะ กินข้าวพี่ให้ป้าหลิวตั้งโต๊ะแล้ว”“เราไม่รอเกี๊ยวก่อนเหรอคะ”“เดี๋ยวก็ลงมา”เมื่อสองพี่น้องมานั่งกินข้าวร่วมโต๊ะกัน ก็มีเรื่องให้คุยมากมาย“เห็นว่าอาทิตย์หน้าพี่พอร์ชจะไปญี่ปุ่นใช่ไหมคะ”“ใครบอกเรา”“พี่นนท์ค่ะ” อริสหมายถ

  • หมอพอร์ชที่แปลว่าพ่อหม้ายที่รักเธอ   ตอนที่ 25 หมอ...กร้าวใจสุด ๆ

    “แล้วหมอก็.... หมอถอดได้ไหม ถอดตัวนี้ออกด้วย เกี๊ยวขอสั่งให้หมอถอดทุกชิ้นให้หมด” หมอพอร์ชดูแล้วเด็กดีของเขาน่าจะเมาจริง ๆเพราะตอนนี้เธอสั่งให้เขาถอดเสื้อผ้าทุกชิ้นออกให้หมด เป็นอาการเมาที่กร้าวใจหมอสุด ๆ “ครับ หมอจะถอดตามที่เกี๊ยวสั่ง ถอดให้หมดทุกชิ้นเลย”“หมอคะ”“หมอถอดแล้ว แล้วจะให้หมอทำอะไรอีก”“หมอ หมอดูดปากเกี๊ยวหน่อย”“เด็กน้อยขี้เมา” หมอพอร์ชก้มลงจูบที่ริมฝีปากบางที่ตอนนี้ยั่วยวนเขาอยู่“อื่ออ หมอ”“อ่าส์ เกี๊ยวยังไม่ถอดเลย ตอนนี้หมอถอดหมดแล้วเห็นไหม”“เห็น” เกี๊ยวเห็นมังกรยักษ์ของเขาตั้งผงาดตื่นตัวเต็มที่ และตอนนี้มันชี้โด่มาที่เธอแล้ว“อยากจับไหม”“เกี๊ยวอยากกัดเจ้ามังกรยักษ์ของหมอ”“แค่อมกับดูดหมอก็ใจจะขาดแล้ว เราไปข้างหลังรถกันดีกว่า หมออยากกร้าวใจกับเกี๊ยวตอนนี้เลย” หมอพอร์ชค่อยพยุงเด็กดีของเขาให้ไปอยู่โซนเบาะผู้โดยสาร เพื่อเขาและเธอจะได้มีพื้นที่ในการทำกิจกรรมอย่างเต็มที่“เกี๊ยวจะดูด แล้วก็...” หมอเพิ่งจะจัดท่านั่งของเขาและเธอ เกี๊ยวใจร้อนเธอรุกเขาก่อนทันที“โอ้วว เด็กน้อยของหมอ ใจร้อนแต่สุดยอดจริง ๆ” หมอพอร์ชนั่งอยู่เบาะต้องร้องครางออกมาเพราะคนที่นั่งข้างล่างเล่น

  • หมอพอร์ชที่แปลว่าพ่อหม้ายที่รักเธอ   ตอนที่ 24 อ้อนตอนเมา

    เสียงเกี๊ยวสะอึกกลั้นไห้จนต้องสูดน้ำมูก เพราะความน้อยอกน้อยใจในตัวหมอพอร์ช คำพูดของเธอทำให้หมอรู้ว่าสามวันที่ผ่านมา ไม่มีแค่เขาที่คิดถึงและถวิลหาเธอ และเขาก็รู้สึกเอ็นดูในคำพูดของเธอ “หมอไม่มาหาเกี๊ยว ทิ้งเกี๊ยวไปตั้งสามวัน”“กลับบ้านเรานะครับ” หมอพอร์ชเข้าประคองตัวเกี๊ยวที่ตอนนี้ยืนก็ยังไม่ตรง แต่เมื่อเกี๊ยวรู้ว่าหมอพอร์ชจะประคองตัวเธอ เกี๊ยวเองก็เข้าซบแนบอกโดยไม่สนสายตาของเพื่อน ๆที่มองออยู่“แต่เกี๊ยวเมา”“เฮ้ยรัญ” ออยร้องห้ามรัญ เพราะไม่อยากให้เพื่อนไปแสดงท่าทางไม่ดีกับหมอพอร์ชซึ่งเป็นผู้ปกครองของเกี๊ยว“ก็เกี๊ยวเมาอยู่แกก็เห็นน่ะออย แล้วจะให้ปล่อยเกี๊ยวไปกับผู้ชายสองต่อสองได้ยังไงวะ”“หมอพอร์ชเขาเป็นผู้ปกครองเกี๊ยว แกลืมไปแล้วเหรอ”“จะผู้ปกครองหรือใครก็ช่างกูไม่ไว้ใจ”“แล้วถ้าปล่อยให้เกี๊ยวไปกับคุณสองคนล่ะ คุณคิดว่าผู้ปกครองอย่างผมจะยอมไหม เพราะผมเองก็ไม่ไว้ใจคุณ” หมอพอร์ชตอบกลับทันที เมื่อเห็นว่าเด็กหนุ่มคนนี้แสดงออกว่าไม่ชอบเขาอย่างเห็นได้ชัด“ผมเป็นห่วงเกี๊ยว เพื่อน ๆก็เป็นห่วงเกี๊ยว”“แล้วถ้าผมเป็นแฟนเกี๊ยว พอจะไว้ใจได้ไหม”“คุณหมอ” ทุกคนพูดขึ้นพร้อมกันยกเว้นอรัญที่ทำสีหน

  • หมอพอร์ชที่แปลว่าพ่อหม้ายที่รักเธอ   ตอนที่ 23 ทำไมหมอไม่มาหาเกี๊ยว

    “ใช่เหรอ” คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน ก่อนจะยกยิ้มที่มุมปาก“พอดีมีโปรเจคจะโปรโมทคลินิก ก็เลยอยากมาปรึกษาคุณหมอพอร์ช สปอนเซอร์ใหญ่ค่ะ” อิรสเดินไปหยุดใกล้ ๆ ที่เจ้าของห้องนั่งอยู่“หึ ๆ เปิดให้แล้วลงทุนให้แล้ว ต่อไปก็เป็นหน้าที่ของเราต้องบริหารเอง ไม่ใช่จะให้พี่ไปช่วยทุกอย่าง”“ไม่ใช่แบบนั้นค่ะพี่พอร์ช”“พอดีจะทำสื่อโฆษณาโปรโมทคลินิค ก็ทีนี้มันเกี่ยวกับพรีเซนเตอร์แล้วก็”“พี่ไม่ชอบงานสังคมดารามันวุ่นวาย”“ไม่ใช่ ๆ ค่ะพี่พอร์ช”“พูดมาให้ตรงและชัดเจนพี่มีงานต้องทำ”“น้องอยากได้เกี๊ยวไปเป็นพรีเซนเตอร์ค่ะ”“เราไปสนิทกับเกี๊ยวตั้งแต่เมื่อไร”“ก็ไม่สนิทหรอกค่ะ”“แล้วทำไมต้องเป็นเกี๊ยว ดาราออกเยอะแยะ” “แหมพี่พอร์ชถามยังก็ไม่รู้ น้องเกี๊ยวเขาเดินไปไหน ไปตรงไหนความออร่าก็จับไปหมด มีคนไปติดต่อน้องเขาด้วยนะคะ แต่น้องเกี๊ยวปฏิเสธมาตลอด นี่ขนาดไม่ใช่ดารา ฟิวเตอร์ก็ไม่ได้ใช้ ฟิลเลอร์ก็ยังไม่เคยฉีด อริสต้องคว้าน้องเขาไว้ก่อนค่ะ”“เกี๊ยวเขาน่าจะติดเรียนเพราะใกล้จบแล้ว”“ก็เผื่อเกี๊ยวเขาอยากมีรายได้พิเศษ”“เกี๊ยวเขาไม่ได้ขาดเหลืออะไร”“พี่พอร์ชรู้ได้ไงค่ะ เด็กวัยรุ่นสมัยนี้เขาตามเทคโนโลยีทุกอย่าง และทุกอย

  • หมอพอร์ชที่แปลว่าพ่อหม้ายที่รักเธอ   ตอนที่ 22 ฝึกหนักจนเหม่อ

    ณ มหาวิทยาลัย “แกเป็นอะไรยัยเกี๊ยว เหม่อเชียวนะ”“...” เมื่อเพื่อนไม่ตอบคนเป็นเพื่อนก็แซวต่อ“คิดถึงบทรักอันเร่าร้อนของหมอพอร์ชเหรอ” เก่งกาจกระซิบถามเกี๊ยวซึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ เห็นเพื่อเหม่อ ๆ ทั้งห่วงทั้งอดแซวไม่ได้“เปล่าส่ะหน่อย เก่งพูดอะไร” เกี๊ยวหลุดจากอาการเหม่อทำหน้าเลิ่กลั่กเปลี่ยนสีหน้าที่ขาวเนียนเป็นสีแดงระเรื่องขึ้นทันที เธอไม่ได้เหม่อเพราะคิดถึงบทรักของหมอ แต่ที่เหม่อและน้อยใจด้วยเพราะสามวันแล้วที่หมอไม่ยอมเข้าใกล้เธออีกตั้งแต่วันนั้น คำถามที่วนเวียอยู่ตลอดคือทำไมเขาไม่มา“อ่าวแล้วเป็นอะไรล่ะ ไหนลองบอกหมอเก่งหน่อยสิ” เก่งยังคงแซวต่อ“แกจะแซวอะไรมันหนักหนาเก่ง สนใจที่อาจารย์สอนด้วย” ออยได้ยินเสียงเพื่อนสองคนกระซิบกระซาบกันก็กลัวอาจารย์ได้ยิน และจะโดนตำหนิตามมา“ชะนีดุ เงียบค่ะ”“มันแซ่บขนาดนั้นเลยเหรอ เกี๊ยว” เก่งทำเหมือนจะเชื่อฟังที่ออยบอก แต่ก็อดไม่ได้ที่จะหันมาถามเกี๊ยว มันอาจจะเป็นนิสัยของกะเทย อีกอย่างที่เป็นเอกลักษณ์ไปแล้ว และด้วยความห่วงใยของเก่งที่มีต่อเกี๊ยวด้วย“เก่ง” เกี๊ยวก้มหน้าม้วนอายเพื่อนเล็กน้อย เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ตั้งใจว่าจะไม่ทำตัวมีพิรุธให้เก่งแซวอี

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status