เข้าสู่ระบบเพราะความรีบเร่งกลัวไม่ทันเพื่อน หลังจากที่เกี๊ยวอาบน้ำเสร็จ ก็เดินออกมา ร่างบอบบางมีเพียงชุดชั้นในสุดเซ็กซี่
ตั้งแต่ความสัมพันธ์ของเธอกับหมอเปลี่ยนไป เกี๊ยวก็เลือกจะดูแลตัวเองมากขึ้น การเลือกชุดใส่ก็ดูพิถีพิถันเหมือนต้องการดูดีในสายตาหมอด้วย ชุดนี้ไม่โอเคเธอก็รีบถอดออกเพื่อหาชุดใหม่มาลอง แล้วเสียงประตูที่ถูกเปิดออก ทำให้เกี๊ยวต้องยืนตะลึงเพราะสิ่งที่เธอเห็นคือหมอพอร์ช จังหวะการเต้นของหัวใจแรงขึ้น ดวงตากลมของกวางน้อยเผลอสบตาคมนั้น แล้วเธอก็อดไม่ได้เมื่อหัวใจเต้นตามจังหวะการเดินของขายาวนั้น หมอพอร์ชกำลังก้าวเดินเข้ามาหาเธออย่างช้า ๆ “หมอ!” เสียงเรียกนั้นแผ่วเบา “หมออยากอรุณสวัสดิ์เกี๊ยวตั้งแต่ตอนเช้าแล้ว แต่หมอกลัวเกี๊ยวเพลีย” หมอพอร์ชเดินเข้ามาประชิดด้านหลังของตัวเกี๊ยว และใช้มือใหญ่ลูบวนอยู่หน้าอกดูมใหญ่ของเกี๊ยว และมืออีกข้างก็ลูบไล้ไปทุกส่วนทุกจุดที่ไวต่อความรู้สึก “หมอคะ” เหมือนเกี๊ยวจะตั้งสติได้จึงมองหาชุดที่เธอถอดทิ้งไว้ “ยังไม่ต้องใส่ได้ไหม นะเกี๊ยว” “เกี๊ยวจะไปทำรายงานกับเพื่อนค่ะ” “เกี๊ยวนัดเพื่อนกี่โมง”ปากถามเกี๊ยวไปแต่มือก็ไม่ยอมหยุดสักนาทีเดียว“สิบโมงค่ะ” “หมอจะเร่งให้ทันเวลา เกี๊ยวเชื่อหมอนะ” “คือหมอคะ” หมอพอร์ชเลื่อนมือลงมาที่สามเหลี่ยมอวบอูมนั้น เกี๊ยวตกใจก็รีบใช้มือเล็กประกบมือใหญ่ไว้หวังจะบังคับให้หมอหยุดปั่นอารมณ์ของเธอก่อนที่มันจะเตลิดมากกว่านี้ “ไม่ทันแล้วเด็กดี” มือใหญ่ดึงสายผูกแพนตี้น้อยนิดเดียวก็หลุดไปกองที่พื้นอย่างง่ายดาย “อื่อ หมอ” “อ่าส์ อืมม” หมอพอร์ชสัมผัสได้ว่าเกี๊ยวเริ่มมีอารมณ์ตามเขาแล้ว และตรงนั้นของเกี๊ยวก็เริ่มแฉะบ้างแล้ว เขาจึงดันหัวมังกรใหญ่เข้าไปตรงนั้นทันทีแบบไม่ให้เกี๊ยวได้ตั้งตัว มันเร็วจนเธอคิดไม่ทัน “อ่ะ หมอ” “อ่าส์ เจ็บไหม หมอเอาเข้าไปเร็วเกินไปเกี๊ยวเจ็บไหม” “อื่อ นิดหน่อยค่ะ แต่ อ่ะ” “หึ แต่อะไรเด็กน้อย เกี๊ยวเริ่มจะเสียวแล้วใช่ไหม” “อ่ะ ทำไมหมอรู้ล่ะคะ” “เกี๊ยวก็มองที่กระจกสิ ตาเกี๊ยว ปากเกี๊ยว บอกว่าเกี๊ยวกำลังมีอารมณ์ แล้วตรงนี้ของเกี๊ยวก็แข็งสู้กับนิ้วของหมอ” หมอพอร์ชใช้นิ้วบิดขยี้ปลายยอดชูชันนั้นไปมา “อื่อ หมอ” ภาพที่เกี๊ยวเห็นคือชายสูงหุ่นล่ำกล้ามแน่นมาก ใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมเสื้อออกจนเห็นแผงอกกว้างที่มีไรขนบาง ๆเล็กน้อย กางเกงของหมอที่ถูกปลดลงมา ตอนนี้ค้างที่ข้อเข่าและเข็มขัดราคาแพงก็ห้อยอยู่อย่างไม่เป็นระเบียบ พอเกี๊ยวมองขึ้นไปสูงกว่าเข่าก็เจอกับก้นแน่น ๆของหมอพอร์ชที่ตอนนี้บิดส่ายวนเป็นวงกลม พยายามเบียดตัวตนเข้าใส่เธออย่างแนบชิดให้มากที่สุด เกี๊ยวก็มองขึ้นสบตากับเจ้าของหุ่นล่ำนั่น และเธอก็เห็นว่าตาและปากของเธอกำลังแสดงอาการมีอารมร์ร่วมกับหมอพอร์ช มันช่างเป็นภาพที่กระตุ้นความรู้สึก เกี๊ยวชอบภาพนี้มาก ๆ ภาพที่มีเธอยืนเปลือยเปล่าอยู่หน้ากระจกและมีหมอพอร์ชประกบอย่างแนบชิดอยู่ข้างหลัง “แปปเดียวเกี๊ยวหมอจะเร่งให้สุด ๆเลย” ตับ ตับ ตับ หมอพอร์ชย่อตัวลงและเอี้ยวตัวไปข้างหน้าเพื่อดูดปากสีหวานอมชมพูที่ตอนนี้เผยอขึ้นร้องครางไม่เป็นภาษาเพราะความเสียวจากฝีมือของเขาที่กระหน่ำกระแทกไม่หยุด “อ่ะ อ่ะ หมอขา” “อ่าส์ เกี๊ยว อืมม เด็กดี” “อ้าย! หมอ” เกี๊ยวตกใจที่อยู่ ๆ หมอพอร์ชก็ยกขาเรียวของเธอขึ้นและไพล้ขาเธอไปข้างหลังเอวเขา เป็นท่าอะไรเกี๊ยวก็ไม่รู้ รู้แต่เพียงว่าหมอร้องครางลั่นคงเพราะความถูกใจ “อ่าส์ โอ้วว” “จับไว้ดี ๆ เด็กน้อย แล้วเกี๊ยวจะเสียวที่สุด” หมดพอร์ชบอกเธอจับยึดโต๊ะเครื่องสำอางค์ไว้เพื่อจะได้ไม่ล้ม “อ่ะ อ่ะ อ่ะ” “อ่าส์ เยส เยส เยส” หมอพอร์ชเห็นว่าขาเรียวเริ่มสั่น จึงค่อย ๆ ปล่อยขาเรียวของเกี๊ยวลง เพล้ง ๆ หมอพอร์ชกวาดทุกอย่างที่อยู่บนโต๊ะเครื่องสำอางของเกี๊ยวลงจนหมดไม่ให้เหลือสักชิ้น “หมอคะ ครีมเกี๊ยวยังไม่หมด” “เดี๊ยวหมอซื้อให้ใหม่นะเด็กดี อ่าส์” “อ่าส์ อาส์ หมอ” หมอพอร์ชให้เกี๊ยวหันหน้ามาหาเขา และอุ้มตัวเกี๊ยวขึ้นนั่งบนโต๊ะเครื่องสำอาง ตอนนี้เป็นโต๊ะที่ว่างเปล่าเพื่อสำหรับทำกิจกรรมของเขาและเธอเท่านั้น สองขาเรียวยกชี้ขึ้นสูงทั้งสองข้าง เขากางขาตัวเองออกเล็กน้อยเพื่อจะได้สะดวกในการจ้วงแทง เอวดุของหมอก็ไม่ยอมหยุด บางจังหวะก็กระหน่ำแทงแบบเร็ว บางจังหวะก็เนิบช้า ๆ แต่แนบแน่นทุกจังหวะ “เกี๊ยวครางได้กร้าวใจหมอจริง ๆ ชอบใช่ไหม น้ำเกี๊ยวเริ่มออกมาแล้ว เกี๊ยวอยากชิมน้ำตัวเองตอนมีอารมณ์ไหม” หมอพอร์ชก้มลงมองจุดที่เชื่อมต่อกันตอนนี้มันแนบแน่นจนหมอรู้สึกหลงใหลกับภาพตรงหน้า เขาใช้นิ้วใหญ่ปาดน้ำสีขาวใสขึ้นมา แล้วจ้องมองลึกไปในดวงตาของเกี๊ยวที่ตอนนี้หวานเยิ้มและปากที่เผยอขึ้นเพื่อรอรับนิ้วที่เขาจะป้อนให้ หมอพอร์ชเห็นว่าขาเกี๊ยวเริ่มสั่นก็ยกขาลง โดยให้ขาข้างหนึ่งของเกี๊ยวค้างไว้ที่แขนล่ำของเขา และอีกข้างก็ปล่อยลงตามธรรมชาติ “เกี๊ยวเห็นน้ำของเกี๊ยวไหม มันติดอยู่ที่นิ้วของหมอ” “อื่อ หมอเกี๊ยวเสียว” เกี๊ยวเสียวเพราะส่วนล่างของหมอไม่หยุดขยับเลย และรู้สึกซ่านเสียวกับคำพูดที่ดูห่ามของหมอ “หมอขอลิ้นเกี๊ยวหน่อย เอาลิ้นออกมา อื่อแบบนั้นแหละ” เกี๊ยวเด็กดีทำตามที่หมอบอกทุกอย่าง เมื่อหมอเห็นเกี๊ยวเอาลิ้นออกมารอ จึงรีบใช้นิ้วที่มีน้ำหวานของเธอขึ้นมาปาดใส่ที่ปลายลิ้นของตัวเอง แล้วปลายลิ้นของสองคนก็สัมผัสกัน และเอวดุของหมอพอร์ชก็ทำงานเร็วขึ้น แล้วเขาก็ใช้แขนล่ำยกและคล้องขาของเกี๊ยวไว้ที่ข้อศอกให้เหมือนกันทั้งสองข้าง “อ่ะ อ่ะ อ่ะ” “อ่าส์ อ่าส์ อ่าส์” ตับ ตับ ตับ ลิ้นทั้งสองที่สัมผัสกันเพียงปลายลิ้นทำให้เกิดน้ำลายไหลออกมาจนไม่รู้ว่าเป็นน้ำของใคร “อาส์ อ่าส์” หมอพอร์ชเห็นอารมณ์เกี๊ยวกำลังพุ่งสูง จึงประกบจูบรีมฝีปากชมพูนั้นอย่างเร็ว สองลิ้นที่แตะกันเพียงปลายลิ้นเปลี่ยนมาเกี่ยวพันกันเปลี่ยนเป็นดูดที่ปลายลิ้นแรง ๆบ้าง เปลี่ยนเป็นกัดขบเบา ๆ บ้างจนเกิดเสียงครางออกมา กางเกงถอดออกอย่างรวดเร็วเพื่อเขาจะได้วาดลีลาอย่างถนัดและเพื่อเกี๊ยวจะได้ประทับใจ “อ่าส์ เกี๊ยว โอ้วว เยส” หมอพอร์ชกระเตงอุ้มเกี๊ยวขึ้นจากโต๊ะเครื่องสำอางและพาเดินมาที่กลางห้อง “อ่ะ หมอ” เกี๊ยวตกใจกลัวตกจึงใช้สองแขนยกขึ้นคล้องคอหมอไว้อย่างแน่น “หมอขอห้านาทีเกี๊ยว เกาะหมอไว้แน่น ๆ เด็กดี อ่าส์” หมอพอร์ชกระหน่ำเอวดุใส่แบบไม่ยั้งในท่าลิงอุ้มแตง จนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันลั่นห้อง และเสียงครางของทั้งสองก็ลั่นห้องแบบไม่มีใครยอมลดเสียงเลยสักนิด “โอ้ววว เสียวเหลือเกิน อ่าส์” “อ่าส์ อ่าส์ หมอ” “ไปห้องหมอนะ หมออยากให้เกี๊ยวครางดังแข่งกับหมอ” หมอใช้เวลาการเดินอุ้มเกี๊ยวไม่นานจนถึงห้องนอนใหญ่ทุกก้าวเดินมันคือการเสียดเสียวทุกจังหวะ เมื่อประตูห้องปิดลง คลื่นเสียงครางแข่งกันของทั้งสองจริง ๆ ตับ ตับ ตับ ตับ หมอยังเร่งเอวดุใส่เกี๊ยวในท่าลิงอุ้มแตง “อีกสองนาทีเกี๊ยว หมอจะใช้สองนาทีนี้ให้เกี๊ยวได้น้ำสอง” หมอพอร์ชไม่ใช่แค่พูดเฉย ๆ แต่เอวดุกระหน่ำแทงซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่หยุด “หมอ อ่ะ อ่ะ” “เกี๊ยว โอ้วว เสียวเหลือเกินแม่คุณ อ่าส์ อ่าส์” “อ่าส์ หมออ่าส์” เกี๊ยวไม่รู้จะทำอย่างไรเพื่อระบายความรู้สึกนี้ จึงกัดที่บ่าของหมอพอร์ช แล้วก็ทำให้เกิดเสียงครางของหมอพอร์ชกระหึ่มดังขึ้น “อ่าส์ โอ้วว เยส เยส” หมอพอร์ชอารมณ์พุ่งสูง อุ้มเกี๊ยวเดินรอบห้องเอวก็กระหน่ำแทงอย่างเดียว “อ้ายย หมอขา สามแล้ว สามแล้ว อ้ายย” เกี๊ยวสะบัดหัวไปมาจนผมกระจายยุ่งเหยิงเพราะความเสียวเข้าตีจุดนั้นของเธอไม่หยุด “เกี๊ยว โอ้วว เอามันจริง ๆ เยส เยส เยส หมอก็จะถึงแล้ว” ยิ่งตรงนั้นของเกี๊ยวตอดแรงเท่าไรในจังหวะสุดท้ายหมอกระหน่ำแทงอย่างไม่ออมแรง และทุกอย่างก็ค่อย ๆเบาลง มีเพียงเสียงหอบหายใจฟืดฟาดยสั่นซ่านความสุขสุดยอด หมอพอร์ชอุ้มเกี๊ยวเดินมาที่เตียงใหญ่วางร่างที่อ่อนระทวยลงที่นอนนุ่ม ๆ และดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มให้อย่างทะนุถนอม “นอนพักก่อนเดี๋ยวหมอไปส่งนะครับ”เพราะความรีบเร่งกลัวไม่ทันเพื่อน หลังจากที่เกี๊ยวอาบน้ำเสร็จ ก็เดินออกมา ร่างบอบบางมีเพียงชุดชั้นในสุดเซ็กซี่ตั้งแต่ความสัมพันธ์ของเธอกับหมอเปลี่ยนไป เกี๊ยวก็เลือกจะดูแลตัวเองมากขึ้น การเลือกชุดใส่ก็ดูพิถีพิถันเหมือนต้องการดูดีในสายตาหมอด้วย ชุดนี้ไม่โอเคเธอก็รีบถอดออกเพื่อหาชุดใหม่มาลอง แล้วเสียงประตูที่ถูกเปิดออก ทำให้เกี๊ยวต้องยืนตะลึงเพราะสิ่งที่เธอเห็นคือหมอพอร์ช จังหวะการเต้นของหัวใจแรงขึ้น ดวงตากลมของกวางน้อยเผลอสบตาคมนั้น แล้วเธอก็อดไม่ได้เมื่อหัวใจเต้นตามจังหวะการเดินของขายาวนั้น หมอพอร์ชกำลังก้าวเดินเข้ามาหาเธออย่างช้า ๆ “หมอ!” เสียงเรียกนั้นแผ่วเบา “หมออยากอรุณสวัสดิ์เกี๊ยวตั้งแต่ตอนเช้าแล้ว แต่หมอกลัวเกี๊ยวเพลีย” หมอพอร์ชเดินเข้ามาประชิดด้านหลังของตัวเกี๊ยว และใช้มือใหญ่ลูบวนอยู่หน้าอกดูมใหญ่ของเกี๊ยว และมืออีกข้างก็ลูบไล้ไปทุกส่วนทุกจุดที่ไวต่อความรู้สึก“หมอคะ” เหมือนเกี๊ยวจะตั้งสติได้จึงมองหาชุดที่เธอถอดทิ้งไว้“ยังไม่ต้องใส่ได้ไหม นะเกี๊ยว”“เกี๊ยวจะไปทำรายงานกับเพื่อนค่ะ”“เกี๊ยวนัดเพื่อนกี่โมง”ปากถามเกี๊ยวไปแต่มือก็ไม่ยอมหยุดสักนาทีเดียว“สิบโมงค่ะ”“หมอจะเร่งใ
เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น“มาอะไรแต่เช้า”“แหม นี่น้องสาวมาหาต้องดีใจสิคะ...อริสมาหาเกี๊ยวค่ะ อริสต้องการคุยกับเกี๊ยวไม่ใช่พี่พอร์ช” อริสนั่งจ้องหน้าที่ชายที่ตอนนี้นั่งทำหน้าเรียบตึงตามสไตส์เดิม“เราก็มาแต่เช้าเกินไป”“ปกติพี่พอร์ชก็ตื่นเช้าอยู่แล้วนี่คะ จะบ่นทำไม แล้วอีกอย่างอริสจะมาทานข้าวด้วย แล้วเกี๊ยวละคะ”“น่าจะยังไม่ตื่น พี่ให้ป้าหลิวไปตามให้แล้ว”“นอนดึกเหรอค่ะ”“พี่ไม่รู้ น่าจะทำรายงานดึก”“อริสเห็นมีคนงานอยู่บ้านหลังเล็กที่ริมสระ พี่พอร์ชจะทำอะไรกันค่ะ”“พี่จะทำเป็นศาลานั่งอ่านหนังสือไว้นั่งพักผ่อนเล่น ๆ”“อ่าว ปกติเกี๊ยวเขานอนบ้านหลังเล็กไม่ใช่เหรอคะ”“อื่อ หึ”“ตอนนี้”“นอนอยู่ข้างบน พี่ให้มาอยู่บ้านหลังใหญ่ด้วยกัน”“จะรอดไหมคะ”“อะไร”“เนื้อกวางหวานอยู่ใกล้ปากเสือ มีเหรอเสือจะไม่งับ”“พี่ไม่ได้แค่งับ แต่พี่กลืนกินทั้งตัว”“ว้าย!!หมอพอร์ช โอ้วพระเจ้า”“ปะ กินข้าวพี่ให้ป้าหลิวตั้งโต๊ะแล้ว”“เราไม่รอเกี๊ยวก่อนเหรอคะ”“เดี๋ยวก็ลงมา”เมื่อสองพี่น้องมานั่งกินข้าวร่วมโต๊ะกัน ก็มีเรื่องให้คุยมากมาย“เห็นว่าอาทิตย์หน้าพี่พอร์ชจะไปญี่ปุ่นใช่ไหมคะ”“ใครบอกเรา”“พี่นนท์ค่ะ” อริสหมายถ
“แล้วหมอก็.... หมอถอดได้ไหม ถอดตัวนี้ออกด้วย เกี๊ยวขอสั่งให้หมอถอดทุกชิ้นให้หมด” หมอพอร์ชดูแล้วเด็กดีของเขาน่าจะเมาจริง ๆเพราะตอนนี้เธอสั่งให้เขาถอดเสื้อผ้าทุกชิ้นออกให้หมด เป็นอาการเมาที่กร้าวใจหมอสุด ๆ “ครับ หมอจะถอดตามที่เกี๊ยวสั่ง ถอดให้หมดทุกชิ้นเลย”“หมอคะ”“หมอถอดแล้ว แล้วจะให้หมอทำอะไรอีก”“หมอ หมอดูดปากเกี๊ยวหน่อย”“เด็กน้อยขี้เมา” หมอพอร์ชก้มลงจูบที่ริมฝีปากบางที่ตอนนี้ยั่วยวนเขาอยู่“อื่ออ หมอ”“อ่าส์ เกี๊ยวยังไม่ถอดเลย ตอนนี้หมอถอดหมดแล้วเห็นไหม”“เห็น” เกี๊ยวเห็นมังกรยักษ์ของเขาตั้งผงาดตื่นตัวเต็มที่ และตอนนี้มันชี้โด่มาที่เธอแล้ว“อยากจับไหม”“เกี๊ยวอยากกัดเจ้ามังกรยักษ์ของหมอ”“แค่อมกับดูดหมอก็ใจจะขาดแล้ว เราไปข้างหลังรถกันดีกว่า หมออยากกร้าวใจกับเกี๊ยวตอนนี้เลย” หมอพอร์ชค่อยพยุงเด็กดีของเขาให้ไปอยู่โซนเบาะผู้โดยสาร เพื่อเขาและเธอจะได้มีพื้นที่ในการทำกิจกรรมอย่างเต็มที่“เกี๊ยวจะดูด แล้วก็...” หมอเพิ่งจะจัดท่านั่งของเขาและเธอ เกี๊ยวใจร้อนเธอรุกเขาก่อนทันที“โอ้วว เด็กน้อยของหมอ ใจร้อนแต่สุดยอดจริง ๆ” หมอพอร์ชนั่งอยู่เบาะต้องร้องครางออกมาเพราะคนที่นั่งข้างล่างเล่น
เสียงเกี๊ยวสะอึกกลั้นไห้จนต้องสูดน้ำมูก เพราะความน้อยอกน้อยใจในตัวหมอพอร์ช คำพูดของเธอทำให้หมอรู้ว่าสามวันที่ผ่านมา ไม่มีแค่เขาที่คิดถึงและถวิลหาเธอ และเขาก็รู้สึกเอ็นดูในคำพูดของเธอ “หมอไม่มาหาเกี๊ยว ทิ้งเกี๊ยวไปตั้งสามวัน”“กลับบ้านเรานะครับ” หมอพอร์ชเข้าประคองตัวเกี๊ยวที่ตอนนี้ยืนก็ยังไม่ตรง แต่เมื่อเกี๊ยวรู้ว่าหมอพอร์ชจะประคองตัวเธอ เกี๊ยวเองก็เข้าซบแนบอกโดยไม่สนสายตาของเพื่อน ๆที่มองออยู่“แต่เกี๊ยวเมา”“เฮ้ยรัญ” ออยร้องห้ามรัญ เพราะไม่อยากให้เพื่อนไปแสดงท่าทางไม่ดีกับหมอพอร์ชซึ่งเป็นผู้ปกครองของเกี๊ยว“ก็เกี๊ยวเมาอยู่แกก็เห็นน่ะออย แล้วจะให้ปล่อยเกี๊ยวไปกับผู้ชายสองต่อสองได้ยังไงวะ”“หมอพอร์ชเขาเป็นผู้ปกครองเกี๊ยว แกลืมไปแล้วเหรอ”“จะผู้ปกครองหรือใครก็ช่างกูไม่ไว้ใจ”“แล้วถ้าปล่อยให้เกี๊ยวไปกับคุณสองคนล่ะ คุณคิดว่าผู้ปกครองอย่างผมจะยอมไหม เพราะผมเองก็ไม่ไว้ใจคุณ” หมอพอร์ชตอบกลับทันที เมื่อเห็นว่าเด็กหนุ่มคนนี้แสดงออกว่าไม่ชอบเขาอย่างเห็นได้ชัด“ผมเป็นห่วงเกี๊ยว เพื่อน ๆก็เป็นห่วงเกี๊ยว”“แล้วถ้าผมเป็นแฟนเกี๊ยว พอจะไว้ใจได้ไหม”“คุณหมอ” ทุกคนพูดขึ้นพร้อมกันยกเว้นอรัญที่ทำสีหน
“ใช่เหรอ” คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน ก่อนจะยกยิ้มที่มุมปาก“พอดีมีโปรเจคจะโปรโมทคลินิก ก็เลยอยากมาปรึกษาคุณหมอพอร์ช สปอนเซอร์ใหญ่ค่ะ” อิรสเดินไปหยุดใกล้ ๆ ที่เจ้าของห้องนั่งอยู่“หึ ๆ เปิดให้แล้วลงทุนให้แล้ว ต่อไปก็เป็นหน้าที่ของเราต้องบริหารเอง ไม่ใช่จะให้พี่ไปช่วยทุกอย่าง”“ไม่ใช่แบบนั้นค่ะพี่พอร์ช”“พอดีจะทำสื่อโฆษณาโปรโมทคลินิค ก็ทีนี้มันเกี่ยวกับพรีเซนเตอร์แล้วก็”“พี่ไม่ชอบงานสังคมดารามันวุ่นวาย”“ไม่ใช่ ๆ ค่ะพี่พอร์ช”“พูดมาให้ตรงและชัดเจนพี่มีงานต้องทำ”“น้องอยากได้เกี๊ยวไปเป็นพรีเซนเตอร์ค่ะ”“เราไปสนิทกับเกี๊ยวตั้งแต่เมื่อไร”“ก็ไม่สนิทหรอกค่ะ”“แล้วทำไมต้องเป็นเกี๊ยว ดาราออกเยอะแยะ” “แหมพี่พอร์ชถามยังก็ไม่รู้ น้องเกี๊ยวเขาเดินไปไหน ไปตรงไหนความออร่าก็จับไปหมด มีคนไปติดต่อน้องเขาด้วยนะคะ แต่น้องเกี๊ยวปฏิเสธมาตลอด นี่ขนาดไม่ใช่ดารา ฟิวเตอร์ก็ไม่ได้ใช้ ฟิลเลอร์ก็ยังไม่เคยฉีด อริสต้องคว้าน้องเขาไว้ก่อนค่ะ”“เกี๊ยวเขาน่าจะติดเรียนเพราะใกล้จบแล้ว”“ก็เผื่อเกี๊ยวเขาอยากมีรายได้พิเศษ”“เกี๊ยวเขาไม่ได้ขาดเหลืออะไร”“พี่พอร์ชรู้ได้ไงค่ะ เด็กวัยรุ่นสมัยนี้เขาตามเทคโนโลยีทุกอย่าง และทุกอย
ณ มหาวิทยาลัย “แกเป็นอะไรยัยเกี๊ยว เหม่อเชียวนะ”“...” เมื่อเพื่อนไม่ตอบคนเป็นเพื่อนก็แซวต่อ“คิดถึงบทรักอันเร่าร้อนของหมอพอร์ชเหรอ” เก่งกาจกระซิบถามเกี๊ยวซึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ เห็นเพื่อเหม่อ ๆ ทั้งห่วงทั้งอดแซวไม่ได้“เปล่าส่ะหน่อย เก่งพูดอะไร” เกี๊ยวหลุดจากอาการเหม่อทำหน้าเลิ่กลั่กเปลี่ยนสีหน้าที่ขาวเนียนเป็นสีแดงระเรื่องขึ้นทันที เธอไม่ได้เหม่อเพราะคิดถึงบทรักของหมอ แต่ที่เหม่อและน้อยใจด้วยเพราะสามวันแล้วที่หมอไม่ยอมเข้าใกล้เธออีกตั้งแต่วันนั้น คำถามที่วนเวียอยู่ตลอดคือทำไมเขาไม่มา“อ่าวแล้วเป็นอะไรล่ะ ไหนลองบอกหมอเก่งหน่อยสิ” เก่งยังคงแซวต่อ“แกจะแซวอะไรมันหนักหนาเก่ง สนใจที่อาจารย์สอนด้วย” ออยได้ยินเสียงเพื่อนสองคนกระซิบกระซาบกันก็กลัวอาจารย์ได้ยิน และจะโดนตำหนิตามมา“ชะนีดุ เงียบค่ะ”“มันแซ่บขนาดนั้นเลยเหรอ เกี๊ยว” เก่งทำเหมือนจะเชื่อฟังที่ออยบอก แต่ก็อดไม่ได้ที่จะหันมาถามเกี๊ยว มันอาจจะเป็นนิสัยของกะเทย อีกอย่างที่เป็นเอกลักษณ์ไปแล้ว และด้วยความห่วงใยของเก่งที่มีต่อเกี๊ยวด้วย“เก่ง” เกี๊ยวก้มหน้าม้วนอายเพื่อนเล็กน้อย เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ตั้งใจว่าจะไม่ทำตัวมีพิรุธให้เก่งแซวอี







