บทที่ 118

“พรืด~”

ท่าทางที่ไร้เดียงสา น่ารักและดูซื่อ ๆ ของเขา ทำให้ทุกคนหลุดหัวเราะออกมาทันที

“เอ๊ะ ครั้งนี้หลังจากดื่มน้ำแร่ศักดิ์สิทธิ์แล้ว เหตุใดข้ารู้สึกว่ากำลังภายในฟื้นฟูเร็วกว่าเมื่อก่อนมาก แถมยังรู้สึกราง ๆ เหมือนจะทะลวงไปสู่ระดับต่อไปด้วย”

หลังจากที่โจวชิงอี๋ดื่มน้ำแร่ศักดิ์สิทธิ์ ผ่านไปครู่หนึ่งก็รู้สึกสบายไปทั่วร่าง กำลังภายในที่จุดตันเถียนบริเวณท้องน้อยก็ฟื้นฟูเร็วขึ้นเรื่อย ๆ

พี่สะใภ้สามจางหลานจือพยักหน้า “ใช่ ข้าก็เหมือนกัน รู้สึกว่าหากตอนนี้นั่งลงปรับลมปราณสักพัก ไม่แน่ว่ากำลังภายในอาจจะเลื่อนขั้นก็ได้”

พูดจบ นางก็หลับตาลง นั่งขัดสมาธิกับพื้นทันที

ฟางเหวินเองก็นั่งลงปรับลมปราณเช่นกัน แต่กลับพบว่าตนเองไม่มีความรู้สึกว่าจะเลื่อนขั้น จึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย “นอกจากความรู้สึกเบาสบายไปทั้งตัวแล้ว ข้าไม่มีความรู้สึกว่าจะเลื่อนขั้นเลย”

“ไม่เป็นไร ที่พวกเราไม่มีปฏิกิริยาการเลื่อนขั้นของกำลังภายใน เป็นเพราะยังสัมผัสไปไม่ถึงม่านพลังชั้นนั้น”

พี่สะใภ้ใหญ่หยางซูหว่านเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ ท่าทางดูปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติ และรู้สึกดีใจจากใจจริงที่น้องสะใภ้ทั้งสองเลื