Masuk“เอ่อ..ครับ ถ้างั้นก็เอาวงนี้แหละครับ” เวย์อ้ำอึ้งกลืนไม่เข้าคายไม่ออก จะบอกว่าลูกชายที่พึ่งอายุได้สามขวบซื้อแหวนราคาเกือบสองแสนไปให้สาวคนอื่นจะมองลูกตัวเองเป็นเด็กไม่ดี และมองว่าตัวเขาเองเลี้ยงลูกแบบตามใจ“ขออนุญาตคิดเงินนะคะ หนึ่งแสนแปดหมื่นบาทค่ะ”“นี่ครับ” แบล็กการ์ดถูกส่งให้พนักงาน“ของได้แล้วค
“แต่เธออายุห่างจากเรามากเลยนะ” ความกังวลที่ติดอยู่ในใจของภีร์ถูกระบายออกมาให้เพื่อนฟัง“กว่าเราจะเรียนจบก็อายุ 25 เรียนต่อเฉพาะทางอีก 5 ปีก็อายุ 30 แล้วเปล่าวะ ตอนอายุ 25 เรียนก็หนักจะเอาเวลาที่ไหนไปมีแฟน ตอนนี้อายุ 33 จะมีแฟนอายุ 25 ก็ไม่เห็นเป็นไร ทำยังกะหน้ามึงแก่เป็นลุงไปได้” เวย์พูดออกมาจากความ
Special episode 3 สไมล์ลืมตาตื่นขึ้นมาในช่วงเย็นหลังจากเสร็จกิจกรรมเมื่อตอนบ่าย สายตามองสำรวจรอบ ๆ บริเวณห้องก็ต้องแปลกใจเพราะเฟอร์นิเจอร์และของแต่งห้องทั้งหมดนั้นยังใหม่และเหมือนยังไม่เคยผ่านการใช้งานมาก่อน ก็พลานให้นึกถึงคำพูดของแฟนหนุ่มที่บอกเธอเมื่อเช้าว่าเขารีโนเวทคอนโดใหม่
“อ่ะ! อืม / เดี๋ยวใช้ลิ้นทำให้” ท้องน้อยปั่นป่วนทันทีเมื่อคุณหมอหนุ่มยกสะโพกมนขึ้นเหนือปลายคางด้วยฝ่ามือทั้งสองข้าง จรดปลายลิ้นลงน้ำหนักกับยอดเกสรสีสด กดความยาวของเรียวลิ้นจมหายเข้าไปในร่องสวาทสไมล์ลนลานควานหาที่ยึดเกาะเมื่อรู้สึกร่างกายลอยละลิ่วไร้น้ำหนัก กล้ามเนื้อบริเวณปากทางรักหดเกร็งตัว ยามเรี
“คะ..คุณถอยออกไปหน่อย” เสียงกระท่อนกระแท่นหายใจติด ๆ ขัด ๆ พยายามดันอกแกร่งให้ถอยห่างเพื่อเว้นช่องว่างให้หายใจได้สะดวกขึ้น“พี่..เวย์เรียกก่อน” ใบหน้าคมเปลี่ยนมาจ้องหน้า สายตาทั้งสองประสานจ้องตากัน ริมฝีปากได้รูปอยู่ห่างกันไม่ถึงสิบเซ็น“พะ..พี..พี่เวย์ถอยออกไปหน่อยค่ะ สไมล์จะเปลี่ยนเสื้อผ้า”“จุ๊บ!
Special episode 2“คุณน้ำหวานกลับอีกคันนะครับเดี๋ยวผมให้คนขับรถไปส่ง” เวย์หันมาบอกน้ำหวานเมื่อเดินออกมานอกเทอมินอลและมีรถของที่บ้านมาจอดรอสองคัน“ค่ะคุณหมอ ขอบคุณค่ะ เจ๊ฝากสไมล์ด้วยนะคะ” ผู้จัดการสาวรู้หน้าที่ของตัวเองดีจึงเดินไปขึ้นอีกคันที่มีคนขับรถเปิดประตูรออยู่และกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ก็ถูกยกขึ้น
“สวย” เสียงพึมพำจากปากคุณหมอหนุ่ม ฝ่ามือหนายื่นไปปัดกลุ่มผมที่ปกคลุมบดบังใบหน้างามออกไปด้านข้างเพื่อที่จะได้มองหญิงสาวชัด ๆ สัมผัสอ่อนโยนจากนิ้วเรียวลูบไล้บริเวณพวงแก้มลงมาถึงริมฝีปากบาง“อือ..แม่คะไมล์ขอนอนอีกแป๊บนะคะ” เสียงครางในลำคอคล้ายคนละเมอเมื่อรู้สึกถึงการก่อกวน“ชู่..นอนซะคนดี ผมไม่กวนแล้ว”
ตอนที่ 15 ไม่ยอมรับใจตัวเองหลังจากที่นั่งดื่มกันมาจนดึกทั้งสามหนุ่มก็ออกมาสูดอากาศด้านนอกโดยสองสาวนั้นได้นอนหลับไปตั้งแต่เที่ยงคืนแล้ว สไมล์นอนห้องพักแขกซึ่งเป็นห้องประจำของเวย์เวลาที่มาค้างบ้านภาคย์“จริงจังเหรอวะคนนี้” ภาคย์เอ่ยถามออกไปเมื่อทั้งสองนั้นยืนอยู่ด้วยกันลำพังเพราะภีร์นั้นเดินปลีกตัวออ
“น้องสไมล์คุยที่นี่ก็ได้ครับ ถ้ามันไม่ได้เป็นความลับอะไรโทรศัพท์ของน้องสไมล์ดังสามรอบแล้ว เผื่อคนที่โทรเข้ามาจะมีธุระด่วน” ภาคย์อดสงสารสไมล์ไม่ได้เพราะแค่จะขอตัวไปรับโทรศัพท์เวย์ก็ยังไม่อนุญาตให้ห่างตัว“เอ่อ เอางั้นก็ได้ค่ะ ไมล์ขออนุญาตรับโทรศัพท์สักครู่นะคะ”ระหว่างที่สไมล์กดรับสาย ใบหน้าดาราชายที
ตอนที่ 14 หึงหวงแต่ไร้สถานะวันต่อมา“มีธุระที่ไหนต่อหรือเปล่า” เวย์ถามสไมล์เมื่อขึ้นมาอยู่บนรถเรียบร้อยแล้วหลังจากที่ไปรอรับสไมล์ที่อัดรายการโทรทัศน์พึ่งเสร็จ“ไม่มีค่ะคุณมีอะไรหรือเปล่าคะ”“วันนี้เป็นวันเกิดน้องปรายแฟนไอ้ภาคย์”“งั้นฉันกลับเองก็ได้ค่ะ คุณจะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปส่งฉัน”“ไปด้วยกัน” เ







