LOGINShare
ตอนที่ 1 ยัยเด็กหน้าสวย
Last Updated:
2025-12-05 23:50:37ตอนที่ 1 ยัยเด็กหน้าสวย
“ไปมหาลัย M ค่ะ” เสียงของหญิงสาวที่ใส่ชุดนักศึกษาพูดกับคนขับแท็กซี่หลังจากที่เธอขึ้นมานั่งบนรถเรียบร้อยแล้ว ก่อนจะสบตากับคนขับผ่านกระจกมองหลัง ลุงคนขับมองมาที่เธออย่างสงสัยแต่ก็ไม่พูดอะไรจนเธอต้องถาม
“คุณลุงมองฉันมีอะไรหรือเปล่าคะ”
“อ่อเปล่า ลุงแค่จะถามว่าหนูจะลงตรงไหนของมหาลัย ลุงจะได้ไปส่งที่คณะถูก” ลุงคนขับแท็กซี่ถาม ขณะขับรถออกจากคอนโดหรู
“อ่อ...ตึกคณะวิศวะค่ะ”
“หืม ไม่น่าเชื่อสวย ๆ อย่างหนูเรียนคณะวิศวะเหรอ ลุงคิดว่าเรียนพวกบัญชีหรือไม่ก็นิเทศอะไรพวกนี้ซ่ะอีก”
“ความจริงฉันเรียนบัญชีค่ะ แต่แค่จะไปหาคนที่ตึกวิศวะ” เธอตอบพร้อมกับยิ้มหวานให้ลุงขับแท็กซี่
“ไปหาแฟนล่ะซิ สาวสวยกับหนุ่มวิศวะ ดูแล้วก็เหมาะกันดีนะ” ลุงแท็กซี่บอก ก่อนจะหยุดพูดแล้วหันไปโฟกัสที่ถนน เพราะวันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรก รถของบรรดานักศึกษาและอาจารย์จึงมุ่งตรงมาที่มหาลัยพร้อม ๆ กัน รถจึงติดหนักถึงขั้นที่แทบขยับไม่ได้
“ลุง รถติดขนาดนี้ฉันลงตรงนี้ก็ได้ค่ะ ลุงจะได้กลับรถข้างหน้าได้เลย”
ณิชาจึงตัดสินใจที่จะลงรถ ก่อนถึงยูเทิร์นข้างหน้า เพื่อให้ลุงแท็กซี่ได้กลับรถสะดวก จะได้ไม่ต้องมาเสียเวลารถติดไปกับเธอ และเธอเองก็รีบอยากจะไปมหาลัยจะแย่แล้ว
“เอางั้นเหรอหนู แต่นี่มันกลางถนนเลยนะ ไว้ลุงขับชิดทางให้ก่อนค่อยลงดีมั้ย”
“ไม่เป็นไรค่ะลุง รถติดขนาดนี้ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ลุงจะได้ไม่เสียเวลาไปยูเทิร์นหน้าให้รถติดกว่านี้” ณิชาบอกก่อนจะยื่นเงินค่ารถเกินจำนวนจริง เป็นค่าเสียเวลาให้กับลุง “นี่ค่ะลุง ค่ารถ ไม่ต้องทอนนะคะ”
พูดจบเธอก็มองไปหลังรถ พอเห็นว่าไม่มีรถมา เธอเลยปิดประตูรถแล้วลงจากรถไป ก่อนจะเดินตัดหน้ารถตู้ที่จอดติดเพราะขยับไม่ได้ เพื่อไปขึ้นฟุตบาท
แต่จังหวะที่เธอชะโงกหน้าไปดูว่าข้างรถตู้มีรถมั้ย ก็มีบางอย่างผ่านหน้าเธอไปด้วยความเร็ว จนเธอต้องถอยกลับมาอย่างตกใจ
“น้องเป็นอะไรมั้ย” เสียงของพี่ที่ขับรถตู้ เปิดกระจกลงมาถามหลังจากเห็นเหตุการณ์เมื่อสักครู่
“ไม่เป็นอะไรคะ” เธอตอบ ก่อนจะหันไปมองทางที่สิ่งนั้นผ่านหน้าเธอไป แล้วก็เห็นรถมอไซค์บิ๊กไบค์คันใหญ่สีดำ ส่วนคนขับก็ไม่หันกลับมามองเธอสักนิดแต่ขับต่อไปหน้าตาเฉย เธอมองเสื้อสีแดงเลือดหมูที่เขาสวมก่อนจะพึมพำออกมา
“วิศวะเหรอ 9กว 1111 ฉันจะจำให้ขึ้นใจเลย ไอ้คนขับไร้มารยาท รถติดขนาดนี้ยังจะขับรถเร็วขนาดนั้นอีก ไม่รู้จะรีบไปตายที่ไหน” ณิชาบ่น ก่อนจะเดินข้ามถนนมาที่ทางฟุตบาท แล้วเดินไปที่มหาลัย
กว่าจะถึงมหาลัยเธอก็ใช้เวลาไปเกือบครึ่งชั่วโมง ทันทีที่เข้ามาในเขตรั้วมหาลัยเธอก็โทรหาพี่สาวคนสนิท ที่รู้จักกันตั้งแต่ยังเด็ก
“พี่กั้ง พี่อยู่ไหน มารับฉันที่หน้ามหาลัยหน่อยได้มั้ย ตอนนี้ฉันไม่มีแรงจะเดินแล้ว” เธอบอกคนปลายสายด้วยเสียงที่แทบหมดแรง ลำพังเดินยังไม่เท่าไร แต่แดดที่มันร้อนถึงโคตรร้อนนี่สิ ที่ทำเธอแทบทนไม่ไหว ทั้ง ๆ ที่ตอนนี้เป็นเวลาเช้าอยู่เลย
หลังจากวางสายกั้ง ณิชาก็เดินไปที่ใต้ต้นไม้ ก่อนจะอาศัยร่มของมันเพื่อหลบแดด ระหว่างรอพี่กั้งของเธอมารับ ไม่นานเธอก็มองเห็นหญิงสาวคนหนึ่งในเสื้อช็อปสีเลือดหมู ที่ขี่เวปป้าย้อนศรมาทางเธอ ก่อนจะจอดรถตรงหน้าเธออย่างไม่สนว่าจะขวางทางใคร
“ณิชามาเร็ว เดี๋ยวโดนรถคันอื่นด่าพ่อเอา” เสียงของกั้งตะโกนเรียกเธอเสียงดัง เธอเลยรีบเดินไปหากั้ง
“พี่น่าจะกลัวตั้งแต่ขับรถย้อนศรมาแล้วค่ะ ไม่ใช่พึ่งมากลัวตอนนี้” เธอบ่นแต่ก็ยังขึ้นไปนั่งซ้อนบนรถมอไซค์ของกั้ง
กั้งเลยหัวเราะชอบใจกับคำพูดของเธอ “ก็พี่กลัวเรารอนานนี่นา แล้วก็นั่งดี ๆ ล่ะ ระวังกางเกงในโผล่” กั้งบอกก่อนจะออกรถ
”รู้แล้วค่า พี่ก็ขับดี ๆ ก็แล้วกัน ฉันยังไม่อยากรถล้มจนหน้าแหก เดี๋ยวอดไปเจอคู่หมั้นของฉันนะพี่”
“ฮ่า ฮ่า พูดถึงเรื่องคู่หมั้น มันยังไม่รู้ใช่ไหมว่าเธอกลับมาแล้ว”
“ค่ะ มีแค่พี่กับคุณปู่ที่รู้”
“ดี ฉันล่ะอยากเห็นหน้ามัน ถ้ามันได้เห็นเธอตอนนี้ ฉันอยากรู้จริงว่ามันจะทำหน้าตาแบบไหน” กั้งบอกก่อนจะเพิ่มความเร็วรถให้เร็วขึ้น
ไม่นาน มอไซค์เวปป้าของกั้งก็มาถึงหน้าตึกคณะของวิศวะ กั้งจอดให้ณิชาลงรถก่อน ก่อนที่เธอจะเอารถไปจอดตรงที่สำหรับจอดรถ
แต่ระหว่างที่ณิชากำลังรอกั้ง ก็มีผู้ชายคนหนึ่งหน้าตานิ่ง ๆ ผมสีดำ ใส่เสื้อสีเลือดหมูเดินไปหากั้ง ก่อนเขาจะพูดกับกั้งเสียงดัง จนณิชาเองที่ยื่นห่างออกมาก็ยังได้ยิน
“กั้ง มึงขโมยรถรุ่นน้องไปขับอีกแล้วเหรอ แล้วนี่ไปไหนมา มึงไม่รู้เหรอว่าเขาเรียกรวมพลปีสาม เดี๋ยวก็โดนมันด่าอีกหรอก” เสียงของผู้ชายที่มาใหม่พูดนิ่ง ๆ
“เออน่า กูรู้ แต่กูไปรับคนมา แล้วอีกอย่าง เอารถกูไปน้องมันขึ้นได้ที่ไหน กูเลยยืมรถรุ่นน้องไป เดี๋ยวจ่ายค่าน้ำมันให้ก็ได้” กั้งบอก ก่อนที่ผู้ชายคนนั้นจะทำหน้าสงสัย
“ไปรับคน มึงไปรับใคร” เขาถาม กั้งเลยชี้มาทางที่ณิชายืนอยู่
“นั่นไง มึงจำได้มั้ยว่าใคร”
เขาหันมองตามนิ้วของกั้งที่ชี้มา ก่อนจะมองณิชาพลางขมวดคิ้วอย่างสงสัย เพราะเขารู้สึกว่าเธอหน้าตาเธอคุ้น ๆ แต่เขากลับนึกไม่ออกว่าเคยเจอเธอที่ไหน
“ใครว่ะ คุ้นจัง” เขาพึมพำ
ณิชาเลยเดินมาทางที่ทั้งสองคนยื่นอยู่ ก่อนที่เธอจะแนะนำตัวเอง “ฉันณิชาเองค่ะ พี่ลมจำฉันไม่ได้แล้วเหรอคะ”
ทันทีที่เธอแนะนำตัวจบ ลมก็หันไปมองกั้ง ให้ช่วยยืนยันว่าคนตรงหน้าคือตัวจริง
“เออ ณิชาที่มึงรู้จักนั่นแหละ” กั้งพยักหน้าให้ว่าเป็นเรื่องจริง ลมเลยยิ้มออกมา ทั้งที่ปกติเขาเป็นคนยิ้มยากมาก ก่อนจะพูดขึ้น
“จำไม่ได้นะสิ เราโตขึ้นเยอะเลย พี่จะจำไม่ได้ก็ไม่แปลกมั้ย”
“แค่สามปีเองนะคะ พี่ลมก็ลืมฉันแล้วเหรอ ทีฉันยังจำพี่ได้เลย” ณิชาบอกเสียงงอน ๆ
ลมเลยหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะบอกอย่างไม่จริงจัง “โตแค่ตัวป่ะเนี่ย ทำไมยังขี้งอนเหมือนเดิม”
“เชอะ” เธอแกล้งสะบัดหน้าใส่เขา
ลมยิ้มให้กับท่าทางงอน ๆ ของเธอก่อนที่เขาจะรัวคำถามใส่ “แล้วกลับมาเมื่อไร แล้วเรียนคณะไหน แล้ว...”
“โอ๊ย ไอ้ลม เดี๋ยวมึงค่อยสัมภาษณ์ทีหลังได้ป่ะ” กั้งรีบพูดห้าม “ตอนนี้เราเข้าไปข้างในก่อนเหอะ แล้วอีกอย่าง ณิชาไม่ได้อยากมาเจอมึงกับกูหรอกค่า น้องอยากมาเจอคู่หมั้นของน้องต่างหาก” กั้งพูดบอก ก่อนจะจูงมือณิชาให้เดินตามเธอเข้าไปในคณะ
Latest chapter
หมั้นรักวิศวะปากร้าย ตอนพิเศษ 9 หลานสะใภ้ของปู่
ตอนพิเศษ 9 หลานสะใภ้ของปู่วันนี้โต๊ะอาหารภายในบ้านเต็มไปด้วยบรรยากาศอบอุ่น ปู่ของกวินนั่งหัวโต๊ะ พ่อแม่ของเขาก็นั่งอีกฝั่ง ทั้งสามคนมองดูกวินที่คอยดูแลณิชาอย่างเอาใจใส่ณิชาได้แต่ยิ้มบาง ๆ เขินกับสายตาของทุกคน ส่วนกวินก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งที่จริงแล้วเขาทำไปอย่างเป็นธรรมชาติราวกับเป็นเรื่องปกติปู่มองภาพนั้นแล้วก็อดยิ้มกว้างไม่ได้ สุดท้ายก็หลุดแซวออกมาพร้อมหัวเราะเบา ๆ“ดูเอาเถอะ ใครกันนะ ที่เคยโทรมาบอกฉันว่าไม่สนใจเรื่องหมั้น บอกว่าเด็กคนนี้ไม่ใช่สเป็ก ไม่อยากยุ่งด้วย”ณิชาหันขวับไปมองกวินทันที ดวงตากลมโตเบิกกว้างมองเขาอย่างเอาเรื่อง ไม่ใช่สเป็กเหรอกวินถึงกับชะงักช้อนในมือ หันไปมองปู่ตาเขียวปั๊ด “ปู่ อย่าพูดถึงเรื่องนี้ได้มั้ย ผมลำคาญ”ปู่ของกวินหัวเราะเสียงดัง “ก็เห็นแล้วมันตลกนี่นา ที่เมื่อก่อนแกปากแข็งนักหนา แต่ตอนนี้หันไปทางไหนก็มีแต่น้องณิชา”“ปู่” กวินเสียงเข้มขึ้น สีหน้าเริ่มขึ้นแดงอย่างหงุดหงิดแต่แฝงเขิน ทำเอาณิชาอมยิ้มแก้มแดงตามไปด้วยปู่ส่ายหัวเบา ๆ ก่อนพูดต่อด้วยแววตาเอ็นดู “ก็บอกแล้วใช่มั้ยไอ้วิน ฉันบอกแกแล้วณิชานี่แหละที่จะทำให้แกมีความสุขได้จริง ๆ”กวินถอนหา
หมั้นรักวิศวะปากร้าย ตอนพิเศษ 8 ให้ทั้งห้องมีแค่กลิ่นเธอ 3 ️
ตอนพิเศษ 8 ให้ทั้งห้องมีแค่กลิ่นเธอ 3 ❤️🔥🔞กวินยังคงนั่งเอนพิงพนักโซฟา ดวงตาคมกริบจ้องณิชาที่หน้าแดงจัดไม่กล้าสบตา เขาเพิ่งได้ยินคำที่ทำให้เลือดในกายเดือดพล่าน“งั้น ครั้งนี้ให้ฉันขึ้นเองนะคะ”ณิชาค่อย ๆ ขยับขึ้นมาคร่อมบนตักเขา ร่างเล็กสั่นน้อย ๆ จากความเขินและความตื่นเต้น แต่แววตามีประกายมุ่งมั่นที่ทำให้กวินกลืนน้ำลายลงคอมือเล็กวางลงบนอกแกร่ง ก่อนจะโน้มตัวลงจูบเขาอย่างแผ่วเบา แต่ความอ่อนหวานนั้นกลับจุดไฟร้อนในกายกวินให้ลุกโชน เขาตอบรับด้วยการบดขยี้ริมฝีปากหนักหน่วงทันที“ณิชา…” เสียงทุ้มพร่าขาดห้วง เขากัดกลีบปากเธอเบา ๆ ขณะสองมือหนาลูบไล้ตามเอวเล็กจนสั่นสะท้านเธอค่อย ๆ ถอดเสื้อออกเผยผิวขาวเนียนตา กวินมองตาค้างก่อนจะสบถเสียงต่ำ “แม่ง…สวยจนฉันแทบควบคุมตัวเองไม่ไหว”พูดจบกวินก็โน้มตัวเข้ามาซุกไซ้ลงบนเนินอกของเธอทันที ริมฝีปากดูดกลืนยอดอกผ่านชั้นในบาง จนเสียงครางหวานหลุดออกจากริมฝีปากเธอ“อื้อ…พี่วิน…”มือหนารูดสายชั้นในลง เผยยอดอกสีหวานต่อหน้าเขา กวินไม่รอช้า ใช้ลิ้นตวัดวนแล้วดูดเม้มแรงขึ้น ในขณะที่มืออีกข้างลูบไล้ไปตามแผ่นหลังของเธอณิชาแอ่นอกเข้าหาเขาโดยอัตโนมัติ ร่างกายตอบสนองต่
หมั้นรักวิศวะปากร้าย ตอนพิเศษ 7 ให้ทั้งห้องมีแค่กลิ่นเธอ 2
ตอนพิเศษ 7 ให้ทั้งห้องมีแค่กลิ่นเธอ 2โต๊ะกินข้าวตอนนี้เต็มไปด้วยเนื้อสัตว์และอาหารทะเล รวมถึงผักต่าง ๆ มีหม้อไฟฟ้าที่ภายในมีน้ำซุปเดือดปุด ๆ กลิ่นสมุนไพรหอมฟุ้งจนทั้งห้องอบอวล ทุกคนนั่งล้อมวงกันพร้อมช้อน ตะเกียบ และจานเรียงรายเต็มไปหมด“เอ้า ๆ ใส่ผัก ใส่วุ้นเส้นไปหน่อย” ดิวรีบเป็นคนแรกที่คีบผักโยนลงหม้อทันที“อย่าพึ่งดิ กูยังไม่ได้ใส่หมูเลย” โด้แย่งตะเกียบมา คีบเนื้อใส่ลงไปบ้าง“พวกมึงนี่ไม่รู้จักรอเลยนะ” ลมโวยขึ้น แต่สุดท้ายก็เป็นคนแย่งคีบกุ้งมาใส่หม้อเองกั้งหัวเราะเสียงดัง “จะกินหรือจะตีกันก่อนเนี่ย พวกมึงเลือกสักอย่างสิ”ณิชานั่งยิ้มมองพวกพี่ ๆ เถียงกันขำ ๆ แต่ยังไม่ทันได้เอื้อมมือไปทำอะไร กวินก็จัดการให้เรียบร้อยหมดแล้ว เขาเป็นคนลวกหมู ลวกผัก ใส่วุ้นเส้น แล้วตักใส่ถ้วยเล็ก ๆ ยื่นมาตรงหน้าเธอ“ของเธอ” เขาพูดสั้น ๆ น้ำเสียงทุ้ม ๆ แต่เต็มไปด้วยความใส่ใจ“พวกมึงดูมันสิ คอยตักแต่ให้น้องณิชา คนอื่นแม่งยังไม่ได้แดกเลย” โด้แซวเสียงดังดิวรีบเสริม “เออว่ะ มึงนี่มันสุดยอดแฟนชัด ๆ เลยนะไอ้วิน”กั้งเองก็หัวเราะเสียงดัง “ไม่ใช่แฟนเว้ย เขาเป็นคู่หมั้นกัน มึงอย่าลืม”“เออ จริงว่ะ”เสียงโห่ลั่น
หมั้นรักวิศวะปากร้าย ตอนพิเศษ 6 ให้ทั้งห้องมีแค่กลิ่นเธอ 1
ตอนพิเศษ 6 ให้ทั้งห้องมีแค่กลิ่นเธอ 1ในที่สุดคอนโดของกวินที่รีโนเวทก็เสร็จเรียบร้อย เขาเลยใช้เพื่อน ๆ มาช่วยกันขนของและจัดแต่งห้อง เสียงโวยวายบ่นไม่หยุดดังขึ้นตั้งแต่หน้าประตูจนถึงในห้อง เพราะแต่ละคนต่างก็ถูกเขาใช้แรงงานเต็มที่“ไอ้วิน นี่กูเป็นเพื่อนมึงหรือเป็นกรรมกรวะ ยกของแทบหลังหักแล้ว” โด้บ่นอุบ ขณะยกกล่องขนาดใหญ่เข้ามาวางบนโต๊ะดิวก็เสริมเสียงดัง “เออจริง ไหนบอกแค่ช่วยนิดหน่อย ทำไมกลายเป็นแบกของทั้งห้องแบบนี้เนี่ย”แต่ถึงจะบ่นแค่ไหน ทั้งกั้ง ทั้งลม และทุกคนก็ยังช่วยกันขนของเข้ามาจนห้องใหม่ค่อย ๆ เริ่มเป็นรูปเป็นร่างพอทุกอย่างเริ่มเข้าที่ เพื่อน ๆ ก็ยืนมองรอบ ๆ ห้องอย่างอึ้ง ๆ เพราะคอนโดที่เคยเป็นห้องมืดทึบ ตกแต่งเรียบแข็งทื่อ กลับกลายเป็นห้องสว่างสดใส เฟอร์นิเจอร์ดูอบอุ่น และยังมีของตกแต่งน่ารัก ๆ อยู่เต็มไปหมดลมแค่หัวเราะเบา ๆ ก่อนจะกวาดตามองรอบห้องที่ตกแต่งใหม่ ก่อนเอ่ยถามออกมา “ห้องโทนนี้มันไม่ใช่สไตล์มึงแน่ ๆ หรือว่าเป็นฝีมือน้องณิชา”ดิวเองก็พูดเสริมทันที “มึงนี่มันไม่ใช่แค่คลั่งรักธรรมดาแล้วว่ะไอ้วิน แต่มึงนี่แม่ง หลงน้องหัวปักหัวปำเลยต่างหาก”กวินที่นั่งเอนหลังอยู่บนโซ
หมั้นรักวิศวะปากร้าย ตอนพิเศษ 5 ผีเลียหัว 3 ️
ตอนพิเศษ 5 ผีเลียหัว 3 ❤️🔥🔞“พะ…พี่วิน…อ๊ะ…ไม่ไหวแล้ว…”เสียงครางของณิชาดังสั่น ร่างบางสั่นสะท้านแทบจะลอยจากเตียงได้ มือเล็กจิกผ้าปูแน่นจนแทบขาด ขาเรียวเกร็งและเบียดเข้าหากันอย่างควบคุมไม่ได้แต่กวินกลับจับแยกมันออก แล้วก้มหน้ากลับลงไปอีกครั้งโดยไม่มีท่าทีว่าจะหยุด เขาทั้งดูด ทั้งลากลิ้น ทั้งซุกไซ้ไปทุกมุมในร่องสวาทของเธออย่างไม่มีความปรานี จนในที่สุด…“อ๊าาา…พี่วิน…ฉะ...ฉัน…จะ…จะ…”ร่างบางกระตุกแรงในจังหวะสุดท้าย เธอเสร็จไปอย่างรุนแรงต่อหน้าเขา ปลดปล่อยออกมาจนเลอะเต็มปลายลิ้นเขา แต่กวินกลับไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย เขากลืนทุกหยดอย่างเอร็ดอร่อย แล้วเลียซ้ำตรงจุดเดิมราวกับจะรีดความรู้สึกของเธอออกมาอีกครั้งณิชาหอบหายใจแทบขาด ร่างกายเกร็งกระตุกซ้ำ แต่ก็ยังถูกเขากดขาแยกออกไว้ ไม่ให้หนี“พี่วิน…พะ...พอแล้ว…” เสียงเธอแผ่วเบาราวกับหมดแรง “พี่ไม่เอาฉันเหรอ”เขาเงยหน้าขึ้นมา มุมปากเปื้อนหยดน้ำรักของเธอ ดวงตาคมพร่ายังวาววับไม่เปลี่ยน“ยังไม่เอา” เขาตอบเสียงพร่า “คืนนี้ฉันบอกแล้วไง ว่าจะเป็นผีเลียหัว”เขาก้มหน้าลงไปอีกครั้ง คราวนี้ใช้ปลายลิ้นตวัดวนเร็วขึ้นกว่าเดิม เสียงดูดเม้มเริ่มดังขึ้นอีกคร
หมั้นรักวิศวะปากร้าย ตอนพิเศษ 4 ผีเลียหัว 2 ️
ตอนพิเศษ 4 ผีเลียหัว 2 ❤️🔥🔞เสียงประตูห้องเปิดออก ณิชาถือถุงของเล็ก ๆ น้อย ๆ กลับเข้ามาในห้อง แต่พอเงยหน้าขึ้นเธอก็ต้องชะงักไปทันที เมื่อเห็นว่ากวินนั่งรออยู่บนโซฟาในห้องก่อนแล้ว“พี่วิน มาถึงตอนไหนคะ” เธอถามเสียงเบา ทั้งแปลกใจทั้งตกใจ เพราะคิดว่าเขาคงยังกลับไม่ถึงห้อง แต่ปรากฏว่าเขามาถึงก่อนเธอแต่กวินกลับไม่พูดอะไรสักคำ เขาลุกขึ้นช้า ๆ แล้วก้าวตรงเข้ามาหาเธออย่างเงียบกริบ แววตาคมกริบที่ทอดมองมานั้นทั้งดุดัน จนเธอแอบใจสั่น“พะ…พี่วิน” ณิชาเอ่ยเรียกอย่างไม่แน่ใจ ว่าเขาคิดอะไรไม่ทันที่เธอจะได้พูดอะไรต่อ ร่างบางของณิชาก็ถูกผลักติดกำแพง จนถุงของในมือร่วงหล่นลงพื้น กวินก้าวเข้ามาขังเธอไว้ระหว่างกำแพงกับอกกว้างของเขา“พี่วิน พี่จะทำอะไรคะ” เสียงหวานของณิชาสั่นอย่างตกใจ แต่ก่อนจะได้คำตอบ ร่างหนาก็ก้มลงมากระซิบชิดข้างหูด้วยเสียงทุ้มต่ำแหบพร่า“คิดว่าฉันไม่รู้เหรอ ว่าเธอโกหก”ณิชาตาโตทันที ก่อนถามเขาด้วยเสียงตะกุกตะกัก “กะ...โกหก อะไรคะ ฉัน”เธอยังไม่ทันได้แก้ตัว มือหนาของกวินกลับล่วงเข้าไปในขอบกางเกงเธออย่างไม่ให้ตั้งตัว ปลายนิ้วแตะต้องผิวอุ่นกลางกายสาวของเธอจนณิชาสะดุ้งเฮือก ใบหน้าแดงจั
You may also like
รักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว350.6K viewsCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI79.2K viewsคลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์175.2K viewsท่านประธานร้อนเร่า (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น43.1K viewsพ่ายรักเล่ห์มาเฟีย(1)
ผลิกา(เลอบัว)222 viewsต้องกลรัก
วนาลักษณ์532 viewsบ้าใบ้ใยบัว
T.Sunflower66 viewsม่านมลทิน
เฌอรามิล123 views
