เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 8 กินมาม่า
ปรับปรุงล่าสุด:
2025-12-13 22:18:17ตอนที่ 8 กินมาม่า
เสียงเครื่องยนต์คำรามดังสนั่น เมื่อกวินบิดคันเร่งพามอเตอร์ไซค์คันใหญ่พุ่งทะยานไปตามถนนยามค่ำคืน ความเร็วที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ลมแรงปะทะใบหน้าของณิชา จนเธอต้องกอดเอวเขาแน่นกว่าเดิม
“พี่วิน ขับช้าลงหน่อยสิคะ ขับเร็วแบบนี้จะรีบไปตายหรือไง” เธอตะโกนแข่งกับเสียงลม
แต่แทนที่กวินจะชะลอ เขากลับยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยแล้วบิดคันเร่งเพิ่มอีก
“เฮ้ยพี่วิน ฉันบอกให้ช้าลงนะ ไม่ใช่เร็วขึ้น”
ณิชาบ่นเสียงดัง ร่างบางของเธอสั่นไปเพราะความเย็นของลมที่ปะทะร่างกายเธอ แล้วทุกครั้งที่รถเบรกหรือตกหลุมหน้าอกนุ่ม ๆ ของเธอก็จะเบียดเข้ากับแผ่นหลังของกวินแน่นทุกครั้ง
“นี่พี่ไม่ได้แกล้งขับแบบนี้ เพื่อให้หน้าอกฉันเบียดหลังพี่หรอกใช่มั้ย” ณิชาตะโกนถามแข่งกับเสียงรถ
กวินหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ เสียงต่ำทุ้มลอดออกมาท่ามกลางเสียงลม
“ก็นุ่มดีนะ”
“ไอ้พี่วิน ไอ้โรคจิต”
ณิชาตะโกนด่าเสียงดังลั่น แต่ก็ยังไม่กล้าปล่อยแขนที่กอดเอวเขาแน่น
กวินหัวเราะหึ ๆ ในลำคอ ก่อนจะเลี้ยวรถเข้าไปจอดหน้าร้านสะดวกซื้อแถวคอนโดเขา
“พี่มาร้านสะดวกซื้อทำไม อย่าบอกนะว่ามาซื้อถุงยาง”
กวินเอาถุงมือที่เขาพึ่งถอดออกตีไปบนหมวกกันน็อกของณิชาเบา ๆ “คิดอะไรของเธอ ฉันแค่หิว ลงไปได้แล้ว” เขาพูดสั้น ๆ พลางดับรถ “ลงดี ๆ ระวังตกด้วยล่ะ”
“รู้แล้วน่า” ณิชาก้าวลงจากรถคันใหญ่ของเขา แล้วเดินไปยืนข้างหน้าเขา ก่อนจะยื่นหัวไปให้กวินถอดหมวกกันน็อกให้ “ถอดให้หน่อยสิ”
“วุ่นวายจริง ๆ”
ถึงปากจะบ่น แต่กวินก็ยอมถอดหมวกกันน็อกให้ณิชาแต่โดยดี ก่อนเขาจะลงรถแล้วเดินนำเธอเข้าร้านสะดวกซื้อไป โดยมีณิชาเดินตามหลังไปติด ๆ
ภายในร้านสะดวกซื้อ กวินยื่นก้ม ๆ เงย ๆ เลือกรสชาติมาม่าที่จะกิน ข้าง ๆ เขาคือณิชาที่เดินตามมาด้วยท่าทางกวน ๆ
“พี่วิน” เสียงหวานเอ่ยขึ้นพร้อมกับการยื่นกล่องเล็ก ๆ มาตรงหน้าเขา
กวินเหลือบตามอง เขาเห็นกล่องถุงยางอนามัยที่อยู่ในมือเธอ ก่อนจะมองเธอด้วยความสงสัยว่าเธอยื่นให้เขาทำไม
“ซื้อมั้ยคะ เผื่อพี่อยากมีเมีย” ณิชายิ้มกวน ๆ
กวินเลิกคิ้วขึ้น ก่อนจะพูดกับเธอด้วยเสียงนิ่ง ๆ “เอากลับไปวางซะ”
“ทำไมอ่ะ” ณิชาทำตาใสซื่อ แต่รอยยิ้มมุมปากกลับเต็มไปด้วยความกวนประสาท “หรือว่าปกติพี่ไม่ใช้”
กวินปรายตามองเธอแล้วพูดเสียงนิ่ง ๆ “ใช้สิ แต่ที่ให้เอาไปคืนเพราะมันเล็กไป”
ณิชาชะงักไปวูบหนึ่ง ก่อนที่ดวงตาจะเบิกกว้างเล็กน้อยแล้วหันกลับไปมองกล่องในมือทันที “อะไรนะ เล็กไป นี่มันไซส์ XL แล้วนะ พี่ใหญ่กว่านี้อีกเหรอ”
“อยากเห็นมั้ยล่ะ ว่าใหญ่จริงมั้ย” กวินยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเอากระป๋องมาม่าวางบนหัวเธอ “เลิกเล่น แล้วบอกมาว่าจะกินรสอะไร หรือว่าจะไม่กิน”
“กินสิ ฉันเอารสต้มโคล่งนะ เอาแบบกระป๋องด้วยจะได้มีเนื้อปลา แล้วก็ใส่ไข่ออนเซ็นด้วยนะ”
“ไปอยู่เมืองนอกมาจริงป่ะ รู้ดีอีกว่าต้องกินแบบไหน”
ปากบ่นแต่ก็หยิบของตามที่เธอบอก ก่อนจะกดน้ำร้อน แล้วไปจ่ายเงิน ไม่นานทั้งสองคนก็ออกมานั่งกินมาม่าที่เก้าอี้ข้างนอกร้าน
ณิชาเอาแต่มองกวินที่กินมาม่าอย่างเอร็ดอร่อย จนเขาต้องถามเธอ
“มองอะไร อยากกินของฉันเหรอ”
“เปล่า ฉันแค่สงสัยนะ”
“สงสัยอะไร”
“รถพี่ราคาถึงล้านมั้ย”
“ถึงดิ ถามทำไม รีบกินดิ ชักช้าเดี๋ยวก็เส้นอืด”
“พี่ขับรถราคาเป็นล้าน แต่พาฉันมานั่งกินมาม่าข้างร้านสะดวกซื้อเนี่ยนะ พาไปกินอะไรที่มันดีกว่านี้หน่อยไม่ได้เหรอ อย่างน้อยร้านข้าวต้มก็ได้”
“กินมาม่าแล้วมันทำไม ถ้าวันนี้เธอไม่โผล่หัวมาป่านนี้ฉันอยู่ห้องสาวไปแล้ว”
“สาวของพี่ คือคนที่มีเรื่องกับฉันนะเหรอ” ณิชาบอกพร้อมกับจ้องเขาอย่างหาเรื่อง
“มีเรื่องกับเธอ แล้วเกี่ยวอะไรกับฉันด้วย”
“พี่วิน” ณิชาเรียกเขาเสียงสูง “ฉันเป็นคู่หมั้นพี่นะ เมื่อก่อนฉันไม่ว่า เพราะฉันถือว่าฉันไม่ได้อยู่กับพี่ ไม่ได้ดูแลพี่ แต่ตอนนี้ฉันกลับมาแล้ว พี่จะทำตัวแบบเมื่อก่อนไม่ได้ดิ พี่ไม่คิดถึงความรู้สึกฉันหน่อยเหรอ” ณิชาพูดด้วยใบหน้าแดง ๆ เพราะความโกรธ
“แล้วไง ฉันก็บอกเธอไปแล้วนี่ว่าฉันไม่ยอมรับเรื่องการหมั้นบ้าบออะไรนั่น เธอเองก็เลิกคิดเป็นจริงเป็นจังได้แล้ว”
“พี่วิน”
“พอ เลิกพูด ฉันไม่คุยกับเธอเรื่องนี้แล้ว จะกินมั้ยมาม่า จะกินก็กิน ถ้าไม่กินก็เอามานี่”
พูดจบกวินก็แย่งมาม่าออกจากมือของณิชาไปกินน่าตาเฉย พอกินเสร็จเขาก็เก็บทุกอย่างไปทิ้ง ก่อนจะเดินกลับมาหาเธอ
“จะกลับมั้ย หรือจะนั่งอยู่นี่”
“...” เงียบ
“ณิชา กลับ”
“...” ยังคงเงียบ
“ถ้าไม่กลับก็นั่งอยู่ไปก็แล้วกัน ฉันกลับก่อนล่ะ” พูดจบกวินก็หยิบหมวกกันน็อกแล้วเดินไปที่รถ ก่อนจะขึ้นคร่อม บิดกุญแจ สต๊าท์รถ แต่ณิชาก็ยังนั่งกอดอกนิ่งไม่ยอมขยับ
“ไอ้นิสัยเวลาโกรธแล้วนั่งนิ่ง ไม่ยอมขยับ ผ่านมาสามปีแล้วก็ยังไม่เลิกทำอีกเหรอว่ะ” เขาบ่นอย่างหงุดหงิด
กวินดับรถ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วโทรหากั้ง
“มึงอยู่ไหน มาหากูที่ร้านสะดวกซื้อแถวคอนโดกูหน่อย เดี๋ยวนี้เลย”
หลังจากวางสายจากกั้ง เขาก็นั่งมองณิชา ที่ยังคงเมินเขาอยู่ ไม่นานหลังจากนั้นก็มีเสียงรถคันใหญ่ดังขึ้นก่อนที่รถคันนั้นจะมาจอดข้าง ๆ รถของกวิน
“มึงเรียกกูมาทำไมดึก ๆ ดื่น ๆ คนกำลังนอนหลับเลย” กั้งดับรถแล้วก็เริ่มบ่นกวินทันที
“นั่น” กวินพยักหน้าให้กั้งมองไปทางที่ณิชา ที่กำลังนั่งตบยุงที่มากัดเธออยู่ “น้องสาวมึงนั่งงอนกูอยู่นั่น มึงไปเอากลับไปส่งห้องดิ”
“ทำไมณิชาถึงมาอยู่กับมึงได้ แล้วนั่นรถมึงเป็นเชี่ยไร ทำไมสภาพถึงได้เละแบบนั้น”
“เรื่องนั้นเดี๋ยวมึงค่อยรู้ ไปเอาน้องมึงมาก่อน” กวินบอกกั้ง ก่อนที่เขาจะเดินเข้าไปในร้านสะดวกซื้ออีกครั้ง
กั้งลงจากรถแล้วเดินไปหาณิชา ก่อนจะยื่นมือให้เธอ “ป่ะณิชา กลับกัน เดี๋ยวพี่ไปส่ง”
ณิชายื่นมือมาจับมือกั้ง ก่อนจะเดินไปที่รถของกั้ง แต่ก่อนที่ณิชาจะขึ้นรถบิ๊กไบค์สุดเท่ของกั้ง กวินก็เรียกไว้ก่อน
“เดี๋ยว”
กั้งกับณิชาหันมามองเขา ก่อนที่กวินจะเอาหมวกกันน็อกของเขามาสวมให้ณิชา พร้อมกับถอดเสื้อแขนยาวของเขา แล้วคลุมให้เธอด้วย
“เอานี่ ถึงห้องแล้วก็ทาด้วยจะได้ไม่คัน” เขายื่นยาทาแก้แมลงกัดต่อยให้เธอ
ณิชารับมาแต่ไม่พูดอะไร ก่อนจะขึ้นรถกั้ง แล้วกั้งก็ออกรถโดยมีรถของกวินขับตามหลังมาติด ๆ ไม่นานกั้งก็เลี้ยวรถเขาไปจอดที่คอนโดหรูแห่งหนึ่ง
“กั้ง กูบอกให้ไปส่งณิชา แล้วมึงพาณิชามาคอนโดกูทำไม”
“กูไม่ได้พาน้องมาคอนโดมึง แต่ณิชานะอยู่คอนโดนี้”
กวินมองณิชาที่เดินมาทางเขา อย่างงง ๆ ก่อนที่เธอจะยื่นหัวมาให้เขา ก่อนจะสั่งเขาเสียงห้วน ๆ “ถอด”
กวินถอดหมวกกันน็อกให้ณิชา แล้วเธอก็ถอดเสื้อแขนยาวออกแล้วยื่นให้เขา “คืน” เธอพูดแค่นั้นแล้วหันหลังเดินเข้าคอนโดไป พร้อมกับความสงสัยของกวินว่าเธออยู่ที่นี่เหรอ
บทล่าสุด
หมั้นรักวิศวะปากร้าย ตอนพิเศษ 9 หลานสะใภ้ของปู่
ตอนพิเศษ 9 หลานสะใภ้ของปู่วันนี้โต๊ะอาหารภายในบ้านเต็มไปด้วยบรรยากาศอบอุ่น ปู่ของกวินนั่งหัวโต๊ะ พ่อแม่ของเขาก็นั่งอีกฝั่ง ทั้งสามคนมองดูกวินที่คอยดูแลณิชาอย่างเอาใจใส่ณิชาได้แต่ยิ้มบาง ๆ เขินกับสายตาของทุกคน ส่วนกวินก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งที่จริงแล้วเขาทำไปอย่างเป็นธรรมชาติราวกับเป็นเรื่องปกติปู่มองภาพนั้นแล้วก็อดยิ้มกว้างไม่ได้ สุดท้ายก็หลุดแซวออกมาพร้อมหัวเราะเบา ๆ“ดูเอาเถอะ ใครกันนะ ที่เคยโทรมาบอกฉันว่าไม่สนใจเรื่องหมั้น บอกว่าเด็กคนนี้ไม่ใช่สเป็ก ไม่อยากยุ่งด้วย”ณิชาหันขวับไปมองกวินทันที ดวงตากลมโตเบิกกว้างมองเขาอย่างเอาเรื่อง ไม่ใช่สเป็กเหรอกวินถึงกับชะงักช้อนในมือ หันไปมองปู่ตาเขียวปั๊ด “ปู่ อย่าพูดถึงเรื่องนี้ได้มั้ย ผมลำคาญ”ปู่ของกวินหัวเราะเสียงดัง “ก็เห็นแล้วมันตลกนี่นา ที่เมื่อก่อนแกปากแข็งนักหนา แต่ตอนนี้หันไปทางไหนก็มีแต่น้องณิชา”“ปู่” กวินเสียงเข้มขึ้น สีหน้าเริ่มขึ้นแดงอย่างหงุดหงิดแต่แฝงเขิน ทำเอาณิชาอมยิ้มแก้มแดงตามไปด้วยปู่ส่ายหัวเบา ๆ ก่อนพูดต่อด้วยแววตาเอ็นดู “ก็บอกแล้วใช่มั้ยไอ้วิน ฉันบอกแกแล้วณิชานี่แหละที่จะทำให้แกมีความสุขได้จริง ๆ”กวินถอนหา
หมั้นรักวิศวะปากร้าย ตอนพิเศษ 8 ให้ทั้งห้องมีแค่กลิ่นเธอ 3 ️
ตอนพิเศษ 8 ให้ทั้งห้องมีแค่กลิ่นเธอ 3 ❤️🔥🔞กวินยังคงนั่งเอนพิงพนักโซฟา ดวงตาคมกริบจ้องณิชาที่หน้าแดงจัดไม่กล้าสบตา เขาเพิ่งได้ยินคำที่ทำให้เลือดในกายเดือดพล่าน“งั้น ครั้งนี้ให้ฉันขึ้นเองนะคะ”ณิชาค่อย ๆ ขยับขึ้นมาคร่อมบนตักเขา ร่างเล็กสั่นน้อย ๆ จากความเขินและความตื่นเต้น แต่แววตามีประกายมุ่งมั่นที่ทำให้กวินกลืนน้ำลายลงคอมือเล็กวางลงบนอกแกร่ง ก่อนจะโน้มตัวลงจูบเขาอย่างแผ่วเบา แต่ความอ่อนหวานนั้นกลับจุดไฟร้อนในกายกวินให้ลุกโชน เขาตอบรับด้วยการบดขยี้ริมฝีปากหนักหน่วงทันที“ณิชา…” เสียงทุ้มพร่าขาดห้วง เขากัดกลีบปากเธอเบา ๆ ขณะสองมือหนาลูบไล้ตามเอวเล็กจนสั่นสะท้านเธอค่อย ๆ ถอดเสื้อออกเผยผิวขาวเนียนตา กวินมองตาค้างก่อนจะสบถเสียงต่ำ “แม่ง…สวยจนฉันแทบควบคุมตัวเองไม่ไหว”พูดจบกวินก็โน้มตัวเข้ามาซุกไซ้ลงบนเนินอกของเธอทันที ริมฝีปากดูดกลืนยอดอกผ่านชั้นในบาง จนเสียงครางหวานหลุดออกจากริมฝีปากเธอ“อื้อ…พี่วิน…”มือหนารูดสายชั้นในลง เผยยอดอกสีหวานต่อหน้าเขา กวินไม่รอช้า ใช้ลิ้นตวัดวนแล้วดูดเม้มแรงขึ้น ในขณะที่มืออีกข้างลูบไล้ไปตามแผ่นหลังของเธอณิชาแอ่นอกเข้าหาเขาโดยอัตโนมัติ ร่างกายตอบสนองต่
หมั้นรักวิศวะปากร้าย ตอนพิเศษ 7 ให้ทั้งห้องมีแค่กลิ่นเธอ 2
ตอนพิเศษ 7 ให้ทั้งห้องมีแค่กลิ่นเธอ 2โต๊ะกินข้าวตอนนี้เต็มไปด้วยเนื้อสัตว์และอาหารทะเล รวมถึงผักต่าง ๆ มีหม้อไฟฟ้าที่ภายในมีน้ำซุปเดือดปุด ๆ กลิ่นสมุนไพรหอมฟุ้งจนทั้งห้องอบอวล ทุกคนนั่งล้อมวงกันพร้อมช้อน ตะเกียบ และจานเรียงรายเต็มไปหมด“เอ้า ๆ ใส่ผัก ใส่วุ้นเส้นไปหน่อย” ดิวรีบเป็นคนแรกที่คีบผักโยนลงหม้อทันที“อย่าพึ่งดิ กูยังไม่ได้ใส่หมูเลย” โด้แย่งตะเกียบมา คีบเนื้อใส่ลงไปบ้าง“พวกมึงนี่ไม่รู้จักรอเลยนะ” ลมโวยขึ้น แต่สุดท้ายก็เป็นคนแย่งคีบกุ้งมาใส่หม้อเองกั้งหัวเราะเสียงดัง “จะกินหรือจะตีกันก่อนเนี่ย พวกมึงเลือกสักอย่างสิ”ณิชานั่งยิ้มมองพวกพี่ ๆ เถียงกันขำ ๆ แต่ยังไม่ทันได้เอื้อมมือไปทำอะไร กวินก็จัดการให้เรียบร้อยหมดแล้ว เขาเป็นคนลวกหมู ลวกผัก ใส่วุ้นเส้น แล้วตักใส่ถ้วยเล็ก ๆ ยื่นมาตรงหน้าเธอ“ของเธอ” เขาพูดสั้น ๆ น้ำเสียงทุ้ม ๆ แต่เต็มไปด้วยความใส่ใจ“พวกมึงดูมันสิ คอยตักแต่ให้น้องณิชา คนอื่นแม่งยังไม่ได้แดกเลย” โด้แซวเสียงดังดิวรีบเสริม “เออว่ะ มึงนี่มันสุดยอดแฟนชัด ๆ เลยนะไอ้วิน”กั้งเองก็หัวเราะเสียงดัง “ไม่ใช่แฟนเว้ย เขาเป็นคู่หมั้นกัน มึงอย่าลืม”“เออ จริงว่ะ”เสียงโห่ลั่น
หมั้นรักวิศวะปากร้าย ตอนพิเศษ 6 ให้ทั้งห้องมีแค่กลิ่นเธอ 1
ตอนพิเศษ 6 ให้ทั้งห้องมีแค่กลิ่นเธอ 1ในที่สุดคอนโดของกวินที่รีโนเวทก็เสร็จเรียบร้อย เขาเลยใช้เพื่อน ๆ มาช่วยกันขนของและจัดแต่งห้อง เสียงโวยวายบ่นไม่หยุดดังขึ้นตั้งแต่หน้าประตูจนถึงในห้อง เพราะแต่ละคนต่างก็ถูกเขาใช้แรงงานเต็มที่“ไอ้วิน นี่กูเป็นเพื่อนมึงหรือเป็นกรรมกรวะ ยกของแทบหลังหักแล้ว” โด้บ่นอุบ ขณะยกกล่องขนาดใหญ่เข้ามาวางบนโต๊ะดิวก็เสริมเสียงดัง “เออจริง ไหนบอกแค่ช่วยนิดหน่อย ทำไมกลายเป็นแบกของทั้งห้องแบบนี้เนี่ย”แต่ถึงจะบ่นแค่ไหน ทั้งกั้ง ทั้งลม และทุกคนก็ยังช่วยกันขนของเข้ามาจนห้องใหม่ค่อย ๆ เริ่มเป็นรูปเป็นร่างพอทุกอย่างเริ่มเข้าที่ เพื่อน ๆ ก็ยืนมองรอบ ๆ ห้องอย่างอึ้ง ๆ เพราะคอนโดที่เคยเป็นห้องมืดทึบ ตกแต่งเรียบแข็งทื่อ กลับกลายเป็นห้องสว่างสดใส เฟอร์นิเจอร์ดูอบอุ่น และยังมีของตกแต่งน่ารัก ๆ อยู่เต็มไปหมดลมแค่หัวเราะเบา ๆ ก่อนจะกวาดตามองรอบห้องที่ตกแต่งใหม่ ก่อนเอ่ยถามออกมา “ห้องโทนนี้มันไม่ใช่สไตล์มึงแน่ ๆ หรือว่าเป็นฝีมือน้องณิชา”ดิวเองก็พูดเสริมทันที “มึงนี่มันไม่ใช่แค่คลั่งรักธรรมดาแล้วว่ะไอ้วิน แต่มึงนี่แม่ง หลงน้องหัวปักหัวปำเลยต่างหาก”กวินที่นั่งเอนหลังอยู่บนโซ
หมั้นรักวิศวะปากร้าย ตอนพิเศษ 5 ผีเลียหัว 3 ️
ตอนพิเศษ 5 ผีเลียหัว 3 ❤️🔥🔞“พะ…พี่วิน…อ๊ะ…ไม่ไหวแล้ว…”เสียงครางของณิชาดังสั่น ร่างบางสั่นสะท้านแทบจะลอยจากเตียงได้ มือเล็กจิกผ้าปูแน่นจนแทบขาด ขาเรียวเกร็งและเบียดเข้าหากันอย่างควบคุมไม่ได้แต่กวินกลับจับแยกมันออก แล้วก้มหน้ากลับลงไปอีกครั้งโดยไม่มีท่าทีว่าจะหยุด เขาทั้งดูด ทั้งลากลิ้น ทั้งซุกไซ้ไปทุกมุมในร่องสวาทของเธออย่างไม่มีความปรานี จนในที่สุด…“อ๊าาา…พี่วิน…ฉะ...ฉัน…จะ…จะ…”ร่างบางกระตุกแรงในจังหวะสุดท้าย เธอเสร็จไปอย่างรุนแรงต่อหน้าเขา ปลดปล่อยออกมาจนเลอะเต็มปลายลิ้นเขา แต่กวินกลับไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย เขากลืนทุกหยดอย่างเอร็ดอร่อย แล้วเลียซ้ำตรงจุดเดิมราวกับจะรีดความรู้สึกของเธอออกมาอีกครั้งณิชาหอบหายใจแทบขาด ร่างกายเกร็งกระตุกซ้ำ แต่ก็ยังถูกเขากดขาแยกออกไว้ ไม่ให้หนี“พี่วิน…พะ...พอแล้ว…” เสียงเธอแผ่วเบาราวกับหมดแรง “พี่ไม่เอาฉันเหรอ”เขาเงยหน้าขึ้นมา มุมปากเปื้อนหยดน้ำรักของเธอ ดวงตาคมพร่ายังวาววับไม่เปลี่ยน“ยังไม่เอา” เขาตอบเสียงพร่า “คืนนี้ฉันบอกแล้วไง ว่าจะเป็นผีเลียหัว”เขาก้มหน้าลงไปอีกครั้ง คราวนี้ใช้ปลายลิ้นตวัดวนเร็วขึ้นกว่าเดิม เสียงดูดเม้มเริ่มดังขึ้นอีกคร
หมั้นรักวิศวะปากร้าย ตอนพิเศษ 4 ผีเลียหัว 2 ️
ตอนพิเศษ 4 ผีเลียหัว 2 ❤️🔥🔞เสียงประตูห้องเปิดออก ณิชาถือถุงของเล็ก ๆ น้อย ๆ กลับเข้ามาในห้อง แต่พอเงยหน้าขึ้นเธอก็ต้องชะงักไปทันที เมื่อเห็นว่ากวินนั่งรออยู่บนโซฟาในห้องก่อนแล้ว“พี่วิน มาถึงตอนไหนคะ” เธอถามเสียงเบา ทั้งแปลกใจทั้งตกใจ เพราะคิดว่าเขาคงยังกลับไม่ถึงห้อง แต่ปรากฏว่าเขามาถึงก่อนเธอแต่กวินกลับไม่พูดอะไรสักคำ เขาลุกขึ้นช้า ๆ แล้วก้าวตรงเข้ามาหาเธออย่างเงียบกริบ แววตาคมกริบที่ทอดมองมานั้นทั้งดุดัน จนเธอแอบใจสั่น“พะ…พี่วิน” ณิชาเอ่ยเรียกอย่างไม่แน่ใจ ว่าเขาคิดอะไรไม่ทันที่เธอจะได้พูดอะไรต่อ ร่างบางของณิชาก็ถูกผลักติดกำแพง จนถุงของในมือร่วงหล่นลงพื้น กวินก้าวเข้ามาขังเธอไว้ระหว่างกำแพงกับอกกว้างของเขา“พี่วิน พี่จะทำอะไรคะ” เสียงหวานของณิชาสั่นอย่างตกใจ แต่ก่อนจะได้คำตอบ ร่างหนาก็ก้มลงมากระซิบชิดข้างหูด้วยเสียงทุ้มต่ำแหบพร่า“คิดว่าฉันไม่รู้เหรอ ว่าเธอโกหก”ณิชาตาโตทันที ก่อนถามเขาด้วยเสียงตะกุกตะกัก “กะ...โกหก อะไรคะ ฉัน”เธอยังไม่ทันได้แก้ตัว มือหนาของกวินกลับล่วงเข้าไปในขอบกางเกงเธออย่างไม่ให้ตั้งตัว ปลายนิ้วแตะต้องผิวอุ่นกลางกายสาวของเธอจนณิชาสะดุ้งเฮือก ใบหน้าแดงจั
บางทีคุณอาจจะชอบ
ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่209.1K viewsสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์73.9K viewsโทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี91.4K viewsชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน93.6K viewsฟ้าของน่านน้ำ NC24++
ลมหนาวปลายตุลา162 viewsคลั่งรักมายบัดดี้
เจ้าเหมียวโอโจะ179 viewsพ่ายรักเล่ห์มาเฟีย(1)
ผลิกา(เลอบัว)222 viewsTwo Night Stand แผนรักฉบับ NC
คุณน้ำอิง53 views
