Share

บทที่ 2 จีบ?

last update Petsa ng paglalathala: 2025-08-26 14:47:33

หลังคุยกันอย่างสนุกสนานได้สักพัก รุ่นพี่หนุ่มก็ออกปากเลี้ยงเครื่องดื่ม พาให้หนึ่งหนุ่มไม่แท้ และเพื่อนสาวกระดกแก้วกันไม่หยุด สุดท้ายชญานิศกับปพนธีร์ที่ไม่ค่อยได้ดื่มจึงต้องหิ้วปีกพวกเขาไปยังรถของรุ่นพี่หนุ่มที่ขันอาสาไปส่ง และโชคดีว่าทั้งสามคนอยู่หอเดียวกัน ชญานิศจึงสามารถแบกเพื่อนเข้าไปในหอได้สะดวก

แม้ว่าจะเกรงใจระคนไม่วางใจ แต่เธอไม่มีทางเลือกอื่นที่ดีกว่า เพราะหากให้เรียกแท็กซี่ และพาเพื่อนกลับไปเองคงอันตรายกว่ามาก

หลังชญานิศส่งเพื่อนเข้าห้องของแต่ละคนเสร็จ เธอก็ลงมาส่งรุ่นพี่หนุ่มที่จอดรถรอหน้าหอพักและช่วยเธอพยุงเพื่อนขึ้นไปบนห้องอีกแรง

“วันนี้…ขอบคุณพี่พลับมากเลยนะคะ” ไม่รู้ว่าทำไมตอนพูดเธอต้องหลุบตามองพื้น ไม่กล้าสบตากับเขาด้วย

“ดีใจจังที่จำชื่อพี่ได้” ถึงอย่างนั้นเสียงชื่นมื่นของเขาก็ยังชวนให้เธอใจสั่น

ทำเอาแก้มของเธอแดงระเรื่อ ไม่รู้จะต่อบทสนทนาอย่างไร เพราะตั้งแต่หัวค่ำที่ผ่านมาเพื่อนทั้งสองคนเป็นคนพูดคุยกับเขา ส่วนเธอพูดด้วยนับครั้งได้ ส่วนใหญ่ก็แค่ตอบรับด้วยการยิ้มน้อยๆ หรือพยักหน้าเท่านั้น

ความจริง…พี่จำเจี๊ยบกับเพื่อนได้ดีเลยละ แต่แกล้งถามชื่อไปอย่างนั้น เพราะอยากหาเรื่องคุยด้วยน่ะ”

“คะ?” เธอเงยหน้าขึ้นมามองเขาด้วยความประหลาดใจแกมเขิน

“พี่เคยเห็นเราประกวดดาวมหาวิทยาลัย เคยเอาใจช่วยด้วยนะ ตอนนั้นเราสวยมาก”

“…”

“ตอนนี้ก็สวย สวยกว่าเมื่อก่อนอีก”

“ขอบคุณค่ะ” แก้มชญานิศน่าจะแดงจัดยิ่งกว่ามะเขือเทศ เธอรู้สึกเขินจนตัวม้วน ชวนให้ท้องไส้ปั่นป่วน ยิ่งได้ฟังประโยคถัดมาของเขา เธอก็แทบอยากระเบิดตัวเองหนีไปจากที่นี่เลย

“มีแฟนรึยังครับ”

เธอมองเขาทึ่งๆ ก่อนจะขบกลีบปากนุ่มหนัก ก่อนหลุบตาลงอีกครั้งแล้วส่ายหน้า “ยะ ยังค่ะ” 

“ดีเลย งั้นเปิดโอกาสให้พี่จีบเราได้รึเปล่า” 

น่ะ นี่เขา ไม่ได้พูดเพราะเมาใช่ไหม

“พี่พลับ…พูดเล่นรึเปล่าคะ” เธอเรียกความกล้า ช้อนสายตามองเขาเพื่อพิสูจน์กัน

“พี่พูดจริง พี่ไม่ได้เมานะครับ มีสติดีทุกอย่าง”

“แล้วพี่พลับ…ยังไม่มีแฟนเหรอคะ” ชญานิศถามไปอย่างลืมตัว ก่อนจะนึกกระดากปากตัวเอง ถามอย่างนี้ก็เท่ากับว่าเธอก็สนใจเขาเหมือนกันไม่ใช่เหรอไง

“ยังครับ หัวใจของพี่ยังว่าง” คิ้วหนาเลิกขึ้นข้างหนึ่ง ก่อนจู่ๆ เขาจะโน้มหน้าเข้ามาใกล้เธอและถามด้วยน้ำเสียงทะเล้น “ว่ายังไงครับ ให้โอกาสพี่จีบได้ไหม”

“…”

“หรือว่าดาวคณะรังเกียจรุ่นพี่อย่างพี่…”

“ไม่ใช่นะคะ!” พอพูดออกไปแล้ว ชญานิศก็อยากตบปากตัวเอง

“งั้นก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องปฏิเสธ”

“…” 

“เป็นอันว่าตกลงนะ” 

เธอยืนนิ่ง หากแต่สังเกตดีๆ จะพบความผิดปกติเล็กๆ น้อยๆ บนร่างกาย สองมือที่กำลังกุมไว้ด้านหน้าอยู่ไม่สุข  นิ้วเรียวขยับไหว ปลายเล็บจิกบนเนื้อตัวเองจนแทบจะเป็นรอย

“งั้นพี่ขอเบอร์หน่อยสิ”

ชญานิศอึกอัก ไม่รู้ว่าควรทำตัวอย่างไรกับการกระทำอันรวบรัดของเขาดี กระทั่งชายหนุ่มกลับมายืนตัวตรงและยื่นโทรศัพท์มือถือมาให้

เหมือนมีกระแสหวามไหวบางอย่างที่เธอมองไม่เห็นกดดันอยู่ เธอที่ไม่ค่อยมีสติอยู่กับเนื้อตัวเท่าไร จึงต้องรับเครื่องมือสื่อสารนั้นมาบันทึกเบอร์ของตัวเองก่อนยื่นให้เขา ทันทีที่ปพนธีร์รับคืนไป เขาก็โทรเข้ามา 

ทั้งที่รู้…เมื่อโทรศัพท์ในกระเป๋าสะพายใบเล็กของเธอสั่นขึ้น แต่ชญานิศยังสะดุ้ง 

ไม่หรอก เธอสะดุ้งเพราะ จู่ๆ เขายื่นใบหน้าหล่อเหลาเข้ามาใกล้หน้าของเธอต่างหาก

ชญานิศพลันหลับตาปี๋ ประหนึ่งรู้ว่ากำลังมีอะไรเกิดขึ้นกับตัวเอง ทว่า…ทั้งที่รู้อย่างนั้นแต่สองขากลับไม่ถอยหนี

“…”

“…”

ผ่านไปครู่ใหญ่

สายลมเย็นพัดผ่านใบหน้าและผิวกาย แต่ไม่มีสัมผัสอื่นใดแตะไล้เธอเลย

ชญานิศเสียหน้า เมื่อครู่เธอตีตนไปก่อนไข้เกินไป เขาไม่ได้คิดจะทำอะไรเธอสักหน่อย

หญิงสาวจึงค่อยๆ สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อผ่อนคลาย สงวนท่าทีให้กลับมาเป็นปกติก่อนค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา

ทว่าภาพตรงหน้ากลับสามารถระเบิดเธอได้มากกว่าการจู่โจมกะทันหันเมื่อครู่

ใบหน้าหล่อเหลา…ห่างกับเธอเพียงแค่คืบ

เขากำลังยิ้ม…

เธอโดนล่อลวงไม่รู้ตัว ไม่สามารถดึงสายตาออกไปจากเขาได้เลบ 

จมูกโด่งได้รูป ริมฝีปากหยักสีชมพู ดวงตามีเสน่ห์ ทรงผมจัดเข้าทรงจนดูดียิ่งกว่าพระเอกเกาหลี

“ถ้าเจี๊ยบยังมองพี่ด้วยสายตาแบบนี้อีก…”

“…”

“ครั้งหน้า พี่จะไม่หยุดแค่นี้แล้วนะ” 

ชญานิศรีบย่นคอหนี ทำเป็นไม่รับรู้เสียงกระเซ้าแสนเซ็กซี่และขี้เล่นของเขา ทั้งที่ตาก็เห็นแหละว่าอีกฝ่ายยิ้มเย้าขณะมองเธออยู่

กระทั่งร่างสูงยอมถอยห่างและผละออกไปขึ้นรถคันหรู เธอที่ยืนอยู่ที่เดิมถึงได้มองตามเขาออกไป

ตึกตัก ตึกตัก

เป็นครั้งแรกที่หัวใจของเธอเต้นรุนแรงได้มากขนาดนี้

รุ่นพี่ที่เคยปลาบปลื้มยืนอยู่ตรงหน้าเธอ และตอนนี้…เขาก็ชอบเธอด้วย!

อิพรี่มันวร้ายยยยนะคะ มาจีบมีแผนรึเปล่าาา

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • หมื่นคำเหตุผลที่ฉันทิ้งเธอ   บทที่ 19 ไม่สำเร็จ

    สองแขกหนุ่มมองหน้ากันก่อนจะหัวเราะ ไม่คิดเลยว่าปพนธีร์ที่เคยเป็นแบดบอย สนุกไปวันๆ กระทั่งเปลี่ยนหมวดเศร้าซึมมาหลายปีจะกลายมาเป็นคนมีชีวิตชีวา สดใส มีความสุขกับการได้ทำบางอย่างให้คนรักขนาดนี้ ดูได้จากประกายตาและรอยยิ้มของมัน “แล้วนี่มึงจะยังไงต่อ จนป่านนี้แล้วยังแยกบ้านกับเขาอีกเหรอ จะมีหวังได้คืนดีกันไหมเนี่ย” สารัชถาม เห็นมันเสียใจมานาน ไม่อยากให้เพื่อนผิดหวังเลย “แยกบ้าน ก็แสดงว่ายังจีบไม่สำเร็จน่ะสิ” อาณัติลูบคางพลางพิจารณา นึกถึงเหตุการณ์หลายปีก่อนที่ไอ้เพื่อนคนนี้ทำไว้กับหญิงสาว “น้องเขาก็ใจแข็งมากเหมือนกันนะ ไอ้พลับถึงขั้นซื้อบ้านมาอยู่ข้างๆ โผล่หน้าไปให้เห็นเช้ายันค่ำ ความสัมพันธ์ก็ยังดูไม่คืบหน้าเลย” “มึงรู้ได้ยังไงว่าไม่คืบหน้า” ปพนธีร์มองเพื่อนตาขวาง “อีกอย่าง กูทำไม่ดีกับเขาไว้เยอะ เขาจะตั้งกำแพงสูง ไม่ให้อภัยง่ายๆ ก็ไม่แปลก” ปพนธีร์รู้สึกจี๊ดใจเมื่อนึกถึงคำพูดชญานิศเมื่อวันก่อน เธอให้เขาเป็นได้แค่พ่อของลูก แต่ไม่ให้โอกาสได้เป็นสามี หรือแม้แต่ศึกษาดูใจกันใหม่เลยสักนิด แต่ไม่ว่าอย่างไรเขาจะไม่ยอมแพ้ เขาจ

  • หมื่นคำเหตุผลที่ฉันทิ้งเธอ   บทที่ 19 หาย

    พอเพื่อนๆ หลายคนรู้ว่าปพนธีร์มาอยู่และทำงานที่เชียงรายเป็นหลัก ซ้ำยังรู้อีกว่ามีลูกแล้ว พวกเขาก็ต่างเดินทางมาเยี่ยมทีแรกปพนธีร์กลัวว่าเพื่อนจะมาป่วนจนชญานิศกับลูกรู้สึกรำคาญ แต่หลังจากพวกมันสัญญาว่าจะไม่สร้างความวุ่นวายใดๆ ให้เพื่อนเดือดร้อน เพียงแค่อยากมาเห็นหน้าว่าเขายังมีชีวิตอยู่รึเปล่า ไม่ได้ตายไปแล้วแต่ให้เอไอมาโต้ตอบแทนเหมือนแกล้งมีชีวิต เขาจึงอ่อนใจ ยอมให้พวกมันมาจนได้หนุ่มๆ ขับรถราคาไม่ต่ำกว่ายี่สิบล้านมามาจอดริมรั้วบ้านหลังเล็กๆ ในช่วงสาย ก่อนเดินเข้าไปยังบ้านปูนขนาดสองชั้นที่มีพื้นที่ไม่กี่ตารางเมตร แม้ระยะทางจากกรุงเทพมาเชียงรายจะไกลเกือบพันกิโลเมตร ใช้เวลาไปสิบกว่าชั่วโมงในการเดินทางมา แต่พวกเขาชิล ไม่เหนื่อยเลยสักนิด นั่นเพราะตลอดเส้นทางข้ามจังหวัดถนนค่อนข้างโล่ง ทำให้ขับรถสนุก ไม่ติดขัดเหมือนในกรุงเทพฯ “นี่มึงไม่คิดจะซ่อมอะไรเลยเหรอวะ อยู่สภาพนี้เนี่ยนะ” อาณัติกวาดตามองภายในบ้านสีขาวเรียบ ฝ้าเพดานเปียกชื้น บางจุดมีน้ำไหลลงมา และบ้านทั้งหลังมีเฟอร์นิเจอร์อยู่เพียงไม่กี่ชิ้น ไม่เหมาะสมกับผู้บริหารอาณาจักรหมื่นล้านเลย “จริงๆ ก็ทำไปแล้ว แต่ผู้รับเห

  • หมื่นคำเหตุผลที่ฉันทิ้งเธอ   บทที่ 19 ขอโทษ + พ่อ แม่ ลูก

    “พี่ขอโทษ…” ตั้งแต่ตอนเราคบกันโดยเธอยังไม่รู้เหตุ เขากับเธอก็ป้องกันมาตลอด แต่ทุกการป้องกันก็ใช่ว่าจะรับรองได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ “พี่ไม่ได้ตั้งใจ แต่พี่ไม่อยากให้ใครเข้าใจว่าลูกเกิดจากความผิดพลาด”ชญานิศเงียบฟัง พลางรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้น่าจับไปถ่วงน้ำซะจริง“แล้วเรื่องระหว่างคุณกับพ่อ…มันเป็นอย่างนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้วเหรอ”เมื่อก่อนเขาเคยเล่าให้เธอฟังว่าความสัมพันธ์ระหว่างพ่อกับเขาค่อนข้างย่ำแย่ แต่เธอไม่คิดว่าจะหนักถึงขนาดไล่ไปตาย และทำร้ายร่างกายกันขนาดนี้“อืม มันเป็นอย่างนี้แต่ไหนแต่ไรแล้ว…พ่อไม่เคยรักพี่เลย คงเพราะพี่ไม่ได้เกิดจากผู้หญิงที่เขารักมั้ง”“…”“เชื่อไหม เขายังรักและห่วงเจี๊ยบมากกว่าพี่อีก”“พูดอะไรไร้สาระ” เธอถอนหายใจแล้วส่ายหน้า “พี่พูดจริงๆ แต่ถึงอย่างนั้นเจี๊ยบก็ไม่ควรมาเกี่ยวเรื่องนี้อยู่ดี” ปพนธีร์เกลียดการกระทำในอดีตของตัวเอง “เจี๊ยบเป็นผู้บริสุทธิ์ ไม่ควรมาเสียใจและเดือดร้อนเพราะปมปัญหาในใจพี่เลย”“…”“เจี๊ยบต้องเลี้ยงลูก ยืนหยัดอยู่เพียงลำพัง ผู้หญิงที่ไม่มีใครอยู่เคียงข้างเลยนอกจากเพื่อนจะรู้สึกกลัวและทุกข์ทรมานมากแค่ไหน”ชญานิศหวนนึกถึงเรื่องเหล่านั้นก็รู้สึกปว

  • หมื่นคำเหตุผลที่ฉันทิ้งเธอ   บทที่ 19 ความสัมพันธ์ พ่อ ลูก + เกิดจากความต้ังใจ

    ชญานิศขับรถมาถึงบ้านภายในเวลาไม่กี่นาที เธอเห็นว่ารถของปพนธีร์จอดอยู่ในบ้านของเขา แต่ที่ผิดแผกไป มีรถหรูอีกคันจอดหน้าบ้านเขาด้วย หญิงสาวแปลกใจ แต่ยังเลือกเก็บความสงสัยไว้แล้วเดินเข้าบ้าน หยิบพานาคอตต้าออกมา ทว่าขณะกำลังปิดฝากระโปรงรถ หญิงสาวได้ยินเสียงดังปัง และเสียงเอ็ดตะโรจากข้างบ้านเธออดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปดู รั้วเหล็กโปร่งเหมือนรั้วบ้านเธอไม่ได้ล็อค ทั้งยังมีผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่หน้าประตูบ้าน เขาสวมชุดยูนิฟอร์มสีดำคล้ายคนขับรถของผู้บริหารหรือคนรวย แต่เธอยังไม่ทันได้ถาม ก็มีเสียงเล็ดลอดจากในบ้านดังออกมา“แกนี่มันควายรึไง พูดอะไรไปก็ไม่ฟัง ฉันบอกแล้วไงว่าอย่ายุ่งกับหนูเจี๊ยบ ที่ผ่านมาแกยังสะใจไม่พออีกรึไง!”“…”“แกจำไม่ได้เหรอว่าฉันสาปแช่งแกไว้ว่ายังไง”“…”“ถ้าแกผิดสัญญา กลับเข้าไปยุ่งกับหนูเจี๊ยบอีก แกจะต้องตายโหงตายห่า เกิดอุบัติเหตุพิการ…”“พ่อจะให้ผมอยู่เฉยๆ ทั้งที่ผมรู้ว่าลูกเมียอยู่นี่อย่างนั้นเหรอ!”“ลูกที่แกไม่ได้ตั้งใจทำ ตราบาปของเขาอย่างนั้นน่ะเหรอ!”“ผมตั้งใจ!” “!” หัวใจชญานิศกระตุก “ผมรักเธอมาก ผมตั้งใจจะรับผิดชอบเธอ ไม่ได้อยากให้เรื่องทุกอย่างลงเอยแบบนี้สักนิด!”“แก

  • หมื่นคำเหตุผลที่ฉันทิ้งเธอ   บทที่ 18 ซ่อนแอบ

    นับตั้งแต่พี่ชายจากไป แม่ของชญานิศหนีไปอยู่กับชู้ หล่อนก็คอยดูแลและสั่งสอนหลานสาวอยู่เสมอ แม้กระทั่งหลานสาวโดนลูกเลี้ยงของแม่หลอกจนท้องโตและมีเจ้าเคน หล่อนก็ยังให้อภัย มาถึงตอนนี้ชญานิศยังมีอะไรปิดบังหล่อนอีก“อ่ะ เอ่อ น้องเคนก็พูดไปเรื่อยแหละค่ะ ไม่มีอะไรหรอก”กัลยาขมวดคิ้ว ไม่เชื่อสักทีเดียว“แน่ใจนะว่าเราไม่ได้แอบคบหากับใครอยู่”“ไม่มีค่ะ จะมีได้ยังไงล่ะคะ” ชญานิศยิ้ม ตรงข้ามกับในใจที่กระอักกระอ่วน“นี่ ถ้ายังไม่มีใคร อาแนะนำให้ไหม” พอพูดถึงเรื่องนี้ กัลยาก็พอนึกถึงคนดีๆ ที่พอรู้จักและเหมาะสมจะดูแลหลานสาว “อาพอจะรู้จักผู้ชายที่มีหน้าที่การงานดี เป็นหลักเป็นแหล่งอยู่คนหนึ่ง ถึงเขาจะเคยแต่งงานมาแล้ว มีลูกติด แต่นั่นไม่เป็นปัญหาหรอก ถ้านิสัยไปกันได้ ทุกอย่างย่อมไปได้สวยอยู่แล้ว”“ไม่ดีกว่าค่ะ ทุกวันนี้เจี๊ยบก็มีความสุขพอแล้ว เจี๊ยบยังไม่อยากมีใคร”“ไม่ใช่ว่ายังลืมผู้ชายพรรคนั้นไม่ได้หรอกนะ” อาหรี่ตามองจับผิดเธอ“ไม่ใช่สักหน่อยค่ะ” ชญานิศตอบตามจริง ระหว่างเขากับเธอมีเพียงคำว่าพ่อกับแม่เท่านั้น ไม่ได้มีอะไรพิเศษสักหน่อย…หลังกัลยาพูดคุยต่อกับหลานสาวสักครึ่งชั่วโมง ลูกสาวก็ท้วงแม่ว่าได้เ

  • หมื่นคำเหตุผลที่ฉันทิ้งเธอ   บทที่ 18 คุณย่า...ที่เคนไม่ชอบ

    ทีแรกกัลยาอยากจะเยี่ยมหลานสาวทั้งที่บ้านและร้านเพื่อดูสภาพความเป็นอยู่ของสองแม่ลูก แต่เพราะลูกสาวกับลูกเขยที่มาด้วยมีแพลนไปเที่ยวที่อื่นๆ ในจังหวัดนี้อีกมาก และจะกลับกรุงเทพฯ ภายในวันพรุ่งนี้“ดีนะ ร้านสวยดี” กัลยาเลือกมาเยี่ยมหลานสาวที่ร้าน เพราะหล่อนยังไม่เคยมา ส่วนที่บ้าน หล่อนเคยไปมาแล้วกัลยาเดินสำรวจจนทั่วทุกซอกทุกมุมก่อนจะมานั่งคุยกับชญานิศและหลานชาย ส่วนลูกสาวกับลูกเขยแยกไปนั่งอีกโต๊ะหนึ่ง แม่กับหลานรักจะได้คุยกันเป็นการส่วนตัวเดิมทีระหว่างชญานิศกับลูกสาวของอาก็ไม่ได้สนิทกันเท่าไร พอรู้จักกันในฐานะลูกพี่ลูกน้องเท่านั้น มาถึงตอนนี้ยิ่งไม่เห็นความจำเป็นที่ต้องสานสัมพันธ์ทว่าชญานิศไม่ถือสา เธอให้อริยาดูแล เสิร์ฟอาหารและเครื่องดื่มที่พวกเขาต้องการเต็มที่ “ขอบคุณค่ะ…ความจริงคุณอาไม่น่าเสียเวลาเยี่ยมเจี๊ยบเลย ไปเที่ยวกันต่อเลยก็ได้ เกรงใจน้องกิ๊ฟกับสามี”“แล้วเมื่อไรเธอจะไปหาฉัน ตั้งแต่ย้ายมาอยู่นี่ เธอก็แทบไม่ออกนอกจังหวัดเลยไม่ใช่เหรอ” กัลยาตัดพ้อ มองหลานสาวด้วยแววตาขุ่นหมอง หล่อนเป็นหญิงหม้ายมาตั้งแต่ปีก่อน เพราะสามีเพิ่งจากไปด้วยเส้นเลือดในสมอง นั่นจึงทำให้หล่อนตระหนักถึงเวล

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status