MasukShare
บทที่ 18
Bab terbaru
หยาดโลหิตแลกสิ้นเยื่อใย บทที่ 25
ยามที่ทุ่งหญ้าแคว้นเป่ยตี๋ต้อนรับหิมะวสันต์โปรยปรายเป็นคำรบที่สิบ เจียงชิงเซ่อได้ให้กำเนิดทารกแฝดมังกรหงส์ภายในกระโจมทองคำ เฮ่อเหลียนจ้านกุมมือนางที่ชื้นโชกไปด้วยหยาดเหงื่อ สดับฟังเสียงร้องจ้าของทารกแรกคลอด ขอบตาของเขากลับแดงก่ำยิ่งกว่ายามต้องศัสตราในสนามรบเมื่อวันวานเสียอีก เขาลงมือตัดสายสะดือด้วยตนเอง ก่อนช้อนอุ้มทารกน้อยที่ห่อหุ้มด้วยขนเตียวมาตรงหน้านาง: “เจ้าดูบุตรสาวของเราสิ ช่างเหมือนเจ้ายิ่งนัก”แววตาของเจียงชิงเซ่อทอประกายอ่อนโยน: “ท่านนี่นะ มองปราดเดียวก็รู้ว่าลำเอียงรักบุตรสาวเข้าแล้ว” “ก็ใครใช้ให้บุตรสาวหน้าตาเหมือนเจ้าเล่า!” เจียงชิงเซ่อถูกเย้าจนหลุดขบขัน ทว่ากลับกระเทือนถึงบาดแผลจนส่งเสียงครางแผ่วเบา เฮ่อเหลียนจ้านรีบโน้มกายลงมาด้วยความตื่นตระหนก: “เจ็บหรือ? หมอหลวง!” “อาจ้าน หม่อมฉันไม่เป็นไร” นางกุมมือเขาไว้ ปลายนิ้วลูบไล้รอยด้านหนาบนฝ่ามือของชายหนุ่ม: “ทว่าหนานเหลียงเล่า... ระยะนี้มีข่าวคราวอันใดบ้างหรือไม่” สีหน้าของเฮ่อเหลียนจ้านพลันเคร่งขรึมลง ทหารม้าเร็วเพิ่งนำส่งรายงานเมื่อวันก่อนว่า ฮ่องเต้พระองค์ใหม่แห่งหนานเหลียงทรงละทิ้งราชกิจ อ๋องครองนครตามหั
หยาดโลหิตแลกสิ้นเยื่อใย บทที่ 24
เฮ่อเหลียนจ้านหัวเราะทุ้มต่ำในลำคอ ลูกกระเดือกของเขาเฉียดผ่านไหปลาร้าของนาง “ย่อมเป็นเช่นนั้น นี่คือบ่อน้ำพุวิเศษ ได้ยินมาว่าช่วยบรรเทาอาการปวดเมื่อยบั้นเอวได้ชะงัดนัก” ฝ่ามือของเขาเลื่อนไปที่บั้นเอวด้านหลังของนาง นวดคลึงด้วยน้ำหนักที่พอดีไม่หนักไม่เบาจนเกินไป “หมู่นี้เห็นเจ้าพลิกตัวกระสับกระส่ายกลางดึกอยู่บ่อยครั้ง เหนื่อยล้ามากไปหรือ?” ท่ามกลางไอหมอกม้วนตัวอวลตลบ ติ่งหูของเจียงชิงเซ่อค่อย ๆ ซับสีระเรื่อ นางซุกใบหน้าเข้ากับซอกไหล่ของเขา เอ่ยเสียงอู้อี้: “มิใช่เพราะใครบางคนหรอกหรือ ที่ดึงดันจะตระกองกอดข้าไว้ยามนิทรา” “หากไม่กอดไว้ จะรู้ได้อย่างไรว่าเจ้าถีบผ้าห่มทิ้งหรือไม่” เฮ่อเหลียนจ้านเชยคางนางขึ้น นิ้วหัวแม่มือไล้ลูบกลีบปากนุ่มนวล “คราวก่อนที่เจ้าต้องลมเย็นจนไอเรื้อรัง ทำเอาข้าตกใจแทบแย่” ยามรอยจุมพิตของเขาทาบทับลงมาเจือด้วยไออุ่นจากน้ำพุร้อน ท่ามกลางรสจูบที่ลึกซึ้งแนบแน่น เจียงชิงเซ่อได้ยินเสียงหัวใจเต้นระรัวราวกับรัวกลองในอกของเขา พลันมีเสียงฝีเท้าม้าดังมาจากแดนไกล เสียงขององครักษ์ทะลุผ่านม่านหมอกเข้ามา: “ฝ่าบาท! มีเรื่องด่วนต้องกราบบังคมทูลพ่ะย่ะค่ะ!” เฮ่อเหลีย
หยาดโลหิตแลกสิ้นเยื่อใย บทที่ 23
“เช่นนั้นก็ให้แผ่นดินเปลี่ยนนายเถิด” น้ำเสียงของเขาแผ่วเบา ทว่าทุกถ้อยคำกลับเสียดแทงดุจลิ่มน้ำแข็ง ความทรงจำพลันหลั่งไหลพาดผ่านนัยน์ตา ปีนั้นบนเส้นทางเนรเทศ เจียงชิงเซ่อแบกเขาไว้บนหลัง ย่ำฝ่าแม่น้ำที่จับตัวเป็นน้ำแข็ง พื้นรองเท้าผ้าหยาบเสียดสีกับชั้นน้ำแข็งจนเกิดเสียงดัง “กรอบแกรบ” แผ่นหลังบอบบางของนางถูกกดทับจนค้อมต่ำดั่งคันธนู ถึงกระนั้นเขากลับยังได้ยินเสียงหอบหายใจที่เจือไปด้วยรอยยิ้ม “องค์รัชทายาทปลอดภัยก็ดีแล้วเพคะ” ฮ่องเต้ซวนเซเกาะพนักบัลลังก์มังกรไว้แน่น รสคาวหวานตีตื้นขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอ ก่อนจะกระอักโลหิตสาดกระเซ็นลงบนพื้นกระเบื้องหยกเขียว “ไอ้ลูกทรพี... เจ้าลูกเนรคุณ…” สิ้นคำ ร่างของฮ่องเต้ก็ทรุดฮวบหมดเรี่ยวแรงลงบนบัลลังก์มังกร เหล่าขันทีที่เฝ้าอยู่หน้าประตูกรูเกรียวกันเข้ามา เซี่ยฉางหลีมองดูเหล่าหมอหลวงที่กำลังชุลมุนวุ่นวายกับการหามพระวอประทับ เขาหยัดกายลุกขึ้นอย่างเชื่องช้า ชายอาภรณ์สีดำขลับปัดกวาดผ่านร่องรอยความยับเยินบนพื้น ห่างออกไปนับพันลี้ ณ ราชสำนักแคว้นเป่ยตี๋ ม่านกระโจมขลิบทองพลิ้วไสวเบา ๆ ท่ามกลางสายลมยามเช้า เจียงชิงเซ่อเอนกายพิงเบาะรองนั่งห
หยาดโลหิตแลกสิ้นเยื่อใย บทที่ 22
ช่วงที่เฮ่อเหลียนจ้านกำลังพักฟื้น เซี่ยฉางหลีมาขอเข้าเฝ้าอยู่หลายครั้ง แต่ล้วนถูกปฏิเสธไม่ให้เข้าพบ จนกระทั่งเวลาผ่านไปหนึ่งเดือน เจียงชิงเซ่อถึงยอมออกมาพบเขา เซี่ยฉางหลีซูบเซียวลงไปมาก ใต้ตาปรากฏรอยหมองคล้ำดำตลบ ยามที่เขาเห็นเจียงชิงเซ่อกับเฮ่อเหลียนจ้านที่หายดีแล้วประสานสิบนิ้วแนบแน่น ประกายแห่งความสิ้นหวังก็พาดผ่านนัยน์ตาของเขา “มือสังหารนั่นข้าไม่ได้เป็นคนส่งไป” เขาเอ่ยเสียงแหบพร่า “เป็นคนของจวนสกุลมู่ พวกเขาเคียดแค้นเจ้า... แต่จะว่าไปก็ต้องโทษตัวข้าด้วย…” “ข้ารู้” เจียงชิงเซ่อเอ่ยอย่างสงบนิ่ง “เฮ่อเหลียนสืบจนกระจ่างแล้ว มู่หลิวอิ๋งตายไป พวกเขาย่อมผูกใจเจ็บเป็นธรรมดา” เซี่ยฉางหลีก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว: “เซ่อเซ่อ กลับไปกับข้าเถิด หนานเหลียงต้องการเจ้า ข้า... ยิ่งต้องการเจ้ามากกว่า” เฮ่อเหลียนจ้านขมวดคิ้วมุ่น กำลังจะเอ่ยปาก ทว่าเจียงชิงเซ่อกลับบีบมือเขาเบา ๆ เป็นเชิงปราม: “ให้หม่อมฉันจัดการเองเถิด” นางเดินไปเบื้องหน้าเซี่ยฉางหลี สีหน้าสงบนิ่งดุจผิวน้ำ: “องค์รัชทายาท เรื่องระหว่างท่านกับข้ามันจบสิ้นไปตั้งนานแล้ว” “นับแต่วินาทีที่ท่านควักเอาเลือดในหัวใจข้าไปเพื่อมู่ห
หยาดโลหิตแลกสิ้นเยื่อใย บทที่ 21
เจียงชิงเซ่อหยิบเข็มเงินออกมา ฝังเข็มขับพิษให้เขาอีกครา นี่คือวิธีที่นางคิดค้นขึ้นโดยผสานวิชาแพทย์แห่งหนานเหลียงเข้ากับวิชาอาคมแห่งแคว้นเป่ยตี๋ แม้จะเสี่ยงอันตราย ทว่ากลับเป็นเพียงความหวังเดียวที่มี ชั่วขณะที่เข็มเงินแทงทะลุจุดชีพจร ร่างของเฮ่อเหลียนจ้านพลันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง เส้นเลือดดำปูดโปนขึ้นตามผิวหนัง เจียงชิงเซ่อขบเม้มริมฝีปากล่างแน่น ลงเข็มต่อไปจนกระทั่งเขาค่อย ๆ สงบลง “พิษในวรกายของฝ่าบาทฝังรากลึกเกินไปพ่ะย่ะค่ะ” หมอผีทอดถอนใจ “ต่อให้ฟื้นขึ้นมา เกรงว่าก็คง…” “หุบปาก!” เจียงชิงเซ่อตวาดเสียงกร้าว “เขาจะต้องหายดี!” ยามดึกสงัดไร้สรรพเสียง เจียงชิงเซ่อที่เหนื่อยล้าอ่อนเพลียฟุบหลับอยู่ข้างเตียง ทันใดนั้น นางกลับรู้สึกได้ว่าปลายนิ้วถูกเกี่ยวรั้งเบา ๆ “อาจ้าน?” นางเงยหน้าขึ้นขวับ สบเข้ากับนัยน์ตาสีอำพันอันแสนคุ้นเคย เฮ่อเหลียนจ้านยกมุมปากขึ้นอย่างอ่อนแรง: “ร้องไห้ทำไมกัน... ข้ายังไม่ตายเสียหน่อย…” เจียงชิงเซ่อเพิ่งรู้ตัวในยามนั้นเองว่าใบหน้าของตนอาบชุ่มไปด้วยหยาดน้ำตา นางโผเข้าสู่อ้อมกอดของเขา ทว่าก็เกรงจะทับโดนบาดแผล จึงทำได้เพียงโอบกอดเขาไว้อย่างระมัดระวัง
หยาดโลหิตแลกสิ้นเยื่อใย บทที่ 20
รุ่งอรุณวันถัดมา การเจรจาการค้าชายแดนได้จัดขึ้น ณ ทุ่งหญ้าเบื้องนอกราชสำนักเจียงชิงเซ่อสวมฉลองพระองค์เต็มยศในฐานะฮองเฮาแห่งแคว้นเป่ยตี๋ เครื่องประดับศีรษะสีทองทอประกายระยิบระยับยามต้องแสงตะวันนางควงแขนเฮ่อเหลียนจ้าน ย่างก้าวเนิบนาบมุ่งหน้าไปยังกระโจมเจรจา เซี่ยฉางหลีมารอคอยอยู่ที่นั่นก่อนแล้ว อาภรณ์ผ้าไหมสีหมึกยิ่งขับเน้นให้เรือนร่างของเขาดูซูบผอมลงไปอีก ยามทอดพระเนตรเห็นท่าทีสนิทสนมกลมเกลียวระหว่างเจียงชิงเซ่อกับเฮ่อเหลียนจ้าน แววตาของเขาก็พลันฉายความปวดร้าววูบหนึ่ง ทว่าพริบตาก็กลับมาสงบนิ่งดังเดิม “อ๋องเป่ยตี๋” เขาผงกศีรษะน้อย ๆ ทว่าสายตากลับจับจ้องอยู่ที่เจียงชิงเซ่อ “เซ่อเซ่อ... ฮองเฮา” เจียงชิงเซ่อมีสีหน้าราบเรียบเป็นปกติ: “องค์รัชทายาทเดินทางมาไกล ลำบากท่านแล้ว” การเจรจาดำเนินไปอย่างราบรื่นผิดคาด เซี่ยฉางหลีพยักหน้ารับเงื่อนไขแทบทุกข้อที่เฮ่อเหลียนจ้านเสนอมา ยามอู่ ทุกคนพากันย้ายไปยังสถานที่จัดงานเลี้ยงบนทุ่งหญ้าเพื่อรับประทานอาหาร “ฮองเฮา พอจะหลบไปคุยกันสักประเดี๋ยวได้หรือไม่” เซี่ยฉางหลีเอ่ยขึ้นกะทันหัน นัยน์ตาแฝงแววเว้าวอน “ถือเสียว่า... เป็นการกล่าวอำลา”
Anda juga akan menyukai
จันทราซ่อนแค้น
ฟางหยวน4.0K Dibacaสายลมไม่อาจพัดพาความค้างคาไปได้
สายลม924 Dibacaบุปผาร่วงโรย เงารักมิอาจหวนคืน
โฮก โฮก โฮก4.4K Dibacaหลังคนรักทรยศ ข้าก็ถูกมหาเทพเก็บไปเลี้ยงดู
จอมมึนน้อย5.1K Dibacaหิมะซ่อนรอยรัก
เหลยกุ่ยกุ่ย4.7K Dibacaแม่กลับมาแล้ว ใครกล้ารังแกลูกข้า
หยาดฝนโปรยปราย6.4K Dibacaชั่วชีวิตนี้ ข้าไม่ให้อภัย
อีวังชิงสวี่13.2K Dibacaเงาหงส์เหินในวันวาน
เฉี่ยฉุน2.5K Dibaca
