تسجيل الدخول“จะได้เลิกคิดอยากมีผัวใหม่ยังไงล่ะ” ร่างเปล่าเปลือยที่ใช้เวลาถอดเพียงเสี้ยววินาที ขึ้นทาบกับร่างเล็ก ที่แม้มีลูกถึงสองคนแล้ว แต่ร่างกายเธอก็ไม่ได้ขยายใหญ่ขึ้นเลย นอกจากส่วนหน้าอกเท่านั้นที่ดูจะอวบจนเขาอยากแย่งนมน้องกันยากินทุกครั้งที่ได้เห็นลูกสาวดูดอย่างเอาเป็นเอาตาย มือหนาปลดเปลื้องผ้าของเธอออกให้เหลือแต่ร่างกายเปล่าเปลือยเหมือนกับตัวเอง แล้วก็ประกบปากจูบอย่างหิวกระหาย หญิงสาวโดนเขาสูบลมหายใจไปจนหมดแล้วก็เริ่มหายใจไม่ทัน จนต้องทุบอกเขาให้ปล่อยเธอออกก่อน “ฮึก...เดี๋ยว” เสียงแหบพร่าของหญิงสาวกับอาการหายใจจนนมกระเพื่อมนั้นสร้างรอยยิ้มให้กับชายหนุ่มเป็นอย่างมาก “หากคิดจะมีผัวใหม่ ก็เจอผัวคนนี้สั่งสอนเสียก่อน” เขาโน้มใบหน้ามาจะจูบอีกครั้ง แต่ทว่าโดนเธอเอามือเล็กยันหน้าอกไว้ก่อน “ฉันล้อเล่นเองนะ” “แต่ผมไม่เคยล้อเล่นกันคุณนะ ผมเอาจริง” “งั้นตอบมาก่อน วันพ่อปีก่อนที่คุณไปเที่ยวกับของขวัญนั้นหมายความว่ายังไง” แม้ว่าผ่านมาหลายปีแต่เรื่องนี้ก็ยังคงติดที่หัวใจเธอ ต่อให้เขาบอกว่าไม่มีอะไร แต่ไม่อธิบายให้ชัดเจนเธอก็ไม
เมื่อพี่ธันวาอายุได้ห้าขวบ ก็ถึงเวลาไปโรงเรียนและตอนนี้น้องกันยาก็อายุหนึ่งปีแล้ว แน่นอนว่าการไปโรงเรียนครั้งแรก ของเด็กอนุบาลนั้นนำพามาด้วยเสียงที่ร้องไห้กระจองอแง ทั้งพ่อแม่ก็มาแอบเฝ้าลูกอยู่หน้าโรงเรียน แต่แอบไม่ให้ลูกเห็น แต่สำหรับธันวานั้นเป็นเด็กเข้มแข็ง และไม่ยอมให้น้ำตาลูกผู้ชายได้ไหลออกมาได้ง่าย ๆ เด็ดขาด วันนี้ทั้งพ่อและแม่รวมถึงน้องกันยาก็มาให้กำลังใจพี่ธันวาถึงโรงเรียน “พร้อมหรือยังครับคนเก่งของพ่อ” รามิลลูบหัวลูกชายเบา ๆ แล้วก็อมยิ้มให้ ลูกต้องพบสังคมใหม่ ๆ ที่ลูกต้องเผชิญด้วยตัวเอง แม้เขาจะอยากให้ลูกเข้าโรงเรียนนานแล้ว แต่ก็ได้รับการคัดค้านจากเมียรัก ที่อยากอยู่ใกล้ลูกชายไม่อยากให้ห่างอก ขนาดมีลูกสาวให้ต้องดูแลไม่เหงาแล้วก็ยังไม่ยอมห่างจากลูกชายหัวแก้วหัวแหวน ดาหลารักธันวามาก เพราะธันวาเป็นกำลังใจให้เธอมีวันนี้ได้ ตอนที่เขายังร้ายกาจกับเธอ ก็ได้ลูกชายที่ทำให้มีรอยยิ้ม “พร้อมแล้วฮะ” เด็กน้อยบอกกับบิดา แม้ในใจจะรู้สึกสั่นไหวชอบกล ที่ต้องอยู่ห่างจากมารดาและน้องสาวสุดที่รัก “แม่ฮะ...ตอนเย็นเจอกัน
เขาหอมแก้มทั้งเมียรักและลูกชาย ก่อนจะห่มผ้าให้แล้วนอนกอดกันสามคนอย่างอบอุ่น หลังจากทริปดูดาว ก็มีหลายทริปที่ตามมา จากคนที่ชอบแสงสีกลางคืน เปลี่ยนเป็นคนชอบกลับบ้านกินข้าวอยู่กับครอบครัว เพื่อนฝูงก็ค่อย ๆ หายไปเหลือแต่คนในครอบครัวเป็นหลัก ปาร์ตี้ก็จะมีเธอและลูกด้วยทุกครั้ง จวบจนท้องเธอเริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ แล้วก็รู้สึกอุ้ยอ้าย แต่ทว่าเขากลับไม่รู้สึกรำคาญทั้งยังดูแลเธอดี ตอนท้องธันวาเขาไม่ค่อยจะสนใจ หาความสุขใส่ตัวอย่างเดียว พอท้องนี้เขาจึงตั้งใจดูแลเธอและลูกให้เป็นอย่างดี ชดเชยกับสิ่งที่เคยทำไม่ดีกับเธอไว้ เมื่อใกล้ถึงวันคลอดเขาตื่นเต้นเป็นอย่างมาก และเข้าไปให้กำลังใจเธอในห้องคลอดด้วย “ไม่ต้องกังวลนะที่รัก คุณจะปลอดภัย” หญิงสาวน้ำตาซึม เธอเจ็บท้องคลอดหนักมาก และเลือกผ่าคลอดเพราะเด็กตัวใหญ่ เนื่องจากคุณพ่อเอาแต่บำรุงเธอและลูกหนักมาก หญิงสาวลุ้นอย่างใจจดใจจ่อ จนเมื่อคุณหมอที่ผ่าคลอดบอกเมื่อลูกของเขาและเธอคลอดแล้ว พร้อมกับเสียงเด็กร้องลั่นห้องคลอด อุ๊แว๊ ๆ ๆ! “ยินดีด้วยครับคุณได้ลูกสาว” ชาย
วันนี้ก็ถึงวันที่มีนัดไปแคมป์ปิ้งบนเขาไม่ห่างจากกรุงเทพมากนัก เพราะจะได้ไม่เหนื่อย ธันวาตื่นเต้นเป็นอย่างมาก ร้องฮัมเพลงไปเรื่อย จนคนเป็นพ่ออดอมยิ้มให้กับลูกชายไม่ได้ “พ่อฮะใกล้ถึงหรือยังฮะ” “ใกล้แล้วครับลูก” เขาเลือกรีสอร์ทที่มีที่ให้กางเต็นท์และมีห้องน้ำส่วนตัว ไม่ต้องเดินไกล เพราะเมียของเขากำลังท้องอยู่ด้วย จะได้ไม่ลำบาก “เย่...พี่ธันจะได้นอนดูดาวอีกแล้ว ดีจังเลยฮะ” “พ่อก็ว่าดี” เขาขับรถมือเดียว ส่วนอีกมือจับมือภรรยาสุดสวยมากุมไว้ เขาอยากจับมือเธอไว้ แน่น ๆ ไม่อยากปล่อยจากกันอีก จุ๊บ! “คุณก็...เดี๋ยวกุมเดี๋ยวหอมมือฉันเป็นเหงื่อหมดแล้ว” “ก็อยากจับมือเมียนี่นา” “บทจะหวานก็เบาหวานขึ้นตาแล้วนะคะ” เธอค่อนขอดเขา เมื่อก่อนจะสวีทกันทีก็ตอนที่อยู่บนเตียง “เดี๋ยวเมียไม่รัก แล้วขอหย่าอีก” “ก็ลองกลับไปเหมือนเก่าสิคะ ฉันจะพาธันวากับลูกในท้องหนีไปเลยคอยดู” เธอขู่เขาแบบไม่จริงจังนัก และรู้ว่าเขาไม่กล้า “กลัวแล้วจ๊ะแม่จ๋า” ตอนนี้เราทั้งสามคนกลับไปอยู่ที่บ้านเหมือนเดิม แล้วทุกวันห
“ดาหลาเป็นยังไงบ้างลูก” สาวิตรีเป็นห่วงคนที่จะเป็นแม่คนอีกท้องแล้ว ที่เอาแต่นั่งนิ่ง “เวียนหัวแล้วก็คลื่นไส้มากค่ะคุณแม่” “แม่ไปเอายาดมให้ ปล่อยให้พ่อกับลูกดีใจไปเถอะ” เธอกล่าวก่อนจะพยุงให้ลูกสะใภ้คนเก่งที่มีหลานให้อุ้มอีกคนแล้วดีจริง ๆ พอช่วงสาย ได้เวลาอาหารเช้า เธอก็อ้วกจนหมด ทำเอาคนเป็นสามีเป็นห่วง “คุณอยากกินอะไรเหรอ ไปหาหมอกันไหม ไปฝากท้อง ผมเป็นห่วง” “แรก ๆ ก็แบบนี้แหละ เดี๋ยวสักเดือนสองเดือนก็หายแล้วค่ะ” “ผมไม่วางใจ รีบไปดีกว่านะ” ชายหนุ่มเร่งเร้าภรรยา เขาไม่ต้องหย่าก็ดีใจแล้ว ยิ่งตอนนี้ได้ข่าวดี นับว่ามีเรื่องมงคลสองเรื่องเลย “ค่ะ” เธอจำต้องตามใจ จากที่คิดว่าจะบอกเขาตอนไปถึงที่เขตแล้ว กลับเป็นตัวเธอเองที่ทนไม่ไหวคลื่นไส้เสียก่อนความเลยแตก เมื่อคุณหมอตรวจแล้วก็พบว่า เธอท้องได้สามเดือน และประมาณวันคลอดน่าจะเป็นเดือนกันยา คนเป็นว่าคุณพ่อก็คิดชื่อทันที “คุณว่าชื่อกันยาดีไหม” ขณะนั่งรถกลับ เขาก็เอาแต่พูดโน้นพูดนี่จนเธอเวียนหัว ต้องหลับตานิ่ง “ถ้าเป็นผู้หญิงก็ได้ค่ะ แต่ถ้าเป็นผู้ชายเห
ฮึก!...อ้วก...อ้วก!! เวลาตีห้า วันนัดหย่าแต่ทว่าเสียงโอกอากในห้องน้ำ ปลุกให้คนเป็นสามีอย่างเขาได้ตื่นขึ้น เขาขยี้ตาเดินงัวเงียเข้าไปลูบหลังของเมียรัก “เป็นอะไรไหม” “ไม่เป็นอะไรค่ะ” เธอไม่คิดว่าจะแพ้ท้องเอาวันนัดหย่าเสียได้ อุตส่าห์ไม่มีอาการมานานแล้ว เพราะตอนนั้นที่เขารักเธอทั้งวันทั้งคืน ก่อนเธอจะตัดสินใจคิดหย่ากับเขาแน่ ๆ เมื่อคำนวณวันเวลาก็น่าจะใกล้เคียงกัน “คุณไม่สบายไปโรงพยาบาลดีกว่า เราอย่าหย่ากันเลยวันนี้ฤกษ์ไม่ดี” เขาถือเอาเรื่องที่เธอไม่สบายมาอ้าง เพื่อรั้งไว้ และคิดว่ามันต้องได้ผล “ฉันไม่เป็นอะไรสักหน่อย แค่ไปเซ็นชื่อแป๊บเดียวก็กลับ” “ไม่ได้ วันนี้ผมจะพาคุณไปหาหมอ” เขายืนกรานทำเอาคนเป็นภรรยาอมยิ้ม ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าเขาคิดอะไร แค่นี้เธอไม่เป็นอะไรสักหน่อย ขนาดท้องของธันวาเธอยังผ่านมาได้ แค่ท้องสองจะเป็นอะไรได้ยังไง “คุณอย่าดื้อสิ” “คุณสิดื้อ” เขาหงุดหงิดเธอนัก ที่ไม่ห่วงตัวเองห่วงแต่จะไปหย่า “นี่คือโอกาสเดียวของฉันเลยนะ ทำไมฉันถึงจะดื้อไม่ได้ เพราะหลังจากนี้เราจะเป็นแค่พ่อกับแม







