LOGINShare
บทที่ 200
Latest chapter
หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง บทที่ 417
กู้อวี่หนิงได้ยินมารดาพูดเช่นนั้นก็ดวงตาแดงเรื่อ “แม่คะ อย่าพูดแบบนั้นเลย เฉินซีไม่มีทางทิ้งหนูแน่ เขาต้องช่วยหนูออกไปได้อยู่แล้วค่ะ”ต่อให้ฝู่เฉินซีไม่ช่วย แม่ฝู่ก็ไม่มีทางทอดทิ้งเธอแน่ กู้อวี่หนิงขยับมือลูบหน้าท้อง แม้จะทำไปเพื่อเด็กในท้องก็ยังดีแต่แล้วความสงบสุขทั้งหมดก็ถูกทำลายลงในยามค่ำคืน แม่ฝู่เพิ่งจะส่งน้ำซุปมาให้ ซดไปได้ไม่กี่คำ ตำรวจก็เข้ามาคุมตัวกู้อวี่หนิง“พวกคุณจะทำอะไรน่ะ!” แม่ฝู่คว้าแขนของกู้อวี่หนิงไว้พลางแผดเสียงตะโกนก้องกู้อวี่หนิงเองก็นึกไม่ถึงว่าเหตุการณ์จะกลายเป็นเช่นนี้ เธอถูกพาตัวไปขึ้นรถตำรวจ แม่ฝู่ยืนอยู่หน้าโรงพยาบาลด้วยความเดือดดาล ก่อนโทรศัพท์หาฝู่เฉินซี แล้วก็โทรศัพท์หาคุณปู่ฝู่เป็นลำดับต่อมามหาวิทยาลัยเอ ซูย่างเพิ่งเก็บข้าวของเสร็จเตรียมตัวเลิกงาน แต่คิดไม่ถึงเลยว่าจะได้พบหรงอวี้ที่หน้าประตู เธอตั้งใจจะหลบหน้า แต่กลับได้ยินเสียงของหลินลู่ซีดังขึ้นว่า“ย่างย่าง! อย่าเพิ่งไปสิ เดี๋ยวเราไปเที่ยวงานเทศกาลโคมไฟด้วยกันเถอะ!”งานเทศกาลโคมไฟเหรอ?ซูย่างพลันนึกขึ้นได้ว่าในบอร์ดของมหาวิทยาลัยก็เริ่มคุยเรื่องนี้กันอย่างคึกคักตั้งแต่ช่วงบ่ายแล้ว งานเทศกาลโ
หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง บทที่ 416
ต่อให้ชายชราไม่ได้ไปร่วมงาน แต่ก็ไม่อาจขัดขวางให้มีคนมากมายนำคลิปเสียงมาส่งมอบอยู่ดีเมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เวินจ่านก็ยิ่งเดือดดาล “คุณปู่คะ! ผู้เฒ่าหยางปากพร่ำบอกว่าเห็นคุณปู่เป็นพี่น้องแท้ ๆ แต่เขาก็ทำกับพวกเราแบบนี้ได้ลงคอ! แถมตัวเขาเองก็แสดงละครเก่งเหลือเกิน ตอนอยู่ในงานแทบจะยกป้ายสู้ราคาที่ดินมันซะทุกแปลง ดูไม่ออกเลยว่ามีแผน ตอนแรกหนูยังหลงนึกสงสารที่เขาประมูลอะไรไม่ได้สักอย่าง คนอะไรร้ายกาจจริง ๆ”คุณปู่เวินทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง น้ำเสียงราบเรียบ “นึกว่าไอ้เฒ่านั่นมันจะเห็นแกเป็นหลานสาวจริง ๆ หรือไง? พวกเราเป็นนักธุรกิจ ไม่ว่าเรื่องอะไรที่มีผลประโยชน์มาเกี่ยวข้องก็อย่าได้หลงเชื่อใจคนอื่นง่าย ๆ เด็ดขาด นี่แกคงเอาคำเตือนของปู่โยนทิ้งไปหมดแล้วสินะ”เวินจ่านรู้สึกน้อยใจอยู่บ้าง แต่ก็ต้องยอมรับผิด ด้วยรู้ตัวดีว่าครั้งนี้ตนเองวู่วามเกินไปคุณปู่เวินมองดูแผนงานตรงหน้า น้ำเสียงเย็นเยียบ “แผนงานฉบับนี้เอากลับไปทำมาใหม่ ทิวทัศน์ของเกาะป้านเยว่ว่าไปก็ไม่เลว ถึงไม่ได้อยู่บนเส้นทางเดินเรือสายใหม่ แต่ตอนนี้เมืองหนานเฉิงกำลังสนับสนุนอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ถ้าวางแผนใช้งานเกาะป้านเยว่ให้ด
หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง บทที่ 415
เธอค่อนข้างสงสัย ทำไมจู่ ๆ ซ่งเจ๋อถึงพูดเรื่องจักรวาลคู่ขนานขึ้นมาล่ะ?คนส่วนใหญ่ล้วนมองว่าปัญหาความทรงจำสับสนที่เกิดขึ้นเป็นเพราะการแทรกแซงของโลกคู่ขนาน แต่คำอธิบายนี้มันก็ดูเป็นนิยายวิทยาศาสตร์มากเกินไปจริง ๆหากวิเคราะห์จากมุมมองทางจิตวิทยา สาเหตุที่เกิดภาวะความทรงจำสับสน ก็มาจากความเคลือบแคลงสงสัยในตัวเองทั้งนั้นแต่ก็มีข้อยกเว้นอยู่เช่นกัน เช่น การได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจอย่างรุนแรง หรือการถูกสะกดจิตซูย่างครุ่นคิดอยู่นาน ตัวเธอไม่เคยได้รับความกระทบกระเทือนจิตใจอย่างรุนแรงอะไร แต่เคยถูกสะกดจิตหรือเปล่า เธอเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันเสียงของซ่งเจ๋อดังขึ้นอีกครั้ง “โลกคู่ขนานในความเป็นจริงนั้นเราทำออกมาได้ยาก แต่คุณสามารถจินตนาการให้มันเป็นโลกคู่ขนานในสมองได้ ทุกแขนงของเวลาคือโลกคู่ขนานเส้นทางหนึ่ง เมื่อได้รับความกระทบกระเทือน แต่ละแขนงที่คุณเคยประสบพบเจออาจเกิดการพัวพันกัน นี่แหละคือความทรงจำสับสน”เขาชะงักไปครู่หนึ่งก่อนกล่าวต่อ “ถึงอย่างนั้นก็เป็นไปได้เหมือนกันว่าจะไม่ได้ถูกกระทบกระเทือนทางจิตใจ แต่เป็นการหลงลืมไปในระดับจิตใต้สำนึกมากกว่า”ซูย่างเข้าใจความหมายของซ่งเจ๋อ
หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง บทที่ 414
หรงอินมองอีกฝ่ายด้วยความซาบซึ้งใจ “พี่เวิน พวกเราทำแบบนี้ได้จริง ๆ เหรอคะ?”“ทำได้สิ”“พี่เวินคะ งั้นเดี๋ยวหนูขอออกไปข้างนอกสักแป๊บได้ไหม? หนูสัญญาว่าจะรีบกลับมา พี่ก็รู้นี่นาว่าช่วงนี้คุณปู่ไม่ยอมให้หนูออกจากบ้าน หนูจะเฉาตายอยู่แล้วเนี่ย” หรงอินพูดด้วยน้ำเสียงน้อยอกน้อยใจเวินจ่านพยักหน้า “ก็ได้ แต่อย่าลืมนะว่าต้องรีบกลับมาให้เร็วหน่อย”“ได้ค่ะ! ขอบคุณนะคะพี่เวิน”ครึ่งชั่วโมงให้หลัง หรงอินก็มาปรากฏตัวอยู่ที่หน้าประตูห้องให้คำปรึกษาทางจิตวิทยาของมหาวิทยาลัยเอ ประจวบเหมาะกับที่ทางฝั่งของซูย่างตอนนี้ก็ไม่มีคนไข้พอดีเธอโผเข้ากอดซูย่างทันที “พี่ซูย่าง ไม่ได้เจอกันตั้งหลายวัน หนูคิดถึงพี่จังเลย พี่คิดถึงหนูบ้างไหม?”“อินอิน พี่ต้องคิดถึงเธออยู่แล้ว แต่พี่ไม่ได้ยินข่าวคราวเธอเลยนะ”หรงอินเบะปากพูดว่า “คุณปู่ขังหนูไว้แต่ในบ้าน หนูติดต่อพี่ไม่ได้เลยน่ะ”ซูย่างรีบให้เธอนั่งลงคุยกัน ก่อนถามด้วยความห่วงใย “แล้วช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง? ยังฝันร้ายอยู่หรือเปล่า?”หรงอินส่ายหน้า “ช่วงนี้ไม่ได้ฝันร้ายแล้วค่ะ แต่ชอบฝันอะไรแปลก ๆ นิดหน่อย”“ฝันแบบไหนเหรอ?”“หนูชอบฝันว่าได้ไปเที่ยวสวนสนุกกับพี
หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง บทที่ 413
สีหน้าของเธอมีความเคร่งเครียดเพิ่มยิ่งขึ้นแต่ไม่ว่าเธอจะคาดคั้นอย่างไรหรือใช้วิธีการไหน หรงอวี้ก็ไม่ยอมปริปากพูดอะไรอีก สองหมัดของเขากำเข้าหากันแน่นจนข้อนิ้วขาวโพลนขณะซูย่างเอาแต่เฝ้าถามกรอกหูเขาแทบเป็นแทบตาย วนเวียนอยู่กับหัวข้อเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่สุดท้ายภายใต้ท่าทีอันแสนสับสนว้าวุ่นของคนทั้งสอง หรงอวี้ก็เบิกตาโพลง นัยน์ตาของเขาแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือดฝอย“ไม่มีอะไรทั้งนั้น!” เขาคำรามเสียงต่ำซูย่างกลับมาสงบเยือกเย็นอีกครั้ง แม้จะไม่อาจเค้นถามถึงจุดจบของเรื่องราว แต่เธอก็ยังล่วงรู้อยู่ดีบางที เธอกับหรงอวี้อาจรู้จักกันมาตั้งแต่หลายปีก่อน รู้จักก่อนฝู่เฉินซีเสียด้วยซ้ำ แล้วเธอหลงลืมเรื่องราวทั้งหมดนี้ไปได้ยังไงกันนะ?“หรงอวี้ เมื่อก่อนเราเคยรู้จักกันใช่ไหม?” ซูย่างจ้องมองด้วยความพิศวงหรงอวี้รู้ตัวว่าตนเองคงไม่ได้เผลอหลุดพูดเบาะแสสำคัญอะไรออกไป จึงไม่ได้ตอบคำถามเธอ เพียงแค่ส่ายหน้า“หรงอวี้ ทำไมคุณถึงไม่กล้าตอบฉันล่ะ?” เมื่อเรื่องราวดำเนินมาถึงจุดนี้ ซูย่างก็ไม่รู้แล้วว่าจะเค้นถามต่อไปอย่างไรบางทีสิ่งที่เธอจินตนาการไว้อาจเป็นความจริงทั้งหมด เพียงแต่หรงอวี้ไม่อยากให้เธอรู้ก็เ
หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง บทที่ 412
แววตาของเธอหม่นหมองลง ไม่รู้เลยว่าเป็นเพราะเวินจ่านใช่หรือไม่“ย่างย่าง ผมยังไม่หาย ในเมื่อคุณยังไม่ให้อภัย แล้วผมจะหายได้ยังไง?” เขายิ้มขื่น“กลับมาเร็วขนาดนี้มีปัญหาอะไรมาปรึกษาอีกล่ะคะ? หรือว่าอกหัก?” ซูย่างมองดูปลายนิ้วตัวเองหรงอวี้พิงพนักเก้าอี้ด้วยความผ่อนคลาย “อกหักครับ แบบว่าคนที่ผมชอบ ตอนนี้เขาไม่อยากสนใจผมแล้ว ผมควรทำยังไงดี?”ซูย่างกะพริบตาปริบ ๆ “เรื่องที่ดินต้องขอบคุณคุณมากนะคะ ว่าแต่เวินจ่านโกรธคุณหรือเปล่า?”หรงอวี้ส่ายหน้า “ต่อให้โกรธ เธอก็ไม่แสดงออกหรอก”หลังเขาพบกับเวินจ่านครั้งแรกที่สนามบิน ตอนนั้นก็ยังไม่เคยรู้สึกอึดอัดถึงขนาดนี้ แต่ตอนนี้แม้จะสามารถนั่งพูดคุยเรื่องบริษัทกันได้ แต่ในใจกลับรู้สึกเหมือนมีกำแพงมาขวางกั้นเวลาที่ต้องพบเจอเวินจ่าน ในหัวของหรงอวี้ก็จะนึกถึงแต่ทุกสิ่งที่เธอเคยทำเอาไว้กับซูย่างเท่านั้นพักนี้เขามักฝันเห็นภาพอันน่าสยดสยองอยู่บ่อยครั้ง เช่น ฝันเห็นซูย่างนอนจมกองเลือดอยู่ในโรงงานร้าง เขาพยายามเข้าไปอุ้มเธอด้วยความลนลาน แต่กลับถูกกำแพงอันเย็นเยียบขวางกั้นไว้อย่างไร้ความปรานีตามด้วยได้ยินเสียงกรีดร้องและเสียงร้องไห้คร่ำครวญของหญิงสาว
หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง บทที่ 10
งานเลี้ยงบาร์บีคิวยืดออกไปกว่าสามชั่วโมง ระหว่างนั้นเหล้าแก้วแล้วแก้วเล่าถูกยกชนกัน กลิ่นหอมของเหล้าและอาหารอบอวลไปทั่ว บรรยากาศอบอุ่นราวกับได้อยู่บ้านตัวเองระหว่างนั้น ซูย่างแอบออกไปข้างนอก แล้วมีเจ้าหน้าที่พาไปเลือกของล่าที่เป็นรางวัลของตัวเองตามกฎของหรงอวี้ เธอสามารถพาม้าโพนตัวเล็กที่เธอชอบไป
หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง บทที่ 20
“ได้ยินมาว่าคุณซูเริ่มทำงานที่มหาวิทยาลัยเอแล้วเหรอ?” สีหน้าของหรงอวี้ยังคงเรียบเฉย ราวกับไม่สนใจสายตาอยากรู้อยากเห็นของคนอื่น น้ำเสียงก็ฟังดูสบาย ๆ เหมือนคุยเรื่องทั่ว ๆ ไปในบ้านเด็กสาวข้างกายหรงอวี้ตาเป็นประกาย พูดด้วยความดีใจว่า “พี่ซูเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยเอ ของพวกเราเหรอคะ?”เด็กสาวคนนั้น
หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง บทที่ 17
ปฏิกิริยาของเขาทำเอาหลายคนสะดุ้งตกใจ ชายคนนั้นจึงรีบอธิบายด้วยความลังเลว่า “ก็ตอนหลังจากที่พี่อวี่หนิงจากไปได้ไม่นาน พี่ฝู่ซึมเศร้าอยู่นานไม่ใช่เหรอ จนผู้บริหารในบริษัทต่างก็มีความเห็นไม่พอใจ แต่ต่อมาก็มีหลายโปรเจกต์เข้ามา ถึงได้ประคองสถานการณ์ไว้ได้ ฉันได้ยินพ่อฉันบอกว่าหลายโปรเจกต์นั้น ซูย่างเป็นค
หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง บทที่ 22
“เธอ…!” ฝู่หยาฮุ่ยโดนซูย่างสวนกลับจนโกรธสุดขีดทำไมเมื่อก่อนเธอถึงไม่เคยสังเกตเลยนะ ว่าผู้หญิงคนนี้ช่างพูดจาตอบโต้เก่งขนาดนี้?ฮึ! ที่ผ่านมาในบ้านตระกูลฝุ่ที่ทำเป็นวางตัวเป็นแม่ศรีเรือน ที่แท้ก็แค่เสแสร้งทั้งนั้น!“เธอคอยดูเลย!” ฝู่หยาฮุ่ยโมโหจนกระทืบเท้า “เดี๋ยวฉันจะให้พี่ชายฉันใช้เส้นสายเล่นงาน
You may also like
โทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี91.5K viewsธุลีใจ
เอเวอลีน เอ็มเอ็ม48.6K viewsรักร้ายพี่ชายข้างบ้าน
ดอกอ้อลู่ลม51.2K viewsภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก
ซ่งจิ้น51.9K viewsเมียที่(ไม่)รักของนพเก้า
ภัคมนตรา913 viewsบ่วงพยศ ซาตานเถื่อน ( ตระกูลมัส 1 )
พริ้มพราว253 viewsหลุมพรางร้าย มาเฟีนเถื่อน ( ตระกูลมัส 2 )
พริ้มพราว257 viewsร้ายรักคืนเดียว
Re-match I รีแมทช์2.7K views
