ตอนที่5.ความลับ

ชีวิตใหม่ที่เกิดขึ้น มีผลให้คนเป็นแม่เข้มแข็งขึ้นมาก

จริง ๆ ตวงรักไม่เศร้าอีกแล้ว หญิงสาวไปทำงานตามปรกติ จะมีก็แต่ร่างกายเท่านั้นที่ดูแปลกตาไป ว่าที่คุณแม่ดูอวบอิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เพราะมีแม่และน้อง ๆ คอยเอาใจและหาของอร่อยมาประเคนให้ถึงปาก 

            "ไปกินข้าวนอกบ้านกันไหมพี่" ศรันภพเอ่ยชวน เมื่อเห็นพี่สาวเดินเข้ามาในบ้าน 

            "มีแผนอะไรอีก" คำถามของพี่สาวทำให้คนเป็นน้องทำอะไรไม่ถูก สีตะลาที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก็ขำไปด้วย ที่ตวงรักถามเพราะพักนี้ศรันภพทำตัวเป็นพ่อสื่อ เริ่มจับคู่คนนั้นคนนี้ให้เธอ ล่าสุดน้องก็นัดให้รุ่นพี่ที่เป็นทนายความด้วยกันมาดูตัวเธอ 

            "พี่จำพี่นิกได้ไหม พี่นิกที่เป็นรุ่นพี่ผม เขาเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ พี่นิกอยากสานสัมพันธ์กับพี่เตยนะ แต่พี่เตยปฏิเสธตั้งแต่ยังไม่เริ่มต้น ตามเลยชวนพี่ตวงไปด้วย เผื่อคนแถวนี้จะเปลี่ยนใจ จะได้ลงจากคานเสียที" 

            "ลามมาที่ฉันจนได้นะ ก่อนที่จะจับคู่ให้คนอื่น หาแฟนให้ได้ก่อนไหม เพิ่งรู้นะว่าอาชีพทนายความว่างขนาดมีเวลาจับคู่ให้คนนั้นคนนี้" สีตะลาว่าน้อง 

            "ลองดูก็ไม่เสียหายนะพี่เตย พี่นิกเขาเป็นคนดี" 

            "ถ้าดีจริงคงไม่รอดมาถึงฉันหรอก" 

            "ลองดูไหมเตย อย่างน้อยก็ได้กินของฟรี" ตวงรักช่วยศรันภพอีกแรง

            "บอกมาเลยค่ะพี่สาวว่าอยากกินอะไร เดี๋ยวเตยกดสั่งมาให้ ไม่เห็นต้องไปกินของคนอื่นให้เป็นบุญคุณเลย" 

            "ไปเถอะพี่เตย พี่ตวงจะได้ออกไปเปิดหูเปิดตาด้วย" ศรันภพยังคะยั้นคะยอพี่สาวไม่เลิก 

            "ไปนะเตย เผื่อเตยจะเจอคนที่ใช่" 

            "คนที่ใช่ จะมาตอนที่พร้อมนะพี่ตวง" คำพูดของน้องทำให้ใบหน้าของตวงรักเปลี่ยนสีไปนิด สาเหตุที่

สีตะลาไม่มีแฟนและไม่เปิดใจให้ใคร คงมาจากเธอ

สีตะลาคงเบื่อหน่ายคำว่าชีวิตคู่เพราะเห็นเธอกับอนิรุจทะเลาะกันทุกวัน สีตะลาเองก็เหมือนจะรู้ตัวที่พูดออกมาอย่างนั้น เธอลืมไปเลยว่าคำพูดของเธออาจจะกระทบจิตใจพี่สาว 

            "ก็ได้ ๆ นัดมาเลยแล้วกัน" คำพูดของสีตะลาทำให้คนในห้องยิ้มออกมา โดยเฉพาะศรันภพ เพราะรับสินบนของเขามาแล้ว งานนี้ต้องพาสีตะลาไปให้ได้ 

            "วันนี้เลยพี่ พี่นิกว่างตลอดอยู่แล้ว ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าสิพี่"พูดพร้อมกับไล่พี่สาวไปเปลี่ยนชุด 

            "พี่เตยคนเดียวนะ ส่วนพี่ตวงสวยอยู่แล้ว" 

            "ลำเอียงนะนายตาม ตรงไหนยะที่บอกว่าฉันไม่สวย"สีตะลาถามน้อง 

            “ทุกตรงเลยพี่เตย เมื่อไรจะเลิกใส่ซะทีเสื้อยืดคอย้วยเนี่ย พี่นิกนะพี่นิกเอาอะไรมองเนี่ย" 

            "เรื่องมากก็ไม่ต้องไป!" 

            "ไปสิพี่ไปนะ ตามล้อเล่นนะ พี่เตยสวยที่สุดอยู่แล้ว" 

เมื่อตกลงกันได้ศรันภพจึงพาพี่สาวไปร้านอาหารที่นัดกับ

ธนิกเอาไว้ ตวงรักไปในชุดแซกหลวม ๆ ดูก็รู้ว่าเป็นชุดคลุมท้อง ในขณะที่สีตะลาใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์ตาม

สไตส์ของตัวเอง ศรันภพภาวนาขอให้แผนจับคู่ของเขาได้ผล หวังว่าธนิกจะไม่ถอดใจไปเสียก่อน 

ศรันภพจอดรถให้พี่สาวลงที่หน้าร้าน ตรงจุดที่ธนิกรออยู่ ตวงรักลงเพราะทางเดินระหว่างลานจอดรถกลับมาที่ร้าน ไม่ใช่ใกล้ ๆ เลย สีตะลานั่งไปกับน้องเพราะยังไม่อยากเจอธนิกตอนนี้ 

ธนิกเอ่ยทักทายตวงรักเพราะรู้จักกันมาก่อน ก่อนจะเดินเข้าร้านไปพร้อม ๆ กัน จังหวะที่เปิดประตูเข้าไปในร้าน

ตากลมโตก็ปะทะเข้ากับชายหญิงคู่หนึ่งที่เปิดประตูมาจากด้านข้าง เท้าบางชะงักไปนิด เห็นแค่เงาเธอก็รู้ว่าสองคนนั้นเป็นใคร 

            "ถ้าคุณตวงไม่สบายใจเราไปร้านอื่นก็ได้นะครับ" ธนิกบอกกับหญิงสาว 

ไม่เป็นไรค่ะตวงโอเค" ตวงรักบอกกับชายหนุ่มเพราะไม่อยากให้เขาไม่สบายใจ อนิรุจไม่มีผลอะไรกับชีวิตเธอทั้งนั้น 

อนิรุจเองก็ดูจะตกใจไม่น้อยเมื่อเห็นตวงรักที่นี่ โดยเฉพาะการแต่งตัวและรูปร่างที่เปลี่ยนไปของเธอ ที่ใส่ชุดแซกหลวม ๆ กับรองเท้าแตะสบาย ๆ 

            "ดูอดีตภรรยาคุณสิคะ ปล่อยตัวจนน่าเกลียด ดูชุดที่ใส่มาสิ ไม่ให้เกียรติร้านก็น่าจะให้เกียรติคนที่มาด้วย"วีนัสบอกกับคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีของเธอ 

            "ช่างเขาเถอะน่า" อนิรุจเอ่ยปราม

            "นั่นคุณธนิกนี่คะ ไฮโซคนดัง สองคนนี้มาด้วยกันได้ยังไง" ความอยากรู้ทำให้วีนัสดึงแขนอนิรุจไปยังคน

ทั้งสอง 

            "ผมว่าเราอย่าไปยุ่งกับเขาเลย" 

            "ทำไมคะทำใจไม่ได้เหรอ ที่เห็นหน้าเมียเก่า!" 

            "อย่าพาลน่า" 

            "ไปค่ะวีอยากรู้ว่าสองคนนั้นมาด้วยกันได้ยังไง" 

            "สวัสดีค่ะคุณธนิก จองโต๊ะไว้หรือเปล่าคะ" ร้านนี้ถ้าไม่ได้จองโต๊ะไว้ จะหาโต๊ะนั่งได้ยากมาก เพราะลูกค้าส่วนมากจะจองกันไว้ก่อนแล้ว”

            "มากันสองคนเหรอคะ ถ้าไม่รังเกียจนั่งกับวีก็ได้

นะคะ" 

            "ไม่รบกวนดีกว่าครับ ตามคงจองไว้แล้ว" คำว่าตามที่ได้ยินทำให้ใบหน้าของวีนัสเปลี่ยนสี เพราะไม่อยากมีเรื่องกับทนายความ

            "สวัสดีค่ะคุณตวงรัก สบายดีนะคะ" คำทักทายของวีนัสทำให้ธนิกรู้จุดประสงค์การมาของวีนัสทันที 

            "สบายดีค่ะ" ตวงรักตอบไปตามมารยาท โดยไม่มองคนที่ยืนข้าง ๆ วีนัสแม้แต่หางตา 

            "ดูอวบอิ่มขึ้นนะคะ" ประโยคถัดมาของวีนัสทำให้

ธนิกนึกอะไรได้บางอย่าง

            "คุณวีนัสคงไม่รู้ว่า คุณตวงท้องใช่ไหมครับ"

            "ท้อง!/ ท้อง!" วีนัสกับอนิรุจอุทานออกมาพร้อมกัน เมื่อธนิกพูดจบประโยค อนิรุจมึนงงไม่ต่างจากถูกทุบด้วยของแข็ง ในขณะที่วีนัสหน้าชา เมื่อรู้ว่าตวงรักท้อง ตวงรักท้องได้ยังไง เธอเพิ่งหย่ากับอนิรุจได้ไม่นาน ถ้าไม่ได้ท้องกับธนิกก็แสดงว่าเธอท้องกับอนิรุจ ไหนอนิรุจบอกกับเธอว่าไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับตวงรักนานแล้ว ตลอดเวลาที่เขามีอะไรกับเธออนิรุจจะป้องกันเสมอ แสดงว่าเขาไม่ป้องกันกับตวงรักอย่างนั้นหรือ ความเดือดความโมโหพุ่งขึ้นจนถึงขีดสุดเมื่อนึกถึงความเป็นจริงเรื่องนี้

            "ครับ...สามเดือนแล้วครับ" ธนิกพูดต่อ 

            "ท้อง ท้องกับคุณนิกเหรอคะ" วีนัสถามไม่เต็มเสียงนัก

            "พูดอะไรอย่างนั้นล่ะครับ คุณตวงท้องกับสามีของเธอสิครับ ขอโทษนะครับต้องใช้คำว่าอดีตสามีน่าจะถูก" พูดพร้อมกับใช้หางตามองอนิรุจ เพราะอยากเห็นปฏิกิริยาของอนิรุจ เมื่อรู้ว่าตวงรักตั้งท้อง

            "ท้องกับรุจ!"วีนัสพูดออกมาด้วยความตกใจ อนิรุจเองก็ยืนตะลึงอยู่กับที่ เมื่อรู้ว่าตวงรักตั้งท้อง นี่คงเป็นเหตุผลที่ศรันภพพูดว่าเขาต่างหากที่ต้องดิ้นตาย ตวงรักท้องทำไมเธอถึงไม่บอกเขาแถมขอหย่าอย่างไม่มีเยื่อใย แล้วเขาจะทำยังไง ลูกของเขาอยู่ในท้องเธอทั้งคน

            "เรามีเรื่องต้องคุยกัน!" วีนัสลากแขนอนิรุจออกไปโดยไม่ล่ำลา เมื่อรู้ว่าที่ผ่านมาอนิรุจโกหกเธอมาตลอด ไม่ได้นอนด้วยกันแล้วตวงรักท้องได้ยังไง

            "ขอโทษนะครับคุนตวงที่ผมวุ่นวายกับเรื่องส่วนตัวของคุณ คือผมเห็นว่าคุณวีนัสจงใจพูดจาไม่ให้เกียรติคุณนะครับ" ธนิกขอโทษเมื่ออยู่กันตามลำพัง

            "ขอบคุณนะคะที่ปกป้องฉัน" 

            "คุณรุจไม่รู้เรื่องที่คุณตวงท้องใช่ไหมครับ"

            "ค่ะตวงคิดว่าไม่มีความจำเป็นที่ต้องบอกเขา" 

            "เขาดูตกใจมากเลยนะครับ" 

            "ช่างเขาเถอะค่ะ จะเป็นยังไงก็เรื่องของเขา โทรหาตามดีกว่าค่ะ ยายเตยงอแงกลับไปแล้วมั้งคะ เด็กคนนี้ดื้อค่ะ คุณนิกต้องอดทนมาก ๆ นะคะ" 

            "อยากรู้จังว่าจะดื้อขนาดไหน" คำเตือนของพี่สาวยิ่งทำให้ธนิกสนใจสีตะลามากขึ้นไปอีก ม้าพยศเขายังปราบจนอยู่หมัดนับประสาอะไรกับคนที่ตัวเล็กเท่าลูกแมว