บทที่ 3

หลังจากที่หนุ่มเกาหลีใช้เวลาทำใจกับการอกหักไปยี่สิบสี่ชั่วโมง ตอนนี้ทั้งสี่คนก็นั่งอยู่ที่เพนต์เฮาส์ของภัทร ภัทรท่านประธานแสนล้านของบริษัทค้าปลีกรายใหญ่ของประเทศไทย ปริญกับภัทรเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่มัธยม และทั้งคู่ก็เดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลไปเรียนที่อเมริกาด้วยกัน ส่วนหนุ่มคิมซูฮยอนนั้นเป็นคนเกาหลีใต้ ครอบครัวค่อนข้างมีฐานะ ก็ข้ามน้ำข้ามทะเลไปเรียนต่อที่เดียวกัน ส่วนปุณณัฐนั้นเป็นหนุ่มไทยที่มารดาแต่งงานใหม่กับคนอังกฤษ ทำให้เขาเรียนอยู่ที่อังกฤษตั้งแต่ในระดับปริญญาตรี ก่อนจะข้ามน้ำข้ามทะเลไปเรียนต่อปริญญาโทที่อเมริกา ทำให้ได้เจอกัน ทั้งสี่คนเลยสนิทสนมและคบหากันมาตั้งแต่ตอนนั้น

“ไงไอ้คิม ไม่เจอกันนาน” เสียงภัทรทักทายเพื่อน ส่วนหนุ่มเกาหลีตอนนี้ยังจ้องหน้าปริญอยู่ไม่วางตา

“ไม่ต้องมามองหน้ากู” ปริญยังหึงไม่หาย อยากจะเตะปากไอ้เพื่อนชั่วคิดเคลมเมียเขา

“ทำไมรักษาเลือกมึง มึงดีกว่ากูตรงไหน?” หนุ่มเกาหลีที่มั่นใจในความดีของตัวเอง ที่คิดว่ามีมากกว่าปริญอยู่มากโขถามขึ้น เพราะตอนเรียนปริญก็ขึ้นชื่อว่าใช้ผู้หญิงเปลืองยิ่งกว่าทิชชู ซึ่งเขาเปรียบเทียบไม่ผิดหรอกเพราะหนุ่มปริญไม่เคยใช้ผู้หญิงซ้ำ เหมือนทิชชูที่คนเราไม่เคยใช้ซ้ำนั่นแหละ

“ไอ้คิม นี่มึงยังไม่เลิกคิดจะจีบเมียกูใช่ไหม เดี๋ยวมึงโดนตีนกู” เพื่อนที่เหลือต้องมาห้าม ก่อนที่ตีนของปริญจะไปอยู่บนหน้าหนุ่มเกาหลี

“ไอ้คิม! มึงก็พอเลยไม่ต้องแกล้งไอ้ปริ้นส์มันแล้ว” ปุณณัฐที่ทนฟังอยู่นานอดปรามเพื่อนเกาหลีไม่ได้ ก็รู้อยู่ว่าไอ้ปริ้นส์มันหวงยังจะไปหาเรื่องมันอีก

“กูชวนมาดื่ม ไม่ได้ชวนมาทะเลาะกัน ไอ้คิมนั่นเมียเพื่อนมึงจะไปยุ่งทำไมวะ” เจ้าของห้องที่ทนฟังอยู่นานอดไม่ได้ที่จะบ่นหนุ่มเกาหลี

“หาแฟนให้กูหน่อยสิ แม่กูอยากได้ลูกสะใภ้คนไทย” คนเกาหลีที่แบกความหวังของวงศ์ตระกูลบอกขึ้น เมื่อแม่ต้องการลูกสะใภ้เป็นคนไทย ด้วยความที่มารดามาเที่ยวเมืองไทยแล้วประทับใจในน้ำใจของสาวไทยที่เคยช่วยแม่  ความใฝ่ฝันของท่านคืออยากให้ลูกชายหาลูกสะใภ้คนไทย

 ท่านหวังว่าจะได้มาเมืองไทยบ่อยๆ และจินตนาการถึงหลานหน้าตาน่ารักไว้หมดแล้ว ด้วยความที่เขาเป็นคนรักแม่ก็อยากจะหาลูกสะใภ้คนไทยให้แม่อย่างที่แม่อยากได้ จนได้มาเจอบุญรักษาเขาก็มุ่งมั่นมาก สุดท้ายไอ้หมาปริ้นส์คาบไปแดก

“หึ..มันไม่ได้หาง่ายขนาดนั้น” ภัทรอดคิดไม่ได้ ถ้าแฟนมันหาง่ายขนาดนั้น เขาคงไม่ต้องใช้เงินถึงสิบล้านในการจ้างแฟนปลอมๆ แถมดูแล้วว่างบประมาณนี้จะบานปลายไปมากโข เพราะไม่ถึงสองเดือนมานี้เขาจ่ายไปเกือบห้าล้านแล้ว

 ก็เพื่อนแพรเล่นเก็บทุกเม็ด ไม่ว่าเขาจะทำอะไรเธอเก็บเงินเขาหมดทุกอย่าง แต่ทำไมภัทรรู้สึกว่าการจ่ายเงินครั้งนี้เป็นอะไรที่เหมาะแก่การลงทุนอย่างไรไม่รู้ และที่สำคัญภัทรรู้สึกว่าตัวเขาเองมีความสุขมาก

“เออ...เดี๋ยวกูหาให้”

 ปุณณัฐที่รู้สึกผิดต่อหนุ่มเกาหลีเสนอขึ้น เนื่องจากเขาเองเป็นคนชักจูงหนุ่มเกาหลีให้มาพบเจอพี่สาวของเขา เมื่อเหตุการณ์มันเป็นแบบนี้เพื่อไม่ให้เสียทั้งเพื่อนสนิทและเสียทั้งลูกน้องคนสนิท เขาก็ต้องหาแฟนให้เพื่อนให้ได้ คิดได้ดังนั้นเขาก็รีบนำเสนอเพื่อนของแฟนสาว

“พี่แพร...ไง กูว่ามึงน่าจะชอบ” ปุณณัฐผู้มาใหม่และยังคงไม่รู้เรื่องรู้ราวบอก

“นั่น แฟนกู” ภัทรรีบตะโกนบอก

“ฮะ มึงไปคบกันตอนไหน” ปุณณัฐผู้ตกข่าวไปมากถามทำไมปลายฟ้าไม่เคยเล่า ทั้งเรื่องแฟนพี่สาวเขาและเพื่อนของแฟนสาวให้ฟังบ้าง

“ตอนที่มึงอยู่อเมริกานั่นแหละ ถ้ามึงคิดจะจีบแฟนกู ..มึงศพไม่สวยแน่ไอ้คิม”

 ภัทรคนที่หึงแฟนไม่แพ้ปริญรีบดักทาง ยายป้าแว่นของเขายิ่งชอบโอปาเกาหลีอยู่ด้วย..ภัทรต้องรีบดักทางไว้ก่อนที่ไอ้คิมมันจะคิดการใหญ่ตีท้ายครัวเขา

“ไอ้ณัฐ มึงไปหาผู้หญิงไกลตัวให้ไอ้คิมบ้าง ใกล้ตัวมึงไม่มีใครโสดแล้วโว้ย”

“จริงอย่างไอ้ปริ้นส์ว่า”  คนที่สอยคุณหมอสาวไปแล้วทั้งคู่เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย

“หึ..กูเพิ่งมาเมืองไทยได้เจ็ดวันหลังจากไม่ได้อยู่มาสิบปี มึงคิดว่ากูจะรู้จักใคร” ปุณณัฐพูดขึ้น จะให้เขารู้จักใคร ในเมื่อเขาเพิ่งมาถึงเมืองไทยได้แค่เจ็ดวันเอง

“เออๆ ถ้ามันมีเนื้อคู่เป็นคนไทยเดี๋ยวมันก็เจอเอง”

       ทุกคนเลยตัดบท วันนี้ตั้งใจว่าจะมาดื่มเพราะกว่าจะได้ดื่มพร้อมหน้ากันก็นานมากแล้ว กิจกรรมที่พวกเขาชอบทำด้วยกันที่สุดคือนั่งดื่มแล้วชมวิวตอนกลางคืนบนที่สูงๆ

 ซึ่งตอนนี้ก็ถือว่าวิวดีจริงๆ กลางคืนที่เต็มไปด้วยสีสันจากแสงไฟทั้งหลายของเมืองหลวงประเทศไทย เมืองที่ไม่เคยหลับใหล เมืองที่มีนักท่องเที่ยวมากที่สุดในโลก