Beranda / โรแมนติก / หลงรักร้ายนายตัวแสบ / ชีวิตจริงยิ่งกว่านิยายของไอเดีย

Share

หลงรักร้ายนายตัวแสบ
หลงรักร้ายนายตัวแสบ
Penulis: ดอกอ้อลู่ลม

ชีวิตจริงยิ่งกว่านิยายของไอเดีย

last update Tanggal publikasi: 2025-09-28 18:07:02

สวัสดีฉันชื่อไอเดียฉันจะมาเล่าชีวประวัติของฉัน ตอนนี้ฉันอายุ22ปีเรียนอยู่มหาลัยKกำลังจะขึ้นปีสี่ซึ่งที่นี่เป็นมหาลัยที่ขึ้นชื่อว่าดีที่สุดเข้ายากที่สุดและค่าเทอมแพงที่สุดแต่ที่ฉันได้มาเรียนที่นี่ไม่ใช่เพราะฉันรวยหรอกนะ ฉันน่ะเคยรวย ไม่ใช่สิพ่อแม่ฉันน่ะรวยฉันเคยเป็นลูกคุณหนูใช้ชีวิตสุขสบายมาตั้งแต่เกิด แต่แล้วจู่ๆชีวิตที่แสนสุขของฉันก็เปลี่ยนไปความสุขในชีวิตของฉันได้มลายหายไปในพริบตาพ่อกับแม่ของฉันท่านประสบอุบัติเหตุตอนนั้นฉันอายุแค่เจ็ดขวบ ซึ่งพอพวกท่านเสียครอบครัวของลุงกับป้าก็เข้ามาจัดการดูแลทุกอย่างแทนเพราะตอนนั้นฉันยังเด็ก จากที่ฉันไม่เคยต้องทำอะไรเลยเพราะมีแม่บ้านมีพี่เลี้ยงทำให้ฉันก็ต้องทำงานบ้านทุกอย่างเองไม่ว่าจะซักผ้าล้างจานกวาดบ้านถูบ้านทำกับข้าวเพราะลุงกับป้าสะใภ้ไล่แม่บ้านไล่พี่เลี้ยงออกไปจนหมดทำให้งานบ้านตกเป็นหน้าที่ฉันโดยปริยายทั้งที่ตอนนั้นฉันอายุเพิ่งได้แค่เจ็ดขวบเท่านั้นชีวิตในตอนนั้นของฉันไม่ต่างจากนางเอกในนิยายที่ฉันชอบอ่านเลยสักนิด แต่ที่เข้ามาอยู่ในบ้านไม่ได้มีแค่ลุงกับป้าสะใภ้นะยังมียัยแก้วตาลูกสาวของลุงกับป้าซึ่งมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องของฉันอีกคนซึ่งยัยนั่นมีอายุน้อยกว่าฉันสี่ปี ทั้งสามคนเข้ามาครอบครองทุกอย่างในบ้านทำตัวเหมือนเป็นเจ้าของทั้งที่ทุกอย่างเป็นชื่อพ่อกับแม่ ไม่ว่าจะเป็นเครื่องประดับข้าวของเงินทองที่อยู่ในตู้เซฟก็เอาไปใช้เอาไปขายอย่างถือวิสาสะฉันเคยถามว่าทำไมถึงเอาของๆพ่อกับแม่มาใช้ฉันก็ถูกป้าสะใภ้ทำโทษโดยไม่ให้กินข้าวเย็น ตั้งแต่วันนั้นมาฉันก็กลายมาเป็นคนรับใช้ของทุกคน ฉันอดทนทุกอย่างเพราะไม่มีที่ไปขอให้ใครช่วยก็ไม่ได้เพราะต่อหน้าคนอื่นลุงกับป้าจะดีกับฉันมากแต่พอลับหลังก็จะโขกสับใช้งานฉันอย่างกับทาส ฉันอดทนจนตัวเองเรียนจบมอหกฉันได้ขอทุนเรียนต่อมหาลัยKเพราะการเรียนฉันดีมาตลอด ตอนแรกอาจารย์ก็สงสัยว่าอย่างฉันไม่น่าจะต้องมาขอทุนเลยเพราะอาจารย์รู้ว่าครอบครัวของฉันมีฐานะระดับหนึ่งแต่ใครจะรู้ความจริง พอฉันรู้ว่าตัวเองได้ทุนอย่างแน่นอนแล้วฉันก็เก็บของใช้ที่จำเป็นออกมาจากบ้านโดยไม่บอกใครเพราะถ้าบอกฉันคงถูกขังไว้ในบ้านเพราะถ้าไม่มีฉันสักคนคนในบ้านก็จะลำบากเพราะไม่มีคนรับใช้อย่างฉันอยู่แล้ว ฉันต้องออกมาจากบ้านตัวเองทั้งที่มันคือบ้านของฉันแท้ๆ ฉันเดินออกมาพร้อมเงินในบัญชีซึ่งก็เยอะอยู่มันเป็นเงินที่พ่อกับแม่ฝากให้ฉันตั้งแต่ฉันเกิดซึ่งเงินจำนวนนี้ลุงกับป้าไม่รู้เพราะถ้ารู้ก็คงไม่เหลือ อ่อฉันลืมบอกไปว่าลุงกับป้าติดการพนันข้าวของเงินทองที่พ่อกับแม่เก็บสะสมมาตอนนี้ไม่เหลือแล้ว ถ้าจะเหลือก็คงเป็นบ้านหลังที่อยู่ตอนนี้ที่มันไม่สามารถขายได้เพราะในโฉนดมันเป็นชื่อของพ่อกับแม่ซึ่งฉันเป็นทายาทเพียงคนเดียวยังไงบ้านก็จะตกเป็นของฉันโดยชอบธรรมอยู่แล้วแต่ตอนนี้ฉันขอพาตัวเองออกมาจากที่นั่นก่อน โชคดีที่ตอนนี้ครอบครัวลุงกับป้าไม่อยู่เห็นบอกจะไปเที่ยวต่างจังหวัดฉันก็เลยออกมาได้อย่างง่ายดาย ฉันมองจำนวนเงินในสมุดบัญชีแล้วก็มานั่งคิดว่าจะทำยังไงต่อไปดีกับอนาคตของตัวเอง เพราะถึงฉันจะได้ทุนเรียนฟรีแต่มันก็มีค่าใช้จ่ายอื่นๆไม่ว่าจะเป็นค่าที่พัก ค่ากิน ค่ารถ อะไรอีกจิปาถะที่ต้องใช้ในการดำรงชีวิตน้อยๆของฉัน

ฉันมานั่งอยู่ที่สวนสาธารณะของหมู่บ้านเพื่อใช้ความคิด เห้อฉันไม่คิดเลยว่าตัวเองจะมาอยู่จุดๆนี้ มองไปทางไหนก็ไม่มีใครสักคน น้ำตาฉันไหลออกมาด้วยความอัดอั้นตันใจไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใคร

"ฮือออ ฮือออ พ่อจ๋าแม่จ๋าหนูคิดถึงพ่อกับแม่จังเลย" ฉันร้องไห้แล้วหยิบรูปของท่านมาดูมันเป็นรูปถ่ายครอบครัวมีฉันที่นั่งตักพ่อและมีแม่ยืนโอบพ่ออยู่ด้านหลัง

"มานั่งร้องไห้ทำไมตรงนี้ลูก มืดแล้วนะทำไมไม่กลับบ้าน" ฉันรีบเช็ดน้ำตาแล้วเงยหน้าขึ้นมามองก็เจอกับน้าอนงค์ซึ่งบ้านของน้าอนงค์อยู่ตรงข้ามบ้านของฉันเอง เมื่อก่อนตอนเป็นเด็กฉันมักจะชอบไปวิ่งเล่นไปกินขนมที่บ้านของน้าอนงค์เพราะท่านทำขนมอร่อยมากๆแต่ท่านก็ไม่ค่อยอยู่บ้านหรอกส่วนใหญ่จะอยู่ต่างประเทศซะมากกว่าเพราะสามีของน้าอนงค์เป็นท่านทูตทำให้น้าอนงค์ต้องตามสามีของท่านไปต่างประเทศบ่อยๆนานๆถึงจะกลับมาที

"น้าอนงค์"

"ทำไมเดียถึงมานั่งตรงนี้ล่ะลูก แล้วนี่กระเป๋าเดินทางจะไปไหนเหรอจ๊ะ"

"คือเดีย..." ฉันไม่รู้จะบอกกับน้าอนงค์ยังไง อยากจะบอกว่าตั้งแต่ลุงกับป้ามาอยู่ที่บ้านฉันก็ไม่เคยได้ไปเที่ยวเล่นบ้านน้าอนงค์อีกเลยเพราะถูกลุงกับป้าสะใภ้ห้ามคงจะกลัวฉันไปฟ้องน้าอนงค์มั้งเรื่องที่ตัวเองทำเอาไว้หลายๆอย่าง จะมีบางครั้งที่น้อนงค์มากดออดเรียกฉันหน้าบ้านเพื่อเอาขนมมาให้แต่ป้าสะใภ้ฉันก็จะออกไปรับหน้าแทนแล้วก็จะโกหกว่าฉันไม่อยู่ทั้งที่ฉันอยู่ในบ้าน

"มีเรื่องอะไรไม่สบายใจเล่าให้น้าฟังได้นะลูก" น้ำเสียงที่อบอุ่นของท่านทำให้ฉันร้องไห้ออกมาอีกครั้งด้วยความอึดอัดใจ น้ำเสียงของท่านช่างอบอุ่นเหมือนแม่ของฉันเลย

"คุณน้าาา ฮือออ คุณน้าาา" ฉันโผเข้ากอดท่านแล้วก็ร้องไห้หนักกว่าเดิมน้าอนงค์สวมกอดฉันแล้วลูบหลังฉันเพื่อปลอบ

"เดียบอกน้าได้มั้ยจ๊ะว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่" สุดท้ายฉันก็เล่าเรื่องราวทุกอย่างให้ท่านฟัง

"แปลว่าตอนนี้เดียยังไม่มีที่ไปใช่ไหมลูก"

"ค่ะ"

"เอางี้มั้ยน้ามีคอนโดที่ซื้อเอาไว้นานแล้วแต่ไม่มีเวลาเข้าไปดูแลเลย น้าจะให้เดียไปอยู่ที่นั่น"

"จริงเหรอคะ" ฉันถามท่านด้วยความดีใจ ในความโชคร้ายก็ยังมีความโชคดีอยู่

"จริงสิลูก น้าให้อยู่ฟรีเลยนะเดียจะอยู่นานแค่ไหนก็ได้นะลูก"

"ฮึก ฮึก ทำไมน้าอนงค์ถึงดีกับเดียขนาดนี้คะ ฮือออ ดีกว่าญาติแท้ๆของเดียซะอีก ฮึก ฮึก"

"น้ารักเอ็นดูเดียมาตั้งแต่เด็กเดียก็รู้ ตอนนั้นที่น้ายังไม่ลูกน้าฝันว่าอยากมีลูกสาวที่น่ารักๆแบบเดียแต่สุดท้ายก็ได้ลูกชายสุดแสบมาแทน เห้อออพูดถึงก็กลุ้มใจ แต่ช่างมันเถอะรายนั้นน่ะไว้ให้พ่อเค้าจัดการเองละกัน เอาเป็นว่าพรุ่งนี้น้าจะพาเดียไปที่คอนโดนะลูกส่วนเรื่องลุงกับป้าสะใภ้ของเดียเดียก็ไม่ต้องห่วงนะลูกน้าจะให้ช่วยจัดการแต่อาจจะต้องใช้เวลาเดียอดทนก่อนนะลูก"

"ขอบคุณน้าอนงค์มากเลยนะคะที่ดีกับเดียมากขนาดนี้ เดียไม่รู้จะตอบแทนพระคุณของน้ายังไงดี ถ้ามีอะไรที่เดียพอจะช่วยได้บอกเดียได้เลยนะคะเดียยินดีและเต็มใจที่จะช่วยค่ะ"

"ขอบใจจ๊ะ ตอนนี้คงจะยังไม่มีหรอกลูกแต่อีกหน่อยอาจะมี^^"

และนี่คือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • หลงรักร้ายนายตัวแสบ   ตอนจบ END

    นักรบ....สามปีต่อมา...หลังจากที่ผมเรียนจบผมตัดสินใจเปิดบริษัทเป็นของตัวเองซึ่งเป็นบริษัทเกี่ยวกับการลงทุนระหว่างประเทศซึ่งก็ได้พ่อผมเป็นที่ปรึกษาซึ่งตลอดสามปีที่ผ่านมาบริษัททำกำไรได้ดีมาโดยตลอด ผมมองสิ่งที่สร้างขึ้นมาด้วยความภาคภูมิใจ ส่วนไอเดียผมไม่ได้ให้เธอทำงานหรอกนะ หน้าที่ของเธอมีแค่ดูแลลูกเท่านั้นส่วนผมก็ดูแลเธอกับลูกอีกที ผมมีความสุขมากในทุกวันที่ตื่นนอนขึ้นมาแล้วมีเมียที่แสนดีมีลูกที่น่ารักอยู่ข้างๆ อ้อผมลืมบอกไปตอนนี้ผมย้ายคอนโดใหม่แล้วนะกว้างกว่าเดิมใหญ่กว่าเดิมหลายเท่าเพราะผมมีลูกถึงสามคน ที่ผมเลือกที่จะซื้อคอนโดแทนการซื้อบ้านเพาะผมเห็นว่ามันสะดวกและปลอดภัย แล้วอีกอย่างเราก็มีบ้านพ่อกับแม่อยู่แล้วไม่จำเป็นต้องซื้อบ้านหลังใหม่ซึ่งเรื่องนี้ไอเดียก็เห็นด้วย แต่เราก็ได้ทำการซื้ออีกหนึ่งหลังติดๆ กันเพราะเรามีลูกสามคน เราคิดเอาไว้แล้วว่า บ้านของพ่อกับแม่ผมซึ่งตอนนี้ท่านยกให้เป็นของผมแล้ว ผมก็เลยยกบ้านหลังนี้ให้กับน้องไรเฟิลลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของผม ส่วนบ้านของไอเดียเธอยกให้กับน้องไอวาลูกสาวฝาแฝดคนโต ส่วนหลังใหม่ที่เพิ่งซื้อเราสองคนยกให้กับน้องไอลินลูกสาวฝาแฝดคนเล็กตุ่บ ตุ่บ ตุ

  • หลงรักร้ายนายตัวแสบ   อยากมีลูกสาว

    วันต่อมา....หลังจากที่เราปลดปล่อยความต้องการกันมาทั้งวันทั้งคืนวันนี้ฉันตื่นก่อนนักรบเพื่อที่จะเดินไปดูลูกที่ห้องนอนของนักรบ ฉันค่อยๆเปิดประตูเข้าไปช้าๆเพราะกลัวว่าแกอาจจะยังไม่ตื่นแต่พอเปิดเข้าไปฉันก็พบแต่ความว่างเปล่าเพราะว่าแกลูกชายของฉันไม่อยู่ในห้องมีเพียงข้อความสั้นๆ ในกระดาษโน๊ตที่แปะไว้หัวเตียงว่า....แม่ขอพาหลานไปอยู่ที่บ้านนะลูก เราสองคนจะได้มีเวลาปรับความเข้าใจกัน... แม่อนงค์ปล. เพลาๆกันบ้างนะทั้งสองคนแม่เข้าใจว่าไม่ได้เจอกันนานหลายปีแต่ขอลดเสียงลงหน่อยนะลูกเสียงลูกดังมาถึงข้างนอกเลยพออ่านจบฉันอายแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี แล้วแบบนี้ฉันจะกล้าสู้หน้าน้าอนงค์ได้ยังไงเนี่ยท่านเพราะเมื่อคืนฉันไม่รู้ว่าเสียงดังแค่ไหน>ฉันกลับเข้ามาในห้องนอนของตัวเองอีกครั้งเพื่อบอกเขาว่าลูกไม่อยู่แต่ก็เห็นนักรบกำลังนอนเล่นมือถืออยู่บนเตียงอย่างสบายอารมณ์ฉันก็เลยเดินขึ้นมานอนบนเตียงแล้วนอนกอดเขาเอาหน้าซุกอกซึ่งเขาก็กอดตอบฉันแนบแน่นมันเป็นอะไรที่อบอุ่นมากๆ"แม่พาลูกไปที่บ้านแล้วนะ""อื้มมแม่ส่งข้อความมาบอกแล้วตั้งแต่เช้าแล้วแต่เค้าเพิ่งได้อ่าน""แบบนี้เราสองคนก็...." ฉันอยากจะปรับความเข้าใจกับเขา

  • หลงรักร้ายนายตัวแสบ   ยั่วผัว NC+

    ไอเดีย....."ยั่วเก่งนักนะยัยเมียตัวแสบมานี่เลย""อ๊ะ" ฉันร้องตกใจเมื่อเขาลุกขึ้นมากระชากเท้าทั้งของข้างของฉันให้เข้าหาเขาจากนั้นเขาก็สอดใส่ท่อนเอ็นเข้ามาในร่องรักของฉันแบบทีเดียวจบจนร้องกรี๊ดดอออกมาอย่างสุดเสียงเพราะมันทั้งจุกทั้งเจ็บและเสียวไปพร้อมๆ กัน"ซี๊ดดดด อ่าาาา โคตรแน่น จนอยากจะแตก อืมมมม" นักรบเงยหน้าหลับตาครางเสียงดังด้วยความเสียวจากนั้นเขาก็เริ่มขยับสะโพกไต่ระดับจากช้าๆ ก่อนที่เขาจะเพิ่มสปีดความเร็วปั่ก!!!!!!! ปั่ก!!!!!!!! ปั่ก!!!!!!!! ปั่ก!!!!!!!! ปั่ก!!!!!!!"อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ เสียว ฮือออ ฮืออออ เสียวที่รักขาแรงอีกค่าแรงอีก" ฉันบอกเขาให้แรงกว่านี้เพราะตอนนี้ฉันต้องการเขามากมากถึงมากที่สุดปั่ก!!!!!!! ปั่ก!!!!!!!! ปั่ก!!!!!!!! ปั่ก!!!!!!!! ปั่ก!!!!!!! เขากระแทกกระทั้นเข้าสุดออกสุดจนฉันแทบจะทนไม่ไหว"อ๊าาาา ผัวขาาา เมียจะเสร็จ ฮือออ ผัวขาาาา" พอเขารู้ว่าฉันจะเสร็จเขาก็รีบเปลี่ยนท่าทันที ตอนนี้ฉันอยู่ในท่าคลานเข่าอยากจะบอกว่าท่าคือเข้าลึกมากบอกเลย ฉันเตรียมรับแรงกระแทกจากเขาปั่ก!!!!!!! ปั่ก!!!!!!!! ปั่ก!!!!!!!! ปั่ก!!!!!!!! ปั่ก!!!!!!! เขากระหน่ำแทงท่อนเอ็นเข้ามาในร่องรักของฉั

  • หลงรักร้ายนายตัวแสบ   ทางสะดวก NC+

    ไอเดีย...."อื้อออออ" ฉันสะลึมสะลือเอามือลูบที่คอและเริ่มรู้สึกถึงสิ่งผิดปกติบางอย่างฉันค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ ก็เจอกับพ่อของลูกที่กำลังซุกไซร้ซอกคอฉันอยู่ ถามว่าฉันผลักเขาออกไหมไม่หรอกใครจะไปทำแบบนั้นกันฉันมีแต่จะเชื้อเชิญให้เขาทำได้ตามอำเภอใจเขาอยากซุกอยากไซร้อยากทำอะไรตรงไหนฉันยอมหมด"อื้ออออตัวเอง" ฉันลองเรียกเขาในแบบที่เคยเรียก เขาหยุดชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะก้มใบหน้าลงมาซุกไซร้ซอกคอของฉันต่อ"ตัวเองลูกอยู่ไหน""ลูกหลับแล้ว""แบบนี้ก็ทางสะดวกน่ะสิ" ฉันเริ่มทำเสียงอ้อนเขาแบบที่เคย"อืมมใช่ทางสะดวก" เขาพูดด้วยน้ำเสียงครางกระเส่า มือของเขาลูบไล้ไปทั่วร่างกายของฉันจนฉันเริ่มมีอารมณ์"ถ้างั้นคืนนี้เค้าขอกินน้ำตัวเองสักสามสี่น้ำจะได้มั้ยคะ" ฉันยั่วเขาด้วยคำพูด"สามสี่น้ำจะไปพออะไร""ผัวขาา เมียคิดถึงผัวจังเลยค่ะ""อ้อนเก่งนักนะรู้ใช่มั้ยว่ามีความผิดอยู่""ความผิดอะไรเค้าไม่รู้เรื่อง""เรื่องลูกไง""ถ้าเรื่องลูกเค้าก็บอกตัวเองไปแล้วไงค้าาา""ไม่รู้ล่ะฉันถือว่ามันเป็นความผิดของเธอ" จนป่านนี้เขาก็ยังคงเรียกฉันเรียกเธอไม่ยอมเรียกที่รักแบบเมื่อก่อน แต่ไม่เป็นไรเรามีเวลาด้วยกันทั้งคืนฉันจะ

  • หลงรักร้ายนายตัวแสบ   ลูกใคร??

    นักรบ...."พ่อ พ่อ พ่อ" เหมือนผมได้ยินเสียงเด็กที่ไหนมาเรียกพ่อพ่อผมหันซ้ายหันขวาจนกระทั่งรู้สึกได้ว่าชายเสื้อผมถูกกระตุกผมก้มลงไปมองกลายเป็นเด็กน้อยคนนั้นที่โบกมือให้ผมบนเวที"ลูกใครครับแม่" ผมถามแม่เพราะผมจำได้ว่าแม่คือคนที่นั่งใกล้แก"ลูกฉันเอง""ไอเดีย!!!" ผมยอมรับว่าตกใจมากที่เธอมางานรับปริญญา แต่ที่น่าตกใจกว่าก็คือเธอบอกผมว่าเด็กน้อยคนนี้คือลูกชายของเธอ นี่หมายความว่าเธอแต่งงานมีครอบครัวแล้วอย่างงั้นเหรอ ใจผมหล่นวูบเหมือนกำลังจะแตกสลาย"ลูก...ของเธอจริงๆ เหรอ" ผมถามย้ำเพื่อความแน่ใจเผื่อว่าผมจะหูฝาดฟังผิด"แกเป็นลูกของไอเดียจริงๆ ลูกชื่อว่า..." แม่เป็นคนบอกผมนั่นก็หมายความว่าแม่รู้มาตลอดเรื่องไอเดีย"ผมชื่อไรเฟิลค๊าบบบบบบบ คุณพ่อ^^""คุณพ่อ??" ผมแปลกใจที่ลูกของไอเดียเรียกผมว่าพ่อ หรือแกจะเป็นลูกของผม เพราะผมจำได้ว่าพักหลังๆ ผมไม่ค่อยป้องกัน แต่มันจะเป็นไปได้ยังไงถ้าเธอท้องกับผมทำไมไม่บอกผมไหนจะแม่อีกถ้ารู้ว่าแกคือลูกของผมหลานของแม่แม่ก็น่าจะบอกผมแต่นี่ไม่มีใครบอกผมเลยสักคน"พ่อค๊าบเฟิลอยากกินติมพ่อพาเฟิลไปซื้อหน่อยได้มั้ยค๊าบบบบ" เด็กชายตัวน้อยอ้าแขนเหมือนรอให้ผมอุ้ม ผมทำอะไรไม่

  • หลงรักร้ายนายตัวแสบ   น้องไรเฟิล

    สามปีต่อมา...ไอเดีย....ตอนนี้ฉันอยู่ที่ประเทศอังกฤษค่ะถามว่ามาได้ยังไงฉันมาเพราะน้าอนงค์พามาค่ะ วันนั้นที่ฉันตัดสินใจว่าจะเลิกกับนักรบฉันโทรบอกน้าอนงค์เพราะฉันไม่อยากให้น้าอนงค์มารู้ทีหลังเพราะถึงยังไงท่านก็มีบุญคุณกับฉันมาก ท่านถามว่าเกิดอะไรขึ้นฉันก็เล่าเรื่องราวทุกอย่างให้ท่านฟัง ท่านก็เลยบอกให้ฉันมาอยู่กับท่านที่อังกฤษเพราะท่านเห็นว่าฉันไม่มีใครตอนแรกฉันไม่อยากรบกวนท่านเพราะท่านก็ช่วยเหลือฉันมามากแล้วแต่ท่านก็ไม่ยอมท่านบอกว่าถ้าฉันไม่ยอมมาท่านก็จะโกรธฉันฉันก็เลยจำเป็นที่จะต้องย้ายมาอยู่กับท่านที่อังกฤษซึ่งท่านก็สัญญาว่าจะไม่บอกนักรบว่าฉันอยู่ที่นี่ และท่านก็ให้ฉันเรียกท่านว่าคุณแม่เพราะท่านคือแม่สามีและเป็นคุณย่าของลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของฉันเองใช่แล้วค่ะฉันมีลูกชายตอนนี้อายุได้สองขวบครึ่งแล้วแกชื่อว่าน้องไรเฟิลตอนนั้นที่ฉันตัดสินใจเลิกกับนักรบฉันไม่รู้ว่าตัวเองกำลังท้องมารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่อยู่ที่นี่แล้วค่ะ อยากจะบอกว่าตั้งแต่ฉันเรียนจบเวลาที่ฉันกับนักรบมีอะไรกันบ่อยครั้งที่เขาจะไม่ใส่ถุงยางมันเลยเป็นสาเหตุที่ทำให้ฉันท้องน้องไรเฟิล ซึ่งตอนนั้นน้าอนงค์ท่านสังเกตว่าฉันกินเยอะกว่า

  • หลงรักร้ายนายตัวแสบ   ขอคืนอิสรภาพ

    นักรบ.....ผมกลับมานอนบ้านตั้งแต่เมื่อวานเพราะกลับไปคอนโดก็ไม่มีไอเดียผมรู้สึกเหงาก็เลยกลับมานอนที่บ้านแทนผมไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปตั้งแต่ตอนไหนจนกระทั่งได้ยินเสียงแก้มใสปลุกผมให้ตื่นซึ่งเมื่อคืนผมนอนตรงโซฟาห้องรับแขกทั้งคืนหลังจากวางสายจากไอ้ซี"นักรบ ทำไมนายมานอนตรงนี้ล่ะ""เธอขึ้นมาทำไม" ผมตกใจก่

  • หลงรักร้ายนายตัวแสบ   ก้างขวางคอ

    นักรบ...."เพื่อนผู้หญิงหรือผู้ชายล่ะที่ไปทำรายงานด้วยน่ะ""ผู้หญิงชื่อแก้มใส""แล้วเมื่อไหร่จะกลับ""ตอนนี้เค้าอยู่โรงพยาบาล""ไปทำไมโรงพยาบาลใครเป็นอะไรหรือตัวเองไม่สบายรีบบอกเค้า" ไอเดียถามด้วยน้ำเสียงตกใจและเป็นห่วงจนผมอดยิ้มออกมาไม่ได้ถึงเธอจะโกรธและงอนแต่เธอก็เป็นห่วงผมอยู่ดี"แก้มใสน่ะ""แก้

  • หลงรักร้ายนายตัวแสบ   มีผัวเด็กต้องเด็ดเรื่องบนเตียง NC+

    ไอเดีย....สวบ!!! ปึก!!!"อื้ออออ มันจุก>ฉันร้องเพราะมันจุกไปหมดเมือ่เขาสอดใส่ท่อนเอ็นเข้ามาทีเดียวหมดลำ"อ่าาา ที่รักร่องของที่รักทำไมแน่นได่้ขนาดนี้ อ่าาา เข้าไปแล้วก็อยากจะแตกเลย" เสียงเขาครางกระเส่ามาก"อ๊ะ อ๊ะ อย่าเพิ่งแตกค่ะที่รัก กระแทกแรงๆ ให้เค้าก่อน" ตอนนี้ฉันไม่อายแล้วที่จะพูดความต้อง

  • หลงรักร้ายนายตัวแสบ   ยอมเป็นแฟน

    ไอเดียร์...."เป็นอะไรโกรธอะไรแล้วร้องไห้ทำไม" เขาพยายามเอื้อมมือมาจะเช็ดน้ำตาให้ฉันแต่ฉันปัดมือเขาทิ้ง"ไม่ต้องมาทำแบบนี้ ฮืออ นายมันเลวนิสัยไม่ดีมาทำให้ฉันรู้สึกดีแล้วก็ไปนอนกับคนอื่น ฮือออ ฮือออ""นอนกับคนอื่น?? กับใครฉันไม่เข้าใจฉันไปนอนกับใคร" เขาถามฉันด้วยน้ำเสียงและสีหน้าสงสัยเหมือนไม่รู้เรื

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status