6

ภาพิไลถูกวางลงบนเตียงนุ่ม พีระตามลงจูบคลุกเคล้า ร่างงามนั้น เขาดูดหน้าอกอิ่มเต่งตึงอย่างเมามัน ร่างกายสาววัยขบเผาะช่างเต่งตึงน่าคลึงเคล้าไปเสียทุกส่วนสัด สาวน้อยครางเสียงกระเส่าเมื่อเขาดูดหน้าอกของเธอแรงขึ้น มือของเขาไต่ลงไปยังส่วนล่าง แหวกกลีบอิ่มเข้าไปไล้ติ่งเนื้อ น้ำหวานขับออกมาจนย่ำเยิ้ม เขาถูไถเสียดแทงจนเธอแทบจะบ้าคลั่งเพราะต้องการมากกว่านั้น....

เมื่อพีระเงยหน้าขึ้นมาจากอกอิ่มที่ตั้งชันและเปียกเยิ้มเพราะการตวัดลิ้นเลียชิมความนุ่มนิ่ม เขาก้มลงจูบปากอิ่มอย่างมันเขี้ยว สาวน้อยจูบตอบด้วยความดูดดื่มปานกัน นิ้วของเขายังคงเสียดสีไปมา ไม่ยอมแทรกเข้าไป นิ้วของเขาเปียกลื่นเพราะน้ำเกสรของสาวรุ่น

“พี่ระขา...” ภาพิไลกระซิบเสียงกระเส่า สะโพกขยับไหวไปมา

“จ๋าเมีย” เขาแลบลิ้นเลียปากล่างของสาวน้อย แล้วงับมันเบาๆ

“น้องภาอยาก...อยากเสียว...อ๊า” เสียงหลังร้องเบาๆ เมื่อนิ้วของเขาแทรกเข้าไปแล้วชักเข้าออก พีระถามเสียงแหบพร่าชิดปากอิ่ม

“แค่นี้พอไหม พอไหม...”

ปากถาม มือก็ทำไปด้วย สาวน้อยสั่นหน้าไปมา แล้วปรือตาหยาดเยิ้มมองเขา พร้อมกับเอ่ยเสียงอ้อน

“น้องภาอยากให้พี่ระ...เลีย...น้องภา”

“หึๆ ได้สิจ๊ะ ถ้าพี่เลียจนน้องภาเสียวแล้ว พี่ระจะพาน้องภาไปขึ้นสวรรค์”

เขาแยกขาของเธอออก แล้วก้มลงละเลียดปากเลีย เน้นรัวๆ ที่ติ่งเนื้อที่กำลังเป่งบวมด้วยอารมณ์อันคุพล่านของสาวน้อย เธอครางเสียงหลง เมื่อเขาแสร้งกัดมันเบาๆ พีระทั้งเลียทั้งดูด ส่งสาวน้อยลอยลิ่วไปขึ้นสวรรค์ชั้นต้นก่อน เดี๋ยวเขาจะส่งเธอไปยังวิมานชั้นที่เหนือยิ่งกว่า

​“อูย...น้องภาไม่ไหวแล้ว”

​“มามะ พี่จะพาให้น้องภาถึงสวรรค์”

พีระละปากจากติ่งสาว ใช้มือจับของตนเองไว้เขาประกบปากจูบปากเธอ สาวน้อยลิ้มรสน้ำฉ่ำของตนเองจากปากของหนุ่มใหญ่ กลิ่นของมันคาวนิดๆ แต่หวานหน่อยๆ

​รสชาติแห่งตัณหาอันหวานฉ่ำ

​ความหวานที่ใครได้ลิ้มรสแล้วไม่อาจจะถอนตัวได้โดยง่าย

​อานุภาพยิ่งกว่าสารเสพติดใดๆ ในโลก

​เธอแยกขาอ้าให้เมื่อเขาแทรกตัวเข้ามา พีระจดจ่อถูไถบางสิ่งที่แข็งชันกับช่องทางสาวที่คับแคบ ความฉ่ำแฉะทำให้มันค่อยเคลื่อนเข้าไปทีละนิด

​“น้องภาจ๋า เมียขา ทำไมแน่นเหลือเกิน”

​“น้องภา...น้องภาเจ็บ...แต่น้องภาก็เสียว...พี่ระขา” เธอดิ้นไปมาเมื่อเขาแทรกเข้าไปอีกหน่อย น้ำตาปริ่มรินออกมาจากหางตาเธอ

​อา...มันเจ็บจริงๆ นั่นแหละการเสียสาว

​“ทนเอานิดนะคะ มาพี่จะเลียนมให้น้องภาจะได้หายเจ็บ”

เขาก้มลงละเลงลิ้นรัวๆ กับยอดสีทับทิมแดงฉ่ำ ภาพิไลอ้าขากว้างมากขึ้น ขยับสะโพกยกขึ้น สาวน้อยอยากจะใช้ส้นเท้ากดสะโพกให้เขาเข้ามาให้สุดสักที มันจะได้จบสิ้นความเจ็บ

​เหลือเพียงแค่ความเสียวและความสุข...

​“อูย...พี่ระ...”

ภาพิไลจิกบ่ากว้างของเขา แล้วยกสะโพกขึ้น พีระเห็นเป็นจังหวะที่พอเหมาะ จึงตัดสินใจแทรกเข้าไปทีเดียวสุดลำ

​“อร๊าย...”

​“อูย”

​เสียงสองเสียงอุทานขึ้นพร้อมๆ กันเมื่อสอดเข้ากันไปจนแน่นสนิท ส่วนสาวตอดตุบ จนเขาแทบจะอดรนทนไม่ไหว มันช่างแนบแน่น ซ่านซ่าน จนแทบจะหลั่งไหล พีระขบกรามกรอด เพื่ออดกลั้นความอดทนไว้ เขาจะต้องให้ครั้งแรกของเธอประทับใจที่สุด

​“มันจะเจ็บนิดเดียว อา...เดี๋ยวก็เสียว”

พีระเอ่ยปลอบ เขาจูบซับน้ำตาให้สาวน้อย แล้วค่อยๆ ขยับสะโพกเข้าออก จากช้าๆ เร่งทีละนิด ทีละนิด ภาพิไลครางแล้วกอดรัดเขาไว้แนบแน่น สะโพกสาวขยับไหวตามจังหวะของเขา พีระเริ่มคุมจังหวะให้หนักแน่น ถี่รัวขึ้น นิ้วเขี่ยติ่งไตเพิ่มความเสียวซ่าน ภาพิไลร้องกรี๊ด ร่างงามเกร็งเมื่อถึงจุดสุดยอด แต่พีระนั้นยังมีน้ำอดน้ำทนดีเยี่ยม เขาสาวเข้าออกปากดูดนมสาว มันทำให้ภาพิไลเริ่มเสียวสยิวขึ้นมาอีก

​โอ...

​ลีลาดี น้ำอดน้ำทนดีแบบนี้ เธอก็พอไหวที่จะยอมเป็นเมียเขา

​สาวน้อยคิดในใจ ขณะที่ถูกพลิกให้หันหลัง แล้วสวมสอดเข้ามาเธอร้องซี๊ด แอ่นตัวขึ้นเมื่อเขาสอดมือเข้ามาบีบบี้ปลายยอดทรวง แล้วกระแทกสะโพกเข้าออกเป็นจังหวะ ดาวดวงใกล้เข้ามาให้แตะคว้าอีกหน หนนี้พีระเองก็ร้องคำรามออกมาเบาๆ กระแทกจังหวะอีกหน พร้อมๆ กับที่ภาพิไลหวีดเสียงหวาน แล้วทั้งคู่ก็ซวนซบลงกอดกันนอนหายใจรวยริน

​พีระจูบซับเหงื่อให้กับสาวน้อย เขากระซิบคำบอกรัก แล้วกอดเธอไว้ในอ้อมแขน ภาพิไลนอนหายใจหอบในอ้อมอกของชายวัยดึก พร้อมกับยิ้มนิดๆ

​มันก็มีความสุขดีกับการเสียสาวครั้งที่สอง

​คิดคำนวณแล้วก็คุ้มที่จะลงทุนทุ่มเทให้ผู้ชายคนนี้อยู่หรอก

​เธอควรจะให้เวลากับเขานานสักเท่าไหร่ดีนะ

​สาวน้อยคิดในใจ ขณะที่หลับลงไปอย่างอิ่มเอม

​“จ้ะ หนนี้พี่ไปประชุมสี่วัน จะรีบกลับมานะจ๊ะน้องภา โธ่...ถ้าน้องภาไม่ติดสอบพี่ก็จะพาไปด้วยอยู่หรอกนะคะ”

​“กลับมาเร็วๆ นะคะ” เสียงหวานเอ่ยเง้างอแง “น้องภาคิดถึง”

​“อยากไปเที่ยวโตเกียวดิสนีย์แลนด์ไหม?” เขาล่อหลอกเธออย่างอารมณ์ดี

​“อุ๊ย...อยากไปสิคะ”

​“เดี๋ยวปิดเทอมนี้พี่จะพักร้อน พาน้องภาไปเที่ยวญี่ปุ่นสักครึ่งเดือนดีไหมจ๊ะ”

​“น้องภารักพี่ระที่สุดเลย”

​“คืนนี้พี่ไม่อยู่ จะคิดถึงพี่ไหม?” หัวใจคนแก่ กระชุ่มกระชวยเพราะได้อ้อนเมียเด็ก ภาพิไลหัวเราะคิกคัก แล้วตอบมาเสียงหวาน

​“ที่สุดเลยค่ะ”

​“แค่นี้ก่อนนะจ๊ะ เลขาพี่เรียกแล้ว”

​“ค่ะ”

​พีระวางสาย ใบหน้ายังคงเปี่ยมสุข เขารู้สึกเหมือนได้ยาอายุวัฒนะมาเสริมกำลังร่างกายให้อายุยืนไปได้อีกหลายปี เขาโบกมือตอบเลขานุการชายที่เรียกเขาไปเข้าเกต

​เสียงของข้อความดังขึ้น พีระไม่ได้กดดู หากกดปิดเครื่องไปเลยเพราะสัญญาณให้ปิดโทรศัพท์ขึ้นแล้ว เขาหันไปพูดคุยกับเลขา เกี่ยวกับเรื่องงานอย่างเคร่งเครียด

​ผมจะกลับบ้านวันนี้นะครับพ่อ

​

​นั่นคือข้อความที่เขาพลาดไป

​ถ้าเขาไม่พลาดก็คงจะได้โทรศัพท์หาเจ้าของข้อความ เพื่อพูดคุยสักคำสองคำ หรือไม่ก็ส่งข้อความตอบกลับไปแล้ว อาจจะได้พูดคุยแถลงเรื่องราวให้มากกว่านั้น ในสิ่งที่เจ้าของข้อความกำลังสงสัยและเป็นห่วงเขา

​ไม่มีอะไรบนโลกนี้บังเอิญ

​การพลาดข้อความของพีระ อาจจะเป็นการกำหนดของบางสิ่งแล้วก็เป็นได้

​เทิดวิชกัดริมฝีปาก เมื่อกดส่งข้อความไปหาบิดาบุญธรรม เขารอสักครู่ทางนั้นก็ไม่ได้ตอบรับอะไรมาเขาตั้งใจจะเกริ่นนำเรื่องการกลับบ้านของเขา และต่อด้วยการสอบถามเรื่องของ...เมียรายล่าสุดของบิดา

​เมียเด็กอายุแค่สิบหกปี

​ทองสร้อยโทรศัพท์มาฟ้องเขา ว่าบิดากำลังเสียสติไปแล้ว ที่รับเด็กอายุสิบหกมาเป็นเมีย จัดการจดทะเบียนแล้วเรียบร้อย กลัวว่าทางนั้นจะมาหลอกลวงพีระ เล่นไสยศาสตร์กลั่นแกล้งให้ลุ่มหลง แล้วอาจจะเบียดบังสมบัติของพีระจนหมดตัว นางเล่าว่าเด็กสาวคนนั้นเป็นลูกสาวของลูกหนี้ทางธุรกิจของพีระ ที่ยกให้ แล้วพีระที่ไม่เคยคิดจะจดทะเบียนสมรสกับใคร ก็จดกับเด็กคนนี้โดยไม่รั้งรออะไร ทั้งที่เด็กคนนี้มาอยู่ในบ้านไม่ถึงปีด้วยซ้ำ

​มันทำให้เขาอยากจะเห็นหน้าหล่อนนัก

​อะไรกันอายุแค่นั้น...จะมามีเหลี่ยมเล่ห์มารยาในการหลอกลวงบิดาบุญธรรมของเขาแล้วอย่างนั้นหรือ พีระไม่ใช่ว่าจะอยู่แบบไม่มีใครหลังจากการหย่า เขาเลี้ยงผู้หญิงหลายคน แต่ล่ะคนก็...ระดับดาราบ้าง นางแบบบ้าง บ้างก็มืออาชีพ ลีลาเด็ดดวงขนาดไหนก็ยังไม่สามารถทำให้เขาแต่งงานใหม่ได้ นี่มันเด็กแค่สิบหก

​เขาเกิดความเป็นห่วงท่านจนเรียกได้ว่าก้นร้อนอยู่ไม่ติด พีระส่งเสียงเลี้ยงดูเทิดวิชมาตั้งแต่อายุเพียงสามขวบ เขาเป็นลูกของญาติห่างๆ ของพีระ ที่บิดามารดาเสียชีวิตในอุบัติเหตุ พีระและภรรยาไม่มีลูก สงสารและเอ็นดูเขาจึงรับมาเลี้ยง เทิดวิชทำให้ท่านทั้งสองภูมิใจในตัวเขาในระดับหนึ่ง เพราะเรียนดี และกำลังทำหน้าที่ช่วยงานกิจการสาขาของพีระในต่างประเทศ ซึ่งเขาก็บริหารได้เป็นอย่างดี เขาเองก็รักท่านทั้งสองเหมือนบิดามารดาแท้ๆ มาก ความมุ่งมั่นบุกบั่นในการเรียน และการทำงาน ทำให้เทิดวิชยังเป็นโสด ในอายุสามสิบปี เขาออกเดตบ้าง เที่ยวบ้างแต่ไม่บ่อย เพราะโฟกัสแต่เรื่องการทำงาน ตอบแทนบุญคุณของบิดาบุญธรรม

​ข่าวของการจดทะเบียนของท่านทำให้เขาห่วงมาก

​เขาถอนใจน้อยๆ ก่อนปิดกระเป๋าเดินทางเมื่อสำรวจตรวจตราว่า นำทุกอย่างไปครบถ้วนแล้ว เขาจะไปดูหน้าเด็กคนนั้นด้วยตนเอง แล้วจะเฝ้าระวังบิดาบุญธรรมของเขาอย่างเป็นห่วง ถ้าเห็นไม่ชอบมาพากลแล้วล่ะก็...

​เทิดวิชหรี่ตาลง...

​เขาจะต้องทำให้หล่อนระเห็จออกไปจากบ้านของพ่อเขา ก่อนที่จะเกิดเหตุร้ายขึ้น