ตอนที่ 6

 ตอนที่ 6

         ภายในห้องรับแขกตกอยู่ในภาวะเงียบงันอีกครั้งหลังจากบุตรสาวคนโตเดินออกไปพร้อมเงินนับแสนที่คนเป็นแม่ทนลูกตื๊อของบุตรสาวคนโตไม่ได้จึงได้ควักเงินหลายหมื่นให้บุตรสาวไปอีกครั้งจนถูกผู้เป็นสามีต่อว่าเข้าให้

“คุณกิต นี่คุณไม่คิดจะทำอะไรเลยหรือไง จะนั่งรอ นอนรอให้ธนาคารมายึดบ้าน หรือรอให้เจ้าหนี้มาฆ่ายกครัวก่อนหรือไง คุณถึงจะคิดได้ว่าควรทำยังไงต่อไปกับหนี้สินหลายสิบล้านของคุณ” คุณปภาดาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ หลังลอบมองสีหน้าของผู้เป็นสามีแล้วช่างขัดหูขัดตาเหลือทนกับท่าทีไม่ทุกข์ร้อนเหมือนเช่นหลายวันก่อน

“ผมจะขายบ้านหลังนี้ มันคงพอให้เราเอาไปใช้หนี้ได้บ้าง แล้วผมจะขอร้องเจ้าหนี้ให้เขาให้โอกาสเราได้ผ่อนผันบ้าง ส่วนเรื่องโรงแรม เมื่อสองวันก่อนมีตัวแทนของมหาเศรษฐีจากฮ่องกงมาขอซื้อกิจการและผมก็ตัดสินใจขายโรงแรมให้เขาไปแล้ว รอเพียงฝ่ายนั้นมาตกลงทำสัญญาซื้อขายกันเท่านั้น เราก็จะมีเงินไปใช้หนี้ แต่คงไม่พอ”

คุณกิตติตอบคำถามของภรรยาด้วยเสียงราบเรียบเหมือนไม่ได้รู้สึกอะไรกับสิ่งที่กำลังตกไปอยู่ในมือของคนอื่น ทว่าในใจของท่านนั้นสุดแสนเสียดายสิ่งที่ได้ก่อสร้างมากับมือ แต่จะให้ทำอย่างไรได้เพราะหากไม่ขายก็มีแต่ล้มละลาย และอาจถูกฆ่ายกครัวจริงตามที่ภรรยาพูดก็เป็นได้ หากไม่มีเงินไปใช้หนี้

“ไม่! ฉันไม่ยอมให้คุณขายบ้านนะคุณกิต” คุณปภาดาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกราดเกรี้ยว

“แต่ผมต้องการขาย เพราะเงินเราไม่พอใช้หนี้” คุณกิตติค้านด้วยน้ำเสียงอ่อนอกอ่อนใจ

“ก็แล้วทำไมคุณไม่ขายโรงแรมให้มันพอกับหนี้สินที่เรามีกันล่ะ ไม่ได้! ยังไงฉันก็ไม่ยอมให้คุณขายบ้านหลังนี้เด็ดขาด”

คนเป็นภรรยาค้านเสียงดังลั่นห้องนั่งเล่น เหล่าคนรับใช้ คนสวน ป้าช้อยต่างก็ชินชาไปเสียแล้วกับการโต้เถียงของคุณกิตติและคุณปภาดา ทว่าสำหรับปิ่นมุก...เธอตกใจกับเสียงเอะอะไม่น้อย ก่อนที่เสียงจะเงียบหายไปเมื่อเธอเดินออกมาชะโงกหน้ามองจากชั้นบน

โดยที่คุณกิตติเรียกให้คู่ชีวิตเข้าไปพูดคุยในห้องหนังสือเพราะไม่ต้องการให้ปิ่นมุกมารับรู้เรื่องหนี้สินของครอบครัว เพราะอีกไม่กี่สัปดาห์ ปิ่นมุกต้องแต่งงานกับอธิป ส่วนปฐวีและปิ่นสุดา ท่านจะมอบเงินให้คนละก้อนเพื่อให้สองพี่น้องไปใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศและไม่ต้องกลับมาที่นี่อีก เพราะรู้ดีว่าตนไม่มีปัญญาหาเงินแปดสิบล้านได้แน่

 “คุณจะเอายังไง แต่ฉันไม่ให้คุณขายบ้านหลังนี้เด็ดขาด” เมื่อเข้ามาอยู่ในห้องสมุดได้คุณปภาดาก็เปิดฉากขึ้นทันทีด้วยน้ำเสียงกราดเกรี้ยว

“ผมต้องขาย เพราะเงินมันไม่พอ ธุรกิจโรงแรมของเราขายได้ไม่     กี่สิบล้าน แล้วผมก็เอาเงินจากตรงนั้นไปจ่ายดอกเบี้ยให้ธนาคารบางส่วนและจ่ายหนี้ที่กาสิโน เพราะฉะนั้นผมจำเป็นต้องขาย แล้วผมจะมอบเงินก้อนใหญ่ให้เจ้าปัดกับยัยเปรมไปใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศ แล้วไม่ต้องกลับมาอีกยัยปิ่นผมจะให้แกแต่งงานกับอธิป ส่วนคุณกับผม เราจะไปหาบ้านเช่าอยู่กันตามลำพัง” คุณกิตติบอกเสียงเรียบๆ ด้วยหวังว่าคู่ชีวิตจะอยู่ร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกัน เมื่อส่งลูกทั้งสามไปอยู่ในที่ปลอดภัย

“ฉันไม่ยอมไปอยู่ห้องเช่ากับคุณแน่คุณกิต เพราะถ้าคุณจะส่งตาปัดยัยเปรมไปอยู่ต่างประเทศจริง ฉันก็จะไปอยู่ด้วย แล้วก็เชิญคุณกับ  ยัยปิ่นหาเงินใช้หนี้กันเองเถอะ แล้วคุณก็รีบๆ ขายไปซะเลยไอ้คฤหาสน์หลังนี้น่ะ ฉันกับตาปัด ยัยเปรมจะได้รีบไปอยู่ต่างประเทศเสียที” คุณปภาดารีบเสนอเพราะไม่อยากอยู่ให้อับอายผู้คน

“คุณภา” คนเป็นสามีครางออกมาแทบไม่เชื่อหู ก่อนเฝ้ามองคู่ชีวิตด้วยสายตาตัดพ้อ

“อย่ามามองฉันแบบนี้คุณกิต เพราะฉันไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับหนี้สินของคุณเลยสักนิด แต่เป็นคุณเองต่างหากที่บอกว่าจะเดินทางไปติดต่องานต่างประเทศอยู่บ่อยครั้ง แต่ที่แท้คุณก็เอาเงินไปถลุงเล่นที่กาสิโนจนหมดตัว เพราะฉะนั้นฉันจะหย่ากับคุณ! แล้วก็เชิญคุณหาทางแก้ไขปัญหานี้เองเถอะ”

น้ำเสียงของผู้เป็นภรรยาพูดออกมาแต่ละคำช่างบาดลึกทำร้ายใจคนฟังยิ่งนัก คุณกิตติเลยได้แต่เฝ้ามองภรรยาด้วยความเสียใจ ทว่าคุณปภาดาไม่ได้มีท่าทีสะทกสะท้านกับสายตาตัดพ้อต่อว่าของสามีแต่กลับเร่งเร้าเอาคำตอบเรื่องหย่าแทน

นาทีถัดมาคุณกิตติจึงพยักหน้ายอมตกลงโดยไม่โต้แย้งแม้แต่คำเดียว แล้วก็ได้แต่มองตามคู่ชีวิตเดินออกไปจากห้องนั่งเล่นด้วยความปวดร้าวใจ แม้ว่าไม่ได้ตั้งใจครองคู่เป็นสามีภรรยากับปภาดามาแต่แรกก็ตามที แต่เป็นเพราะความผิดพลาดในอดีต ทำให้ต้องรับผิดชอบและแต่งงานกับปภาดาแทนตวงรัตน์ หญิงสาวอันที่เป็นรักและกำลังจะสร้างครอบครัวด้วยกันแต่ก็ไปไม่ถึงฝั่งฝัน 

เสียงถอนใจหนักหน่วงถูกผ่อนออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า ใจหนึ่งก็ภาวนาให้ภรรยาหวนกลับเข้ามาในห้องนั่งเล่นและบอกว่าจะอยู่เคียงข้าง เพื่อร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกัน แต่ทุกอย่างก็เป็นเพียงแค่ความหวังลมๆ แล้งๆของคุณกิตติเท่านั้น เมื่อภรรยาไม่ได้หวนกลับคืนมาแต่อย่างใด ขณะที่คุณปภาดาก็เรียกหาสาวใช้ให้มาช่วยจัดกระเป๋าและติดต่อลูกทั้งสองคนทว่าคนเป็นแม่กลับติดต่อไม่ได้แม้แต่คนเดียว