เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 81
บทล่าสุด
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 168
ฉันพลันนึกถึงวันที่กู้อี้หานบอกว่าฉันเป็นแฟนของเขา จึงรีบอธิบายออกไปตามสัญชาตญาณ “ฉันกับกู้อี้หานไม่ได้เป็นแฟนกันนะคะ คุณเข้าใจผิดแล้วค่ะ”เสิ่นเยี่ยนโจวเพียงกระตุกยิ้มมุมปากเบา ๆ โดยไม่แสดงความเห็นอะไร ไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไรอีก พอสัญญาณไฟเปลี่ยนเป็นสีเขียว เขาก็ขับรถต่อไปนี่คือบทสนทนาเพียงประโยคเดียวระหว่างเราตลอดเส้นทางอันยาวนานนี้จนกระทั่งเขาขับมาส่งฉันถึงโรงพยาบาล ฉันถึงได้ลอบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกก็แหม ออร่าของเขามันทรงพลังและกดดันเกินไป แค่นั่งข้าง ๆ เขาฉันก็รู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออกแล้วตอนที่กำลังจะเปิดประตูลงจากรถ จู่ ๆ เขาก็เรียกฉันไว้ “คุณหนูเยี่ย”ฉันหันกลับไป พลันนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ขอบคุณ จึงรีบพูด “คุณเสิ่นคะ ขอบคุณมากนะคะที่มาส่งฉันวันนี้ รบกวนคุณแย่เลยค่ะ”เสิ่นเยี่ยนโจวยังคงมีสีหน้าเรียบนิ่งไร้อารมณ์ เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเปิดหน้าคิวอาร์โค้ดไลน์ แล้วพูดกับฉัน “แอดไว้หน่อย”ฉันชะงักไป นี่เขาจะมาไม้ไหนกันแน่?ยังไม่ทันได้คิดฟุ้งซ่านไปไกล ก็ได้ยินเสียงทุ้มต่ำนุ่มนวลของชายหนุ่มดังขึ้น “คุณย่าให้ผมช่วยคุณฟ้องร้องคนที่ใส่ร้ายแม่ของคุณ แอดไลน์ไว้จะได้สะด
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 167
ทุกคนนั่งล้อมวงรำลึกถึงเรื่องราวสมัยที่เคยเป็นเพื่อนร่วมชั้นกับแม่ของฉัน พูดคุยกันไปได้สักพัก ต่างคนต่างก็น้ำตาซึมด้วยความสะเทือนใจตลอดทั้งวัน พวกเขาแทบไม่อยากจะลุกเดินจากไปไหนจนกระทั่งเวลาล่วงเลยมาถึงช่วงพลบค่ำ คุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นจึงเอ่ยขึ้นว่า “พวกเราไปกินข้าวด้วยกันสักมื้อเถอะนะ! ตอนนี้แต่ละคนแยกย้ายกันไปเติบโตอยู่คนละทิศละทาง ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะได้กลับมารวมตัวกันแบบนี้”ในฐานะคนที่ได้รับความช่วยเหลือ แน่นอนว่าฉันต้องไปร่วมโต๊ะอาหารมื้อนี้ด้วย เพื่อที่จะได้เอ่ยขอบคุณทุกคนด้วยตัวเองตอนแรกฉันคิดว่าคงจัดเลี้ยงที่โรงแรมสักแห่ง แต่กลับนึกไม่ถึงว่าคุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นจะเปิดบ้านตระกูลเสิ่นเพื่อจัดเลี้ยงต้อนรับและสิ่งที่ทำให้ฉันประหลาดใจยิ่งกว่านั้นคือ เสิ่นเหยียนโจวก็อยู่ที่นี่ด้วยคุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นกลับมามีรอยยิ้มสดใสอีกครั้งพลางเอ่ย “วันนี้ช่างประจวบเหมาะจริง ๆ ปกติเหยียนโจวแทบจะไม่อยู่บ้านเลย”สายตาของเสิ่นเหยียนโจวกวาดมองผ่านฉันไปอย่างเรียบเฉย ก่อนจะพยักหน้ารับเล็กน้อยฉันทำตัวไม่ค่อยถูก ได้แต่พยักหน้าตอบเขากลับไปอย่างเกร็ง ๆไม่นานนัก ทุกคนก็เริ่มทยอยกันนั่งประ
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 166
ซูจ้งผิงหมดสิ้นคราบความสง่างามภูมิฐานในอดีต ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและทรุดโทรมลงอย่างเห็นได้ชัดเขาแค่นยิ้มเยาะอย่างประชดประชัน “คราวนี้ลูกพอใจแล้วใช่ไหม? เมื่อกี้มหาวิทยาลัยเมืองไห่เฉิงเพิ่งแจ้งให้พ่อไปให้ความร่วมมือในการสอบสวน พวกเขาตั้งคณะกรรมการตรวจสอบเรื่องนี้ขึ้นมาโดยเฉพาะ ท้ายที่สุด... ลูกก็ฉุดพวกเราตระกูลซูทุกคนลงเหวไปจนได้”ฉันตอบกลับไปอย่างเย็นชาไร้อารมณ์ “พวกคุณหาเรื่องกันเองต่างหาก! ถ้าไม่ใช่เพราะพวกคุณแต่ละคนทำตัวเหมือนงูพิษที่คอยพันแข้งพันขาไม่ยอมปล่อย คิดเหรอว่าฉันจะอยากเหลือบตามองพวกคุณแม้แต่แวบเดียว?”“เอาล่ะ ทั้งหมดเป็นความผิดของพวกเราเอง”แววตาของซูจ้งผิงเต็มไปด้วยการอ้อนวอน “แต่ยังไงลูกก็ช่วยเห็นแก่สายเลือดเดียวกันบ้างเถอะ อย่าต้อนกันให้จนมุมขนาดนี้ได้ไหม? พ่อรู้ว่าลูกสนิทสนมกับคุณนายใหญ่ตระกูเสิ่น ขอแค่ลูกเปิดปากพูด ขอร้องให้ท่านยอมปล่อยพ่อไปสักครั้ง ท่านต้องเห็นแก่หน้าลูกแน่นอน”จังหวะนั้นเอง เสียงของคุณนายใหญ่ตระกูเสิ่นก็ดังขึ้นจากด้านหลัง หนักแน่นและก้องกังวาน “ล้มเลิกความคิดนั้นไปซะเถอะ!”ซูจ้งผิงหันขวับกลับไปด้วยความตกใจ คุณนายใหญ่ตระกูเสิ่นกำลังเ
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 165
คณบดีวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยเมืองไห่เฉิง รีบกล่าวเสริมขึ้นมาทันที “เรื่องนี้ดิฉันเป็นพยานได้ พวกเราเคยไปร่วมงานแต่งงานด้วยตัวเองจริง ๆ ถ้าศาสตราจารย์ซูลืมไปแล้วล่ะก็ พวกเรามีรูปถ่ายเป็นหลักฐานค่ะ!”พูดจบ พวกเขาก็นำอัลบั้มรูปเก่าแก่เล่มหนึ่งออกมา ค่อย ๆ บรรจงเปิดทีละหน้าด้วยความทะนุถนอม ชูให้เห็นเด่นชัดต่อหน้ากล้องของเหล่านักข่าววันที่บนรูปถ่ายปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจนแจ่มแจ้งในอดีต ซูจ้งผิงโอบกอดแม่ของฉันไว้พร้อมกับจุมพิตกันท่ามกลางเสียงโห่ร้องแสดงความยินดีของผู้คน บรรยากาศอบอวลไปด้วยความหวานชื่นซูจ้งผิงในวัยหนุ่มดูสง่างามเปี่ยมไปด้วยความกระตือรือร้น ส่วนแม่ของฉันก็งดงามหยาดเยิ้มจนเรียกได้ว่างามล่มเมืองและในภาพถ่ายรวมใบสุดท้าย พ่อแม่ของซูจ้งผิงก็มาร่วมเฟรมด้วย ทุกคนต่างยิ้มแย้มมีความสุขจนมองไม่ออกเลยแม้แต่น้อยว่าจะมีโศกนาฏกรรมใดเกิดขึ้นในภายหลังเหล่านักข่าวต่างพากันส่งเสียงฮือฮาด้วยความตกตะลึง มือก็รัวชัตเตอร์เก็บภาพกันไม่หยุดคุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นเอ่ยต่อ “จากการสืบหาข้อมูลของฉัน หวังรั่วฟางกับซูจ้งผิงจดทะเบียนสมรสกันหลังจากที่งานแต่งงานของลูกศิษย์ฉันกับซูจ้งผิงผ่าน
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 164
สายตาของกู้สือซวี่จับจ้องไปที่กล่องยาใบนั้น วินาทีนั้นฉันรู้สึกเหมือนหัวใจจะหลุดกระดอนออกมานอกอกโชคดีที่ชื่อยาบำรุงครรภ์ตัวนี้ไม่ได้เป็นชื่อทางการค้าที่เห็นกันทั่วไปพอพยาบาลเดินคล้อยหลังไป กู้สือซวี่ก็เอ่ยถามด้วยความสงสัย “นี่มันยาอะไร?”“ยาบำรุงเลือด”ฉันตอบออกไปหน้าตาเฉย หัวใจไม่แม้แต่จะเต้นผิดจังหวะแววตาของกู้สือซวี่อ่อนลงเล็กน้อยพลางถามต่อ “อาการโลหิตจางกำเริบอีกแล้วเหรอ?”ฉันเอ่ยเสียงเรียบ “ช่วงนี้เจอเรื่องน่าสะอิดสะเอียนจนเวียนหัว เลยไปให้หมอตรวจดูหน่อยน่ะ”กู้สือซวี่คิดว่าฉันเจตนาพูดเหน็บแนมเขา จึงไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อ ก่อนจากไปเขายังทิ้งท้ายไว้ว่า “ดูแลตัวเองให้ดีแล้วกัน”ฉันมองตามแผ่นหลังของเขาไปพลางแค่นหัวเราะเยาะในใจประโยคนั้นควรเป็นฉันต่างหากที่ต้องบอกว่า ‘พวกนายนั่นแหละ ดูแลตัวเองกันให้ดี!’แฟนคลับของซูหย่าซินได้นำเรื่องที่เธอมาโรงพยาบาลเพื่อช่วยแก้สถานการณ์ให้ฉัน พร้อมทั้งเกลี้ยกล่อมให้แฟนคลับสลายตัวกลับไป โพสต์ลงบนโลกอินเทอร์เน็ตการกระทำของซูหย่าซินได้รับทั้งเสียงชื่นชมและความเห็นอกเห็นใจจากชาวเน็ตอย่างล้นหลาม“ซึ้งจนน้ำตาจะไหล ทำไมถึงเป็นผู้หญิงที่จิตใจดี
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 163
เมื่อเห็นถุงยาในมือฉัน แววตาคมลึกคู่นั้นก็ฉายแววเคลือบแคลงสงสัยขึ้นมาทันทีหัวใจฉันกระตุกวูบ รีบซ่อนถุงยาไว้ด้านหลังแล้วเอ่ยถามอย่างไม่สบอารมณ์ “นายไม่ได้ไปกับซูหย่าซินหรอกเหรอ?”“เมื่อกี้พ่อแม่ตระกูลเยี่ยโทรหาฉัน พวกเขากลัวว่าถ้าเธออยู่ต่อจะโดนชาวเน็ตถล่ม เลยขอร้องให้ฉันช่วย”กู้สือซวี่ไม่ได้มีท่าทีว่าจะปรึกษาหารือ แต่เอ่ยปากสั่งราวกับเป็นคำขาด “เครื่องบินส่วนตัวเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว โรงพยาบาลที่ต่างประเทศก็ติดต่อไว้แล้วเหมือนกัน ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เธอจะมาเอาแต่ใจ”ฉันตอบกลับไปอย่างเย็นชา “ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น และแม่ฉันก็จะไม่ไปไหนเหมือนกัน”ฉันไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่าทำไมคนที่ไม่ได้ทำผิดอะไรอย่างพวกเรา ถึงต้องเป็นฝ่ายหลบ ๆ ซ่อน ๆ ด้วย?กู้สือซวี่ยกมือขึ้นนวดหัวคิ้วคล้ายกำลังปวดประสาท “เยี่ยเจาเจา วันนี้ถึงหย่าซินจะช่วยเกลี้ยกล่อมให้แฟนคลับพวกนั้นยอมกลับไปได้ชั่วคราว แต่วันพรุ่งนี้หรือวันมะรืนพวกนั้นก็อาจจะแห่กันมาอีก พวกเธออยู่ที่นี่ ยังไงก็ไม่มีความปลอดภัยอยู่ดี”ฉันย้อนถาม “แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนายด้วยล่ะ?”คำถามนั้นทำเอากู้สือซวี่ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดเสียงเรียบ “ยังไงเธอ
บางทีคุณอาจจะชอบ
แต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI78.5K viewsหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ88.7K viewsหย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย289.3K viewsเด็กมันยั่ว BAD LOVE
ลำเจียก72.3K viewsเกมรักระหว่างสามีภรรยา
โรซา เคน391 viewsรวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ_2_nc+++
เจ้าหนอนผีเสื้อ234 viewsสามีล้างหนี้
CORDIA/เดือนสิบ100 viewsคนเถื่อนหวงแหนรัก NC25+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง116 views
