Share

บทที่ 1294

Author: จิ้งซิง
หลานซื่อถอนหายใจ แสร้งทำเป็นเอ่ยอย่างจนใจ “ข้าก็พูดชัดเจนแล้ว เหตุใดองค์หญิงถึงไม่เชื่อเล่า?”

“ก็ข้าไม่เชื่อ ดังนั้นเจ้าพูดมาตรง ๆ ดีกว่า เจ้าต้องการเท่าไหร่กันแน่? หากเงื่อนไขเหมาะสม ข้าก็ใช่ว่าจะไม่พิจารณา”

ปาหย่าหันกายนั่งลง เชิดคางขึ้นอย่างหยิ่งยโส

จะให้หลานซื่อเสนอราคานางให้ได้

ราวกับว่าขอเพียงหลานซื่อเสนอเงื่อนไข ขอเพียงหลานซื่อหวั่นไหวต่อเงินทอง ก็จะสามารถถูกนางใช้ประโยชน์ได้เช่นนั้น

หลานซื่อหัวเราะเบา ๆ ทันที “เงื่อนไขหรือ? น่าเสียดาย องค์หญิงคิดมากไปแล้ว ระหว่างเราไม่มีเงื่อนไขใดให้เจรจา”

นางพูดไปเรื่อย ๆ รอยยิ้มบนใบหน้าก็ค่อย ๆ เลือนหายไป จ้องมองปาหย่าด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“เจ้าหมายความว่าอย่างไร?”

ปาหย่าอับอายจนพาลโมโห “หรือคิดว่าข้าจะทำตามเงื่อนไขที่เจ้าเสนอไม่ได้?”

มาถึงขั้นนี้แล้ว หลานซื่อคิดว่าตนเองได้พูดอย่างชัดเจนมากแล้ว แต่ปาหย่ากลับยังไม่ยอมเปลี่ยนความคิดว่า ที่หลานซื่อไม่ยอมตอบตกลงยืนอยู่ฝั่งนาง เป็นเพราะดูแคลนความสามารถของนาง

เมื่อหลานซื่อเห็นนางยังตอแยไม่เลิกรา ก็เลยไม่คิดจะอ้อมค้อมกับนางอีก ต่อหน้าสาวใช้ของเสินอ๋องผู้เฒ่านั้น จึงเอ่ยออกมาอย่างชัดเจนแจ่มแจ้
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1311

    “ศิษย์น้อง เรื่องพิษนี้เจ้ามีวิธีแก้ไขอะไรหรือไม่?”เสินอ๋องผู้เฒ่าเบนสายตาไปที่เอ้อถานหลัวก่อนใครเมื่อเทียบกับนังหนูน้อยที่ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม แม้จะเป็นธิดาศักดิ์สิทธิ์ เสินอ๋องผู้เฒ่าก็ยังยินดีที่จะเชื่อถือศิษย์น้องผู้นี้ของเขามากกว่าเพราะในสายตาของเขา วิชาแพทย์ของนังหนูน้อยวัยเพียงสิบกว่าปี ต่อให้เก่งกาจเพียงใด แต่จะล้ำเลิศไปได้ถึงไหนกัน?แต่ศิษย์น้องของเขานั้นแตกต่างออกไป แม้จะฝึกฝนวิชาซากกู่ แต่แมลงซากกู่ของเขากลับมีประโยชน์นับพันประการสามารถวางยาพิษได้ และสามารถถอนพิษได้เช่นกันแน่นอนว่า เนื่องจากเอ้อถานหลัวไม่ได้เชี่ยวชาญด้านวิชาพิษโดยตรง พิษของเขาจึงจำกัดอยู่เพียงในขอบเขตพิษซากศพเท่านั้นแต่ถึงอย่างนั้น ในความคิดของเสินอ๋องผู้เฒ่า มันก็น่าจะเพียงพอแล้วเขาคิดว่า หากจนปัญญาจริง ๆ ก็คงต้องใช้แมลงกู่พันกลของเขาเองเพียงแต่เมื่อแมลงกู่ชนิดนี้ถูกปล่อยออกมา ทหารเหล่านี้สุดท้ายย่อมมีแต่ต้องตายเพราะแมลงกู่พันกลไม่ได้มีไว้เพื่อถอนพิษ แต่เพื่อสูบชีวิตมาต่ออายุขัยดังนั้นหากยังไม่ถึงที่สุด เสินอ๋องผู้เฒ่าย่อมไม่มีวันใช้แมลงกู่ชนิดนี้เป็นอันขาดเพียงแต่หากกองทัพใหญ่ติดพิษป

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1310

    บนกระดาษทั้งสองแผ่น ล้วนเขียนไว้เพียงสองตัวอักษรเท่านั้น‘พิษ’ และ ‘น้ำ’เห็นได้ชัดว่าคำตอบนี้แตกต่างจากข้อสรุปเรื่องโรคติดต่อที่เหล่าหมอกู่ได้พูดไว้ก่อนหน้านี้หากมีเพียงคนเดียวที่เขียนว่าพิษ เขายังพอจะสงสัยได้บ้าง แต่เวลานี้คนทั้งคู่ล้วนเขียนว่า ‘พิษ’ เหมือนกันอีกทั้งหนึ่งในนั้นยังเป็นศิษย์น้องของเขาเองความสามารถของเอ้อถานหลัวนั้นเขาย่อมรู้แจ้งแก่ใจ ดังนั้นผลลัพธ์นี้จึงมีความเป็นไปได้สูงว่าไม่ผิดพลาดแต่การที่ข้อสรุปถูกต้องไม่ใช่สิ่งที่ร้ายแรงที่สุด ที่ร้ายแรงที่สุดคือคนทั้งสองต่างเขียนถึงช่องทางการแพร่กระจายเอาไว้ว่า... ‘น้ำ’เช่นเดียวกับหลานซื่อก่อนหน้านี้ เสินอ๋องผู้เฒ่านึกขึ้นได้เกือบจะในทันทีว่า วันก่อนคณะเดินทางได้ตั้งมั่นอยู่ที่ริมลำธาร!ผู้คนจำนวนไม่น้อยล้วนดื่มน้ำจากลำธารสายนั้นไปแล้ว!“เสินอ๋อง! เสินอ๋อง!”ในที่สุดหมอกู่หลายคนก็ตรวจสอบสภาพของน้ำ แล้วตาลีตาลานวิ่งเข้ามารายงานต่อเสินอ๋องผู้เฒ่าอย่างเร่งด่วน “น้ำในลำธารข้างนอกมีปัญหาพ่ะย่ะค่ะ! มีความเป็นไปได้สูงว่าในน้ำจะมีแหล่งกำเนิดของโรคติดต่อ!”เมื่อมองไปยังหมอกู่กลุ่มนี้ที่ยังคงพูดเรื่อง ‘โรคติดต่อ’ เสินอ๋องผ

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1309

    นางเพิ่งยื่นมือออกไป เป่ยเฉินหยวนที่อยู่ด้านหลังก็นำกล่องยาของนางออกมาทันทีหลานซื่อมองเขาทีหนึ่งพลางแย้มยิ้ม จากนั้นจึงเปิดกล่องยาแล้วหยิบของหลายอย่างออกมาจากด้านในมีทั้งหน้ากากสำหรับสวมบนใบหน้า ถุงมือผ้าสำหรับสวมมือ พลางถกแขนเสื้อขึ้น แล้วรวบผมมัดสูงหลังจากเตรียมการทุกอย่างเสร็จสิ้น นางจึงหยิบมีดเล็กเล่มหนึ่ง รวมถึงเข็มเงินขนาดค่อนข้างหนาออกมาหลายเล่ม แล้วเริ่มทำการตรวจสอบศพเหล่านั้นอย่างละเอียดถี่ถ้วนก่อนหน้านี้ที่นอกเขตหวงห้าม ในหมู่บ้านที่ไร้ผู้รอดชีวิตแห่งนั้น เป็นเพราะมีพวกชางชิงหลานอยู่ด้วย ทั้งยังต้องเร่งทำเวลา นางจึงใช้เพียงแมลงพิษตรวจสอบศพเหล่านั้น แต่ถึงอย่างไรก็ยังไม่ละเอียดเท่ากับลงมือด้วยตนเองในครั้งนี้นางตรวจสอบอย่างพิถีพิถัน แทบจะตรวจศพทั้งหลายตั้งแต่หัวจรดเท้า จากภายในสู่ภายนอกจนครบถ้วนสุดท้ายก็สามารถยืนยันได้อย่างแน่ชัดสาเหตุการตายของศพเหล่านี้กับศพที่อยู่นอกเขตหวงห้ามเหล่านั้น เหมือนกันทุกประการพวกเขาทั้งหมดล้วนตายด้วยพิษประหลาดชนิดหนึ่ง!และเมื่อพิจารณาในตอนนี้ การที่พิษประหลาดชนิดนี้สามารถลุกลามไปจนถึงนอกเขตหวงห้ามได้ หากไม่ใช่ฝีมือมนุษย์ ก็ย่อมมีค

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1308

    หลานซื่อปรายตามองเอ้อถานหลัวแวบหนึ่ง แม้จะไม่รู้ว่าหลวงจีนชั่วผู้นี้กำลังวางแผนอะไรอีก แต่คิ้วตาของนางก็โค้งลงพร้อมรอยยิ้มเล็ก ๆ “แน่นอน ไต้ซือยินดีร่วมทางด้วย นับเป็นเกียรติของอู๋โยว”เมื่อเผชิญกับท่าทีนอบน้อมที่แสดงออกมาอย่างกะทันหันของนาง คนอื่น ๆ ต่างก็รู้สึกแปลกใจส่วนเป่ยเฉินหยวนเพียงเลิกคิ้วขึ้นหลานซื่อยังผายมือ ‘เชิญ’ เชื้อเชิญให้เอ้อถานหลัวเดินนำไปก่อนอย่างค่อนข้างเคารพนบนอบเอ้อถานหลัวมองนางด้วยสายตามีเลศนัย แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ หลังจากเสินอ๋องผู้เฒ่าอนุญาต ก็ลุกขึ้นแล้วเดินออกไปข้างนอกหลานซื่อถึงค่อยตามไปเมื่อเดินผ่านข้างกายสองสามีภรรยาไป๋เยวี่ยโหรว ได้เห็นสีหน้าฉงนสนเท่บนใบหน้าของพวกเขาทั้งคู่นางเพียงยิ้มโดยไม่มีคำอธิบายดูแล้วท่าทีของนางสองวันก่อนหน้านี้จะวางตัวสูงส่งเกินไปหน่อยแล้วดูเอาเถิด คงลืมกันไปหมดแล้วว่านางเป็นเพียงแม่ชีน้อยบวชชีพราหมณ์ ส่วนเอ้อถานหลัวคือหลวงจีนระดับสูงต่อหน้าไต้ซือเช่นนี้ นางจะไปแก่งแย่งชิงดีเพื่ออะไร?อย่างไรเสียก็ยังไม่ทราบสถานการณ์ของศพเหล่านั้น นางเพียงแต่นึกถึงศพเหล่านั้นที่อยู่นอกเขตหวงห้ามก่อนหน้านี้ จึงคิดจะไปตรวจสอบดูเสียหน่

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1307

    เมื่อคำพูดนี้เอ่ยออกมา ใบหน้าของเวินเฉวียนเซิ่ง ชางชิงหลาน และฮาหลานทั้งสามคนที่ยืนอยู่ในกระโจมต่างก็เผยแววประหลาดใจออกมาส่วนหลานซื่อนั้นขมวดคิ้วเล็กน้อย สายตาจับจ้องไปยังซากศพเหล่านั้นที่อยู่ไม่ไกล“เป็นโรคที่ติดต่อกันได้หรือ? หรือว่าจะเป็นโรคระบาด?!”เมื่อเสินอ๋องผู้เฒ่าได้ยินคำพูดของหมอกู่ สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นย่ำแย่อย่างมากในทันทีหมอกู่ผู้นั้นส่ายหน้า “ไม่ใช่โรคระบาด หากเป็นโรคระบาด เกรงว่าในเวลานี้พวกเราคงติดโรคร้ายไปนานแล้ว แต่ข้าได้ตรวจดูทุกคนแล้ว ไม่พบผู้ใดมีความผิดปกติเลย”“เช่นนั้นโรคนี้คืออะไรกันแน่? มีความร้ายแรงเพียงใด? จะส่งผลกระทบต่อการเดินทางของคณะในตอนนี้หรือไม่?”แน่นอนว่าหมอกู่ไม่แนะนำให้ทุกคนเดินหน้าต่อไปเพราะอย่างไรเสียเมื่อดูจากจำนวนศพที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ก็รู้ได้ว่าข้างหน้าต้องมีศพมากกว่านี้แน่ หรือกระทั่งอาจจะเป็นพื้นที่ที่โรคเริ่มระบาดพวกเขาเหล่านี้ตอนนี้ยังไม่ติด แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าต่อไปจะไม่ติดดังนั้นหมอกู่จึงไม่กล้ารับประกันอย่างเด็ดขาดเขากัดฟันกล่าวออกมา “ทูลเสินอ๋อง เนื่องจากอาการทางร่างกายของโรคนี้มีน้อยเหลือเกิน อีกทั้งเวลามีจำกัด กระ

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1306

    คนอื่น ๆ ที่นึกถึงสาเหตุในระดับนี้ได้เช่นกัน ต่างพากันมองหลานซื่อแวบหนึ่งอย่างอดไม่ได้สีหน้าของหลานซื่อเรียบเฉย ดูเหมือนจะไม่ได้สนใจเรื่องนี้หรือสายตาของพวกเขาเลยเมื่อเห็นว่านางไม่ตอบสนองใด ๆ คนอื่น ๆ ที่มองอยู่ย่อมรู้สึกหมดสนุกไปด้วยไม่นานนัก หัวข้อสนทนาก็ดำเนินต่อไปเวินเฉวียนเซิ่งเอ่ยถาม “เสินอ๋อง ตอนแรกที่ท่านเข้าไปในประตูซีถงบานนั้น ถ้ำแห่งนั้นตั้งอยู่ในหมู่บ้านแห่งนี้หรือ?”เรื่องนี้ เสินอ๋องผู้เฒ่าไม่ได้ปกปิดแต่อย่างใด“อยู่ในภูเขาเล็ก ๆ ลูกหนึ่งตรงริมหมู่บ้าน ตำแหน่ง...น่าจะเป็นตรงนี้”เสินอ๋องผู้เฒ่าชี้ไปยังภูเขาเล็ก ๆ ที่อยู่ใกล้หมู่บ้านที่สุดบนภาพวาด แล้วบอกกับทุกคนว่า “หากพวกท่านอยากลองไปดู เช่นนั้นจุดหมายแรกก็กำหนดไว้ที่นี่ได้”“เช่นนั้นก็ไปดูที่นี่กันเถอะ ในเมื่อประตูซีถงเคยปรากฏขึ้นที่นี่ บางทีอาจจะหลงเหลือเบาะแสอะไรไว้บ้างก็ได้”ถึงแม้เสินอ๋องผู้เฒ่าจะบอกว่าภายหลังเขากลับไปหาแล้วไม่พบ แต่ใครจะรู้ว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นจริงหรือเท็จ?อีกทั้งเขาไปแล้วหาไม่พบ แต่ตรงนี้มีธิดาศักดิ์สิทธิ์ผู้มีสายเลือดสกุลหลานอยู่ด้วยไม่ใช่หรือเผื่อว่าคนอื่นไปแล้วไม่ได้ผล แต่นางไปแ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status