MasukShare
บทที่ 206
Bab terbaru
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1377
เพราะมหาปุโรหิตแห่งเผ่าร้อยอสูรผู้นี้มีชื่อสกุลว่า “ฉี”เป็นสกุล ‘ฉี’ เดียวกับยายทวดของนางหากไม่ใช่นางเป็นคน-ขี้สงสัย เก็บไพ่ตายไว้ในมือ ไม่แพร่งพรายเรื่องความสัมพันธ์ทางสายเลือดระหว่างตนเองกับมหาปุโรหิตฉีผู้นี้ออกไป ไม่แน่ว่าป่านนี้นางคงจะพลาดท่าในมือของฉีเซิงไปแล้วหลานซื่อไม่ได้คิดว่าความสัมพันธ์ทางสายเลือดอันน้อยนิดระหว่างนางกับมหาปุโรหิตฉีผู้นี้จะสลักสำคัญอะไรนักถึงอย่างไรก็ห่างเหินกันมาหลายทอดแล้วอีกทั้งอีกฝ่ายยังเป็นถึงมหาปุโรหิตของชนเผ่าหนึ่งระหว่างชาวเผ่านับล้านกับญาติห่าง ๆ เช่นนาง มีเหตุผลอะไรที่เขาจะต้องเลือกนางด้วย?ดังนั้นก่อนหน้านี้หลานซื่อจึงไม่พูด ตอนนี้ก็ไม่พูดเช่นกันส่วนเรื่องเมื่อครู่...หลานซื่อปรายตามองฉีเซิงอย่างราบเรียบ ก่อนจะแย้มยิ้มออกมา “มหาปุโรหิตฉี ข้าไม่ชอบความเอิกเกริกเช่นนี้จริง ๆ วันหน้าหากทำให้เรียบง่ายได้ก็เรียบง่ายเถิด อีกอย่าง ตอนนี้ข้าค่อนข้างหิวแล้ว พอจะพาข้าไปหาอะไรกินสักหน่อยได้หรือไม่?”ฉีเซิงชะงักงันไปนึกไม่ถึงว่าธิดาศักดิ์สิทธิ์จากโลกภายนอกผู้นี้ สุดท้ายก็มีปฏิกิริยาตอบสนองที่ราบเรียบถึงเพียงนี้ยังคิดว่าเมื่อนางมองทะลุความคิด
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1376
นักพรตกู่มองดูฉากนี้ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตกตะลึง“นี่...นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น?”เมื่อครู่นี้หลังจากที่เขาออกมาจากถ้ำพำนัก เตรียมจะเฝ้าระวังอยู่ด้านนอกอย่างเต็มที่ จู่ ๆ ก็เห็นคนนับร้อย...อ้อ ไม่สิ น่าจะเป็นนับพันคน ปรากฏตัวขึ้นจากทุกทิศทุกทางแทบจะพร้อมกัน จากนั้นก็พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วและยืนกระจายอยู่ตามจุดต่าง ๆ ด้านนอกถ้ำพำนักบนโขดหิน บนหน้าผา บนต้นไม้ ล้วนเต็มไปด้วยผู้คนนักพรตกู่เกิดความระแวดระวังขึ้นมาในทันทีหากไม่ใช่เพราะตรวจสอบแล้วว่าในมือของพวกเขาไม่ได้พกพาอาวุธใด ๆ เกรงว่าเขาคงจะลงมือจัดการไปแล้วบังเอิญในขณะเดียวกัน หลานซื่อเดินออกมาจากถ้ำพำนักพอดีนักพรตกู่รีบอ้าปาก เตรียมจะรีบเตือนธิดาศักดิ์สิทธิ์ของเขาในทันทีทว่าเขายังไม่ทันได้พูดอะไรออกมา เสียงกระหึ่มและพร้อมเพรียงกันก็ดังขึ้นพักหนึ่ง กึกก้องไปทั่วทั้งหุบเขาแห่งนี้เมื่อเทียบกับความตกตะลึงของนักพรตกู่แล้ว หลังจากหลานซื่อชะงักไปครู่หนึ่ง นางก็หรี่ตาทั้งสองลงเล็กน้อย สายตาที่เย็นชาลึกล้ำพินิจมองฉีเซิงที่กำลังเดินเข้ามาจากจุดที่ห่างออกไปไม่ไกล“มหาปุโรหิตฉี นี่คือพิธีต้อนรับของเผ่าร้อยอสูรของพวกท่านหรื
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1375
แม้หลานซื่อจะไม่เข้าใจว่านิยามของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์และสัตว์ป่าสำหรับเผ่าร้อยอสูรแห่งนี้คืออะไรแต่พยัคฆ์ขาวตัวโตนี้ฟังภาษาคนรู้เรื่อง รับรู้ถึงบรรยากาศและอารมณ์ได้ ท่าทีราวกับมีสติปัญญาแล้วเช่นนี้ ย่อมไม่อาจมองว่ามันเป็นเพียงสัตว์ป่าธรรมดาทั่วไปได้เลยโดยเฉพาะหน้าตาของมันที่ดูไม่ธรรมดาเช่นเดียวกันแม้หลานซื่อจะไม่เคยเปิดหูเปิดตามาก่อน แต่ก็เคยได้ยินเรื่องราวของสี่สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ใหญ่ที่ดำรงอยู่เพียงในเทพนิยาย...มังกรฟ้า พยัคฆ์ขาว หงส์แดง เต่าดำสิ่งเหล่านี้ในความรับรู้ของหลานซื่อ ล้วนเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีอยู่จริงเปรียบดั่งมังกรฟ้า บนโลกใบนี้จะมีมังกรได้อย่างไรกัน?เห็นได้ชัดว่าทั้งหมดล้วนเป็นเพียงตำนานเหนือธรรมชาติ เป็นของจอมปลอมที่ถูกแต่งแต้มขึ้นมาในเทพนิยาย แล้วจะกลายเป็นจริงได้อย่างไร?หลานซื่อในอดีตไม่เชื่อ ตอนนี้นางก็ยังคงไม่คิดว่าสิ่งเหล่านี้จะเป็นเรื่องจริงเพียงแต่อาจจะมีความเป็นไปได้ว่า พยัคฆ์ขาวที่อยู่ตรงหน้าตัวนี้มีความพิเศษอยู่บ้าง มีบางสิ่งที่ผิดแผกไปจากทั่วไปจริง ๆก็เหมือนกับตัวนาง การเกิดใหม่ มิติ น้ำทิพย์...บนร่างกายของนางก็มีความพิเศษเช่นกัน แ
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1374
การไร้ซึ่งญาติมิตรร่วมสายเลือดหลงเหลืออยู่บนโลกนี้แม้แต่คนเดียว สถานการณ์เช่นนี้นับว่าพบเห็นได้น้อยยิ่งนักโดยทั่วไปแล้วหากไม่ถูกฆ่าล้างตระกูล ก็เป็นเพราะการทำนายของเขาผิดพลาด คนผู้นี้ได้ตายจากไปตั้งนานแล้ว ดังนั้นจึงไม่อาจนับญาติมิตรร่วมสายเลือดของนางได้แต่ธิดาศักดิ์สิทธิ์ที่ยืนอยู่เบื้องหน้าเขาผู้นี้ เป็นคนเป็น ๆ ที่ยังมีชีวิตอยู่ แล้วจะเป็นอย่างที่สองไปได้อย่างไรกัน?ดังนั้นมหาปุโรหิตจึงยืนยันผลลัพธ์อย่างแรกอย่างไม่ลังเลสักนิดธิดาศักดิ์สิทธิ์ผู้นี้อาจจะเคยถูกฆ่าล้างตระกูลมาจริง ๆ จึงได้ไร้ซึ่งญาติมิตรร่วมสายเลือดหลงเหลืออยู่บนโลกนี้เช่นนี้ย่อมไม่มีทางเกี่ยวโยงมาถึงตัวเขาได้เป็นแน่แต่มหาปุโรหิตกลับไม่รู้ว่า ในคราวนี้ การทำนายของเขานั้นเกิดความผิดพลาดจริง ๆหลังจากบังเอิญได้รู้ว่า ระหว่างนางกับมหาปุโรหิตแห่งเผ่าร้อยอสูรผู้นี้ยังมีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกันเล็กน้อย หลานซื่อก็ไม่ร้อนรนอีกต่อไปนางซักถามมหาปุโรหิตและเยี่ยนเอ๋อร์อีกสองสามข้อ จากนั้นจึงเลิกราไปมหาปุโรหิตยังคงพะวงในบางเรื่อง ในเมื่อหลานซื่อซักถามจนจบแล้ว เขาจึงรีบเอ่ยขึ้นทันทีว่า “ธิดาศักดิ์สิทธิ์ ไม่ทราบว่าตอ
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1373
ใบหน้าของหลานซื่อเผยสีหน้าจริงใจออกมา แสร้งทำเป็นเลื่อมใสศรัทธา พลางเอ่ยชมเชยว่า “ยอดเยี่ยมยิ่งนัก แต่ข้าออกจะสงสัยอยู่ว่า หากมหาปุโรหิตไม่มี ‘โลหิตเซียน’ แล้วจะช่วยเหลือชาวเผ่าที่ล้มป่วยเหล่านั้นได้อย่างไร? หรือว่าก่อนที่ข้าจะมา เผ่าร้อยอสูรเคยมีธิดาศักดิ์สิทธิ์มาก่อน?”หลานซื่อกะพริบตาปริบ ๆ ด้วยความสนใจใคร่รู้ส่วนเยี่ยนเอ๋อร์เมื่อได้ยินคำถามนี้ของนาง กลับเกิดความลังเลขึ้นมานางมองไปยังมหาปุโรหิตอย่างอึกอัก ราวกับไม่รู้ว่าคำตอบของคำถามนี้สมควรพูดออกไปหรือไม่แต่มหาปุโรหิตกลับมีสีหน้าเรียบเฉย ไม่ต้องรอนางเอ่ยปาก ก็เป็นคนอธิบายเองว่า “ใช้เลือดของข้า”หลานซื่อเลิกคิ้วนักพรตกู่ประหลาดใจ ร้องออกมาด้วยความตกใจ “เลือดของท่านก็เป็นโลหิตเซียนหรือ? เช่นนั้นแล้วยังต้องการเลือดของธิดาศักดิ์สิทธิ์ไปทำไมอีก!”“ไม่ใช่โลหิตเซียน”มหาปุโรหิตส่ายหน้าเอ่ยขึ้น “ข้าเป็นแค่มนุษย์ธรรมดาสามัญ เลือดของข้าจะเป็นโลหิตเซียนได้อย่างไร มีเพียงเลือดของธิดาศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่เป็นโลหิตเซียน จึงจะสามารถช่วยชีวิตคนได้จริง ๆ ส่วนเลือดของข้าเป็นเพียงแค่การยืดเวลาตายของพวกเขาออกไปอีกเล็กน้อยเท่านั้น”หากปร
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1372
เมื่อคำพูดนี้เอ่ยออกไป มหาปุโรหิตที่อยู่ด้านข้างก็ขมวดคิ้วขึ้นมาโดยพลันเขาอ้าปากกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง นักพรตกู่ก็รีบพูดขัดขึ้นมาทันทีอย่างมีไหวพริบ “ธิดาศักดิ์สิทธิ์ของเรากำลังสอบถามแม่นางเยี่ยนเอ๋อร์ พวกที่ไม่เกี่ยวข้องอย่าพูดแทรก”มหาปุโรหิตถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ‘คนที่ไม่เกี่ยวข้อง’ อะไรกัน?ในถ้ำพำนักแห่งนี้มีคนนอกอยู่เพียงสามคน นอกจากเยี่ยนเอ๋อร์แล้ว เช่นนั้นที่พูดนี่ก็ไม่ได้หมายถึงเขากับชางหยาหรอกหรือ?ไม่ได้การ เขาถูกตาเฒ่าผู้นี้ชักนำเข้าไปจริง ๆถึงกับเห็นพวกเขาเองเป็นคนนอกไปเสียได้มหาปุโรหิตพลันปรายตามองนักพรตกู่ด้วยสายตาลุ่มลึกทันทีแต่นักพรตกู่กลับไม่เกรงกลัวเขาแม้แต่น้อย ทำท่าทีราวกับสุนัขที่อาศัยบารมีนาย เชิดหน้าขึ้นส่งสายตาเย้ยหยันและท้าทายกลับไปให้มหาปุโรหิตมหาปุโรหิตคร้านที่จะถือสาหาความเขาอย่างไรเสียก็เป็นเพียงบ่าวรับใช้คนหนึ่ง หากต้องการจะจัดการย่อมมีวิธีการมากมาย เพียงแค่โยนไปเป็นอาหารของสัตว์อสูรตัวใดสักตัวหนึ่งก็พอแล้ว ไม่มีความจำเป็นใดต้องเก็บเอามาใส่ใจตอนนี้คือธิดาศักดิ์สิทธิ์ผู้นี้นึกไม่ถึงว่าเขาแค่มาสายไปชั่วครู่ ก็กลับทำให้นางได้รู้ในเรื่อ
Anda juga akan menyukai
ฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง
ป่าดอกท้อ34.8K Dibacaย้อนชะตาวิวาห์รัก ชาตินี้ข้าขอเป็นฮองเฮา
กระต่ายน้อยใต้ดวงจันทร์97.5K Dibacaแม่หมอหลงยุคมาเป็นหมอดูผู้มีญาณวิเศษ
ต้าซินซิน24.4K Dibacaสาวน้อยผู้นำพาครอบครัวสู่ความมั่งคั่ง
พิมพ์สีทอง22.0K Dibacaคุณหนูคนงาม
วันว่างว่างของหญิงใหญ่1.7K Dibacaสมรภูมิ โชคชะตา
l3oonm@93 Dibacaเจ้าสาวมังกร
ซินเหมย / ณศิกมล1.4K Dibacaนางเอกเลือดเย็นผู้หลงรักตัวประกอบ
ม่านกู่1.7K Dibaca
