แชร์

บทที่ 113

ผู้เขียน: ฟากฝั่งไร้กังวล
ฉันผลักคุณย่าเฮ่อออกไป

แน่นอนว่าฉันไม่ได้ออกแรงมากนัก เพราะถึงยังไงท่านก็เป็นคนแก่ที่อายุเกินหกสิบแ
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 380

    หรือว่าจะเป็นลูกแมวป่าข่วนเข้าจริง ๆ”ฉันพูดยังไม่ทันจบ ฮั่วหลิงก็พลันหัวเราะเบา ๆ ใส่ เป็นเสียงหัวเราะที่แฝงไปด้วยความเย้ยหยันและข่มขู่ฉันขมวดคิ้วมองเขาดูท่าเขาคงจะดึงดันให้ฉันเป็นคนบิดเบือนความจริงเพื่อไปกระตุ้นโทสะเฮ่อจือโจวด้วยตัวเองให้ได้ฮั่วหลิงกระตุกยิ้มมุมปาก เอ่ยพร้อมรอยยิ้มร้ายกาจ “คุณแค่บอกประธานเฮ่อไปว่าเมื่อคืนผมบังคับขืนใจคุณหรือเปล่า”เฮ่อจือโจวจ้องฉันเขม็ง แววตาเย็นเยียบจนน่ากลัวฉันเม้มปากเอ่ย “เปล่าค่ะ”“แค่นี้ก็สิ้นเรื่อง”ฮั่วหลิงกางมือออกพลางเอ่ยพร้อมยิ้มให้เฮ่อจือโจว “ผมก็บอกคุณไปตั้งแต่แรกแล้ว ว่าผมไม่ได้บังคับฝืนใจผู้หญิงคนนี้เลยสักนิดเราต่างก็เป็นผู้ชาย เรื่องความสัมพันธ์หญิงชายที่ต่างฝ่ายต่างเต็มใจ ผมคิดว่าประธานเฮ่อก็น่าจะเข้าใจไม่ใช่หรือไง”เฮ่อจือโจวไม่สนใจเขา แต่จ้องฉันตาไม่กะพริบ จู่ ๆ น้ำเสียงก็แหบพร่าลง “คุณบอกมาตามตรง เขารังแกคุณหรือเปล่า”ฉันกำมือแน่น ไม่ได้พูดอะไรฮั่วหลิงเอนหลังพิงเก้าอี้อย่างเกียจคร้าน มุมปากยกยิ้มอย่างนึกสนุก “คุณถัง ประธานเฮ่อถามคุณอยู่นะ ทำไมยังไม่รีบตอบเขาไปอีกล่ะ”ฉันเอ่ยเสียงเบา “เปล่าค่ะ ประธานฮั่วไม่ได้รังแ

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 379

    แต่กลับเห็นฮั่วหลิงเบี่ยงตัวหลบได้อย่างรวดเร็วทว่าท่อนแขนก็ยังคงถูกมีดกรีดจนเป็นแผล เลือดสีสดไหลซึมออกมาทันทีฮั่วหลิงแผ่รังสีอำมหิตอย่างรุนแรง เขาลุกพรวดขึ้นมา “เฮ่อจือโจว คุณรนหาที่ตายจริง ๆ สินะ!”สิ้นเสียงคำรามของเขา บอดี้การ์ดทุกคนในห้องก็กรูกันเข้ามาฉันกับลู่ฉางเจ๋อตื่นตระหนกจนแทบจะบ้าตายอยู่แล้วทว่าผู้ชายคนนั้นกลับดูเหมือนจะยังมองสถานการณ์ตอนนี้ไม่ออก เขาเอาแต่ใช้ดวงตาอันเย็นชาจ้องมองฮั่วหลิงอย่างดุดันฉันรีบหันไปมองฮั่วหลิง “ประธานฮั่วคะ อย่าเพิ่งโมโหนะคะ ใคร ๆ ก็มีช่วงที่เลือดร้อนกันทั้งนั้นขะ...เขาก็เป็นคนอารมณ์ร้อนแบบนี้แหละค่ะ คุณอย่าถือสาเราเลยนะคะ”เฮ่อจือโจวถลึงตาใส่ฉันอย่างเย็นเยียบ ราวกับรำคาญที่ฉันปากมากฉันไม่สนใจเขาหรอกตอนนี้รักษาชีวิตไว้ก่อนสำคัญที่สุดขืนคืนนี้ฮั่วหลิงจัดการเราสามคนขึ้นมาจริง ๆ แล้วเอาศพไปฝังไว้บนภูเขารกร้าง ทำลายหลักฐานทิ้ง วิญญาณของเราก็คงไม่รู้จะไปร้องทุกข์ที่ไหนแล้วไม่ใช่ว่าฉันคิดมากไปเองหรอกนะ เพียงแต่ที่นี่คือถิ่นของเขา เขามีอำนาจล้นฟ้า ย่อมมีความสามารถในการทำลายศพทิ้งอยู่แล้วฮั่วหลิงแค่นหัวเราะเยาะใส่ฉัน “คุณมาคบกับผู้ชา

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 378

    ขาของฉันอ่อนเปลี้ยจนเดินไม่ไหวตั้งนานแล้วฉันนั่งลงบนเก้าอี้ สงบสติอารมณ์แล้วหันไปหาฮั่วหลิงพลางเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม “เมื่อวานคุณเพิ่งจะตกลงเรื่องความร่วมมือและเซ็นสัญญากับประธานเฮ่อของเราไปไม่ใช่เหรอคะ ทำไมวันนี้ถึงได้มาตีกันอีกแล้วล่ะ”“โอ๊ะ คุณอย่าเข้าใจผิดไปสิ ผมไม่ได้เป็นคนไปหาเรื่องประธานเฮ่อของคุณก่อนนะ แต่ประธานเฮ่อของคุณต่างหากที่จู่ ๆ ก็พุ่งเข้ามาต่อยผมเหมือนคนบ้าคุณก็รู้ว่าผมเป็นคนผูกใจเจ็บมาก ในเมื่อเขาต่อยผมมาหนึ่งหมัด แล้วผมจะไม่ต่อยเขาคืนสักสิบหมัดได้ยังไง”ก็จริง ผู้ชายตรงหน้าทั้งดุร้าย เอาแต่ใจ และผูกใจเจ็บคิดดูแล้วว่าในเมืองอวิ๋นแห่งนี้ คงยังไม่มีใครกล้าต่อยเขาแน่ตอนนี้เฮ่อจือโจวกลับเป็นฝ่ายลงมือต่อยเขาก่อน เขาก็ต้องแก้แค้นเฮ่อจือโจวให้ถึงตายอยู่แล้วฉันอดหันไปมองเฮ่อจือโจวอีกครั้งไม่ได้ แล้วก็เห็นรอยด่างสีเข้มหลายแห่งบนเสื้อเชิ้ตสีดำของเขาตามคาด ซึ่งนั่นน่าจะเป็นรอยเลือดฉันแอบกำมือที่วางอยู่บนเข่าแน่น หันไปหาฮั่วหลิงพลางเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม “ฉันคิดว่าเรื่องนี้ต้องเข้าใจผิดอะไรกันแน่ บางทีประธานเฮ่อของเราอาจจะดื่มหนักไปหน่อย แล้วก็...”“หุบปาก!”ฉันยังพูดไม่ทันจ

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 377

    “ฉันรู้ว่าแผนความร่วมมือครั้งนี้สำคัญกับคุณและเฮ่อจือโจวมาก ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ให้พวกคุณเสียมันไปหรอก”ลู่ฉางเจ๋อมมองฉันแวบหนึ่ง สีหน้าดูซับซ้อนเล็กน้อยแต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรอีกก็นั่นน่ะสิ เขาจะพูดอะไรได้ล่ะปกติเขาอาจจะหยอกล้อเล่นกับฉัน แต่ท้ายที่สุดแล้วเขาก็ไม่ใช่เพื่อนของฉันเขาเป็นคนของเฮ่อจือโจว เป็นพี่น้องของเฮ่อจือโจวไม่ว่าใครจะถูกหรือผิด เขาก็มีแต่จะยืนอยู่ข้างเฮ่อจือโจว คอยพูดเข้าข้างเฮ่อจือโจว และยึดผลประโยชน์ของเฮ่อจือโจวเป็นหลักเสมอไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ รถยนต์ก็ค่อย ๆ ชะลอความเร็วและจอดสนิทฉันปรายตามองออกไปด้านนอกเบื้องหน้าคืออาคารที่หรูหราอลังการราวกับพระราชวังเหนือประตูบานใหญ่ ตัวอักษร ‘เทียนซ่างเหรินเจียน’ ส่องแสงระยิบระยับหลากสีสันทั่วทั้งอาคารก็ส่งแสงสีทองอร่าม สาดส่องท้องฟ้าอันมืดมิดเบื้องบนให้สว่างไสวขึ้นมาลู่ฉางเจ๋อรีบลงจากรถและช่วยเปิดประตูให้ฉันเขาเอ่ยกับฉัน “จือโจวเหมาพื้นที่ชั้นสามไว้ทั้งชั้น ตอนนี้พวกเขาอยู่ข้างใน รีบขึ้นไปกันเถอะ”ฉันพยักหน้ารับ ฝืนพยุงร่างกายอันอ่อนแรง ก้าวเท้ายาว ๆ เดินตามเขาไปทางประตูบานใหญ่ที่สว่างไสวราวกับทองคำ

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 376

    ใบหน้าของเธอซีดเซียว ขณะถามลู่ฉางเจ๋อด้วยสีหน้าร้อนรน “พี่ฉางเจ๋อคะ เกิดอะไรขึ้นกับพี่จือโจวหรือเปล่าคะ ให้ฉันไปด้วยคนสิคะ ฉันอยากตามไปด้วยคนค่ะ”ลู่ฉางเจ๋อขมวดคิ้วด้วยความรำคาญ “พอได้แล้ว นอกจากร้องไห้แล้วเธอทำอะไรเป็นอีกบ้าง อย่ามาทำตัวเกะกะได้ไหม อยู่ที่โรงแรมไปดี ๆ เถอะ!”ลู่ฉางเจ๋อพูดอย่างหมดความอดทน พูดจบก็ลากฉันเดินจ้ำอ้าวไปทางหน้าลิฟต์อย่างรีบร้อนกู้ชิงชิงยืนร้องไห้อย่างน้อยเนื้อต่ำใจอยู่ตรงโถงทางเดินแต่น่าเสียดายที่ลู่ฉางเจ๋อไม่ใช่เฮ่อจือโจว จึงไม่มีใครมาคอยปวดใจกับน้ำตาของเธอเมื่อออกมาจากโรงแรม ฉันถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าท้องฟ้ามืดลงอีกแล้วพอขึ้นรถ ลู่ฉางเจ๋อก็สตาร์ตรถพลางอธิบายสถานการณ์ให้ฉันฟัง“วันนี้ไม่รู้ว่าจือโจวเป็นอะไรไป จู่ ๆ ก็อารมณ์เสียหนักเลยตอนแรกเขาบอกว่าจะนัดฮั่วหลิงไปเที่ยวที่เทียนซ่างเหรินเจียน ใครจะไปคิดว่าฮั่วหลิงเพิ่งจะไปถึงได้ไม่นาน เขาก็มีเรื่องชกต่อยกับฮั่วหลิงเข้าแล้วปกติจือโจวเป็นคนเก็บความรู้สึก สุขุมเยือกเย็น แต่วันนี้อย่างกับโดนผีเข้า”รถยนต์แล่นเข้าสู่ถนนสายหลักอย่างรวดเร็วเวลานี้การจราจรบนท้องถนนกำลังพลุกพล่าน แสงไฟนีออนสาดส่องให้ท

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 375

    เขาไปสืบรู้มาแล้วจริง ๆ สินะ ว่าเมื่อคืนฉันถูกฮั่วหลิงจับตัวไปดังนั้นเขาคิดจะทำอะไรล่ะฉันกอดเข่าแน่น นั่งชันเข่าอยู่บนเตียงโดยไม่พูดอะไรมือที่อยู่ข้างลำตัวของเขากำแน่นขึ้นเรื่อย ๆ จนได้ยินเสียงกระดูกลั่นกรอบแกรบจู่ ๆ เขาก็กระชากตัวฉันขึ้นมา ตะคอกใส่ฉัน “ผมถามว่าเขาทำอะไรคุณ!”“เปล่า เขาไม่ได้ทำอะไรฉันสักหน่อย”เรื่องเมื่อคืนมันผ่านไปแล้ว จะไปรื้อฟื้นให้แผนความร่วมมือครั้งนี้พังทำไมอีกอย่าง เมื่อคืนฉันกับฮั่วหลิงก็ตกลงกันแล้วว่าจะไม่พูดถึงเรื่องนั้นอีก และเดินหน้าความร่วมมือในโปรเจกต์ต่อไปสีหน้าของเฮ่อจือโจวมืดครึ้มจนน่ากลัว “ถ้าเขาไม่ได้ทำอะไรคุณ แล้วคุณจะตัวเหม็นคลุ้งไปด้วยกลิ่นเหล้า สภาพดูไม่ได้แบบนั้นเหรอ! คุณจะเดินเท้าเปล่ากลับมาหรือไง!”ชายหนุ่มบีบไหล่ฉันอย่างแรง เส้นเลือดดำบนท่อนแขนปูดโปนด้วยความโกรธเขาคำรามเสียงต่ำอย่างเย็นเยียบ “ผมจะฆ่ามัน ถ้ามันกล้าแตะต้องคุณ ผมจะไปฆ่ามัน!”พูดจบเขาก็ปล่อยมือฉัน ก่อนจะเดินออกไปพร้อมกับรังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านไปทั่วตัวฉันร้อนใจขึ้นมา รีบตะโกนไล่หลังเขาไป “เขาไม่ได้ทำอะไรฉันเลย! พูดก็พูดเถอะ ทั้งหมดมันเป็นเพราะคุณนั่นแหละ! ถ้าคุ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status