Share

บทที่ 385

Author: ฟากฝั่งไร้กังวล
ชายหนุ่มเดินออกมาพร้อมกับไอน้ำเกาะเต็มตัว ใบหน้ายังคงเต็มไปด้วยความมืดมน

เขาพันผ้าเช็ดตัวไว้รอบเอวเ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 392

    ดีจริง ๆ นะลู่ฉางเจ๋อ พูดไม่เป็นคำพูดอีกแล้ว!เฮ่อจือโจวหรี่ตาลงครึ่งหนึ่ง ปรายตามองฉันอย่างเย็นชา หว่างคิ้วและแววตาเต็มไปด้วยความเย้ยหยันฉันเบือนหน้าหนีด้วยความหงุดหงิด ทว่ากลับไปเจอกับใบหน้าน่ารำคาญของกู้ชิงชิงอีกฉันเอานิตยสารปิดหน้า ในใจคิดว่าคราวนี้คงทนอึดอัดแย่แน่โชคดีที่หลังจากเครื่องบินขึ้น การบินด้วยความเร็วคงที่ก็ช่วยให้หลับสบายดีเหมือนกันฉันขดตัวอยู่ในเบาะนั่งแล้วก็เผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัวเดิมทีก็หลับสนิทดีอยู่หรอก แต่เสียงออดอ้อนอ่อนแอของกู้ชิงชิงกลับคอยแทรกเข้ามาในแก้วหูฉัน ทั้งหนวกหูและระคายหูชะมัด“พี่จือโจวคะ ทรมานจังเลย ฉันเหมือนจะเมาเครื่องบินนิดหน่อย...”“ข้าง ๆ มีชา เธอจิบหน่อยสิ”“พี่จือโจวคะ หนาวจังเลย ทำไมตรงนี้ถึงได้หนาวขนาดนี้คะ”“ตรงนี้มีผ้าห่ม เดี๋ยวฉันห่มให้”“พี่จือโจวคะ ฉันกลัวความสูง ปกติฉันก็นั่งเครื่องบินน้อยอยู่แล้ว ฉัน...ฉันกลัวจังเลย...”“ไม่เป็นไร มีฉันอยู่ทั้งคน”“พี่จือโจวคะ...”โอ๊ย! น่ารำคาญชะมัด!แบบนี้ก็ไม่ต้องหลับต้องนอนกันแล้วฉันขยับตัวตะแคงข้าง ขดตัวอยู่ในเบาะนั่ง กระชากนิตยสารข้าง ๆ มาอ่านอย่างแรงเสียงใสซื่อและน่าสงสาร

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 391

    เพิ่งจะเดินไปได้แค่สองก้าว ลู่ฉางเจ๋อก็ดึงตัวฉันกลับมาเขาว่า “คุณบ้าไปแล้วหรือไง จะแลกที่นั่งต้องขึ้นไปบนเครื่องบินก่อน ต้องได้รับความยินยอมจากพนักงานถึงจะแลกได้ ตอนนี้คุณต้องเดินไปช่องทางพิเศษของชั้นเฟิสต์คลาสพร้อมกับจือโจวก่อน”ลู่ฉางเจ๋อเพิ่งพูดจบ กู้ชิงชิงก็ทำหน้าตกใจ “อ้าว พวกคุณจะแลกที่นั่งกันเหรอคะ ทำไมล่ะ เพราะคุณถังไม่อยากเห็นหน้าฉันกับพี่จือโจวหรือเปล่าคะ”ลู่ฉางเจ๋อเดาะลิ้นอย่างหงุดหงิด เอ่ยด้วยความรำคาญใจ “อย่ามาเดามั่วได้ไหม ฉันอยากนั่งเฟิสต์คลาสเองไม่ได้หรือไง”กู้ชิงชิงทำหน้าใสซื่อ “ไม่ใช่มั้งคะ ตั๋วก็เป็นพี่ฉางเจ๋อซื้อนี่นา ถ้าพี่อยากนั่งชั้นเฟิสต์คลาส ทำไมถึงไม่ซื้อให้ตัวเองตั้งแต่แรก ทำไมถึงเพิ่งมาขอแลกตอนนี้”ลู่ฉางเจ๋อตวัดสายตามองเธออย่างหงุดหงิด “หุบปากได้ไหม”“พี่จือโจว...” กู้ชิงชิงหันไปมองเฮ่อจือโจวด้วยท่าทีเสแสร้ง “คุณถังอาจจะไม่อยากนั่งข้างฉัน เธอเกลียดฉันมาแต่ไหนแต่ไร เอาอย่างนี้ไหมคะ ฉันแลกที่นั่งกับพี่ฉางเจ๋อเอง ตอนมาคุณถังเธอก็นั่งชั้นประหยัด ขากลับจะให้เธอไปนั่งชั้นประหยัดอีกได้ยังไง”“ไม่จำเป็น!”เฮ่อจือโจวเอ่ยเสียงเย็น “เธออยากนั่งตรงไหนก็ปล่อย

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 390

    เธอมองเฮ่อจือโจวด้วยความน้อยใจ “พี่จือโจวคะ จริง ๆ ของทุกอย่างที่พี่ให้ฉัน ฉันชอบและหวงแหนมากค่ะแต่ดูท่าในสายตาของคุณถังแล้ว ของที่พี่ให้พวกนั้นกลับไม่มีค่าพอให้เอ่ยถึงด้วยซ้ำจะว่าไปแล้ว ก็เป็นเพราะครอบครัวฉันยากจน เทียบไม่ได้กับฐานะคุณหนูอย่างเธอ...”“คุณหนูงั้นเหรอ” เฮ่อจือโจวแค่นหัวเราะ น้ำเสียงประชดประชันถึงขีดสุด “ตอนนี้เธอยังนับเป็นคุณหนูอะไรได้อีก ก็แค่คนที่ยอมทำทุกวิถีทางเพื่อปรนเปรอผู้ชายแลกกับเงิน...”ฉันขอบตาแดงก่ำขณะสบเข้ากับแววตาเย้ยหยันของเขาเขากำลังคิดจะด่าว่าฉันเป็นคนชั้นต่ำอีกแล้วใช่ไหมด่าสิ ถ้าเขาแน่จริงก็ด่าออกมาเลย!ทว่าเมื่อพูดถึงตอนท้าย จู่ ๆ ชายหนุ่มก็เบือนหน้าหนีพลางเอ่ยเสียงเย็น “สำหรับคนอย่างคุณ ผมไม่มีอะไรจะพูดด้วยหรอก”เขาพูดจบก็เดินตรงไปประตูขึ้นเครื่อง กู้ชิงชิงเรียกเขาแล้วรีบวิ่งตามไปฉันกำกล่องเครื่องประดับไว้แน่น หยาดน้ำตาพลันบดบังการมองเห็นลู่ฉางเจ๋อที่อยู่ข้าง ๆ ปรายตามองฉัน “จริง ๆ จือโจวเขาก็แค่ปากร้ายไปอย่างนั้นแหละ เขา...”“คุณหุบปากไปเลย!”ฉันมองเขาด้วยสายตาเย้ยหยัน “เดิมทีเรื่องที่เฮ่อจือโจวไปหาเรื่องฮั่วหลิง ต้นเหตุมันก็มาจากกู

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 389

    ฉันเม้มริมฝีปาก ในใจพอจะเดาอะไรได้บ้างแล้วพอค่อย ๆ หันกลับไป ฉันก็เห็นเฮ่อจือโจวยืนอยู่ข้างหลังจริง ๆเขาคงเพิ่งมาถึง เพราะกู้ชิงชิงยังวิ่งเหยาะ ๆ ตามหลังเขามาเฮ่อจือโจวมองฉันอย่างเย็นชา หว่างคิ้วและแววตาแฝงแววเย้ยหยันเขาเอ่ยปาก ทว่ากลับพูดกับลู่ฉางเจ๋อ “นายน่าจะซื้อตั๋วแค่สามใบนะ บางคนอาจจะไม่ได้อยากกลับขนาดนั้น”ลู่ฉางเจ๋ออ้าปากเหมือนอยากจะพูดอะไร แต่ก็คล้ายกับไม่มีอะไรจะพูดตอนนั้นเอง กู้ชิงชิงก็วิ่งเหยาะ ๆ มาถึงตรงหน้าฉันแล้วบนใบหน้าของเธอมีรอยยิ้มที่ปิดไม่มิด ดูออกเลยว่ากำลังอารมณ์ดีมากพอมาถึงเธอก็ดึงตัวฉันไปพลางพูดอย่างตื่นเต้น “คุณถัง คุณดูสิคะ นี่ของขวัญที่พี่จือโจวให้ฉัน”เธอพูดพลางยื่นกล่องของขวัญสุดหรูมาตรงหน้าฉันฉันปรายตามองแวบหนึ่ง ใจพลันกระตุกวูบช่างบังเอิญจริง ๆ นึกไม่ถึงว่าจะเป็น ‘ดาวเหนือ’ เส้นนั้นอะไรกัน สร้อยคอเส้นนี้เขาขายส่งกันหรือไง ถึงได้มีกันคนละเส้น!กู้ชิงชิงพูดกับฉันด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข “เส้นนี้เรียกว่า ‘ดาวเหนือ’ ทั่วโลกมีแค่สามเส้น ฉันถูกใจตั้งแต่แรกเห็นเลย แต่มันแพงมากเลยนะ ตั้งหลายร้อยล้านแน่ะตอนแรกฉันบอกว่าไม่เอาแล้ว แต่พี่จือโจวเห็

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 388

    ฉันไม่ได้ตอบอะไรเขาก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ เพียงแค่พาฉันเดินลงไปชั้นล่างเมืองอวิ๋นหนาวมากจริง ๆ ฉันคิดว่าต่อไปคงไม่อยากมาเมืองนี้อีกแล้วฉันกระชับเสื้อขนเป็ดบนตัวให้แน่นขึ้น แล้วเดินตามลู่ฉางเจ๋อไปที่รถลู่ฉางเจ๋อเก็บของเสร็จเรียบร้อยก็ขึ้นไปนั่งประจำที่คนขับ เตรียมตัวสตาร์ตรถฉันถามออกไปตามสัญชาตญาณ “แล้วพวกเขาล่ะ”“จือโจวกับกู้ชิงชิงกินข้าวเสร็จก็จะไปที่สนามบินเลย”“อ๋อ!” ฉันรับคำ มองออกไปนอกหน้าต่างโดยไม่พูดอะไรอีกรถแล่นไปได้ราวครึ่งชั่วโมงก็ถึงสนามบินตอนที่เราไปถึง เฮ่อจือโจวกับกู้ชิงชิงยังมาไม่ถึงลู่ฉางเจ๋อหันมาบอกฉัน “เหลืออีกหนึ่งชั่วโมงกว่าจะขึ้นเครื่อง คุณไปหาที่นั่งพักก่อนก็ได้”ฉันมองไปรอบ ๆ กำลังจะเดินไปนั่งที่เก้าอี้ข้าง ๆทว่าจู่ ๆ ...“ฮ่า ๆ ๆ ...”เสียงหัวเราะทุ้มต่ำและสดใสดังแว่วมาจากด้านหลังฉันขมวดคิ้วหันไปมอง นึกไม่ถึงว่าจะเป็นฮั่วหลิงเขากำลังเดินตรงมาหาฉันโดยมีบอดี้การ์ดคอยล้อมหน้าล้อมหลัง บนใบหน้ายังคงประดับไปด้วยรอยยิ้มหยอกเย้าลู่ฉางเจ๋อหันมาถามฉันด้วยสีหน้าหงุดหงิด “คุณเรียกเขามาเหรอ”“เปล่า!”“แล้วเขามาได้ยังไง”“ไม่รู้สิ”ฉันตอบเสียงเรีย

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 387

    “แหม คุณยังรู้จักเป็นห่วงเขาด้วยเหรอ” ลู่ฉางเจ๋อประชด “ผมก็นึกว่าคุณไม่มีหัวใจซะอีก”คำพูดนี้ไม่ว่าจะฟังอย่างไรก็รู้สึกระคายหูฉันเอ่ยเสียงเรียบ “คุณมีอะไรก็พูดมาตรง ๆ เถอะ ไม่ต้องมาพูดจาประชดประชันแบบนี้”ลู่ฉางเจ๋อแค่นเสียงเหอะ “ผมไม่กล้าว่าคุณหรอกนะ ยังไงตอนนี้ที่พึ่งของคุณก็คือฮั่วหลิง ผมคงไปยุ่งไม่ได้”ทุกถ้อยคำของลู่ฉางเจ๋อล้วนแฝงไปด้วยความประชดประชัน ฉันเองก็คร้านจะคุยด้วย จึงปิดประตูดังปังเขาตะคอกด้วยความโมโหอยู่หน้าประตู “ที่พวกเขาพูดน่ะไม่ผิดเลย คุณมันก็แค่คนอกตัญญูที่เลือดเย็นไร้หัวใจคุณคิดว่าจือโจวขาดคุณไม่ได้หรือไง ผมจะบอกอะไรให้นะ สองวันมานี้ จือโจวอยู่กับกู้ชิงชิงตลอดคุณคิดว่าเกาะฮั่วหลิงได้แล้วจะวิเศษวิโสหนักหนาหรือไง ถึงตอนที่โดนฮั่วหลิงเขี่ยทิ้ง คุณก็อย่าร้องห่มร้องไห้กลับมาหาจือโจวของเราก็แล้วกัน!”ฉันหลุบตามองปลายเท้าตัวเองที่แท้สองวันมานี้ เฮ่อจือโจวก็อยู่กับกู้ชิงชิงมาตลอดเหอะ มิน่าล่ะ สองวันมานี้ผู้หญิงคนนั้นถึงไม่ได้มากวนใจฉันฉันกระตุกยิ้มมุมปาก ทว่าในใจกลับมีความรู้สึกโหวงเหวงขึ้นมาแบบเงียบ ๆ“อ้าว จือโจว นายจะออกไปข้างนอกเหรอ”จู่ ๆ ก็ได้ยิน

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status